تحلیل تکنیکال · تحلیل بنیادین
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی چیست؟
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی جریان نقدی لازم برای تأمین تعهدات مالی (بدهی‌ها) را فراهم می‌کند.
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی چیست؟
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی (LDI) به سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی اشاره دارد که می‌توانند جریان نقدی لازم برای پرداخت تعهدات مالی (بدهی‌ها) را ایجاد کنند.
این نوع سرمایه‌گذاری در طرح‌های بازنشستگی با مزایای مشخص رایج است، زیرا شرکت‌ها و صندوق‌های بازنشستگی موظف‌اند درآمد تضمین‌شده‌ای را که به ذی‌نفعان وعده داده شده است، تأمین کنند. در بزرگ‌ترین طرح‌های بازنشستگی، بدهی‌ها اغلب به میلیاردها دلار می‌رسند.
نکات کلیدی
- سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی جریان نقدی لازم برای تأمین تعهدات مالی (بدهی‌ها) را فراهم می‌کند.
- این نوع سرمایه‌گذاری برای طرح‌های بازنشستگی با مزایای مشخص و شرکت‌های بیمه که پرداخت‌های تضمین‌شده را در حال حاضر و آینده ارائه می‌دهند، رایج است.
- سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی شامل مدیریت ریسک‌های ناشی از نوسانات نرخ بهره و بی‌ثباتی بازار است.
- نقطه‌ضعف این نوع سرمایه‌گذاری این است که نسبت به سرمایه‌گذاری‌های پرریسک‌تر، بازده کمتری ارائه می‌دهد.
آشنایی با سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر بدهی
هدف از سرمایه‌گذاری در LDI این است که اطمینان حاصل شود سرمایه‌گذار با تعهدات مالی بلندمدت، مانند صندوق بازنشستگی یا شرکت بیمه، دارایی‌های تولیدکننده درآمد لازم برای تأمین تعهدات مالی خود (مانند پرداخت به مشارکت‌کنندگان طرح یا مشتریان دارای ادعا) را در اختیار دارد.
بنابراین، سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی بر تطبیق جریان نقدی تولیدشده توسط دارایی‌ها با جریان نقدی موردنیاز برای بدهی‌ها تمرکز دارد و سپس ریسک‌هایی مانند نوسانات نرخ بهره و بی‌ثباتی بازار را که می‌توانند بر بازده تأثیر بگذارند، به حداقل می‌رساند. استراتژی‌های پوشش ریسک با استفاده از ابزارهای مشتقه می‌توانند به کاهش این ریسک کمک کنند.
از آنجا که هدف این پرتفوی‌ها تولید درآمد و کاهش ریسک است، بازده آن‌ها معمولاً کمتر از پرتفوی‌هایی با رویکرد سرمایه‌گذاری تهاجمی‌تر و پرریسک‌تر است.
متخصصان سرمایه‌گذاری که پرتفوی‌های مبتنی بر بدهی را طراحی می‌کنند، باید بدهی‌های شرکت یا مشتری خود را بررسی کنند، تخصیص دارایی مناسب را پیشنهاد دهند، سرمایه‌گذاری‌های مناسب را انتخاب کنند و پرتفوی‌ها را با دقت نظارت کنند و در صورت لزوم تغییراتی اعمال کنند.
انواع سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر بدهی
این سرمایه‌گذاری‌ها باید بتوانند درآمد موردنیاز برای بدهی‌ها را تأمین کنند و همچنین در برابر ریسک نرخ بهره، بی‌ثباتی بازار و ریسک ناشی از تورم محافظت کنند. انواع سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر بدهی شامل موارد زیر هستند:
- اوراق قرضه با درآمد ثابت : مانند اوراق خزانه‌داری یا اوراق شرکتی که جریان نقدی ثابت ارائه می‌دهند.
- اوراق قرضه مرتبط با تورم : مانند اوراق محافظت‌شده در برابر تورم که ارزش آن‌ها با تورم تنظیم می‌شود.
- املاک و زیرساخت‌ها : دارایی‌هایی که می‌توانند در دوره‌های تورمی عملکرد خوبی داشته باشند.
- ابزارهای مشتقه : مانند سوآپ‌های نرخ بهره یا قراردادهای آتی برای پوشش ریسک نرخ بهره.
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی برای سرمایه‌گذاران فردی
برای یک بازنشسته، استراتژی سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی با برآورد میزان درآمد موردنیاز برای هر سال آینده آغاز می‌شود. تمام درآمدهای بالقوه، از جمله تأمین اجتماعی، از مبلغ سالانه موردنیاز بازنشسته کسر می‌شود. هرگونه کسری برابر با مقداری است که بازنشسته باید سالانه از پرتفوی بازنشستگی خود برداشت کند.
برداشت‌های سالانه سپس به بدهی‌هایی تبدیل می‌شوند که استراتژی LDI باید بر آن‌ها تمرکز کند. بازنشسته باید به‌گونه‌ای سرمایه‌گذاری کند که جریان نقدی لازم را فراهم کند، با در نظر گرفتن هزینه‌های اضافی یا غیرمنتظره، تورم و سایر هزینه‌های احتمالی.
نکته
علاقه به سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی با شدت گرفتن ناکامی‌های استراتژی‌های سرمایه‌گذاری رایج‌تر در طول بحران‌های مالی اوایل دهه ۲۰۰۰ شکل گرفت.
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی برای سرمایه‌گذاران نهادی
برای نهادی مانند صندوق بازنشستگی یا طرح بازنشستگی، تمرکز باید بر سرمایه‌گذاری‌هایی باشد که جریان نقدی کافی برای تأمین بدهی‌ها، یعنی پرداخت‌های تضمین‌شده به بازنشستگان، ایجاد کنند. این استراتژی همچنین باید شامل راه‌هایی برای کاهش ریسک باشد.
برخی از استراتژی‌هایی که شامل کاهش ریسک و کسب بازده بیشتر هستند عبارت‌اند از:
تطبیق مدت
تطبیق مدت شامل ساخت پرتفویی از دارایی‌ها با مدت زمانی است که با مدت زمان بدهی‌ها هم‌راستا باشد. اگر نرخ‌های بهره به سمتی حرکت کنند که ارزش دارایی‌ها را کاهش دهد، این اثر می‌تواند با تأثیر بر بدهی‌ها جبران شود. تطبیق مدت بنابراین می‌تواند حساسیت ارزش پرتفوی به تغییرات نرخ بهره را کاهش دهد.
ایمن‌سازی
ایمن‌سازی رویکرد دیگری به تطبیق مدت است، با همان هدف کاهش تأثیر تغییرات نرخ بهره بر ارزش پرتفوی و بدهی‌های سرمایه‌گذار.
پوشش ریسک نرخ بهره
پوشش ریسک نرخ بهره شامل استفاده از ابزارهای مالی مانند قراردادهای آتی مالی یا سوآپ‌های نرخ بهره برای محافظت از ارزش پرتفوی در برابر تأثیرات تغییرات نرخ بهره است.
به‌عنوان مثال، سوآپ نرخ بهره می‌تواند نرخ بهره ثابت را با نرخ شناور (یا برعکس) مبادله کند تا قرار گرفتن پرتفوی در معرض تغییرات نرخ بهره کاهش یابد.
پوشش ریسک تورم
برای مقابله با اثر کاهش ارزش ناشی از تورم، پرتفوی می‌تواند شامل سرمایه‌گذاری‌هایی مانند اوراق قرضه مرتبط با تورم، املاک و زیرساخت‌ها باشد. این دارایی‌ها می‌توانند در دوره‌های افزایش تورم عملکرد خوبی داشته باشند و بازده پرتفوی را محافظت کنند.
سرمایه‌گذاری‌های بدهی
با گنجاندن اوراق با درآمد ثابت مانند اوراق شرکتی و سایر اوراق بدهی که ریسک بیشتری نسبت به اوراق خزانه‌داری دارند، سرمایه‌گذاران ممکن است بتوانند بازده بالاتری کسب کنند.
مهم
هدف سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر بدهی لزوماً کسب بازده بالا نیست، بلکه کسب بازدهی از دارایی‌هایی است که با تعهدات مالی بدهی‌ها مطابقت داشته باشد.
نمونه‌هایی از استراتژی‌های سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی
اگر سرمایه‌گذاری به ۱۰,۰۰۰ دلار درآمد سالانه اضافی علاوه بر مزایای تأمین اجتماعی نیاز داشته باشد، می‌تواند با خرید اوراق قرضه‌ای که حداقل ۱۰,۰۰۰ دلار سود سالانه ارائه می‌دهند، یک استراتژی LDI را اجرا کند.
به‌طور جایگزین، سرمایه‌گذار می‌تواند از رویکرد سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی استفاده کند که سرمایه‌گذاری را به دو بخش تقسیم می‌کند: یکی سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت برای بازده پایدار و دیگری سرمایه‌گذاری سهامی با ریسک بالاتر. بازده‌های بالاتر ارائه‌شده توسط سهام می‌توانند به‌مرورزمان به تخصیص درآمد ثابت منتقل شوند.
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی چگونه آغاز شد؟
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی به دورانی بازمی‌گردد که طرح‌های بازنشستگی با مزایای مشخص فراوان بودند و شرکت‌ها مجبور بودند تعهدات مالی خود به ذی‌نفعان این طرح‌ها را تأمین کنند.
چه کسانی از سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی استفاده می‌کنند؟
علاوه بر صندوق‌های بازنشستگی، سرمایه‌گذاران دیگری که از سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی استفاده می‌کنند شامل بنیادها، موقوفات، شرکت‌های بیمه و حتی سرمایه‌گذاران فردی هستند که می‌خواهند درآمد تضمین‌شده‌ای برای بازنشستگی خود داشته باشند و ریسک سرمایه‌گذاری را مدیریت کنند.
آیا پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی معمولاً شامل سهام هستند؟
بسته به تحمل ریسک سرمایه‌گذار، سهام می‌تواند در پرتفوی گنجانده شود، اما بسیاری از پرتفوی‌ها به دلیل ریسک بالاتر سهام، آن‌ها را شامل نمی‌شوند. هدف اصلی سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی تطبیق دارایی‌ها با بدهی‌ها و مدیریت ریسک است تا درآمد برای تأمین تعهدات مالی خاص در دسترس باشد. سرمایه‌گذاری‌هایی که بازده بالایی ارائه می‌دهند، اگر ریسک آن‌ها بیش‌ازحد باشد، می‌توانند با این هدف تداخل داشته باشند.
نتیجه‌گیری
سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی سرمایه‌گذاری‌ای است که می‌تواند اطمینان دهد تعهدات مالی تأمین شوند. این نوع سرمایه‌گذاری شامل تطبیق دارایی‌هایی که جریان نقدی تولید می‌کنند با بدهی‌هایی است که نیاز به جریان نقدی دارند.
هر دو صندوق‌های بازنشستگی و سرمایه‌گذاران فردی می‌توانند از سرمایه‌گذاری مبتنی بر بدهی به‌خوبی استفاده کنند.