هزینه و کرایه حمل و نقل چیست؟

هزینه و کرایه (CFR) اصطلاحی در قرارداد تجارت بین‌المللی است که فروشنده را موظف می‌کند کالاها را به یک بندر خارجی تحویل دهد. فروشنده مسئولیت حمل‌ونقل کالاها و همچنین ارائه اسنادی که خریدار برای دریافت کالاها نیاز دارد را بر عهده می‌گیرد.

اصطلاح هزینه و کرایه تنها برای کالاهایی که از طریق دریا یا آبراه‌های داخلی حمل می‌شوند استفاده می‌شود.

فروشنده مسئول تهیه بیمه دریایی برای پوشش ریسک خسارت یا از بین رفتن کالا در طول حمل‌ونقل نیست.

اصطلاح هزینه و کرایه در گذشته در قراردادها به‌صورت C&F مخفف می‌شد. در سال ۱۹۹۰، این اصطلاح به CFR در مجموعه قوانین تجاری اینکوترمز که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) تدوین شده، تغییر یافت.

نکات کلیدی

• هزینه و کرایه (CFR) یک اصطلاح شناخته‌شده جهانی است که به‌عنوان یک اصطلاح تجاری بین‌المللی (اینکوترمز) در استانداردهای تجارت خارجی منتشرشده توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) تعریف شده است.
• شرط هزینه و کرایه، فروشنده را مسئول حمل‌ونقل کالاها می‌کند، اما نه مسئول بیمه کردن آن‌ها در برابر خسارات.
• اصطلاح دیگری به نام هزینه، بیمه و کرایه (CIF) نشان می‌دهد که فروشنده علاوه بر حمل‌ونقل، مسئول بیمه دریایی نیز هست.
• هزینه و کرایه (CFR): یک اصطلاح قانونی که فروشنده را ملزم می‌کند کالاها را از طریق دریا به بندر مقصد حمل کرده و اسناد لازم برای دریافت کالاها توسط خریدار در مقصد را ارائه دهد.
• اگر در معامله‌ای از CFR استفاده شود، فروشنده باید حمل‌ونقل کالا به بندر مشخص‌شده را ترتیب داده و هزینه آن را پرداخت کند.

درک هزینه و کرایه (CFR) قراردادهای مربوط به حمل‌ونقل بین‌المللی اغلب شامل اصطلاحات تجاری مخفف هستند که مواردی مانند زمان و مکان تحویل، پرداخت، شرایط انتقال ریسک خسارت از فروشنده به خریدار و مشخص کردن طرف مسئول هزینه‌های حمل‌ونقل و بیمه را توصیف می‌کنند.

اگر خریدار و فروشنده توافق کنند که هزینه و کرایه در معامله آن‌ها گنجانده شود، فروشنده باید حمل‌ونقل کالا به بندر مشخص‌شده را ترتیب داده و هزینه آن را پرداخت کند. فروشنده باید کالاها را تحویل دهد، آن‌ها را برای صادرات ترخیص کند و بر روی کشتی حمل‌ونقل بارگیری نماید. ریسک خسارت یا آسیب به کالاها پس از بارگیری توسط فروشنده بر روی کشتی، اما پیش از انجام حمل‌ونقل اصلی، به خریدار منتقل می‌شود. این بدان معناست که فروشنده مسئول تأمین بیمه برای کالا در برابر خسارت یا از بین رفتن در طول حمل‌ونقل نیست.

هزینه و کرایه یک اصطلاح تجاری بین‌المللی یا اینکوترمز است. برای تسهیل تجارت خارجی، اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) مجموعه‌ای از اصطلاحات شناخته‌شده جهانی را منتشر کرده و به‌روز می‌کند که به ایجاد استانداردی برای شرایط قراردادهای تجارت خارجی کمک می‌کند. اینکوترمز برای جلوگیری از ابهام با روشن کردن تعهدات خریداران و فروشندگان، مانند تعهدات حمل‌ونقل و ترخیص صادراتی و نقطه فیزیکی که ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود، طراحی شده‌اند.

مهم: وقتی یک اینکوترمز مانند هزینه و کرایه در قرارداد فروش ظاهر می‌شود، یک تعهد قانونی ایجاد می‌کند، به این معنا که باید رعایت شود.

اینکوترمز مشابه هزینه و کرایه (CFR) برای کالاهایی که به‌صورت بین‌المللی از طریق دریا یا آبراه‌های داخلی حمل می‌شوند، سه اصطلاح اینکوترمز دیگر که به CFR نزدیک هستند و اغلب در قراردادهای تجاری استفاده می‌شوند، وجود دارد:

• کنار کشتی (FAS): به این معناست که فروشنده تنها باید کالا را در بندر کنار کشتی تحویل دهد و مسئولیت کالاها در آن نقطه به خریدار منتقل می‌شود.
• روی عرشه (FOB): فروشنده را ملزم می‌کند که علاوه بر تحویل، کالاها را بر روی کشتی بارگیری کند.
• هزینه، بیمه و کرایه (CIF): مانند CFR، فروشنده را ملزم می‌کند که حمل‌ونقل کالا از طریق دریا به بندر مقصد را ترتیب دهد، اما فروشنده همچنین وظیفه بیمه کردن کالاها تا رسیدن به بندر مقصد را بر عهده دارد. در CFR، فروشنده مسئول بیمه کردن کالاها تا رسیدن به بندر مقصد نیست.

هزینه و کرایه (CFR) شامل چه مواردی است؟ هزینه و کرایه (CFR) هزینه‌ای مرتبط با کالاهایی است که از طریق دریا یا آبراه‌های داخلی حمل می‌شوند. اگر CFR در معامله‌ای گنجانده شود، فروشنده باید حمل‌ونقل کالا به بندر مشخص‌شده را ترتیب داده و هزینه آن را پرداخت کند. فروشنده همچنین مسئول تحویل کالاها، ترخیص آن‌ها برای صادرات و بارگیری آن‌ها بر روی کشتی حمل‌ونقل است. با این حال، هنگامی که محموله بر روی کشتی بارگیری شد، ریسک خسارت یا آسیب به خریدار منتقل می‌شود. این بدان معناست که فروشنده مسئول بیمه کردن کالا در طول حمل‌ونقل نیست.

اینکوترمز چیست؟ اینکوترمز مخفف اصطلاح تجاری بین‌المللی است، مجموعه‌ای از اصطلاحات و تعاریف منتشرشده توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC). این اصطلاحات استاندارد شده‌اند تا از ابهام جلوگیری کرده و تعهدات خریداران و فروشندگان، مانند تعهدات حمل‌ونقل و ترخیص صادراتی، را روشن کنند.

تفاوت بین CIF و CFR چیست؟ هزینه و کرایه (CFR) و هزینه، بیمه و کرایه (CIF) مشابه هستند. هر دو به حمل‌ونقل کالا از طریق دریا مربوط می‌شوند و مسئولیت‌های حمل‌ونقل را بین خریدار و فروشنده تقسیم می‌کنند. تفاوت آن‌ها در این است که CIF شامل بیمه دریایی به هزینه فروشنده است. در CFR، فروشنده مسئول بیمه کردن کالاها تا رسیدن به بندر مقصد نیست.

نتیجه‌گیری هزینه و کرایه (CFR)، یک قاعده اینکوترمز که تنها برای کالاهایی که از طریق دریا یا آبراه‌های داخلی حمل می‌شوند اعمال می‌شود، مسئولیت قابل‌توجهی را بر دوش خریدار و فروشنده قرار می‌دهد. در این توافق‌نامه‌ها که در تجارت بین‌المللی نسبتاً رایج هستند، فروشنده مسئول تمام برنامه‌ریزی‌ها و هزینه‌های مرتبط با صادرات کالا از طریق دریا به بندر مقصد تعیین‌شده توسط گیرنده است. با این حال، به محض بارگیری کالاها بر روی کشتی، خریدار مسئول تأمین بیمه دریایی برای آن‌ها و همچنین حمل‌ونقل کالاها از طریق کامیون به مقصد نهایی، هزینه‌های واردات و غیره است.