قانون مالیاتی دی مینیمیس چیست؟

مرور کلی

قانون مالیاتی دی مینیمیس آستانه‌ای را تعیین می‌کند که در آن اوراق قرضه با تخفیف باید به عنوان سود سرمایه‌ای مالیات‌بندی شود، نه به عنوان درآمد عادی. این قانون بیان می‌کند که تخفیفی کمتر از یک‌چهارم درصد در هر سال کامل بین زمان خرید و سررسید آن، برای اهداف مالیاتی به عنوان تخفیف بازار در نظر گرفته نمی‌شود. در عوض، افزایش از قیمت خرید به ارزش اسمی باید به عنوان سود سرمایه‌ای در نظر گرفته شود، اگر بیش از یک سال نگه داشته شود.

دی مینیمیس در لاتین به معنای «درباره چیزهای کوچک» است.

توضیح قانون مالیاتی دی مینیمیس

بر اساس قانون مالیاتی دی مینیمیس، اگر یک اوراق قرضه شهری با تخفیف ناچیز خریداری شود، مشمول مالیات بر سود سرمایه‌ای می‌شود، نه نرخ مالیات بر درآمد عادی که معمولاً بالاتر است.

نکات کلیدی

• قانون مالیاتی دی مینیمیس مشخص می‌کند که بازخرید اوراق قرضه شهری چه زمانی به عنوان سود سرمایه‌ای در نظر گرفته می‌شود، نه درآمد عادی.
• آستانه برای در نظر گرفتن به عنوان سود سرمایه‌ای، یک‌چهارم درصد در هر سال کامل بین خرید و سررسید است.
• قانون مالیاتی دی مینیمیس معمولاً تنها در محیطی با نرخ‌های بهره رو به افزایش اهمیت دارد.

چگونه دی مینیمیس را محاسبه کنیم

برای تعیین اینکه آیا یک اوراق قرضه شهری مشمول مالیات بر سود سرمایه‌ای یا مالیات بر درآمد عادی است با استفاده از قانون مالیاتی دی مینیمیس، ارزش اسمی را در 0.25 درصد ضرب کنید و نتیجه را در تعداد سال‌های کامل بین تاریخ خرید اوراق با تخفیف و تاریخ سررسید ضرب کنید. مقدار دی مینیمیس به‌دست‌آمده را از ارزش اسمی اوراق کم کنید.

اگر این مقدار بیشتر از قیمت خرید اوراق با تخفیف باشد، اوراق خریداری‌شده مشمول نرخ مالیات بر درآمد عادی خواهد بود. اگر قیمت خرید بالاتر از آستانه دی مینیمیس باشد، مالیات بر سود سرمایه‌ای اعمال می‌شود.

مهم: «دی مینیمیس» به معنای «درباره چیزهای کوچک» است. تخفیف ناچیز به عنوان سود سرمایه‌ای در نظر گرفته نمی‌شود.

به عبارت دیگر، اگر تخفیف بازار کمتر از مقدار دی مینیمیس باشد، تخفیف روی اوراق معمولاً به عنوان سود سرمایه‌ای در زمان فروش یا بازخرید آن در نظر گرفته می‌شود، نه به عنوان درآمد عادی.

مثال قانون دی مینیمیس فرض کنید شما به یک اوراق قرضه شهری 10 ساله با ارزش اسمی 100 و پنج سال باقی‌مانده تا سررسید نگاه می‌کنید. تخفیف دی مینیمیس برابر است با 100 ارزش اسمی × 0.0025 × 5 سال = 1.25.

سپس 1.25 را از ارزش اسمی کم می‌کنید تا مقدار آستانه دی مینیمیس را به دست آورید، که در این مثال 98.75 = 100 – 1.25 است. این پایین‌ترین قیمتی است که می‌توان اوراق را خریداری کرد تا IRS تخفیف را به عنوان سود سرمایه‌ای در نظر بگیرد.

در این مثال، اگر قیمت اوراق با تخفیف خریداری‌شده کمتر از 98.75 برای هر 100 ارزش اسمی باشد، مشمول مالیات بر درآمد عادی تحت قانون مالیاتی دی مینیمیس خواهید بود.

بنابراین، اگر این اوراق را به قیمت 95 دلار خریداری کرده باشید، مالیات بر درآمد عادی هنگام بازخرید اوراق در ارزش اسمی اعمال خواهد شد، زیرا 95 دلار کمتر از 98.75 است.

روش دیگر برای نگاه کردن به آن این است که تخفیف بازار 100 – 95 = 5 بیشتر از مقدار دی مینیمیس 1.25 است. بنابراین، سود حاصل از فروش اوراق، درآمد است، نه سود سرمایه‌ای.

یک اصل اساسی قیمت‌گذاری اوراق این است که وقتی نرخ‌های بهره افزایش می‌یابد، قیمت اوراق کاهش می‌یابد و بالعکس. قانون مالیاتی دی مینیمیس معمولاً در محیطی با نرخ‌های بهره رو به افزایش اعمال می‌شود. در چنین دوره‌هایی، قیمت اوراق کاهش می‌یابد و آنها با تخفیف یا تخفیف‌های عمیق نسبت به ارزش اسمی عرضه می‌شوند.