انتقال زیان به گذشته چیست؟

انتقال زیان به گذشته چیست؟

انتقال زیان به گذشته (Loss Carryback) به وضعیتی اشاره دارد که در آن یک کسب‌وکار دچار زیان عملیاتی خالص (NOL) می‌شود و تصمیم می‌گیرد این زیان را به اظهارنامه مالیاتی سال‌های گذشته اعمال کند. این اقدام منجر به بازپرداخت فوری مالیات‌های قبلاً پرداخت‌شده می‌شود، زیرا بار مالیاتی برای آن سال گذشته کاهش می‌یابد.

نکات کلیدی:

• انتقال زیان عملیاتی خالص (NOL) به گذشته به یک شرکت اجازه می‌دهد تا زیان عملیاتی خالص را به اظهارنامه مالیاتی سال گذشته اعمال کند و بازپرداخت فوری مالیات‌های پرداخت‌شده قبلی را دریافت کند.
• در مقابل، انتقال زیان به آینده (carryforward) زیان مالیاتی را به سال‌های آینده اعمال می‌کند.
• انتقال به گذشته—و بازپرداخت فوری مالیات‌های پرداخت‌شده قبلی—معمولاً به دلیل ارزش زمانی پول نسبت به انتقال به آینده سودمندتر است.
• مقررات انتقال زیان به گذشته در قانون مالیاتی در طول سال‌ها افزایش، کاهش، حذف کامل و دوباره برقرار شده است.
• آگاهی از وضعیت کنونی مقررات انتقال به گذشته بسیار مهم است.

درک انتقال زیان به گذشته

انتقال زیان به گذشته مشابه انتقال زیان به آینده است، با این تفاوت که شرکت‌ها زیان‌های عملیاتی خالص خود را به درآمدهای سال‌های گذشته به جای سال‌های آینده اعمال می‌کنند. انتقال زیان به گذشته بازپرداخت مالیات‌های پرداخت‌شده قبلی توسط کسب‌وکار برای آن سال را ایجاد می‌کند، زیرا بار مالیاتی آن به‌تازگی کاهش یافته است. پس از اعمال زیان منتقل‌شده به گذشته، به نظر می‌رسد که کسب‌وکار مالیات‌های آن سال را بیش از حد پرداخت کرده است.

یک کسب‌وکار می‌تواند انتخاب کند که چگونه زیان عملیاتی خالص (NOL) را اعمال کند. برای مثال، می‌تواند دوره انتقال به گذشته را نادیده بگیرد و تنها زیان را به آینده منتقل کند. با این حال، هنگامی که تصمیم به انتقال زیان به آینده گرفته شد، این اقدام قابل بازگشت نیست.

توجه به این نکته مهم است که انتقال زیان به گذشته معمولاً سودمندتر از انتقال به آینده است، زیرا ارزش زمانی پول نشان می‌دهد که صرفه‌جویی‌های مالیاتی در حال حاضر ارزشمندتر از آینده است. ممکن است موارد خاصی وجود داشته باشد که انتقال به آینده برای یک کسب‌وکار خاص منطقی‌تر باشد، مانند زمانی که نرخ‌های مالیاتی کسب‌وکار به‌طور قابل‌توجهی افزایش یابد. با این حال، این حالت عادی نیست.

مقررات مالیاتی که اجازه انتقال NOL به گذشته را می‌دهند، از نظر تاریخی از صفر تا پنج سال متغیر بوده است. از آنجا که این گزینه برای مالیات‌دهنده بسیار سودمند است، لوایح مالیاتی اغلب به موضوع انتقال به گذشته پرداخته‌اند. در زمان‌های رکود اقتصادی، مدت زمانی که مالیات‌دهندگان مجاز به انتقال زیان به گذشته هستند، تمدید شده است. انتقال به گذشته همچنین به‌عنوان یک گزینه از قانون مالیاتی کاملاً حذف شده و تنها انتقال به آینده مجاز بوده است. دانستن اینکه قانون در زمان بررسی انتقال به گذشته در چه وضعیتی است، بسیار مهم است.

تاریخچه انتقال زیان به گذشته

مقررات انتقال زیان به گذشته مربوط به مالیات بر درآمد فدرال ابتدا به‌عنوان بخشی از قانون درآمد ۱۹۱۸ معرفی شد. در ابتدا، این مقرره مالیاتی فدرال به‌عنوان یک مزیت کوتاه‌مدت برای شرکت‌هایی در نظر گرفته شده بود که در دوران پس از جنگ جهانی اول متحمل زیان‌های مرتبط با فروش اقلام مرتبط با جنگ شده بودند. مقررات اولیه انتقال به گذشته و به آینده (به‌طور جمعی، انتقال) تنها برای یک سال بود. هدف از حفظ این مقرره، هموارسازی بار مالیاتی برای شرکت‌هایی بود که کسب‌وکار اصلی آن‌ها ماهیتی دوره‌ای دارد اما با سال مالیاتی استاندارد هم‌راستا نیست. این موضوع در کسب‌وکارهای کشاورزی که به شدت به شرایط آب‌وهوایی وابسته هستند و ممکن است یک سال موفق داشته باشند و سال بعد با زیان عملیاتی خالص عمده‌ای مواجه شوند، رایج است.

در سال‌های بعدی، مدت زمان مجاز برای انتقال‌ها تمدید، کاهش، به‌طور کامل حذف و دوباره برقرار شده است. ما تنها به تغییرات عمده در مقرره انتقال به گذشته در چند دهه اخیر نگاه می‌کنیم.

هشدار

برخی ایالت‌ها برای اهداف مالیات بر درآمد ایالتی، درصدهای درآمد یا محدودیت‌های زمانی سخت‌گیرانه‌تری برای انتقال به گذشته یا به آینده دارند.

• قانون تسکین مالیاتی ۱۹۹۷ مقرره انتقال زیان به گذشته را به دو سال محدود کرد، در حالی که مقرره انتقال به آینده را تا ۲۰ سال تمدید کرد.
• انتقال به گذشته به‌صورت موقت به سه، چهار یا پنج سال در پاسخ به حملات ۱۱ سپتامبر به مرکز تجارت جهانی و رکود بزرگ در سال ۲۰۰۹ تمدید شد.
• قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA)، که در سال ۲۰۱۷ تصویب شد، مقرره انتقال به گذشته دوساله را حذف کرد، به استثنای برخی زیان‌های کشاورزی و شرکت‌های بیمه غیرعمر. همچنین دوره انتقال به آینده نامحدود را مجاز کرد، اما انتقال به آینده اکنون به ۸۰٪ از درآمد خالص هر سال بعدی محدود شده است. برای استثناها، شرکت‌های بیمه، غیر از بیمه عمر، مجاز به انتقال زیان به گذشته برای دو سال و به آینده برای ۲۰ سال هستند، و محدودیت جدید ۸۰٪ اعمال نمی‌شود. زیان‌های کشاورزی مجاز به انتقال به گذشته برای دو سال و به آینده به‌صورت نامحدود هستند، اما همچنان مشمول محدودیت ۸۰٪ هستند.
• در سال ۲۰۲۰، قانون کمک، تسکین و امنیت اقتصادی کروناویروس (CARES) به‌طور مؤثری تغییرات اعمال‌شده توسط TCJA را تا ۱ ژانویه ۲۰۲۱ به تأخیر انداخت. قانون CARES همچنین بازه زمانی برای انتقال به گذشته را تمدید کرد و اجازه داد انتقال زیان به گذشته پنج‌ساله برای سال‌های مالیاتی آغازشده پس از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷ و قبل از ۱ ژانویه ۲۰۲۱ انجام شود. این شامل زیان‌های عملیاتی خالص متحمل‌شده توسط شرکت‌های بیمه غیرعمر و زیان‌های کشاورزی می‌شود.

مثال واقعی

انتقال زیان به گذشته در سپتامبر ۲۰۲۰ زمانی توجه جدیدی به خود جلب کرد که نیویورک تایمز جزئیاتی در مورد اظهارنامه مالیاتی رئیس‌جمهور ترامپ در سال ۲۰۰۹ منتشر کرد. طبق مقاله تایمز، «سوابق محرمانه نشان می‌دهد که از سال ۲۰۱۰ او ادعا کرد و دریافت کرد بازپرداخت مالیات بر درآمد به مبلغ ۷۲.۹ میلیون دلار—تمام مالیات بر درآمد فدرالی که برای سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ پرداخت کرده بود، به علاوه سود». این امر از طریق مقرره انتقال زیان به گذشته که در نتیجه قانون کمک به کارگران، مالکیت خانه و کسب‌وکار در سال ۲۰۰۹، که توسط رئیس‌جمهور اوباما امضا شد، تغییر کرده بود، امکان‌پذیر شد.

قانون مالیاتی سال ۲۰۰۹ اجازه داد تا مقرره انتقال زیان به گذشته پنج‌ساله برای سال‌های مالیاتی ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ اعمال شود، به جای مقرره انتقال به گذشته دوساله‌ای که در آن زمان وجود داشت. این به این معنا بود که زیان‌های عملیاتی خالص متحمل‌شده در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ می‌توانستند برای بازپرداخت مالیات‌های پرداخت‌شده قبلی در پنج سال قبل از زیان اعمال شوند. اگر مالیات‌دهنده انتخاب می‌کرد که زیان عملیاتی خالص را به پنجمین سال قبل منتقل کند، انتقال زیان به گذشته به ۵۰٪ از درآمد مشمول مالیات در پنجمین سال قبل محدود می‌شد. با این حال، موجودی باقی‌مانده زیان می‌توانست به چهارمین سال قبل منتقل شود و به همین ترتیب تا زمانی که زیان به‌طور کامل مصرف شود.