پیش‌بینی بازارها
شبکه رهبری چیست؟
شبکه رهبری یک مدل رهبری رفتاری است که در دهه ۱۹۶۰ برای سنجش توجه به تولید در برابر توجه به افراد توسعه یافت.
شبکه رهبری چیست؟
شبکه رهبری یک مدل رهبری رفتاری است که در دهه ۱۹۶۰ توسط رابرت بلیک و جین موتون توسعه یافت. این مدل که پیش‌تر با نام شبکه مدیریتی شناخته می‌شد، بر اساس دو بعد رفتاری استوار است: توجه به تولید، که روی محور افقی (X) در مقیاسی از یک تا نه ترسیم می‌شود؛ و توجه به افراد، که روی محور عمودی (Y) در مقیاسی مشابه ترسیم می‌شود.
این مدل پنج سبک رهبری را بر اساس موقعیت نسبی آن‌ها در شبکه شناسایی کرده است. عدد اول در مثال‌های زیر نشان‌دهنده توجه رهبر به تولید و عدد دوم نشان‌دهنده توجه رهبر به افراد است:
- فقیر (۱,۱)
- تولید یا نابودی (۹,۱)
- میانه‌رو (۵,۵)
- کلوپ روستایی (۱,۹)
- تیمی (۹,۹)
نکات کلیدی
- شبکه رهبری یک مدل رهبری رفتاری است که در دهه ۱۹۶۰ برای سنجش توجه به تولید در برابر توجه به افراد توسعه یافت.
- این شبکه پنج نوع رهبر را شناسایی می‌کند: فقیر، تولید یا نابودی، میانه‌رو، کلوپ روستایی و تیمی.
- رویکرد تیمی، به گفته خالقان شبکه رهبری، مؤثرترین شکل رهبری در نظر گرفته می‌شود.
آشنایی با شبکه رهبری
شبکه رهبری نشان می‌دهد که تأکید بیش از حد بر یک حوزه، در حالی که حوزه دیگر نادیده گرفته می‌شود، بهره‌وری را کاهش می‌دهد. این مدل پیشنهاد می‌کند که سبک رهبری تیمی، که درجه بالایی از توجه به تولید و افراد را نشان می‌دهد، ممکن است بهره‌وری کارکنان را افزایش دهد.
برخی از مزایای درک‌شده استفاده از شبکه رهبری شامل توانایی آن در سنجش عملکرد و همچنین امکان انجام خود-ارزیابی از سبک رهبری خود است. کسب‌وکارها و سازمان‌ها همچنان از این شبکه استفاده می‌کنند.
با این حال، شبکه رهبری محدودیت‌های درک‌شده‌ای نیز دارد. برای مثال، ممکن است خود-ارزیابی نادرستی ارائه دهد، که تا حدی به دلیل استفاده از داده‌های تجربی حداقلی برای حمایت از اثربخشی شبکه است. این مدل همچنین عوامل مختلفی مانند محیط کاری و متغیرهای داخلی یا خارجی که ممکن است تأثیرگذار باشند را در نظر نمی‌گیرد.
انواع رفتارهای موجود در شبکه رهبری
سبک رهبری فقیر یا بی‌تفاوت در این مدل به سبکی اشاره دارد که توجه کمی به تیم یا تولید کلی نشان می‌دهد. تلاش‌ها و نگرانی‌های چنین رهبرانی بیشتر بر حفظ خود متمرکز است، که شامل جلوگیری از هرگونه اقدامی است که ممکن است به آن‌ها آسیب برساند.
سبک رهبری تولید یا نابودی تنها بر تولید تمرکز دارد و با بی‌توجهی سخت‌گیرانه به نیازهای کارکنان تیم همراه است. رهبری که این مسیر را دنبال می‌کند ممکن است به دلیل نیاز به کنترل و نادیده گرفتن نیازهای تیم، شاهد نرخ بالای ترک کارکنان باشد.
رویکرد رهبری میانه‌رو تعادلی بین توجه به نیازهای تیم و نیازهای تولیدی سازمان ارائه می‌دهد، اما هیچ‌کدام از این جنبه‌ها به‌طور کامل برآورده نمی‌شوند. این ممکن است به نتایج متوسط و پایین‌تر از متوسط در عملکرد و رضایت تیم منجر شود.
رهبری با سبک کلوپ روستایی نیازهای تیم را در درجه اول و بالاتر از هر چیز دیگری قرار می‌دهد. فرض رهبر این است که شادی در تیم به‌طور طبیعی به بهبود بهره‌وری منجر خواهد شد؛ با این حال، هیچ تضمینی برای این امر وجود ندارد.
رویکرد تیمی، به گفته خالقان شبکه رهبری، مؤثرترین شکل رهبری در نظر گرفته می‌شود. رهبر تعهد به توانمندسازی کارکنان و همچنین افزایش تولید را نشان می‌دهد. با تشویق کارکنان به کار به‌صورت تیمی، اعتقاد بر این است که آن‌ها انگیزه بیشتری برای دستیابی به موفقیت‌های بیشتر خواهند داشت.