اخبار
مداخله غیراستریل در بازار ارز چیست؟
مداخله غیراستریل در بازار ارز زمانی رخ می‌دهد که مقامات پولی یک کشور بر نرخ‌های ارز و عرضه پول تأثیر می‌گذارند.
مداخله غیراستریل در بازار ارز چیست؟
مداخله غیراستریل در بازار ارز به اقداماتی اشاره دارد که مقامات پولی یک کشور برای تأثیرگذاری بر نرخ‌های ارز و عرضه پول انجام می‌دهند، بدون اینکه ارز خارجی خریداری کنند یا ارز و دارایی‌های داخلی را بفروشند. این نوع رویکرد به‌عنوان سیاستی منفعل در برابر نوسانات نرخ ارز در نظر گرفته می‌شود و به تغییرات در پایه پولی اجازه می‌دهد رخ دهد.
مداخله‌های غیراستریل، که به آن‌ها مداخله‌های غیربهداشتی نیز گفته می‌شود، در مقابل مداخله‌های استریل قرار می‌گیرند.
نکات کلیدی
- مداخله غیراستریل در بازار ارز زمانی رخ می‌دهد که مقامات پولی یک کشور بر نرخ‌های ارز و عرضه پول تأثیر می‌گذارند.
- این سیاست زمانی اجرا می‌شود که بانک مرکزی خرید یا فروش ارز خارجی یا دارایی‌های داخلی را بدون انجام معامله‌ای برای جبران آن انجام دهد.
- در مداخله غیراستریل، بانک مرکزی اقدامات محافظتی برای عایق‌سازی اقتصاد اعمال نمی‌کند.
- مداخله‌های غیراستریل به بازارهای ارز خارجی اجازه می‌دهند بدون دستکاری در عرضه ارز داخلی عمل کنند، بنابراین پایه پولی یک کشور می‌تواند تغییر کند.
نحوه عملکرد مداخله غیراستریل در بازار ارز
بانک‌های مرکزی می‌توانند با فروش ذخایر خود در بازار، ارزش ارز خود را تضعیف کنند. همچنین می‌توانند با خرید ارز خارجی و فروش ارز داخلی، ارزش آن را تقویت کنند. مداخله استریل زمانی رخ می‌دهد که مقامات خرید ارز یا اوراق بهادار خارجی را با فروش دارایی‌های داخلی جبران کنند، که این امر عرضه پول داخلی را کاهش می‌دهد. بانک‌های مرکزی از مداخله استریل برای محافظت یا عایق‌سازی اقتصاد خود در برابر اثرات منفی مانند افزایش ارزش ارز یا تورم استفاده می‌کنند، زیرا این عوامل می‌توانند جایگاه یک کشور در رقابت صادراتی در بازار جهانی را کاهش دهند.
نکته مهم
مداخله استریل می‌تواند برای محافظت از اقتصاد در برابر اثرات منفی افزایش ارزش ارز یا تورم استفاده شود.
هنگامی که بانک‌های مرکزی مداخله غیراستریل را اجرا می‌کنند، هیچ اقدام محافظتی برای عایق‌سازی اقتصاد اعمال نمی‌کنند. بنابراین، معامله یک‌طرفه است—فقط خرید یا فروش ارز یا دارایی‌ها—بدون جبران آن. این سیاست به بازارهای ارز خارجی اجازه می‌دهد بدون دستکاری در عرضه ارز داخلی عمل کنند. این بدان معناست که پایه پولی یک کشور می‌تواند تغییر کند.
برای مثال، فدرال رزرو ممکن است تصمیم بگیرد برای تقویت ین ژاپن، اوراق قرضه دولتی ژاپن را خریداری کند و ذخایر خود از دارایی‌های کشور خارجی را افزایش دهد. این مداخله غیراستریل است اگر فدرال رزرو تصمیم بگیرد اوراق قرضه خود را از ذخایر در بازار آزاد نفروشد.
مداخله غیراستریل در مقابل مداخله استریل در بازار ارز
همان‌طور که اشاره شد، مقامات بانک مرکزی از روش‌های استریل و غیراستریل برای مداخله در بازار ارز استفاده می‌کنند تا بر نرخ‌های ارز و/یا عرضه پول تأثیر بگذارند. اگر بانک مرکزی با فروش دارایی‌های خارجی، ارز داخلی خریداری کند، عرضه پول کاهش می‌یابد، زیرا ارز داخلی را از بازار خارج کرده است. این نمونه‌ای از سیاست استریل است.
اگر ارزش ارز یک کشور در بازار جهانی شروع به تضعیف کند، بانک مرکزی آن کشور می‌تواند وارد عمل شود و با ایجاد تقاضا برای ارز، نرخ ارز را تحت تأثیر قرار دهد. بانک می‌تواند با استفاده از ارز خارجی موجود در ذخایر خود، ارز داخلی خود را خریداری کند. این اقدام نه‌تنها مانع از کاهش ارزش ارز می‌شود، بلکه با کاهش مقدار ارز در گردش، عرضه پول را کنترل می‌کند. همین امر در صورتی صادق است که بانک مرکزی تصمیم بگیرد در صورت افزایش بیش از حد ارزش ارز خود، آن را بفروشد.