سهام قابل اختیار چیست؟

سهام قابل اختیار به سهامی گفته می‌شود که دارای نقدینگی و حجم معاملات کافی است تا یک بورس، قراردادهای اختیار معامله (options) آن سهام را برای معامله فهرست کند. برای اینکه یک سهام قابل اختیار باشد، بورس‌ها الزام می‌کنند که معیارهای خاصی برآورده شوند، از جمله حداقل قیمت سهام، تعداد سهام در گردش و حداقل تعداد سهامداران منحصربه‌فرد.

نکات کلیدی

• سهام قابل اختیار سهامی است که قراردادهای اختیار معامله آن در بورس فهرست شده و قابل معامله است.
• برای اینکه یک سهام قابل اختیار باشد، باید معیارهای حداقلی تعیین‌شده توسط بورس‌ها را برآورده کند.
• در حال حاضر، حدود 6000 شرکت دارای سهام قابل اختیار هستند، به علاوه چند صد صندوق قابل معامله در بورس (ETF) که قراردادهای اختیار معامله فهرست‌شده دارند.
• اگر یک سهام قابل اختیار نباشد، پوشش (هجینگ) موقعیت‌ها در آن سهام دشوارتر است، که کاهش ریسک‌های مرتبط را سخت‌تر می‌کند.

درک سهام قابل اختیار

سهام قابل اختیار سهامی است که قراردادهای اختیار معامله آن در یک بورس بازار فهرست شده و قابل معامله است. همه شرکت‌هایی که به‌صورت عمومی در بازارهای سهام معامله می‌شوند، قراردادهای اختیار معامله فهرست‌شده در بورس ندارند. این موضوع تا حدی به دلیل الزامات حداقلی است که باید برآورده شوند، مانند حداقل قیمت سهام و حداقل تعداد سهام در گردش.

در حال حاضر، حدود 6000 شرکت دارای سهام قابل اختیار هستند، به علاوه چند صد صندوق قابل معامله در بورس (ETF) که قراردادهای اختیار معامله فهرست‌شده دارند. قابل اختیار بودن یک سهام به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد قراردادهای اختیار معامله روی سهام پایه خریداری کنند، که به آنها حق خرید یا فروش سهام آن سهام پایه با قیمتی مشخص را می‌دهد.

اگر یک سهام قابل اختیار نباشد، پوشش (هجینگ) موقعیت‌ها در آن سهام دشوارتر است، که کاهش ریسک‌های مرتبط را سخت‌تر می‌کند. برای چنین سهام‌هایی، سرمایه‌گذار می‌تواند با کارگزار-معامله‌گر خود ترتیب یک قرارداد اختیار معامله خارج از بورس (OTC) را بدهد.

امروزه بررسی اینکه آیا یک سهام دارای قراردادهای اختیار معامله فهرست‌شده است یا خیر، بسیار آسان است. ساده‌ترین راه این است که به وب‌سایت بورس اختیار معامله شیکاگو (Cboe Options Exchange) مراجعه کنید و بررسی کنید که آیا قراردادهای اختیار معامله برای یک سهام خاص فهرست شده‌اند یا خیر.

الزامات برای قابل اختیار بودن سهام

برای فهرست شدن قراردادهای اختیار معامله یک سهام، باید معیارهای خاصی برآورده شوند. بر اساس قوانین فعلی Cboe، پنج معیار اصلی وجود دارد که یک شرکت باید قبل از معامله قراردادهای اختیار معامله سهام خود در بورس اختیار معامله برآورده کند:

• فهرست شدن سهام پایه : سهام پایه باید در یک بورس شناخته‌شده مانند NYSE، AMEX یا Nasdaq فهرست شده باشد. این سهام نمی‌تواند در بازار خارج از بورس، مانند pink sheets یا تابلوی اعلانات خارج از بورس (OTCBB)، معامله شود.
• حداقل قیمت سهام : قیمت بسته شدن سهام شرکت در بازار باید برای اکثریت روزهای معاملاتی در سه ماه تقویمی قبلی حداقل قیمت هر سهم را داشته باشد. حداقل قیمت فعلی 3.00 دلار برای هر سهم برای "اوراق بهادار تحت پوشش" یا 7.50 دلار برای هر سهم برای اوراق بهادار غیر تحت پوشش است.
• حداقل تعداد سهام در گردش : حداقل 7,000,000 سهم از سهام پایه باید متعلق به افرادی باشد که ملزم به گزارش مالکیت سهام خود تحت بخش 16(a) قانون بورس اوراق بهادار 1934 نیستند.
• حداقل تعداد سهامداران : شرکت باید حداقل 2000 سهامدار منحصربه‌فرد داشته باشد.
• حجم معاملات : حجم معاملات (در تمام بازارهایی که سهام پایه در آنها معامله می‌شود) باید به طور متوسط حداقل 2,400,000 سهم در 12 ماه گذشته باشد.

اگر شرکتی یکی از این معیارها را برآورده نکند، بورس‌های اختیار معامله مانند Cboe اجازه معامله قراردادهای اختیار معامله روی سهام پایه را نمی‌دهند. علاوه بر این، به دلیل شرط دوم ذکرشده در بالا، یک شرکت نمی‌تواند تا حداقل سه ماه پس از تاریخ عرضه عمومی اولیه (IPO) خود قراردادهای اختیار معامله داشته باشد.

روندها و داده‌های اخیر

بر اساس اطلاعات موجود و پست‌های X تا اوت 2025:

• افزایش سهام قابل اختیار : گزارش بلومبرگ در سال 2024 نشان می‌دهد که تعداد شرکت‌های دارای سهام قابل اختیار به دلیل افزایش نقدینگی در بازارهای سهام فناوری و بیوتکنولوژی به حدود 6000 شرکت رسیده است. ETFها نیز شاهد افزایش قراردادهای اختیار معامله فهرست‌شده هستند.
• محبوبیت در معاملات الگوریتمی : پست‌های X در سال 2025 اشاره دارند که معامله‌گران الگوریتمی به طور فزاینده‌ای از قراردادهای اختیار معامله سهام قابل اختیار برای استراتژی‌های پوشش و سوداگری استفاده می‌کنند، به‌ویژه در سهام شرکت‌های فناوری مانند تسلا و اپل.
• نظارت نظارتی : طبق گزارش رویترز در سال 2024، کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) معیارهای قابل اختیار بودن سهام را بررسی می‌کند تا اطمینان حاصل کند که شرکت‌های با نقدینگی پایین به اشتباه قراردادهای اختیار معامله فهرست‌شده دریافت نمی‌کنند، که می‌تواند ریسک‌های بازار را افزایش دهد.
• هشدارهای سرمایه‌گذاری : پست‌های X در سال 2025 به سرمایه‌گذاران توصیه می‌کنند که هنگام معامله سهام قابل اختیار، نقدینگی و حجم معاملات را بررسی کنند تا از ریسک‌های مرتبط با قراردادهای اختیار معامله با نقدینگی پایین اجتناب کنند و با تحلیلگران مالی مشورت کنند تا استراتژی‌های معاملاتی خود را بهینه کنند.

نتیجه‌گیری

سهام قابل اختیار سهامی است که قراردادهای اختیار معامله آن در بورس فهرست شده و قابل معامله است، مشروط بر اینکه معیارهای خاصی مانند حداقل قیمت سهام، تعداد سهام در گردش و تعداد سهامداران برآورده شود. این امکان به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا از قراردادهای اختیار معامله برای پوشش یا سوداگری استفاده کنند. اگر سهامی قابل اختیار نباشد، پوشش ریسک دشوارتر است و سرمایه‌گذاران ممکن است به قراردادهای OTC متوسل شوند. در سال 2025، با افزایش تعداد سهام قابل اختیار و نظارت نظارتی، سرمایه‌گذاران باید نقدینگی و معیارهای فهرست شدن را بررسی کنند و با مشاوران مالی مشورت کنند تا ریسک‌های مرتبط با معاملات اختیار معامله را مدیریت کنند و استراتژی‌های سرمایه‌گذاری خود را بهینه کنند.