تحلیل بنیادین
اختیار فروش بلندمدت چیست؟
اختیار فروش بلندمدت موقعیتی است که در آن فرد یک قرارداد اختیار فروش خریداری می‌کند و به خودی خود یک موقعیت نزولی در بازار محسوب می‌شود.
اختیار فروش بلندمدت چیست؟
اختیار فروش بلندمدت به خرید یک قرارداد اختیار فروش اشاره دارد که معمولاً به انتظار کاهش ارزش دارایی پایه انجام می‌شود. واژه «بلندمدت» در اینجا به مدت زمان تا سررسید قرارداد مربوط نیست، بلکه به اقدامی اشاره دارد که معامله‌گر با خرید قرارداد اختیار، امیدوار است آن را در آینده با قیمت بالاتری بفروشد.
یک معامله‌گر ممکن است اختیار فروش را به دلایل سوداگرانه خریداری کند، با این پیش‌بینی که ارزش دارایی پایه کاهش یابد و در نتیجه ارزش قرارداد اختیار فروش بلندمدت افزایش یابد. همچنین، اختیار فروش بلندمدت می‌تواند برای محافظت از یک موقعیت خرید در دارایی پایه استفاده شود. اگر ارزش دارایی پایه کاهش یابد، ارزش قرارداد اختیار فروش افزایش می‌یابد و به جبران زیان در دارایی پایه کمک می‌کند.
نکات کلیدی:
- اختیار فروش بلندمدت موقعیتی است که در آن فرد یک قرارداد اختیار فروش خریداری می‌کند و به خودی خود یک موقعیت نزولی در بازار محسوب می‌شود.
- سرمایه‌گذاران در صورتی که معتقد باشند قیمت یک اوراق بهادار کاهش خواهد یافت، به سراغ اختیار فروش بلندمدت می‌روند.
- سرمایه‌گذاران ممکن است از اختیار فروش بلندمدت برای سوداگری در کاهش قیمت‌ها یا برای محافظت از پرتفوی در برابر زیان‌های نزولی استفاده کنند.
- ریسک نزولی با استفاده از استراتژی اختیار فروش بلندمدت محدود می‌شود.
درک اختیار فروش بلندمدت
اختیار فروش بلندمدت دارای یک قیمت اعمال (strike price) است که قیمتی است که خریدار اختیار حق دارد دارایی پایه را به آن قیمت بفروشد. فرض کنید دارایی پایه یک سهام است و قیمت اعمال قرارداد اختیار 50 دلار باشد. این یعنی معامله‌گر می‌تواند سهام را به قیمت 50 دلار بفروشد، حتی اگر قیمت سهام به 20 دلار افت کند. از سوی دیگر، اگر قیمت سهام افزایش یابد و بالای 50 دلار باقی بماند، قرارداد اختیار بی‌ارزش می‌شود، زیرا فروش سهام به قیمت 50 دلار در حالی که در بازار به قیمت 60 دلار معامله می‌شود و می‌توان آن را بدون استفاده از قرارداد اختیار فروخت، فایده‌ای ندارد.
اگر معامله‌گری بخواهد از حق خود برای فروش دارایی پایه به قیمت اعمال استفاده کند، قرارداد اختیار را اعمال خواهد کرد. اعمال قرارداد الزامی نیست. در عوض، معامله‌گر می‌تواند پیش از سررسید قرارداد، آن را در هر زمان با فروش ببندد.
یک قرارداد اختیار فروش بلندمدت آمریکایی ممکن است پیش از سررسید اعمال شود، در حالی که قراردادهای اروپایی تنها در تاریخ سررسید قابل اعمال هستند. اگر قرارداد پیش از سررسید یا در حالت در سود (in the money) اعمال شود، دارنده قرارداد در دارایی پایه موقعیت فروش استقراضی خواهد داشت.
استراتژی اختیار فروش بلندمدت در مقابل فروش استقراضی سهام
اختیار فروش بلندمدت ممکن است برای سرمایه‌گذاران نزولی استراتژی مطلوبی باشد نسبت به فروش استقراضی سهام. یک موقعیت فروش استقراضی سهام از نظر تئوری ریسک نامحدودی دارد، زیرا قیمت سهام هیچ سقف قیمتی ندارد. همچنین، پتانسیل سود در فروش استقراضی سهام محدود است، زیرا قیمت سهام نمی‌تواند کمتر از صفر دلار شود. اختیار فروش بلندمدت مشابه موقعیت فروش استقراضی سهام است، زیرا پتانسیل سود محدود است و ارزش قرارداد اختیار فروش تنها تا زمانی افزایش می‌یابد که قیمت سهام پایه به صفر برسد. مزیت اختیار فروش این است که ریسک آن به حق بیمه (premium) پرداختی برای قرارداد محدود می‌شود.
نقطه ضعف اختیار فروش این است که قیمت دارایی پایه باید پیش از تاریخ سررسید قرارداد کاهش یابد، در غیر این صورت مبلغ پرداختی برای قرارداد از دست می‌رود.
برای کسب سود از فروش استقراضی سهام، معامله‌گر سهام را به قیمت خاصی می‌فروشد با این امید که بتواند آن را با قیمت پایین‌تری بازخرید کند. قراردادهای اختیار فروش مشابه هستند، زیرا اگر قیمت سهام پایه کاهش یابد، ارزش قرارداد اختیار افزایش می‌یابد و می‌تواند برای کسب سود فروخته شود. اگر قرارداد اختیار اعمال شود، معامله‌گر در سهام پایه موقعیت فروش استقراضی خواهد داشت و سپس باید سهام پایه را خریداری کند تا سود معامله را محقق کند.
استفاده از اختیار فروش بلندمدت برای محافظت
اختیار فروش بلندمدت همچنین می‌تواند برای محافظت در برابر حرکات نامطلوب در یک موقعیت خرید سهام استفاده شود. این استراتژی محافظتی به‌عنوان اختیار فروش محافظتی یا اختیار فروش متأهلی شناخته می‌شود.
برای مثال، فرض کنید سرمایه‌گذاری 100 سهم بانک آمریکا (BAC) را به قیمت 25 دلار برای هر سهم خریداری کرده است. این سرمایه‌گذار در بلندمدت به سهام خوش‌بین است، اما نگران است که سهام در ماه آینده کاهش یابد. بنابراین، او یک قرارداد اختیار فروش با قیمت اعمال 20 دلار به قیمت 0.10 دلار (ضرب در 100 سهم، زیرا هر قرارداد اختیار 100 سهم را نمایندگی می‌کند) خریداری می‌کند که یک ماهه منقضی می‌شود.
محافظت سرمایه‌گذار، زیان را به 500 دلار محدود می‌کند، یعنی 100 سهم × (25 دلار - 20 دلار) منهای حق بیمه (10 دلار کل) پرداختی برای قرارداد اختیار فروش. به عبارت دیگر، حتی اگر بانک آمریکا در ماه آینده به صفر دلار سقوط کند، حداکثر زیان این معامله‌گر 510 دلار خواهد بود، زیرا تمام زیان‌های سهام زیر 20 دلار توسط قرارداد اختیار فروش بلندمدت پوشش داده می‌شود.
مثال استفاده از اختیار فروش بلندمدت
فرض کنید سهام اپل (AAPL) به قیمت 170 دلار برای هر سهم معامله می‌شود و شما فکر می‌کنید که پیش از عرضه محصول جدید، ارزش آن حدود 10 درصد کاهش خواهد یافت. شما تصمیم می‌گیرید 10 قرارداد اختیار فروش با قیمت اعمال 155 دلار به قیمت 0.45 دلار خریداری کنید. کل هزینه موقعیت اختیار فروش بلندمدت شما 450 دلار + کارمزدها و کمیسیون‌ها (1000 سهم × 0.45 دلار = 450 دلار) است.
اگر قیمت سهام اپل پیش از سررسید به 154 دلار کاهش یابد، قراردادهای اختیار فروش شما اکنون 1.00 دلار ارزش دارند، زیرا می‌توانید آن‌ها را اعمال کنید و 1000 سهم سهام را به قیمت 155 دلار بفروشید و فوراً آن را به قیمت 154 دلار بازخرید کنید تا موقعیت را ببندید.
کل ارزش موقعیت اختیار فروش بلندمدت شما اکنون 1000 دلار (منهای کارمزدها و کمیسیون‌ها) است، یعنی (1000 سهم × 1.00 دلار = 1000 دلار). سود شما از این موقعیت 122 درصد = (1000 - 450) ÷ 450 است. خرید اختیار فروش بلندمدت به شما امکان داد تا سودی بسیار بیشتر از کاهش 9.4 درصدی قیمت سهام پایه کسب کنید.
از سوی دیگر، اگر قیمت سهام اپل به 200 دلار افزایش یابد، 10 قرارداد اختیار منقضی‌شده بی‌ارزش خواهند بود و شما کل هزینه اولیه 450 دلار را از دست خواهید داد.