واحد هزینه‌زای کسری چیست؟

واحد هزینه‌زای کسری یک اصطلاح اقتصادی است که برای توصیف چگونگی صرف هزینه بیشتر از درآمد کسب‌شده توسط یک اقتصاد یا یک گروه اقتصادی در آن اقتصاد در طول یک دوره اندازه‌گیری مشخص استفاده می‌شود. هم شرکت‌ها و هم دولت‌ها ممکن است یک واحد هزینه‌زای کسری را تجربه کنند.

نکات کلیدی

• واحد هزینه‌زای کسری توصیف می‌کند که چگونه یک اقتصاد یا واحد اقتصادی در یک اقتصاد بیش از درآمد خود در یک دوره اندازه‌گیری مشخص هزینه کرده است.
• مقابل واحد هزینه‌زای کسری، واحد هزینه‌زای مازاد است که پولی برای شرکت باقی می‌گذارد تا دوباره توزیع کند.
• اصطلاح واحد هزینه‌زای کسری نه‌تنها به شرکت‌ها بلکه به خانوارها نیز اعمال می‌شود.

درک واحدهای هزینه‌زای کسری

هزینه‌زنندگان کسری می‌توانند افراد، بخش‌ها، کشورها یا حتی کل اقتصاد باشند. هنگامی که یک واحد هزینه‌زای کسری یک کشور کامل است، اغلب مجبور به گرفتن وام از کشورهایی است که به‌عنوان هزینه‌زنندگان مازاد عمل می‌کنند. اثرات هزینه‌زای کسری، اگر کنترل نشود، می‌تواند تهدیدی برای رشد اقتصادی باشد. این می‌تواند دولت را مجبور به افزایش مالیات‌ها کند و به‌طور بالقوه منجر به نکول در بدهی شود. هنگامی که یک نهاد بیش از آنچه دریافت می‌کند هزینه می‌کند، ممکن است بدهی را برای جمع‌آوری وجوه بفروشد. دولت‌ها اسناد خزانه و سایر ابزارها را می‌فروشند، در حالی که شرکت‌ها ممکن است سهام یا سایر دارایی‌ها را بفروشند.

در زمان‌های سختی اقتصادی، دولت‌ها و شهرداری‌ها به احتمال زیاد کسری بودجه را اجرا می‌کنند تا از اثرات رکود اقتصادی محافظت کنند و رشد اقتصادی را تحریک کنند. اگرچه بعید است که یک واحد اقتصادی همیشه با مازاد عمل کند، کسری طولانی‌مدت در نهایت باعث سختی‌های بلندمدت برای اقتصاد خواهد شد، زیرا سطوح بدهی بیش از حد بالا می‌شود.

بر اساس نظر اقتصاددانان کینزین، نظریه ضریب نشان می‌دهد که یک دلار هزینه دولت می‌تواند خروجی اقتصادی کل را بیش از یک دلار افزایش دهد. ضریب، در اصطلاحات اقتصادی، معتقد است که یک تغییر اثر موجی بر سایر بخش‌های اقتصاد ایجاد خواهد کرد.

مهم: کینزین‌ها معتقدند که با هزینه کردن دولت، درآمد جمعیت افزایش خواهد یافت.

در ایالات متحده، خانوارها گاهی اوقات یک واحد هزینه‌زای کسری را نشان می‌دهند، زیرا این خانوارها از نظر مالی با مشکل مواجه هستند و درآمد قابل تصرف در دسترس ندارند. در نتیجه، آنها ممکن است نتوانند محصولات مصرفی اضافی خریداری کنند، پول را در بانک‌ها نگه دارند یا بدون کمک دولت (یا خصوصی) در بازار سهام سرمایه‌گذاری کنند.

مقابل واحد هزینه‌زای کسری، واحد هزینه‌زای مازاد است که بیش از آنچه برای نیازهای اساسی خود صرف می‌کند، درآمد کسب می‌کند. بنابراین، پولی برای سرمایه‌گذاری در اقتصاد از طریق خرید کالاها، سرمایه‌گذاری یا وام‌دهی باقی می‌ماند. یک واحد هزینه‌زای مازاد می‌تواند یک خانوار، کسب‌وکار یا هر نهاد دیگری باشد که بیش از آنچه برای حفظ خود پرداخت می‌کند، درآمد کسب می‌کند.

یک نمونه از واحد هزینه‌زای کسری ایالت ایلینوی است. طبق دفتر فرماندار، کسری بودجه وجوه عمومی ایالت برای سال مالی 2020 انتظار می‌رود که تا 8 فوریه 2019 حدود 3.2 میلیارد دلار باشد، که تقریباً 16٪ بالاتر از برآورد رسمی پایان سال 2018 است.