مسئولیت محدود چیست؟

مسئولیت محدود چیست؟

مسئولیت محدود نوعی ساختار حقوقی برای یک سازمان است که در آن زیان شرکت از میزان سرمایه‌گذاری شده در شراکت یا شرکت با مسئولیت محدود (LLC) فراتر نمی‌رود. به عبارت دیگر، دارایی‌های شخصی سرمایه‌گذاران و مالکان در صورت شکست شرکت در معرض خطر قرار نمی‌گیرند. در آلمان، این ساختار به‌عنوان Gesellschaft mit beschränkter Haftung (GmbH) شناخته می‌شود.

ویژگی مسئولیت محدود یکی از بزرگ‌ترین مزایای سرمایه‌گذاری در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس است. درحالی‌که یک سهام‌دار می‌تواند به‌طور کامل در رشد شرکت مشارکت کند، مسئولیت او به میزان سرمایه‌گذاری در شرکت محدود می‌شود، حتی اگر شرکت بعداً ورشکست شود و بدهی‌های باقی‌مانده داشته باشد.

نکات کلیدی

• مسئولیت محدود یک ساختار حقوقی برای سازمان‌ها است که زیان‌های احتمالی را محدود می‌کند، به‌طوری‌که دارایی‌های شخصی سرمایه‌گذاران در معرض خطر قرار نمی‌گیرند.
• بدون وجود مسئولیت محدود به‌عنوان یک پیشینه حقوقی، بسیاری از سرمایه‌گذاران از کسب مالکیت سهام در شرکت‌ها اکراه داشتند و کارآفرینان از شروع فعالیت‌های جدید محتاط بودند.
• ساختارهای مختلفی با مسئولیت محدود وجود دارند، مانند شراکت‌های با مسئولیت محدود (LLPs)، شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLCs) و شرکت‌های سهامی.

نحوه عملکرد مسئولیت محدود

وقتی فرد یا شرکتی با مسئولیت محدود فعالیت می‌کند، دارایی‌های مرتبط با افراد مربوطه نمی‌توانند برای بازپرداخت بدهی‌های شرکت توقیف شوند. وجوهی که مستقیماً در شرکت سرمایه‌گذاری شده‌اند، مانند خرید سهام شرکت، به‌عنوان دارایی‌های شرکت محسوب می‌شوند و در صورت ورشکستگی قابل توقیف هستند.

سایر دارایی‌هایی که متعلق به شرکت تلقی می‌شوند، مانند املاک، تجهیزات و ماشین‌آلات، سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده به نام شرکت و کالاهای تولیدشده اما فروخته‌نشده، نیز مشمول توقیف و نقدشوندگی هستند.

بدون وجود مسئولیت محدود به‌عنوان یک پیشینه حقوقی، بسیاری از سرمایه‌گذاران از کسب مالکیت سهام در شرکت‌ها اکراه داشتند و کارآفرینان از شروع فعالیت‌های جدید محتاط بودند. زیرا طلبکاران و سایر ذی‌نفعان می‌توانستند در صورت زیان شرکت بیش از دارایی‌های آن، دارایی‌های شخصی سرمایه‌گذاران و مالکان را مطالبه کنند. مسئولیت محدود از وقوع چنین وضعیتی جلوگیری می‌کند، بنابراین حداکثر زیان ممکن، میزان سرمایه‌گذاری شده است و دارایی‌های شخصی به‌عنوان دارایی‌های غیرقابل‌دسترس باقی می‌مانند.

شراکت‌های با مسئولیت محدود

جزئیات واقعی یک شراکت با مسئولیت محدود به محل ایجاد آن بستگی دارد. به‌طور کلی، دارایی‌های شخصی شما به‌عنوان شریک از اقدامات حقوقی محافظت می‌شوند. در واقع، مسئولیت به این معنا محدود است که شما دارایی‌های درون شراکت را از دست می‌دهید، اما دارایی‌های خارج از آن (یعنی دارایی‌های شخصی) در امان هستند. شراکت اولین هدف هر دعوی قضایی است، هرچند شریکی خاص ممکن است در صورت ارتکاب اشتباه شخصی مسئول شناخته شود.

یکی دیگر از مزایای شراکت با مسئولیت محدود، امکان افزودن یا حذف شرکا است. از آنجا که برای یک شراکت با مسئولیت محدود، توافق‌نامه شراکتی وجود دارد، شرکا می‌توانند طبق توافق‌نامه اضافه یا حذف شوند. این ویژگی زمانی مفید است که شراکت می‌تواند شرکایی را اضافه کند که کسب‌وکار موجود را با خود می‌آورند. معمولاً تصمیم برای افزودن شرکای جدید نیازمند تأیید همه شرکای موجود است.

به‌طور کلی، انعطاف‌پذیری یک شراکت با مسئولیت محدود برای نوع خاصی از حرفه‌ای‌ها، آن را به گزینه‌ای برتر نسبت به بسیاری از نهادهای شرکتی دیگر تبدیل می‌کند. شراکت با مسئولیت محدود برای اهداف مالیاتی یک نهاد عبوری است، که این گزینه برای شرکت‌های با مسئولیت محدود نیز وجود دارد. در نهادهای عبوری، شرکا سودهای بدون مالیات دریافت می‌کنند و خودشان باید مالیات را پرداخت کنند.

هر دو نوع شرکت‌های با مسئولیت محدود و شراکت‌های با مسئولیت محدود معمولاً به شرکت‌های سهامی ترجیح داده می‌شوند، زیرا شرکت‌های سهامی با مشکل مالیات مضاعف مواجه هستند. مالیات مضاعف زمانی رخ می‌دهد که شرکت باید مالیات بر درآمد شرکتی بپردازد و سپس افراد باید دوباره بر درآمد شخصی خود از شرکت مالیات بپردازند.

مسئولیت محدود در شرکت‌های سهامی

در زمینه یک شرکت خصوصی، تبدیل شدن به شرکت سهامی می‌تواند برای مالکان آن مسئولیت محدود فراهم کند، زیرا یک شرکت سهامی به‌عنوان یک نهاد حقوقی جداگانه و مستقل تلقی می‌شود. مسئولیت محدود به‌ویژه در صنایعی که ممکن است با زیان‌های عظیم مواجه شوند، مانند بیمه، بسیار مطلوب است.

شرکت با مسئولیت محدود (LLC) یک ساختار شرکتی در ایالات متحده است که در آن مالکان شخصاً مسئول بدهی‌ها یا تعهدات شرکت نیستند. شرکت‌های با مسئولیت محدود نهادهای ترکیبی هستند که ویژگی‌های یک شرکت سهامی را با ویژگی‌های شراکت یا مالکیت انفرادی ترکیب می‌کنند.

درحالی‌که ویژگی مسئولیت محدود مشابه شرکت‌های سهامی است، امکان مالیات عبوری برای اعضای یک شرکت با مسئولیت محدود، ویژگی شراکت‌ها است. تفاوت اصلی بین شراکت و شرکت با مسئولیت محدود این است که یک شرکت با مسئولیت محدود، دارایی‌های تجاری شرکت را از دارایی‌های شخصی مالکان جدا می‌کند و مالکان را از بدهی‌ها و تعهدات شرکت محافظت می‌کند.

به‌عنوان مثال، بداقبالی‌هایی که گریبان‌گیر بسیاری از افراد در Lloyd's of London Names شد را در نظر بگیرید؛ افرادی که در ازای دریافت سود از حق بیمه، مسئولیت‌های نامحدود مرتبط با ریسک بیمه را می‌پذیرند. در اواخر دهه ۱۹۹۰، صدها نفر از این سرمایه‌گذاران به دلیل زیان‌های فاجعه‌بار ناشی از ادعاهای مربوط به آزبستوز مجبور به اعلام ورشکستگی شدند.

این را با زیان‌های متحمل‌شده توسط سهام‌داران برخی از بزرگ‌ترین شرکت‌های سهامی عام که ورشکست شدند، مانند انرون و لمن برادرز، مقایسه کنید. اگرچه سهام‌داران این شرکت‌ها تمام سرمایه‌گذاری خود را از دست دادند، اما مسئول صدها میلیارد دلار بدهی این شرکت‌ها به طلبکاران پس از ورشکستگی نبودند.

کدام ساختارهای تجاری دارای مسئولیت محدود هستند؟

چندین ساختار شرکتی دارای مسئولیت محدود هستند، از جمله شرکت با مسئولیت محدود (LLC)، شرکت سهامی نوع S و شرکت سهامی نوع C. شراکت‌ها ممکن است شرکای با مسئولیت محدود داشته باشند، اما حداقل یک شریک باید مسئولیت نامحدود داشته باشد.

مسئولیت نامحدود چیست؟

درحالی‌که مسئولیت محدود دارایی‌های شخصی را از دارایی‌های تجاری جدا و محافظت می‌کند، برخی کشورها اجازه ایجاد شرکت‌های با مسئولیت نامحدود را می‌دهند، به این معنا که سهام‌دار یا شریک تمام مسئولیت موفقیت شرکت را بر عهده می‌گیرد. اگر شرکت ورشکست شود، شریک با مسئولیت نامحدود مسئول بازپرداخت تمام بدهی‌ها به طلبکاران خواهد بود.

آیا شرکت با مسئولیت محدود به بیش از یک مالک نیاز دارد؟

خیر. شرکت‌های با مسئولیت محدود می‌توانند مانند یک مالکیت انفرادی عمل کنند و در عین حال از مزیت محافظت از دارایی‌ها در صورت فاجعه تجاری برخوردار باشند. یک فرد می‌تواند به‌تنهایی به‌عنوان شرکت با مسئولیت محدود سازمان‌دهی شود یا می‌تواند شرکایی در کسب‌وکار داشته باشد.