اوراق مشارکت وام چیست؟

اوراق مشارکت وام چیست؟

اوراق مشارکت وام (LPN) نوعی اوراق بهادار با درآمد ثابت است که به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد بخشی از یک وام یا مجموعه‌ای از وام‌های معوق را خریداری کنند. دارندگان LPN به‌صورت تناسبی در دریافت پرداخت‌های بهره و اصل وام مشارکت می‌کنند و به همان نسبت در معرض ریسک نکول قرار دارند.

بانک‌ها، تعاونی‌های اعتباری یا سایر مؤسسات مالی اغلب با کسب‌وکارهای محلی وارد توافق‌نامه‌های مشارکت وام می‌شوند و ممکن است اوراق مشارکت وام را به‌عنوان نوعی سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت یا تأمین مالی موقت ارائه دهند.

نکات کلیدی

• اوراق مشارکت وام (LPN) به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد ادعایی بر بخشی از یک وام معوق صادرشده توسط وام‌دهنده دیگر خریداری کنند.
• در یک LPN، بانک اصلی وام را پذیره‌نویسی و صادر می‌کند، در حالی که سرمایه‌گذاران مشارکت‌کننده به‌صورت تناسبی بخشی از آن را خریداری می‌کنند.
• LPN‌ها در میان تعاونی‌های اعتباری محبوب هستند، که از توافق‌نامه‌های مشارکت برای تقویت مشارکت اقتصادی و ایجاد جامعه از طریق تقسیم ریسک و پاداش با ساکنان و کسب‌وکارهای محلی استفاده می‌کنند.

نحوه عملکرد اوراق مشارکت وام

برای پاسخگویی به نیازهای وام‌گیرندگان محلی و افزایش درآمد وام، بسیاری از بانک‌های محلی از توافق‌نامه‌های مشارکت وام استفاده می‌کنند که در آن یک یا چند بانک در مالکیت یک وام شریک می‌شوند. بانک‌های محلی همچنین کنسرسیوم‌های وام‌دهی تشکیل داده‌اند. یک نمونه، کنسرسیوم سرمایه‌گذاری اجتماعی کارولینای شمالی (CICNC) است، که یک کنسرسیوم وام مسکن مقرون‌به‌صرفه است و تأمین مالی بلندمدت و دائمی برای توسعه مسکن چندخانوار و سالمندان با درآمد کم و متوسط در سراسر کارولینای شمالی و جنوبی ارائه می‌دهد.

یکی از اهداف اوراق مشارکت وام، کمک به رفع نیازهای وام‌گیرندگان در جامعه محلی است. چندین مؤسسه دیگر نیز به دلایل مشابه ایجاد شده‌اند. تعاونی‌های اعتباری یکی از این نمونه‌ها هستند. تعاونی اعتباری، یک تعاونی مالی است که توسط اعضای خود ایجاد، مالکیت و اداره می‌شود. در حالی که برخی تعاونی‌های اعتباری، مانند تعاونی اعتباری فدرال نیروی دریایی (NFCU) ، می‌توانند بزرگ و در مقیاس ملی باشند، برخی دیگر در مقیاس کوچک‌تر عمل می‌کنند.

نکته

اصول تعاونی‌های اعتباری شامل عضویت داوطلبانه، سازمان‌دهی دموکراتیک، مشارکت اقتصادی همه اعضا، خودمختاری، آموزش و پرورش اعضا، همکاری و مشارکت در جامعه است.

تعاونی‌های اعتباری و بانک‌ها به‌طور کلی خدمات مشابهی ارائه می‌دهند، از جمله پذیرش سپرده‌ها، ارائه وام برای افراد یا کسب‌وکارهای کوچک و عرضه محصولات مالی مانند کارت‌های اعتباری و نقدی و گواهی‌های سپرده (CDها). با این حال، تفاوت‌های ساختاری کلیدی در نحوه استفاده از سودها وجود دارد. در حالی که بانک‌های سنتی برای ایجاد سود برای سهام‌داران خود فعالیت می‌کنند، بسیاری از تعاونی‌های اعتباری به‌صورت غیرانتفاعی عمل می‌کنند و وجوه اضافی را به پروژه‌های مشخصی اختصاص می‌دهند که به جامعه اعضای خود (یعنی مالکان واقعی) بهتر خدمت می‌کند.

مثال از اوراق مشارکت وام

برای مثال، آنجل وی. کاسترو ، پیشگام جنبش تعاونی‌های اعتباری در آمریکای لاتین، اخیراً توسط بنیاد ملی تعاونی‌های اعتباری برای تلاش‌هایش مورد تقدیر قرار گرفت. کاسترو معتقد بود که مدل سنتی ایالات متحده برای کاهش فقر مبتنی بر اعتبار مصرف‌کننده، با نیازهای مردمی که در جوامع او فعالیت می‌کردند، سازگار نیست. در اکوادور، او بر سازمان‌دهی تعاونی‌های اعتباری تمرکز کرد که دسترسی به اعتبار را برای اعضای خود به‌ویژه برای کشاورزی و سایر فعالیت‌ها گسترش می‌داد.