اظهارنامه امانت چیست؟

اظهارنامه امانت در قانون ایالات متحده، سندی یا بیانیه‌ای شفاهی است که یک امین (trustee) را برای نظارت بر دارایی‌هایی که به نفع یک یا چند فرد دیگر در یک امانت (trust) نگه‌داری می‌شوند، منصوب می‌کند. این دارایی‌ها در یک امانت نگهداری می‌شوند.

این سند یا بیانیه همچنین شامل جزئیات هدف امانت، ذینفعان آن و نحوه مدیریت امانت توسط امین است.

اظهارنامه امانت گاهی اوقات به عنوان اظهارنامه نامزد (nominee declaration) نیز شناخته می‌شود.

درک اظهارنامه امانت

اظهارنامه امانت نه تنها یک امین را منصوب می‌کند، بلکه امانت ایجادشده را با جزئیات قابل‌توجهی تعریف می‌کند.

این اظهارنامه دارایی‌های موجود در امانت را شناسایی می‌کند. مشخص می‌کند که چه کسانی از امانت بهره‌مند خواهند شد، چه کسی می‌تواند امانت را اصلاح یا لغو کند، نام امین و قدرت‌هایی که امین در اختیار دارد. امین ممکن است یک مؤسسه مالی باشد تا یک فرد.

بیانیه ممکن است شامل دستورالعمل‌هایی درباره چگونگی و زمان دریافت توزیع‌ها توسط ذینفع باشد.

اظهارنامه، مرور کلی از هدف یا اهداف امانت و نحوه سرمایه‌گذاری و مدیریت دارایی‌ها توسط امین برای حمایت از ذینفعان را ارائه می‌دهد. همچنین ممکن است توضیح دهد که در صورت بیماری، ناتوانی، فوت یا هر دلیل دیگری، چه کسی جایگزین امین خواهد شد.

تفاوت قوانین ایالتی

برخی از ایالت‌ها الزام می‌کنند که اظهارنامه امانت به‌صورت کتبی تنظیم شود، در حالی که برخی دیگر اظهارات شفاهی را نیز مجاز می‌دانند.

نکات کلیدی

• اظهارنامه امانت یا اظهارنامه نامزد، امینی را برای نظارت بر دارایی‌ها به نفع فرد یا افرادی دیگر منصوب می‌کند.
• این اظهارنامه همچنین دارایی‌هایی که باید در امانت نگه‌داری شوند و نحوه مدیریت آن‌ها را توصیف می‌کند.
• قوانین ایالتی الزامات متفاوتی برای ایجاد اظهارنامه امانت دارند.
• قوانین ایالتی همچنین نحوه اعمال اظهارنامه امانت را برای همه افرادی که در عملکرد امانت، از جمله اعطاکنندگان، امین‌ها و ذینفعان دخیل هستند، تنظیم می‌کنند.

اظهارنامه امانت در بریتانیا

اظهارنامه امانت در بریتانیا معنای متفاوتی دارد. در آنجا، این اظهارنامه مالکیت مشترک یک ملک را که به نفع یک یا چند فرد دیگر غیر از مالک رسمی نگه‌داری می‌شود، ایجاد می‌کند. این موضوع توسط قانون امانت سال ۲۰۰۰ تنظیم می‌شود.

مهم: ایالات متحده و بریتانیا تعریف‌های متفاوتی از اظهارنامه امانت دارند.

با اظهارنامه امانت، ممکن است فردی به‌عنوان مالک یک ملک در نظر گرفته شود، حتی اگر آن فرد در ثبت زمین به‌عنوان مالک ذکر نشده باشد. خود امانت می‌تواند در ثبت زمین ذکر شود تا نشان دهد مالک ثبت‌شده، تنها مالک ملک نیست.

برای مثال، فردی ممکن است خانه‌ای را با وام مسکن خریداری کند. بخشی از پول برای خرید ممکن است از والدین آن فرد تأمین شود. والدین با توافق اینکه سهمی از سود حاصل از فروش ملک دریافت خواهند کرد، به هزینه‌ها کمک می‌کنند. فردی که اظهارنامه امانت را ایجاد می‌کند، مالک ثبت‌شده در اسناد مالکیت ملک خواهد بود، اما والدین می‌توانند منافع خود را در سند امانت ثبت کنند.