ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

تحلیل بنیادین

هزینه‌های شخصی چیست؟

هزینه شخصی پرداختی است که با پول خودتان انجام می‌دهید و ممکن است کارفرما بعداً آن را بازپرداخت کند.

هزینه‌های شخصی هزینه‌هایی هستند که فرد مسئول پرداخت آنها است و ممکن است بعداً بازپرداخت شوند یا نشوند. این اصطلاح اغلب برای توصیف هزینه‌های مرتبط با کار یک کارمند استفاده می‌شود که شرکت بعداً آنها را بازپرداخت می‌کند. همچنین به بخشی از هزینه‌های پزشکی که بیمه‌گذار باید پرداخت کند و قابل بازپرداخت نیست، مانند فرانشیزها (deductibles)، پرداخت‌های مشترک (copays) و هم‌پرداخت‌ها (coinsurance) اشاره دارد.

نکات کلیدی

  • هزینه شخصی پرداختی است که با پول خودتان انجام می‌دهید و ممکن است کارفرما بعداً آن را بازپرداخت کند.
  • هزینه‌های شخصی مرتبط با کار معمولاً توسط کارفرما بازپرداخت می‌شوند.
  • در بیمه سلامت، هزینه‌های شخصی شامل بخشی از هزینه‌های پزشکی شما هستند که ممکن است شامل فرانشیزها، پرداخت‌های مشترک و هم‌پرداخت‌ها باشند.
  • طرح‌های بیمه سلامت دارای حداکثر هزینه‌های شخصی سالانه‌ای هستند که به صورت قانونی تعیین شده و کل مبلغی را که باید هر سال برای هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی تحت پوشش پرداخت کنید، محدود می‌کند.
  • برخی از هزینه‌های شخصی می‌توانند از مالیات بر درآمد شما کسر شوند، اما این هزینه‌ها باید درصد قابل توجهی از درآمد شما را تشکیل دهند تا از کسر استاندارد فعلی بیشتر شوند.

درک هزینه‌های شخصی

کارکنان اغلب برای هزینه‌های مرتبط با کسب‌وکار، به‌ویژه اگر برای شرکت مسافرت کنند، از پول خودشان خرج می‌کنند. این هزینه‌های شخصی معمولاً توسط کارفرما از طریق فرآیند مورد تأیید شرکت بازپرداخت می‌شوند. نمونه‌های رایج هزینه‌های شخصی مرتبط با کار شامل کرایه هواپیما، اجاره خودرو، تاکسی یا کرایه‌های اشتراک سواری، بنزین، عوارض، پارکینگ، اقامت، وعده‌های غذایی و همچنین لوازم و ابزار مرتبط با کار هستند.

این اصطلاح در بیمه سلامت نیز برای اشاره به بخشی از هزینه پزشکی که شرکت بیمه پوشش نمی‌دهد استفاده می‌شود. هزینه‌های شخصی مراقبت‌های بهداشتی شامل فرانشیزها، پرداخت‌های مشترک و هم‌پرداخت‌ها هستند.

طرح‌های بیمه سلامت دارای حداکثر هزینه‌های شخصی هستند که توسط قانون فدرال تعیین شده‌اند. این‌ها سقف‌هایی برای مبلغی هستند که بیمه‌گذار باید هر سال برای هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی خرج کند. **قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه (ACA)**要求 تمام طرح‌های گروهی و فردی به دستورالعمل‌های به‌روزرسانی‌شده سالانه برای حداکثر هزینه‌های شخصی پایبند باشند.

برای سال 2024، محدودیت‌های هزینه‌های شخصی برای طرح‌های بیمه سلامت بازار (Marketplace) 9,450 دلار برای پوشش فردی و 18,900 دلار برای پوشش خانوادگی است. برای سال 2025، این محدودیت‌ها به 9,200 دلار برای فرد و 18,400 دلار برای خانواده کاهش می‌یابد. طرح‌های بیمه سلامت بازار نمی‌توانند حداکثر هزینه‌های شخصی را از این محدودیت‌ها فراتر ببرند، اما بسیاری از آنها حداکثرهای پایین‌تری ارائه می‌دهند.

حداکثر هزینه‌های شخصی در مقابل فرانشیزها

در بیمه سلامت، فرانشیز مبلغی است که هر سال برای هزینه‌های تحت پوشش باید از جیب خود پرداخت کنید قبل از اینکه پوشش بیمه شروع شود. هنگامی که فرانشیز برآورده شد، بیمه‌گذار هزینه‌ها را از طریق هم‌پرداخت با طرح بیمه تقسیم می‌کند. به عنوان مثال، در یک طرح 80/20، بیمه‌گذار 20٪ از هزینه را پرداخت می‌کند، در حالی که طرح 80٪ باقی‌مانده را پوشش می‌دهد.

مبلغی که برای هم‌پرداخت پرداخت می‌کنید—به همراه پرداخت‌های مشترک و فرانشیز—همه به حداکثر هزینه‌های شخصی سالانه شما حساب می‌شوند. هنگامی که به حداکثر هزینه‌های شخصی خود برسید، طرح 100٪ هزینه‌های تحت پوشش را برای بقیه سال پرداخت می‌کند.

برخی طرح‌ها فرانشیزهای بالاتری نسبت به دیگران دارند. به طور کلی، هرچه حق بیمه‌ای که پرداخت می‌کنید کمتر باشد، فرانشیز بالاتر است، و هرچه حق بیمه بالاتری پرداخت کنید، فرانشیز پایین‌تر است.

طرح‌های بیمه سلامت با فرانشیز بالا (HDHPs)

یک طرح بیمه سلامت با فرانشیز بالا (HDHP) می‌تواند با کاهش حق بیمه‌های ماهانه، در هزینه‌های شما صرفه‌جویی کند. همچنین ممکن است از طریق حساب پس‌انداز سلامت (HSA) از تخفیف مالیاتی برای هزینه‌های پزشکی بهره‌مند شوید.

طبق قوانین سرویس درآمد داخلی (IRS) ، برای سال مالیاتی 2024، یک HDHP طرح بیمه سلامتی است که فرانشیز حداقل 1,600 دلار برای طرح فردی یا حداقل 3,200 دلار برای طرح خانوادگی دارد. برای سال 2025، این ارقام به 1,650 دلار برای طرح فردی و 3,300 دلار برای طرح خانوادگی افزایش می‌یابد.

برای سال 2024، هزینه‌های شخصی نمی‌توانند از 8,050 دلار برای فرد یا 16,100 دلار برای خانواده تجاوز کنند. برای سال 2025، این ارقام به 8,300 دلار برای فرد و 16,600 دلار برای خانواده افزایش می‌یابد.

یک HDHP پوشش 100٪ برای خدمات پیشگیری از ارائه‌دهندگان درون شبکه قبل از برآورده شدن فرانشیز ارائه می‌دهد.

برای افرادی که انتظار هزینه‌های پزشکی زیادی در سال آینده ندارند، انتخاب یک HDHP برای به حداقل رساندن حق بیمه‌ها منطقی است، زیرا احتمالاً نیازی به مراقبت‌های بهداشتی کافی برای عبور از فرانشیز بالا نخواهید داشت. اگر انتظار هزینه‌های پزشکی قابل توجهی دارید، طرحی با فرانشیز پایین‌تر اما حق بیمه بالاتر ترجیح داده می‌شود تا بازپرداخت بیمه زودتر شروع شود.

یک HDHP به دارنده اجازه می‌دهد به یک HSA کمک کند. بیمه‌گذاران در رده مالیاتی فدرال 24٪ که 3,000 دلار هزینه پزشکی دارند، می‌توانند از یک HSA برای پرداخت آنها با دلارهای پیش از مالیات استفاده کنند.

HSAها همچنین محدودیت‌های مشارکت سالانه دارند:

  • برای سال مالیاتی 2024، حداکثر مشارکت مجاز 4,150 دلار برای طرح فردی یا 8,300 دلار برای خانواده است. مقررات «جبران عقب‌افتادگی» همچنان اعمال می‌شود.
  • این محدودیت‌های مشارکت برای سال 2025 به حداکثر 4,300 دلار برای طرح فردی یا 8,550 دلار برای خانواده افزایش می‌یابد.

نکته : هنگام تصمیم‌گیری برای انتخاب طرحی با فرانشیز بالا یا پایین، هزینه‌های پزشکی احتمالی خود را برای سال تخمین بزنید و حق بیمه‌ها، فرانشیزها و حداکثر هزینه‌های شخصی برای طرح‌های موجود را بررسی کنید.

نمونه‌های هزینه‌های شخصی

نمونه هزینه‌های شخصی مرتبط با کار : فرض کنید یک کارمند برای ملاقات با یک مشتری بالقوه، 250 دلار برای بلیط هواپیما، 50 دلار برای سواری‌های اوبر، 100 دلار برای هتل و 100 دلار برای وعده‌های غذایی—همه با کارت اعتباری خود—هزینه می‌کند. پس از سفر، کارمند یک گزارش هزینه برای 500 دلار هزینه شخصی ارائه می‌دهد. کارفرما سپس یک چک بازپرداخت 500 دلاری برای کارمند صادر می‌کند.

نمونه هزینه‌های شخصی سلامت : داروهای تجویزی نمونه‌ای از هزینه‌های شخصی سلامت هستند. بسیاری از طرح‌های بیمه سلامت داروهای تجویزی را پوشش می‌دهند، اما مبلغی که پرداخت می‌کنید به مسئولیت‌های فرانشیز شما بستگی دارد. اگر هنوز فرانشیز سالانه خود را برآورده نکرده‌اید، باید هزینه داروهای تجویزی را از جیب خود پرداخت کنید.

با این حال، برخی طرح‌های بیمه سلامت اجازه می‌دهند داروهای ژنریک با نرخ‌های تخفیف‌دار خریداری شوند، صرف‌نظر از اینکه فرانشیز سالانه برآورده شده باشد یا خیر. برخی طرح‌های پزشکی دارای فرانشیز ترکیبی پزشکی و دارویی هستند.

نمونه : لیزا دارای فرانشیز ترکیبی 2,500 دلاری است. او تاکنون 2,350 دلار هزینه شخصی برای فرانشیز خود پرداخت کرده و اکنون نیاز به خرید 150 دلار داروهای تجویزی دارد. هزینه شخصی لیزا 150 دلار خواهد بود. با این حال، فرانشیز ترکیبی او برای سال اکنون برآورده شده است.

وقتی فرانشیز خود را برآورده کرده‌اید، ممکن است همچنان برای هر نسخه دارویی مبلغی پرداخت کنید. به عنوان مثال، یک طرح ممکن است بیان کند که باید 10 دلار برای هر بار پر کردن داروهای ژنریک یا تجویزی پرداخت کنید، به این معنی که هزینه شخصی شما برای هر نسخه 10 دلار خواهد بود.

هزینه‌های شخصی و اظهارنامه‌های مالیاتی

برخی هزینه‌های شخصی می‌توانند از مالیات بر درآمد شخصی شما کسر شوند. به عنوان مثال، کسر مالیاتی هنوز برای هزینه‌های مرتبط با کمک‌های خیریه و هزینه‌های پزشکی بازپرداخت‌نشده در دسترس است.

از زمان تصویب قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA) در سال 2017، افراد دیگر نمی‌توانند هزینه‌های تجاری بازپرداخت‌نشده را کسر کنند.

اگرچه کسرهای مالیاتی بازپرداخت مستقیم را نشان نمی‌دهند، اما مزیتی جانبی دارند، زیرا ادعای این هزینه‌ها به‌عنوان کسر می‌تواند بار مالیاتی شما را برای سال کاهش دهد.

هزینه‌های شخصی خرید خانه

در صنعت املاک و مستغلات، هزینه‌های شخصی به هر هزینه‌ای فراتر از وام مسکن اشاره دارد که خریدار در طول فرآیند فروش متحمل می‌شود. این هزینه‌ها بسته به املاک محلی و املاک و مستغلات متفاوت هستند، اما معمولاً شامل هزینه بازرسی خانه، هزینه‌های ارزیابی، سپرده‌های حساب امانی و همچنین هزینه‌های بسته شدن هستند که می‌توانند شامل هزینه‌های ایجاد وام، هزینه‌های وکیل و مالیات بر املاک باشند.

هزینه‌های جابجایی و اسباب‌کشی

هزینه‌های جابجایی، طبق تعریف IRS ، هزینه‌هایی هستند که مالیات‌دهنده به دلیل جابجایی برای یک شغل جدید یا انتقال به یک مکان جدید متحمل می‌شود. با این حال، TCJA کسر هزینه‌های جابجایی را برای سال‌های مالیاتی 2018 تا 2025 حذف کرد، به جز برای اعضای نیروهای مسلح در وظیفه فعال که به دلیل دستور نظامی جابجا می‌شوند.

واقعیت سریع : اعضای نیروهای مسلح می‌توانند از فرم 3903 IRS برای ادعای هزینه‌های جابجایی به‌عنوان کسر مالیات بر درآمد فدرال استفاده کنند.

اعضای فعال نیروهای مسلح ایالات متحده می‌توانند هزینه‌های جابجایی را کسر کنند اگر این هزینه‌ها در پاسخ به یک دستور نظامی که نیاز به تغییر دائم ایستگاه دارد، متحمل شده باشند. هزینه‌های واجد شرایط شامل هزینه بسته‌بندی، جعبه‌سازی، حمل‌ونقل، ذخیره‌سازی در حین انتقال و بیمه است.

اگر دولت هر یک از هزینه‌های جابجایی یا ذخیره‌سازی شما را تأمین و پرداخت کند، نباید این هزینه‌ها را به‌عنوان کسر در مالیات‌های خود ادعا کنید.

هزینه شخصی به چه معناست؟

هزینه شخصی پرداختی است که با پول خودتان انجام می‌دهید، چه بازپرداخت شود یا خیر. این می‌تواند یک هزینه تجاری باشد، مانند پرداخت هزینه پروازی که توسط کارفرمای شما بازپرداخت می‌شود، یا یک هزینه سلامت قبل از اینکه کل هزینه‌های شما به فرانشیز بیمه برسد.

تفاوت بین فرانشیز و هزینه شخصی چیست؟

فرانشیز و سقف هزینه‌های شخصی یک طرح بیمه سلامت هر دو نشان‌دهنده نقاطی هستند که شرکت بیمه شروع به پرداخت تمام یا بخشی از هزینه‌های سلامت بعدی شما می‌کند. با این حال، این دو متفاوت هستند:

  • فرانشیز مبلغی است که باید هر سال برای هزینه‌های پزشکی تحت پوشش از جیب خود پرداخت کنید قبل از اینکه شرکت بیمه شروع به پرداخت کند.
  • سقف هزینه‌های شخصی حداکثر مبلغی است که باید در طول سال برای تمام مراقبت‌های بهداشتی تحت پوشش خود از جیب خود پرداخت کنید.
  • سقف هزینه‌های شخصی کل هزینه‌های شما در سال است، شامل پرداخت‌های فرانشیز، هم‌پرداخت‌ها و پرداخت‌های مشترک (اگر طرح شما آنها را داشته باشد) تا یک مبلغ کل دلاری.

سقف هزینه‌های شخصی توسط قانون فدرال تعیین شده است. برای سال مالیاتی 2024، هزینه‌های شما نمی‌توانند از 8,050 دلار برای فرد یا 16,100 دلار برای خانواده تجاوز کنند. برای سال 2025، این ارقام به 8,300 دلار برای فرد و 16,600 دلار برای خانواده افزایش می‌یابد.

چه چیزی نمونه‌ای از هزینه شخصی نیست؟

حق بیمه ماهانه‌ای که برای طرح مراقبت‌های بهداشتی خود پرداخت می‌کنید به‌عنوان هزینه شخصی محسوب نمی‌شود.

هزینه‌های شخصی شامل فرانشیزها، هم‌پرداخت‌ها و پرداخت‌های مشترک برای خدمات تحت پوشش، به علاوه تمام هزینه‌های خدمات غیر تحت پوشش است.

آیا بهتر است هزینه‌ها را از جیب پرداخت کرد یا از بیمه سلامت استفاده کرد؟

انتخاب یک طرح با فرانشیز بالا و پرداخت هزینه‌های شخصی برای مراقبت‌های روتین در ازای حق بیمه‌های ماهانه پایین‌تر می‌تواند وسوسه‌انگیز باشد.

این می‌تواند اگر هزینه‌های پزشکی قابل توجهی نداشته باشید، کارساز باشد. اما اگر به طور غیرمنتظره‌ای نیاز به مراقبت پزشکی قابل توجهی داشته باشید، می‌تواند گران شود.

روندها و داده‌های اخیر

بر اساس اطلاعات موجود و پست‌های X تا اوت 2025:

  • افزایش هزینه‌های شخصی سلامت : گزارش بلومبرگ در سال 2024 نشان می‌دهد که با افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی، افراد در ایالات متحده با هزینه‌های شخصی بالاتری مواجه هستند، به‌ویژه برای داروهای تجویزی و خدمات تخصصی، که فشار بیشتری بر بودجه‌های خانوار وارد می‌کند.
  • تمرکز بر HSAها : پست‌های X در سال 2025 اشاره دارند که افراد بیشتری از حساب‌های پس‌انداز سلامت (HSA) برای مدیریت هزینه‌های شخصی استفاده می‌کنند، به‌ویژه با طرح‌های با فرانشیز بالا، به دلیل مزایای مالیاتی و انعطاف‌پذیری آنها.
  • نظارت نظارتی : طبق گزارش رویترز در سال 2024، دپارتمان سلامت و خدمات انسانی ایالات متحده (HHS) نظارت بر طرح‌های بیمه سلامت را افزایش داده است تا اطمینان حاصل کند که حداکثر هزینه‌های شخصی با دستورالعمل‌های ACA هم‌راستا هستند و از مصرف‌کنندگان در برابر هزینه‌های غیرمنتظره محافظت می‌شود.
  • هشدارهای مصرف‌کننده : پست‌های X در سال 2025 به افراد توصیه می‌کنند که هنگام انتخاب طرح‌های بیمه سلامت، فرانشیزها، حق بیمه‌ها و حداکثر هزینه‌های شخصی را به دقت مقایسه کنند و با مشاوران مالی یا بیمه مشورت کنند تا طرحی را انتخاب کنند که با نیازهای پزشکی و مالی آنها هم‌راستا باشد.

نتیجه‌گیری

هنگام انتخاب یک طرح مراقبت‌های بهداشتی، عاقلانه است که هزینه‌های احتمالی مراقبت‌های بهداشتی خود را هر سال تخمین بزنید قبل از تصمیم‌گیری در مورد طرحی با فرانشیز پایین و حق بیمه بالا یا فرانشیز بالا و حق بیمه پایین. همچنین در نظر بگیرید که نیازهای مراقبت‌های بهداشتی شما با افزایش سن، داشتن خانواده و تغییر درآمد تغییر خواهد کرد. همه این عوامل بر میزان پوششی که نیاز دارید و سطح هزینه‌های شخصی که می‌توانید تحمل کنید تأثیر می‌گذارند. در سال 2025، با افزایش هزینه‌های شخصی سلامت و تمرکز بر HSAها، افراد باید طرح‌های بیمه را با دقت ارزیابی کنند و با متخصصان مشورت کنند تا هزینه‌های شخصی را به طور مؤثر مدیریت کرده و تصمیمات مالی آگاهانه‌ای بگیرند.