ریسک غیرقابل بیمه چیست؟

ریسک غیرقابل بیمه چیست؟

ریسک غیرقابل بیمه، شرایطی است که خطر زیان آن ناشناخته یا غیرقابل قبول است یا بیمه کردن آن برخلاف قانون است. شرکت‌های بیمه برای محدود کردن زیان‌های خود، از پذیرش برخی ریسک‌هایی که احتمال وقوع بالایی دارند اجتناب می‌کنند. بسیاری از ایالت‌ها برای این ریسک‌های غیرقابل بیمه، از طریق «استخرهای پرریسک» بیمه ارائه می‌دهند، اما ممکن است مزایای مادام‌العمر محدود و حق بیمه‌ها گران باشند.

نکات کلیدی

• ریسک غیرقابل بیمه، شرایطی است که خطر زیان آن برای شرکت بیمه قابل پوشش نیست.
• این ریسک می‌تواند شامل مواردی باشد که بیمه کردن آن‌ها غیرقانونی است، مانند پوشش جرایم کیفری.
• ریسک غیرقابل بیمه ممکن است رویدادی باشد که احتمال وقوع آن بسیار بالاست، مانند طوفان یا سیل در مناطق مستعد.
• پوشش پرریسک توسط برخی شرکت‌های بیمه ارائه می‌شود، اما ممکن است محدود و گران باشد.

شناخت ریسک غیرقابل بیمه

بسیاری از افراد حتی با احتمال پایین نیاز به بیمه، آن را خریداری می‌کنند. برای مثال، جوانان ممکن است بیمه عمر یا سلامت از طریق کارفرمای خود تهیه کنند، در حالی که احتمال نیاز به آن برای سال‌ها کم است. افراد پرریسک نیز بیمه می‌خرند و هر دو گروه حق بیمه ماهانه به شرکت بیمه پرداخت می‌کنند.

شرکت‌های بیمه از سیاستی به نام «تجمیع ریسک» استفاده می‌کنند که شامل جمع‌آوری حق بیمه از افراد کم‌ریسک (با احتمال پایین نیاز به بیمه) و پرریسک (با احتمال بالای نیاز به بیمه) است. با تجمیع تعداد زیادی از افراد، افراد کم‌ریسک عملاً هزینه‌های افراد پرریسک را از طریق حق بیمه خود پوشش می‌دهند. اگر شرکت بیمه ریسک‌های غیرقابل بیمه را پوشش دهد، احتمالاً پرداخت‌های مربوط به مطالبات بیمه افزایش می‌یابد و منابع صندوق بیمه کاهش می‌یابد. به همین دلیل، ریسک‌های غیرقابل بیمه در بسته‌های استاندارد بیمه گنجانده نمی‌شوند. برای عملکرد بیمه، اکثر اعضای گروه باید بدون زیان باقی بمانند، وگرنه شرکت بیمه منابع مالی خود را از دست می‌دهد.

ریسک زمانی قابل بیمه است که قابل محاسبه باشد و بتوان آن را با داده‌ها و احتمالات توسط کارشناسان آماری (اکچوئری‌ها) اندازه‌گیری و ردیابی کرد. برای مثال، اگر رودی در یک قرن ۸۰۰ بار سیل ایجاد کند، این ریسک قابل بیمه است. اما شرکت بیمه نمی‌تواند ریسک شکست یک ازدواج را بیمه کند، زیرا عوامل بسیاری وجود دارد که اکچوئری نمی‌تواند احتمال موفقیت یا شکست را به‌طور دقیق محاسبه کند. این جوهره ریسک غیرقابل بیمه است.

پوشش پرریسک توسط برخی شرکت‌های بیمه ارائه می‌شود و افراد با ریسک‌های غیرقابل بیمه ممکن است از این طریق مقداری پوشش دریافت کنند، اما این پوشش معمولاً محدود و حق بیمه‌ها گران است. برخی دولت‌ها در مناطقی که بازارهای بیمه تجاری معمولی ریسک را نمی‌پذیرند، مانند بیمه سیل در مناطق پرریسک، پوشش بیمه ارائه می‌دهند.

ملاحظات ویژه

تعیین اینکه یک ریسک غیرقابل بیمه است، نتیجه‌گیری ساده‌ای نیست. برخی ریسک‌ها به‌وضوح غیرقابل بیمه هستند، مانند پوشش جریمه‌ها و مجازات‌های کیفری که قانون آن را ممنوع می‌کند. با این حال، فهرست جامعی از همه ریسک‌های غیرقابل بیمه وجود ندارد. بخشی از وظایف مدیران ریسک شرکتی، شناسایی دقیق ریسک‌های سازمانی و سپس تلاش برای مدیریت یا حذف آن‌هاست. گاهی اوقات، بیمه تجاری می‌تواند بخش عمده‌ای از این ریسک را حذف کند، اما این همیشه ممکن نیست.

نمونه‌های ریسک غیرقابل بیمه

هر شرکت بیمه ممکن است سیاست‌های خاص خود را درباره آنچه قابل بیمه یا غیرقابل بیمه می‌داند داشته باشد، اما در ادامه نمونه‌هایی از ریسک‌هایی که بسیاری از شرکت‌ها آن‌ها را غیرقابل بیمه می‌دانند، ارائه شده است.

احتمال وقوع بالا

اگر شرکت بیمه رویدادی مانند فاجعه طبیعی را بیش از حد محتمل بداند، احتمالاً آن را غیرقابل بیمه تلقی می‌کند. برای مثال، اگر خانه‌ای در منطقه‌ای ساحلی با طوفان‌های مکرر و خسارت به املاک قرار داشته باشد، شرکت‌های بیمه ممکن است ریسک خسارت را بیش از حد محتمل بدانند. در نتیجه، این ریسک غیرقابل بیمه است و شرکت‌های بیمه پوششی برای خسارات ناشی از این رویداد خاص ارائه نمی‌دهند.

خانه‌هایی که در مناطق مستعد سیل یا رانش زمین قرار دارند نیز ممکن است به‌عنوان ریسک‌های غیرقابل بیمه در نظر گرفته شوند. افراد و صاحبان خانه در این موارد احتمالاً باید از دولت یا شرکت‌های بیمه ارائه‌دهنده پوشش پرریسک کمک بگیرند.

ریسک شهرت

یک شرکت ممکن است دچار آسیب به شهرت خود شود. برای مثال، فراخوان محصولات یک شرکت به دلیل خطرات ایمنی می‌تواند به نام و شهرت آن آسیب بزند. شرکت بیمه در تعیین ارزش پولی شهرت یک شرکت برای بیمه کردن آن با چالش مواجه می‌شود، زیرا عوامل و متغیرهای زیادی دخیل هستند و خطرات متعددی ممکن است رخ دهد.

ریسک نظارتی

مقررات، قوانینی هستند که توسط نهادهای دولتی برای حفاظت از شهروندان در برابر اقدامات نادرست شرکت‌ها یا سایر طرف‌ها وضع می‌شوند. مقررات اغلب تغییر می‌کنند و بسیاری از کسب‌وکارها برای همگام شدن با این تغییرات پویا تلاش می‌کنند. نمونه‌هایی از مقررات شامل قوانین جدید برای حفاظت از محیط‌زیست یا تغییر در قوانین ایمنی مواد غذایی است. شرکت‌های بیمه در پیش‌بینی احتمال تغییرات نظارتی و تعیین ارزش پولی خسارت ناشی از این تغییرات با مشکل مواجه می‌شوند.

ریسک اسرار تجاری

ریسک اسرار تجاری می‌تواند شامل امنیت ملی شود، مانند زمانی که یک کارمند دولتی اطلاعاتی را از رایانه سرقت می‌کند. همچنین در شرکت‌ها ممکن است رخ دهد، مثلاً وقتی کارمندی فهرست مشتریان را به خانه برده و به رقبا در ازای شغل پیشنهاد دهد. شرکت‌ها برای یافتن بیمه‌گری که خسارات ناشی از سرقت یا افشای اسرار تجاری را پوشش دهد، با دشواری مواجه می‌شوند.

ریسک سیاسی

شرکت‌های چندملیتی که در کشورهای در حال توسعه فعالیت می‌کنند، با ریسک‌های سیاسی مانند آشوب‌های سیاسی در صورت سرنگونی یا فروپاشی دولت مواجه می‌شوند. کشورهای در حال توسعه اغلب ثبات مالی کشورهای توسعه‌یافته را ندارند و ممکن است در پرداخت تعهدات مالی، مانند خدمات عمومی یا بدهی ملی، ناکام بمانند. شرکت‌های بیمه نمی‌توانند احتمال وقوع یک رویداد سیاسی و هزینه بیمه آن را به‌طور دقیق پیش‌بینی کنند.

ریسک همه‌گیری

همه‌گیری، شیوع بیماری‌ای است که در سراسر یک کشور یا جهان گسترش می‌یابد. پیش‌بینی و برآورد خسارات ناشی از همه‌گیری برای شرکت‌های بیمه تقریباً غیرممکن است. کسب‌وکارها ممکن است از بیمه‌های دیگر برای جبران برخی هزینه‌های همه‌گیری استفاده کنند، مانند بیمه‌ای که توقف زنجیره تأمین را پوشش می‌دهد. برخی شرکت‌های بیمه ریسک‌های مرتبط با همه‌گیری را پوشش می‌دهند، اما این پوشش‌ها ممکن است محدود و با حق بیمه‌های بالا همراه باشند.