شناخت مشتری چیست؟

شناخت مشتری (KYC) چیست؟

شناخت مشتری (KYC) استانداردی در صنعت سرمایه‌گذاری است که تضمین می‌کند مشاوران می‌توانند هویت مشتری را تأیید کرده و دانش سرمایه‌گذاری و پروفایل مالی او را بشناسند. سه مؤلفه KYC شامل برنامه شناسایی مشتری (CIP)، که در سال ۲۰۰۱ تحت قانون میهن‌پرستی ایالات متحده (USA PATRIOT Act) الزامی شد، بررسی دقیق مشتری (CDD) و نظارت مداوم یا بررسی دقیق پیشرفته (EDD) حساب مشتری پس از ایجاد آن است.

نکات کلیدی:

• شناخت مشتری (KYC) استانداردی است که در صنعت خدمات سرمایه‌گذاری و مالی برای تأیید مشتریان و شناخت پروفایل‌های ریسک و مالی آن‌ها استفاده می‌شود.
• سه مؤلفه KYC شامل برنامه شناسایی مشتری (CIP)، بررسی دقیق مشتری (CDD) و بررسی دقیق پیشرفته (EDD) است.
• کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) الزام می‌کند که هر مشتری جدید قبل از افتتاح حساب سرمایه‌گذاری یا بانکی اطلاعات مالی دقیقی ارائه دهد.

آشنایی با شناخت مشتری (KYC)

قانون شناخت مشتری (KYC) یک الزام اخلاقی برای افرادی است که در صنعت اوراق بهادار با مشتریان در هنگام افتتاح و نگهداری مداوم حساب‌ها سر و کار دارند. این قانون در ابتدای رابطه مشتری-کارگزار اجرا می‌شود تا پروفایل شخصی ضروری هر مشتری را قبل از ارائه هرگونه توصیه مالی ایجاد کند. همچنین به مشتری آگاه می‌شود که باید با تمام قوانین، مقررات و قواعد صنعت اوراق بهادار مطابقت کند.

الزامات KYC

برنامه شناسایی مشتری (CIP)

CIP الزام می‌کند که مؤسسات مالی چهار قطعه اطلاعات شناسایی درباره مشتری، شامل نام، تاریخ تولد، آدرس و شماره شناسایی، دریافت کنند.

بررسی دقیق مشتری (CDD)

CDD فرآیندی است که در آن تمام مدارک مشتری جمع‌آوری می‌شود تا هویت او تأیید شده و پروفایل ریسک او برای فعالیت‌های مشکوک حساب ارزیابی شود.

بررسی دقیق پیشرفته (EDD)

EDD برای مشتریانی استفاده می‌شود که در معرض ریسک بالاتری از نفوذ، تأمین مالی تروریسم یا پولشویی هستند و اغلب جمع‌آوری اطلاعات اضافی ضروری است.

انطباق با KYC

دو قانون حاکم بر KYC شامل قانون ۲۰۹۰ سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) (شناخت مشتری) و قانون ۲۱۱۱ FINRA (مناسب بودن) است.

قانون ۲۰۹۰ FINRA هر کارگزار-معامله‌گر را ملزم می‌کند که هنگام افتتاح و نگهداری حساب‌های مشتریان از دقت معقول استفاده کند و پروفایل هر مشتری را بشناسد و ثبت کند، همچنین هر شخصی که اختیار اقدام به نمایندگی از مشتری را دارد شناسایی کند.

قانون ۲۱۱۱ FINRA اشاره دارد که یک کارگزار-معامله‌گر باید مبنای معقولی داشته باشد تا باور کند توصیه‌ای برای مشتری مناسب است، بر اساس وضعیت مالی و نیازهای مشتری. این قانون فرض می‌کند که کارگزار-معامله‌گر بررسی کاملی از حقایق کنونی و پروفایل مشتری، شامل سایر اوراق بهادار و سرمایه‌گذاری‌های مشتری، قبل از انجام هر خرید، فروش یا مبادله اوراق بهادار به نمایندگی از مشتری انجام داده است.

مبارزه با پولشویی (AML) و KYC

شبکه اجرای جرایم مالی ایالات متحده (FinCEN) از مشتریان و مؤسسات مالی می‌خواهد که با استانداردهای KYC برای جلوگیری از فعالیت‌های غیرقانونی، به‌ویژه پولشویی، مطابقت کنند. مبارزه با پولشویی (AML) اصطلاحی است برای مجموعه اقدامات و فرآیندهایی که برای دستیابی به انطباق نظارتی استفاده می‌شود. KYC یکی از اجزای AML است.

FinCEN از مؤسسات مالی می‌خواهد که نوع و هدف رابطه مشتری را درک کرده و یک پروفایل ریسک مشتری ایجاد کنند که به‌عنوان مبنایی برای شناسایی فعالیت‌های مشکوک مشتری استفاده می‌شود.

مؤسسات مالی همچنین باید اطلاعات مشتری را به‌روز و دقیق نگه دارند و حساب‌ها را برای فعالیت‌های مشکوک و غیرقانونی به‌طور مداوم نظارت کنند. در صورت شناسایی، آن‌ها ملزم به گزارش سریع یافته‌های خود هستند.

KYC و ارزهای دیجیتال

بازار ارزهای دیجیتال به دلیل ارائه یک رسانه غیرمتمرکز برای مبادله که محرمانگی را ترویج می‌دهد، مورد تحسین قرار گرفته است. با این حال، این مزایا همچنین چالش‌هایی در پیشگیری از پولشویی ایجاد می‌کنند. مجرمان ارزهای دیجیتال را به‌عنوان ابزاری برای پولشویی می‌بینند و در نتیجه، نهادهای نظارتی به دنبال راه‌هایی برای اعمال KYC بر بازارهای ارزهای دیجیتال هستند.

اکثر پلتفرم‌های ارزهای دیجیتال به‌عنوان کسب‌وکارهای خدمات پولی (MSBs) در نظر گرفته می‌شوند و باید با قوانین مبارزه با پولشویی (AML) مطابقت کنند، که برنامه‌های شناسایی مشتری و رویه‌های گزارش‌دهی و ثبت سوابق خاصی را الزام می‌کند.

صرافی‌های فیات به کریپتو تراکنش‌هایی را تسهیل می‌کنند که شامل ارزهای فیات و ارزهای دیجیتال می‌شوند. از آنجا که ارز فیات ارز رسمی یک کشور است، اکثر این صرافی‌ها از مقداری KYC استفاده می‌کنند و مؤسسات مالی مشتریان خود را بر اساس الزامات KYC بررسی کرده‌اند.

۶۰ میلیون دلار: جریمه‌ای که علیه مخلوط‌کننده بیت‌کوین لری دین هارمون برای نقض قوانین مبارزه با پولشویی اعمال شد.

در دسامبر ۲۰۲۰، FinCEN پیشنهاد کرد که شرکت‌کنندگان در بازار ارزهای دیجیتال و دارایی‌های دیجیتال هویت مشتریان خود را ارسال، نگهداری و تأیید کنند. این قانون برخی ارزهای دیجیتال را به‌عنوان ابزارهای پولی طبقه‌بندی می‌کند و آن‌ها را مشمول الزامات KYC می‌کند. اقدام نهایی این قانون پیشنهادی برای فوریه ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده است.

تأیید KYC چیست؟

تأیید شناخت مشتری (KYC) مجموعه‌ای از استانداردها و الزامات است که در صنایع سرمایه‌گذاری و خدمات مالی استفاده می‌شود تا اطمینان حاصل شود که کارگزاران اطلاعات کافی درباره مشتریان، پروفایل‌های ریسک و موقعیت مالی آن‌ها دارند.

KYC در بخش بانکی چیست؟

KYC در بخش بانکی از بانکداران و مشاوران می‌خواهد که مشتریان خود، مالکان ذینفع کسب‌وکارها و ماهیت و هدف روابط مشتری را شناسایی کنند. بانک‌ها همچنین باید حساب‌های مشتریان را برای فعالیت‌های مشکوک و غیرقانونی بررسی کرده و صحت و به‌روز بودن حساب‌های مشتریان را حفظ و تضمین کنند.

مدارک KYC چیست؟

صاحبان حساب معمولاً باید یک شناسه صادرشده توسط دولت به‌عنوان مدرک هویت ارائه دهند. برخی مؤسسات به دو فرم شناسه، مانند گواهینامه رانندگی، گواهی تولد، کارت تأمین اجتماعی یا پاسپورت نیاز دارند. علاوه بر تأیید هویت، آدرس نیز باید تأیید شود. این می‌تواند با مدرک شناسایی یا با سندی همراه که آدرس مشتری را تأیید می‌کند انجام شود.

نتیجه‌گیری

شناخت مشتری (KYC) مجموعه‌ای از استانداردها و الزامات است که شرکت‌های خدمات سرمایه‌گذاری و مالی برای تأیید هویت مشتریان و هرگونه ریسک مرتبط با رابطه مشتری استفاده می‌کنند. KYC از مشتریان می‌خواهد که یک پروفایل شناسایی شخصی ارائه دهند و KYC تضمین می‌کند که مشاوران سرمایه‌گذاری از تحمل ریسک و موقعیت مالی مشتری خود آگاه هستند.