بازخرید سهام عادی توسط ناشر چیست؟

بازخرید سهام عادی توسط ناشر (Normal-Course Issuer Bid یا به اختصار NCIB) اصطلاحی کانادایی است که به بازخرید سهام یک شرکت عمومی از سوی خود شرکت و هدف لغو آن سهام اشاره دارد. شرکت مجاز است بسته به نحوه انجام معامله، بین ۵٪ تا ۱۰٪ از سهام خود را بازخرید کند.

نکات کلیدی

• NCIB برنامه بازخرید سهامی است که توسط شرکت‌های فهرست شده در کانادا استفاده می‌شود.
• این برنامه معمولاً برای افزایش نقدینگی، افزایش قیمت سهام، جلوگیری از تصاحب شرکت یا ترکیبی از این اهداف به کار می‌رود.
• NCIB باید پیش از اجرا توسط بورس‌های مربوطه تأیید شود.
• ناشر سهام را به تدریج در طول دوره مشخصی مانند یک سال بازخرید می‌کند. این روش اجازه می‌دهد شرکت فقط زمانی که قیمت سهام مناسب است خرید کند.

درک مفهوم NCIB شرکت‌های عمومی در کانادا باید «اعلامیه قصد اجرای NCIB» را به بورس‌هایی که سهام‌شان در آن‌ها فهرست شده، ارسال کرده و قبل از انجام بازخرید، مجوز لازم را دریافت کنند. محدودیت‌هایی برای تعداد سهامی که شرکت می‌تواند در یک روز بازخرید کند وجود دارد.

در نوع دیگری از بازخرید سهام توسط ناشر، شرکت تعداد مشخصی از سهام را در تاریخ و قیمت از پیش تعیین شده از سهامداران بازخرید می‌کند.

اگر شرکتی تمام سهام جاری خود را به این شیوه بازخرید کند، به آن «فرآیند خصوصی شدن» یا going private گفته می‌شود.

روش‌های استفاده از NCIB پس از تصویب NCIB، شرکت می‌تواند در بازه زمانی تعیین شده هر تعداد سهامی را که می‌خواهد بازخرید کند، اما ممکن است کل سهامی که اجازه بازخرید آن را دارد، خریداری نکند.

مهم NCIB زمانی آغاز می‌شود که مدیران شرکت معتقدند سهام شرکت در بازار کم‌ارزش است.

مانند هر برنامه بازخرید سهام دیگر، شرکت زمانی اقدام به NCIB می‌کند که مدیران معتقد باشند سهام شرکت در بازار کمتر از ارزش واقعی‌اش معامله می‌شود. با بازخرید سهام، تعداد سهام موجود در بازار کاهش یافته و فعالیت خرید خود شرکت عرضه را کاهش و تقاضا را افزایش می‌دهد که در نهایت منجر به افزایش قیمت سهام می‌شود.

وقتی ارزش سهام به سطح مطلوب رسید، شرکت ممکن است بخشی از سهام خود را بفروشد تا نقدینگی افزایش یابد و پایه سرمایه‌گذاران خود را گسترده‌تر کند.

از طریق NCIB، شرکت می‌تواند از تخفیف فرضی در قیمت جاری سهام بهره‌مند شود.

بازپس‌گیری کنترل NCIB می‌تواند به عنوان روشی برای جلوگیری از تلاش‌های تصاحب خصمانه نیز به کار رود. در این حالت، شرکت با کاهش تعداد سهام موجود در بازار، کنترل بیشتری بر سهام خود پیدا می‌کند.

اگر حجم بازخرید به اندازه کافی بزرگ باشد، می‌تواند ترکیب مالکیت سهام را تغییر دهد. در این صورت، شرکت ممکن است سهم کنترلی به دست آورد که هیچ شخص ثالثی نتواند به چالش بکشد. پس از آن، شرکت می‌تواند با عرضه بسیار محدود سهام جدید، از تمرکز کنترل خود محافظت کند تا هیچ خریدار واحدی نتواند تعداد سهام لازم برای تأثیرگذاری در رأی‌گیری سهامداران یا تحمیل خواسته‌های خود بر هیئت مدیره شرکت را به دست آورد.