پر کردن کانال چیست؟

پر کردن کانال یک روش تجاری فریبنده است که توسط شرکت‌ها برای افزایش مصنوعی ارقام فروش و سود خود استفاده می‌شود. این کار با ارسال عمدی محصولات بیشتر از آنچه خرده‌فروشان در زنجیره توزیع قادر به فروش به عموم هستند، انجام می‌شود. پر کردن کانال معمولاً درست قبل از دوره گزارش‌دهی، مانند پایان سه‌ماهه یا سال، رخ می‌دهد تا مدیران، که از عواقب منفی بر پاداش‌های خود هراس دارند، بتوانند «ارقام خود را به دست آورند».

نکات کلیدی

• پر کردن کانال به عملی اشاره دارد که در آن شرکت محصولات بیشتری از آنچه مصرف‌کنندگان نهایی در یک بازه زمانی معقول خریداری می‌کنند، به توزیع‌کنندگان و خرده‌فروشان در زنجیره توزیع ارسال می‌کند.
• با پر کردن کانال، توزیع‌کنندگان به‌طور موقت ارقام فروش و معیارهای سود مرتبط را برای یک دوره خاص افزایش می‌دهند.
• نهادهای نظارتی این عمل را فریبنده می‌دانند و از آن انتقاد می‌کنند. در برخی موارد، می‌توان علیه شرکت متخلف اقدام قانونی انجام داد.

پر کردن کانال چگونه کار می‌کند؟

پر کردن کانال به عملی اشاره دارد که در آن شرکت محصولات بیشتری از آنچه مصرف‌کنندگان نهایی در یک بازه زمانی معقول خریداری می‌کنند، به توزیع‌کنندگان و خرده‌فروشان در زنجیره توزیع ارسال می‌کند. این کار معمولاً با ارائه مشوق‌های جذاب، از جمله تخفیف‌های عمیق، تخفیف‌های نقدی و شرایط پرداخت طولانی‌تر، انجام می‌شود تا توزیع‌کنندگان و خرده‌فروشان را ترغیب به خرید مقادیر بیش از نیاز فعلی خود کند.

معمولاً توزیع‌کنندگان حق بازگرداندن موجودی فروخته‌نشده را حفظ می‌کنند، که این سؤال را ایجاد می‌کند که آیا فروش نهایی واقعاً رخ داده است یا خیر. «پر کردن» کانال توزیع توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) به‌عنوان روشی که شرکت‌ها برای تسریع در شناسایی درآمد به منظور دستیابی به اهداف درآمد و سود کوتاه‌مدت استفاده می‌کنند، مورد انتقاد قرار گرفته و به‌عنوان عملی گمراه‌کننده برای سرمایه‌گذاران تلقی می‌شود.

با پر کردن کانال، توزیع‌کنندگان به‌طور موقت ارقام فروش و معیارهای سود مرتبط را برای یک دوره خاص افزایش می‌دهند. این فعالیت همچنین باعث افزایش مصنوعی حساب‌های دریافتنی می‌شود. با این حال، خرده‌فروشان که قادر به فروش محصولات اضافی نیستند، کالاهای مازاد را به جای پول نقد به توزیع‌کننده بازمی‌گردانند. در این صورت، توزیع‌کننده باید حساب‌های دریافتنی خود را (اگر به رویه‌های GAAP پایبند باشد) تنظیم کند و در نهایت سود نهایی خود را کاهش دهد.

به عبارت دیگر، پر کردن کانال همیشه به شرکت ضربه می‌زند، زیرا نمی‌تواند فروش را در سطحی که پر کردن انجام می‌شود، حفظ کند. پر کردن کانال محدود به تجارت عمده‌فروشی و خرده‌فروشی نیست؛ این عمل می‌تواند در بخش‌های صنعتی، صنعت فناوری پیشرفته و صنعت داروسازی نیز رخ دهد. شرکت داروسازی Valeant در سال ۲۰۱۶ به دلیل پر کردن کانال گناهکار شناخته شد.

اتهامات پر کردن کانال همچنین به صنعت خودروسازی وارد شده است، که تعداد بیشتری خودرو جدید از آنچه تقاضا توجیه می‌کند به نمایندگی‌ها ارسال می‌کند تا ارقام فروش را افزایش دهد.

مهم: این عمل فریبنده معمولاً برای رسیدن به اهداف پاداش یا افزایش ارزش سهام یا جلوگیری از افت آن هنگام انتشار نتایج سه‌ماهه یا سالانه انجام می‌شود.

مثالی از پر کردن کانال در آگوست ۲۰۰۴، شرکت داروسازی Bristol-Myers Squibb (NYSE: BMY) موافقت کرد که برای حل‌وفصل پرونده پر کردن کانال توسط SEC جریمه‌ای ۱۵۰ میلیون دلاری پرداخت کند.

اسناد دادگاه موارد زیر را نشان می‌دهند:

طی دو سال، Bristol-Myers بازار را فریب داد تا باور کند که به پیش‌بینی‌های مالی و انتظارات بازار دست یافته است، در حالی که در واقع، این شرکت عمدتاً از طریق پر کردن کانال و ابزارهای حسابداری دستکاری‌شده به ارقام خود رسیده بود. تحریم‌های شدید برای پاسخگو کردن Bristol-Myers به دلیل رفتار غیرقانونی‌اش و بازدارندگی این شرکت و سایر شرکت‌های عمومی از انجام طرح‌های مشابه ضروری است.

Bristol-Myers نتایج خود را عمدتاً با پر کردن کانال‌های توزیع خود با موجودی اضافی در پایان هر سه‌ماهه به میزان کافی برای رسیدن به اهداف خود از طریق فروش دارویی به عمده‌فروشان پیش از تقاضا، افزایش داد. در نتیجه پر کردن کانال، Bristol-Myers به‌طور قابل‌توجهی تعهدی‌های خود برای تخفیف‌های مدیکید و برخی از مشتریان اصلی خود، که مقادیر زیادی از محصولات دارویی را از عمده‌فروشان خریداری می‌کردند، کمتر از حد واقعی گزارش کرد.

علاوه بر پرداخت جریمه چند میلیون دلاری، در مارس ۲۰۰۳، Bristol-Myers صورت‌های مالی قبلی خود را بازنگری کرد و فعالیت‌های پر کردن کانال و حسابداری نادرست خود را افشا کرد.