تحلیل بنیادین · اخبار
دارایی سطح دو چیست؟
دارایی‌های سطح دوم ابزارهای مالی و بدهی‌هایی هستند که قیمت‌گذاری منظم در بازار ندارند.
دارایی‌های سطح دوم چیست؟
دارایی‌ها و بدهی‌های سطح دوم ابزارهای مالی هستند که به دلیل نبود قیمت‌گذاری منظم در بازار، ارزش‌گذاری آنها دشوار است. با این حال، ارزش این دارایی‌ها می‌تواند بر اساس داده‌های دیگر یا قیمت‌های بازار تعیین شود. این دارایی‌ها گاهی به عنوان دارایی‌های «ارزش‌گذاری بر اساس مدل» شناخته می‌شوند، زیرا می‌توان ارزش آنها را با استفاده از مدل‌های ساده و روش‌های برون‌یابی تخمین زد. این روش‌ها از قیمت‌های شناخته‌شده و قابل‌مشاهده به عنوان پارامتر استفاده می‌کنند. دارایی‌های سطح دوم در مقابل دارایی‌های سطح اول قرار دارند که نقدشونده هستند و ارزش‌گذاری آنها بر اساس قیمت‌های بازار به‌راحتی انجام می‌شود.
نکات کلیدی
- دارایی‌های سطح دوم ابزارهای مالی و بدهی‌هایی هستند که قیمت‌گذاری منظم در بازار ندارند.
- ارزش منصفانه آنها می‌تواند بر اساس داده‌های دیگر یا قیمت‌های بازار تعیین شود.
- این دارایی‌ها در طبقه‌بندی میانی قرار دارند که بر اساس میزان قابلیت اطمینان در محاسبه ارزش منصفانه بازار آنها تعریف می‌شود.
- دارایی‌های سطح دوم معمولاً توسط شرکت‌های سهام خصوصی، شرکت‌های بیمه و سایر مؤسسات مالی با بخش‌های سرمایه‌گذاری نگهداری می‌شوند.
درک دارایی‌های سطح دوم
شرکت‌های بورسی موظف‌اند ارزش منصفانه‌ای برای دارایی‌هایی که در ترازنامه خود ثبت می‌کنند، تعیین کنند. سرمایه‌گذاران از این تخمین‌های ارزش منصفانه برای تحلیل وضعیت کنونی شرکت و چشم‌اندازهای آینده آن استفاده می‌کنند.
بر اساس اصول پذیرفته‌شده حسابداری (GAAP)، برخی دارایی‌ها باید به ارزش جاری آنها ثبت شوند، نه به هزینه تاریخی. شرکت‌های بورسی همچنین باید تمام دارایی‌های خود را بر اساس سهولت ارزش‌گذاری، مطابق با استاندارد حسابداری شماره ۱۵۷ هیئت استانداردهای حسابداری مالی (FASB) طبقه‌بندی کنند.
هیئت استانداردهای حسابداری مالی سه سطح دارایی را برای شفاف‌سازی ترازنامه شرکت‌ها معرفی کرده است. دارایی‌های سطح دوم در طبقه‌بندی میانی قرار دارند و بر اساس میزان قابلیت اطمینان در محاسبه ارزش منصفانه بازارشان تعریف می‌شوند. دارایی‌های سطح اول، مانند سهام و اوراق قرضه، ساده‌ترین دارایی‌ها برای ارزش‌گذاری هستند. دارایی‌های سطح سوم تنها بر اساس مدل‌های داخلی یا تخمین‌های تقریبی قابل ارزش‌گذاری هستند و هیچ قیمت بازار قابل‌مشاهده‌ای ندارند.
نکته
دارایی‌های سطح دوم معمولاً توسط شرکت‌های سهام خصوصی، شرکت‌های بیمه و سایر مؤسسات مالی که بخش‌های سرمایه‌گذاری دارند، نگهداری می‌شوند.
ارزش‌گذاری دارایی‌های سطح دوم باید با استفاده از داده‌های بازار به‌دست‌آمده از منابع خارجی و مستقل انجام شود. این داده‌ها می‌توانند شامل قیمت‌های پیشنهادی برای دارایی‌ها و بدهی‌های مشابه در بازارهای فعال، قیمت‌های دارایی‌ها و بدهی‌های یکسان یا مشابه در بازارهای غیرفعال، یا مدل‌هایی با ورودی‌های قابل‌مشاهده مانند نرخ‌های نکول، نرخ‌های بهره و منحنی‌های بازده باشند.
سوآپ نرخ بهره نمونه‌ای از دارایی سطح دوم است. ارزش این دارایی می‌تواند بر اساس مقادیر مشاهده‌شده برای نرخ‌های بهره پایه و پرمیوم‌های ریسک تعیین‌شده توسط بازار محاسبه شود.
نمونه‌ای از دارایی سطح دوم
شرکت بلک‌استون در گزارش‌های 10-K و 10-Q خود برای سهام‌داران، جزئیات دارایی‌های سطح دوم خود را شرح می‌دهد. این مدیر دارایی در گزارش‌های خود اعلام کرده است:
«ارزش منصفانه از طریق استفاده از مدل‌ها یا سایر روش‌های ارزش‌گذاری تعیین می‌شود. ابزارهای مالی که معمولاً در این دسته قرار می‌گیرند شامل اوراق قرضه و وام‌های شرکتی، از جمله اوراق قرضه و وام‌های نگهداری‌شده در وسایل نقلیه CLO، اوراق بهادار دولتی و نهادی، اوراق بهادار سهام با نقدشوندگی پایین و محدود، و برخی مشتقات خارج از بورس که ارزش منصفانه آنها بر اساس ورودی‌های قابل‌مشاهده است، می‌شوند. یادداشت‌های ارشد و فرعی صادرشده توسط وسایل نقلیه CLO در سطح دوم سلسله‌مراتب ارزش منصفانه طبقه‌بندی می‌شوند.»
ورودی‌های قابل‌مشاهده در مقابل ورودی‌های غیرقابل‌مشاهده
سرمایه‌گذاران و تحلیلگران گاهی در تشخیص تفاوت بین دارایی‌های سطح دوم و سوم دچار مشکل می‌شوند. این تمایز مهم است، زیرا GAAP برای دارایی‌ها و بدهی‌های سطح سوم افشای بیشتری را الزام می‌کند. اینکه یک دارایی یا بدهی در سطح دوم یا سوم قرار گیرد، به ورودی‌های ارزش‌گذاری و دسترسی عمومی به داده‌های بازار بستگی دارد.
سؤالات زیر در این زمینه مطرح می‌شوند:
- آیا ارزش با معاملات واقعی بازار پشتیبانی می‌شود؟
- آیا قیمت از خارج از سازمان به‌دست آمده و به‌طور عمومی در دسترس است؟
- آیا ارزش‌گذاری به‌صورت منظم توزیع می‌شود؟
اگر پاسخ به هر یک از این سؤالات منفی باشد، ورودی ممکن است غیرقابل‌مشاهده تلقی شود و دارایی در سطح سوم سلسله‌مراتب ارزش منصفانه قرار می‌گیرد.
سوآپ نرخ بهره چیست؟
سوآپ نرخ بهره زمانی رخ می‌دهد که دو طرف پرداخت‌های بهره‌ای را که قرار است در آینده انجام شود، با یکدیگر مبادله کنند. این سوآپ‌ها معمولاً به‌صورت خارج از بورس انجام می‌شوند، نه در بورس‌ها. آنها بر اساس ارزش اصلی دارایی‌های پایه استوار هستند و معمولاً بین وام‌هایی با نرخ‌های شناور و ثابت به کار می‌روند.
ارزش منصفانه بازار چیست؟
مؤسسه اطلاعات حقوقی دانشکده حقوق کرنل ارزش منصفانه بازار را به‌عنوان «ارزش دارایی که توسط بازار (یا خریداران عینی) تعیین می‌شود، نه ارزشی که توسط یک فرد ذهنی تعیین شده است» تعریف می‌کند. این ارزشی است که یک خریدار آگاه و بدون فشار در یک معامله منصفانه به فروشنده‌ای آگاه و بدون فشار پرداخت می‌کند.
GAAP چیست؟
GAAP (اصول پذیرفته‌شده حسابداری) توسط هیئت استانداردهای حسابداری مالی (FASB) و هیئت استانداردهای حسابداری دولتی (GASB) ایجاد و منتشر شده است. این اصول قوانین و استانداردهای حسابداری را تعیین می‌کند که در صنایع مختلف قابل استفاده است تا اطلاعات مالی به‌راحتی قابل مقایسه و تبادل باشند.
نتیجه‌گیری
ارزش منصفانه دارایی‌های سطح دوم بر اساس عوامل ذاتی مرتبط اما نه کاملاً آشکار و قیمت‌ها تعیین می‌شود. این ارزش‌ها بین دارایی‌هایی که با قیمت‌های بازارشان همخوانی دارند و دارایی‌هایی که ارزش آنها با تخمین‌های تقریبی تعیین می‌شود، قرار دارند. این دارایی‌ها عمدتاً توسط شرکت‌های سرمایه‌گذاری و مؤسسات مالی نگهداری می‌شوند. درک آنها می‌تواند برای انجام برخی انواع سرمایه‌گذاری‌ها کلیدی باشد.