امید به زندگی چیست؟

امید به زندگی چیست؟

امید به زندگی یک برآورد آماری است که نشان می‌دهد یک فرد به‌طور متوسط چند سال دیگر زندگی خواهد کرد. این برآورد بر اساس داده‌های اکچوئریال تهیه می‌شود و در صنعت مالی، از جمله بیمه عمر، برنامه‌ریزی بازنشستگی و مزایای تأمین اجتماعی آمریکا، نقش کلیدی دارد. در اکثر کشورها، این محاسبات از داده‌های آژانس‌های آماری ملی استخراج می‌شوند، گویی تصویری از آینده بر اساس واقعیت‌های امروز ترسیم می‌شود.

نکات کلیدی:

• امید به زندگی پیش‌بینی آماری مدت زمان زندگی یک فرد است.
• این برآورد با در نظر گرفتن عوامل فردی و جمعیتی، بر اساس علم اکچوئریال محاسبه می‌شود.
• در تعیین قیمت و ارزیابی ریسک بیمه عمر از امید به زندگی استفاده می‌شود.
• خرید بیمه عمر در سنین جوانی هزینه کمتری دارد، زیرا امید به زندگی بالاتر، ریسک پرداخت مزایای فوت را برای بیمه‌گر کاهش می‌دهد.
• امید به زندگی برای تعیین الزامات برداشت و پرداخت‌های مستمری‌ها و طرح‌های بازنشستگی نیز حیاتی است.

درک امید به زندگی

امید به زندگی مهم‌ترین عامل در تعیین حق بیمه‌های بیمه عمر است. شرکت‌های بیمه با استفاده از جداول اکچوئریال، مانند جداول اداره مالیات داخلی آمریکا، سن اکچوئریال را محاسبه می‌کنند تا ریسک مالی خود را به حداقل برسانند، مانند مهندسی دقیق برای محافظت از آینده مالی.

عوامل متعددی بر امید به زندگی (یا سن اکچوئریال) تأثیر می‌گذارند، از جمله:

• سال تولد و جنسیت : دو عامل اصلی که پایه محاسبات را تشکیل می‌دهند.
• نژاد : می‌تواند بر پیش‌بینی‌ها اثر بگذارد.
• سلامت شخصی : وضعیت جسمانی شما نقش مهمی دارد.
• سابقه پزشکی خانوادگی : بیماری‌های ارثی در نظر گرفته می‌شوند.
• سبک زندگی پرخطر : مانند مصرف سیگار، که امید به زندگی را کاهش می‌دهد.

برای مشاهده داده‌های امید به زندگی آمریکا، می‌توانید به وب‌سایت مرکز ملی آمار سلامت یا جدول امید به زندگی دوره‌ای تأمین اجتماعی مراجعه کنید.

نکته قابل‌توجه این است که امید به زندگی با افزایش سن تغییر می‌کند. با گذر از میانسالی، فرمول‌های پیچیده اکچوئریال افرادی را که جوان‌تر از شما هستند اما فوت کرده‌اند، از محاسبات حذف می‌کنند. در نتیجه، هرچه سن شما بالاتر می‌رود، امید به زندگی شما افزایش می‌یابد، گویی با هر سال زندگی، شانس بیشتری برای ادامه مسیر به دست می‌آورید. به عبارت دیگر، پس از سنی خاص، هرچه مسن‌تر شوید، احتمال زنده ماندن تا سنین بالاتر بیشتر است.

طی دویست سال گذشته، امید به زندگی بشر، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه، به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. با این حال، در اوایل دهه ۱۴۰۰ شمسی (حدود ۲۰۲۰ میلادی)، به دلیل پاندمی کووید-۱۹، این روند کاهش یافت. در سال ۱۴۰۰ شمسی (۲۰۲۱ میلادی)، میانگین امید به زندگی در آمریکا ۷۶.۱ سال بود.

امید به زندگی و بیمه عمر

امید به زندگی مهم‌ترین عامل در ارزیابی ریسک فوت بیمه‌گذار است، که در نتیجه آن ذی‌نفعان ادعای مزایای فوت می‌کنند. شرکت‌های بیمه هنگام تعیین نرخ حق بیمه، عواملی مانند سن، سبک زندگی، سلامت شخصی و سابقه پزشکی خانوادگی را بررسی می‌کنند، گویی هر فرد یک پازل منحصربه‌فرد است که باید با دقت تحلیل شود.

هرچه در زمان خرید بیمه عمر جوان‌تر باشید، امید به زندگی شما بیشتر است، که به معنای ریسک کمتر برای شرکت بیمه است. این امر احتمال فوت زودهنگام و پرداخت مزایای کامل پیش از دریافت حق بیمه‌های کافی را کاهش می‌دهد. در مقابل، تأخیر در خرید بیمه عمر امید به زندگی را کاهش می‌دهد و ریسک را برای بیمه‌گر افزایش می‌دهد، که با حق بیمه بالاتر جبران می‌شود.

اصل امید به زندگی نشان می‌دهد که خرید زودهنگام بیمه عمر برای شما و همسرتان هزینه‌های حق بیمه را کاهش می‌دهد. اگر بیمه‌نامه دائمی با ارزش نقدی انتخاب کنید، خرید در سنین پایین‌تر زمان بیشتری برای افزایش پس‌انداز بیمه‌نامه فراهم می‌کند.

برنامه‌ریزی بازنشستگی و مستمری

امید به زندگی برای برنامه‌ریزی بازنشستگی نقش حیاتی دارد. بسیاری از کارگران مسن‌تر تخصیص دارایی‌های طرح بازنشستگی خود را بر اساس پیش‌بینی طول عمر خود تنظیم می‌کنند، گویی نقشه‌ای برای سفری طولانی طراحی می‌کنند. امید به زندگی شخصی، نه صرفاً آماری، در این برنامه‌ریزی کلیدی است.

زوج‌ها هنگام برنامه‌ریزی بازنشستگی اغلب از امید به زندگی مشترک استفاده می‌کنند، که امید به زندگی شریک زندگی (به‌عنوان ذی‌نفع احتمالی صندوق بازنشستگی یا مستمری) را نیز در نظر می‌گیرد. اداره مالیات داخلی جداولی برای محاسبه امید به زندگی مشترک ارائه می‌دهد.

اکثر طرح‌های بازنشستگی، از جمله طرح‌های سنتی، راث، SEP و SIMPLE IRA، از امید به زندگی برای تعیین حداقل برداشت‌های اجباری (RMD) استفاده می‌کنند. این طرح‌ها انتظار دارند شرکت‌کنندگان از سن ۷۳ سالگی (از سال ۱۴۰۲ شمسی/۲۰۲۳ میلادی) شروع به برداشت RMD کنند. این توزیع‌ها بر اساس جداول امید به زندگی اداره مالیات داخلی محاسبه می‌شوند. برخی طرح‌های واجد شرایط ممکن است اجازه دهند RMD در تاریخ بعدی آغاز شود.

مهم

با افزایش امید به زندگی، کنگره آمریکا در سال ۱۳۹۸ شمسی (۲۰۱۹ میلادی) سن حداقل برداشت اجباری را از ۷۰.۵ به ۷۲ سال و در سال ۱۴۰۲ شمسی (۲۰۲۳ میلادی) به ۷۳ سال افزایش داد.

امید به زندگی در تنظیم پرداخت‌های مستمری نیز نقش مهمی دارد. در قرارداد مستمری، شرکت بیمه متعهد می‌شود مبلغ مشخصی را برای دوره‌ای ثابت یا تا زمان فوت بیمه‌گذار پرداخت کند. انتخاب دوره پرداخت مستمری مانند شرط‌بندی روی طول عمر خود است. اگر بیش از دوره توافق‌شده زنده بمانید، پرداخت‌ها متوقف می‌شوند. می‌توانید مستمری تک‌عمر را انتخاب کنید که تا زمان حیات شما ادامه یابد، یا اگر متأهل هستید، مستمری مشترک را برگزینید که تا زمانی که شما یا همسرتان زنده هستید، ادامه می‌یابد.

میانگین امید به زندگی در آمریکا چقدر است؟

طبق گزارش مراکز کنترل بیماری در سال ۱۴۰۰ شمسی (۲۰۲۱ میلادی)، میانگین طول عمر زنان در آمریکا ۷۹.۱ سال و برای مردان ۷۳.۲ سال بود. این کاهش نسبت به سال‌های قبل عمدتاً به دلیل مصرف بیش از حد مواد مخدر، حوادث و پاندمی کووید-۱۹ بود. میانگین کلی امید به زندگی ۷۶.۱ سال است.

امید به زندگی چگونه در بیمه تأثیر می‌گذارد؟

شرکت‌های بیمه عمر از جداول مرگ‌ومیر برای برآورد امید به زندگی بیمه‌گذاران استفاده می‌کنند، بر اساس میانگین‌های آماری برای افراد با سن و سلامت مشابه. این امر به آنها امکان می‌دهد پیش‌بینی کنند چه مقدار پول برای پرداخت ادعاها نیاز دارند.

امید به زندگی چگونه در مالیات تأثیر می‌گذارد؟

در زمان بازنشستگی، اداره مالیات داخلی از جداول اکچوئریال برای برآورد طول عمر باقی‌مانده شما استفاده می‌کند. این عدد برای محاسبه حداقل برداشت‌های اجباری (RMD) از حساب‌های بازنشستگی با مزایای مالیاتی استفاده می‌شود، که باید از سن ۷۳ سالگی آغاز شوند. عدم برداشت کامل RMD تا تاریخ مقرر، مبلغ برداشت‌نشده را مشمول مالیات غیرمستقیم ۵۰٪ می‌کند.

امید به زندگی چگونه بر حق بیمه‌ها تأثیر می‌گذارد؟

سن شما مهم‌ترین عامل در تعیین هزینه بیمه عمر است، و پس از آن وضعیت سلامت قرار دارد. هرچه در زمان درخواست بیمه جوان‌تر باشید، امید به زندگی شما بیشتر و نرخ حق بیمه کمتر خواهد بود.

نتیجه‌گیری

امید به زندگی شاخصی است که نشان می‌دهد یک فرد با سن شما به‌طور متوسط چقدر دیگر زندگی خواهد کرد. این برآورد نقشی کلیدی در تصمیم‌گیری‌های مالی، از پس‌انداز برای بازنشستگی تا زمان خرید بیمه و هزینه‌های آن، ایفا می‌کند. هنگام برنامه‌ریزی مالی، امید به زندگی مانند قطب‌نمایی است که شما را به سوی انتخاب‌های آگاهانه هدایت می‌کند.