پیش‌بینی بازارها
اوراق بهادار بورسی چیست؟
اوراق بهادار بورسی، ابزار مالی است که در یک بورس معامله می‌شود.
اوراق بهادار بورسی چیست؟
اوراق بهادار بورسی، ابزار مالی است که از طریق یک بورس، مانند بورس نیویورک (NYSE) یا نزدک (Nasdaq)، معامله می‌شود. این اوراق می‌توانند شامل سهام، اوراق قرضه یا مشتقات باشند. اوراق بهادار بورسی در بازار آزاد قابل خرید و فروش هستند. شرکت‌های خصوصی که قصد ورود به بازار عمومی را دارند، باید بورسی را انتخاب کنند که در آن فهرست شوند و الزامات فهرست‌بندی آن را برآورده کنند. شرکت‌هایی که سهام منتشر می‌کنند، فهرست‌بندی خود را از طریق عرضه عمومی اولیه (IPO) آغاز می‌کنند.
نکات کلیدی:
- اوراق بهادار بورسی، ابزار مالی است که در یک بورس معامله می‌شود.
- انواع اوراق بهادار بورسی شامل سهام، اوراق قرضه و مشتقات است.
- ناشران باید یک بورس را انتخاب کنند و شرایط و الزامات خاصی را برای فهرست‌بندی اوراق خود برآورده کنند.
آشنایی با اوراق بهادار بورسی
همان‌طور که اشاره شد، اوراق بهادار بورسی هر ابزار مالی است که می‌توان آن را در یک بورس خرید و فروش کرد. این اوراق ممکن است شامل اوراق قرضه، سهام یا دارایی‌های پیچیده‌تر مانند مشتقات باشند. این اوراق نقش مهمی در تأمین نقدینگی مورد نیاز بازارهای مالی ایفا می‌کنند و خریداران و فروشندگان را به هم متصل می‌کنند.
ناشران برای فهرست‌بندی اوراق خود در بورسی مانند NYSE یا نزدک باید مراحل و الزامات متعددی را طی کنند. مراحل کلی عبارت‌اند از:
- انتخاب بورسی که می‌خواهند اوراقشان در آن معامله شود.
- استخدام مشاوران و پرسنل کلیدی برای تسهیل فرآیند فهرست‌بندی.
- تهیه اسناد، از جمله صورت‌های مالی و گزارش‌ها.
- ثبت‌نام در نهاد ناظر (کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) در ایالات متحده).
- برآورده کردن الزامات فهرست‌بندی.
- راه‌اندازی عرضه عمومی اولیه (IPO).
پس از تکمیل عرضه اولیه، معاملات در بازار ثانویه آغاز می‌شود. شرکت‌های فهرست‌شده باید گزارش‌های دوره‌ای ارائه دهند و الزامات مالی بورس را به‌طور مداوم رعایت کنند. در صورت عدم رعایت این شرایط، اوراق آن‌ها از فهرست بورس حذف می‌شود. اوراق حذف‌شده که دیگر در بورس قابل معامله نیستند، ممکن است در بازار فرابورس (OTC) معامله شوند. بازار فرابورس الزامات فهرست‌بندی ندارد.
نکته مهم
الزامات فهرست‌بندی بسته به بورس متفاوت است و شامل حداقل حقوق صاحبان سهام، حداقل قیمت سهام و حداقل تعداد سهامداران می‌شود. بورس‌ها این الزامات را برای اطمینان از معامله تنها اوراق باکیفیت و حفظ اعتبار خود در میان سرمایه‌گذاران وضع می‌کنند.
انواع اوراق بهادار بورسی
سهام
سهام از رایج‌ترین اوراق بهادار بورسی است. شرکت‌هایی که قصد فهرست‌بندی سهام خود را دارند، باید فرآیند عرضه اولیه (IPO) را طی کنند که شامل فروش سهام در بازار اولیه است. این فرآیند شامل تدوین برنامه‌ای برای عمومی شدن، تکمیل اسناد لازم و استخدام یک پذیره‌نویس برای نظارت بر فرآیند است.
پس از تکمیل عرضه اولیه، معاملات در بازار ثانویه آغاز می‌شود. در حالی که عرضه اولیه برای سرمایه‌گذاران نهادی است، بازار ثانویه جایی است که سرمایه‌گذاران و معامله‌گران سهام خود را خرید و فروش می‌کنند. این فضا نه‌تنها به سرمایه‌گذاران کوچک امکان مشارکت در بازار مالی را می‌دهد، بلکه به بازار نقدینگی می‌بخشد.
اوراق قرضه
اوراق قرضه، اوراق بدهی هستند. شرکت‌هایی که اوراق قرضه منتشر می‌کنند، در واقع از سرمایه‌گذار پول قرض می‌گیرند. سرمایه‌گذار اوراق قرضه را به ارزش اسمی (مبلغ اصلی) خریداری می‌کند و در ازای آن، سرمایه اصلی خود را به همراه سود در فواصل منظم و/یا در زمان سررسید دریافت می‌کند.
اوراق قرضه توسط دولت‌ها و شرکت‌ها منتشر می‌شوند و به ناشران امکان جمع‌آوری پول برای اهداف مختلف، مانند تأمین مالی خریدهای جدید یا گسترش کسب‌وکار، را می‌دهند. از آنجا که این اوراق نوعی وام هستند، ناشران باید بدون توجه به سودآوری، پول سرمایه‌گذاران (که به‌عنوان دارندگان اوراق قرضه یا طلبکاران شناخته می‌شوند) را بازپرداخت کنند.
مشتقات
مشتقات، اوراق بهادار مالی پیچیده‌ای هستند که به‌صورت قرارداد در بورس معامله می‌شوند. ارزش این قراردادها به ارزش دارایی پایه، که می‌تواند شامل کالاها، ارزها، اختیار معامله‌ها یا قراردادهای آتی باشد، وابسته است. قراردادها بین دو طرف—خریدار و فروشنده—منعقد می‌شوند.
نکته مهم
فهرست‌بندی اوراق در نزدک به‌طور قابل‌توجهی ارزان‌تر از NYSE است. به همین دلیل، شرکت‌های جدیدتر اغلب اگر الزامات نزدک را برآورده کنند، این بورس را انتخاب می‌کنند. هزینه‌ها بر اساس تعداد سهام منتشرشده شرکت محاسبه می‌شود.
الزامات تبدیل شدن به اوراق بهادار بورسی
انتخاب بورس می‌تواند بر نحوه درک سرمایه‌گذاران از سهام تأثیر بگذارد. برخی شرکت‌ها اوراق خود را در بیش از یک بورس فهرست می‌کنند (فهرست‌بندی متقاطع). در ادامه، برخی از اصول اولیه فهرست‌بندی اوراق در NYSE و نزدک آورده شده است. توجه داشته باشید که الزامات فهرست‌بندی در بورس‌های دیگر ممکن است متفاوت باشد.
در بورس نیویورک (NYSE)
شرکت‌هایی که قصد فهرست‌بندی در NYSE را دارند، باید مراحل زیر را طی کنند:
- مرحله اول: انتخاب بازار. این شامل NYSE، NYSE American یا NYSE Arca می‌شود.
- مرحله دوم: انتخاب نماد بورسی (تیکر).
- مرحله سوم: درخواست به بورس. این شامل برآورده کردن الزامات خاصی مانند پرداخت هزینه‌های فهرست‌بندی، رعایت حداقل آستانه سرمایه بازار و تعداد سهامداران است.
- مرحله چهارم: انتخاب یک بازارساز تعیین‌شده (DMM) که به‌عنوان بازارساز اصلی برای اوراق عمل می‌کند.
اگر فهرست‌بندی جدید یک عرضه اولیه باشد، NYSE از پذیره‌نویس عرضه اولیه تضمین می‌خواهد که عرضه اولیه استانداردهای هیئت مدیره را برآورده خواهد کرد.
در نزدک
فرآیند فهرست‌بندی در نزدک بین چهار تا شش هفته طول می‌کشد. شرکت‌هایی که قصد فهرست‌بندی اوراق خود را دارند، باید:
- نماد بورسی خود را رزرو کنند.
- درخواست ارائه دهند.
- توافق‌نامه فهرست‌بندی را تکمیل کنند.
- گواهی حاکمیت شرکتی ارائه دهند.
- هزینه را پرداخت کنند.
- فرم ارسال لوگو را پر کنند.
این مراحل می‌توانند به‌صورت کاغذی یا به‌صورت الکترونیکی آنلاین انجام شوند.
مانند NYSE، ناشران باید الزامات بازار مالی‌ای که برای آن درخواست می‌دهند را برآورده کنند. برای مثال، الزامات بین بازار جهانی انتخابی نزدک، بازار جهانی و بازار سرمایه نزدک متفاوت است. این شرایط شامل سرمایه بازار، ارزش بازار، بازارسازان و کل دارایی‌ها می‌شود.
بزرگ‌ترین بورس جهان کدام است؟
بورس نیویورک با سرمایه بازار 25.24 تریلیون دلار تا سپتامبر 1402 (2023 میلادی) بزرگ‌ترین بورس جهان است. پس از آن، نزدک (20.58 تریلیون دلار) و بورس شانگهای در چین (6.6 تریلیون دلار) قرار دارند.
چرا یک شرکت می‌خواهد سهام خود را در بورس فهرست کند؟
هدف اصلی فهرست‌بندی سهام در بورس، جمع‌آوری سرمایه است. عمومی شدن و امکان خرید و فروش سهام توسط سرمایه‌گذاران به شرکت‌ها کمک می‌کند تا سرمایه کافی برای تأمین نیازهای مالی خود، از جمله گسترش کسب‌وکار یا پرداخت بدهی‌ها، جمع‌آوری کنند. با فروش سهام در بورس، شرکت به سرمایه‌گذاران حقوق مالکیت در شرکت می‌دهد.
برگه‌های صورتی (Pink Sheets) چیست؟
برگه‌های صورتی اصطلاحی است که برای توصیف سهام معامله‌شده در بازار فرابورس استفاده می‌شد. این سهام در بورس معامله نمی‌شوند. بازار فرابورس غیرمتمرکز است و شرکت‌ها نیازی به رعایت الزامات فهرست‌بندی ندارند. این شرکت‌ها اغلب کوچک یا در حال رشد هستند.
نتیجه‌گیری
اوراق بهادار بورسی، ابزارهای مالی هستند که به‌صورت عمومی در یک بورس معامله می‌شوند. این شامل سهام و اوراق قرضه‌ای است که خرید و فروش می‌کنید، و همچنین مشتقاتی که معامله‌گران با تجربه و شرکت‌های سرمایه‌گذاری معامله می‌کنند. مسیر فهرست‌بندی زمان‌بر است و نیاز به آمادگی دارد. ناشران باید اسناد را ثبت کنند، پرسنل استخدام کنند و مراحل دیگری را انجام دهند تا معاملات آغاز شود. شرکت‌ها همچنین باید یک نماد بورسی انتخاب و رزرو کنند. این نماد بخش مهمی از برند آن‌ها است و به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا آن‌ها را در بازارهای مالی شناسایی کنند.