طرف خرید چیست؟

مؤسسات مالی در یک اقتصاد بازار آزاد شامل بخشی به نام طرف خرید (Buy-Side) هستند: شرکت‌هایی که اوراق بهادار سرمایه‌گذاری را خریداری می‌کنند. این مؤسسات شامل شرکت‌های بیمه، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، صندوق‌های پوشش ریسک و صندوق‌های بازنشستگی هستند که اوراق بهادار را برای حساب‌های خود یا برای سرمایه‌گذاران با هدف کسب بازده خریداری می‌کنند.

در مقابل حرفه‌ای‌های طرف خرید، طرف فروش (Sell-Side) قرار دارد. برخلاف طرف خرید، تلاش‌های طرف فروش شامل سرمایه‌گذاری مستقیم نمی‌شود. در عوض، آن‌ها با تمام فعالیت‌های مرتبط با فروش اوراق بهادار به طرف خرید، مانند پذیره‌نویسی برای عرضه‌های عمومی اولیه (IPO)، ارائه خدمات تسویه حساب و تولید مواد و تحلیل‌های تحقیقاتی، به بازار سرمایه‌گذاری کمک می‌کنند.

این دو طرف (خرید و فروش) به‌طور مشترک فعالیت‌های اصلی بازارهای مالی را تشکیل می‌دهند.

نکات کلیدی

• طرف خرید بخشی از بازارهای مالی است که از مؤسسات سرمایه‌گذاری تشکیل شده است که اوراق بهادار را برای اهداف مدیریت پول خریداری می‌کنند.
• طرف فروش مقابل طرف خرید است و تنها توصیه‌های سرمایه‌گذاری و خدماتی را برای تسهیل خرید اوراق بهادار توسط طرف خرید ارائه می‌دهد.
• کسب‌وکاری که در فعالیت‌های طرف خرید مشارکت دارد، سهام، اوراق قرضه و سایر محصولات مالی را بر اساس نیازها و استراتژی پرتفوی شرکت یا مشتری خود خریداری خواهد کرد.
• مؤسسات رایج طرف خرید شامل صندوق‌های پوشش ریسک، صندوق‌های بازنشستگی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک هستند.

درک طرف خرید

یک کسب‌وکار که در فعالیت‌های طرف خرید مشارکت دارد، سهام، اوراق قرضه و سایر محصولات مالی را بر اساس نیازها و استراتژی پرتفوی شرکت یا مشتری خود خریداری خواهد کرد. فعالیت‌های طرف خرید در تنظیمات مختلفی، نه محدود به مؤسسات مالی ذکرشده در بالا، انجام می‌شود. این فعالیت‌ها همچنین شامل امانت‌ها، صندوق‌های سهام و افراد با دارایی بالا می‌شوند.

هدف اصلی سرمایه‌گذاری طرف خرید ایجاد ارزش برای مشتریان یک شرکت است. آن‌ها این کار را با شناسایی و خرید دارایی‌های کم‌ارزشی که معتقدند با گذشت زمان ارزش آن‌ها افزایش خواهد یافت، انجام می‌دهند. از آنجا که طرف خرید شامل خرید بلوک‌های بزرگ اوراق بهادار بازار است، معتبرترین شرکت‌ها اغلب قدرت بازار قابل‌توجهی دارند. این غول‌های بازار همچنین به‌دقت توسط سرمایه‌گذاران و رسانه‌ها رصد می‌شوند.

۸.۶۸ تریلیون دلار

ارزش دارایی‌های تحت مدیریت (AUM) بلک‌راک تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰. بلک‌راک بزرگ‌ترین مدیر سرمایه‌گذاری در جهان از نظر دارایی‌هاست.

شرکت‌هایی مانند بلک‌راک و ونگارد می‌توانند با سرمایه‌گذاری‌های بزرگ‌مقیاس در سهام خاص، قیمت‌های بازار را به‌طور قابل‌توجهی تحت تأثیر قرار دهند. با این حال، این سرمایه‌گذاری‌ها معمولاً به‌صورت بلادرنگ افشا نمی‌شوند و می‌توانند برای معامله‌گران بازار تا حدی مخفی باشند. پرونده ۱۳F کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) افشای عمومی توسط مدیران طرف خرید برای تمام دارایی‌های خریداری‌شده و فروخته‌شده در هر سه‌ماه را الزامی می‌کند.

دنبال کردن سرمایه‌گذاری طرف خرید

پرونده سه‌ماهه ۱۳F منبعی توصیه‌شده برای همه انواع سرمایه‌گذاران است تا برخی از برترین سرمایه‌گذاری‌ها و سرمایه‌گذاران بازار را دنبال کنند. وارن بافت و شرکت او، برکشایر هاتاوی (BRK.A/B)، نمونه‌هایی از این هستند که چگونه دنبال کردن سرمایه‌گذاران طرف خرید می‌تواند رویکردهای سرمایه‌گذاری را هدایت کند.

علاوه بر این، بسیاری از سرمایه‌گذاران به دارایی‌های این سرمایه‌گذاران بزرگ‌تر و تغییرات در این دارایی‌ها، به‌ویژه در اوراق بهادار خاص، به‌عنوان ملاحظه‌ای برای انجام معامله خود نگاه می‌کنند. این داده‌ها از طریق چندین منبع آنلاین در دسترس است.

مزایای طرف خرید

سرمایه‌گذاران طرف خرید مزایای بسیاری نسبت به سایر معامله‌گران دارند. آن‌ها می‌توانند معاملات بزرگ‌حجم انجام دهند که هزینه‌های معاملاتی را به حداقل می‌رساند. همچنین به مجموعه بسیار گسترده‌ای از منابع معاملاتی داخلی دسترسی دارند که به آن‌ها کمک می‌کند تا فرصت‌های سرمایه‌گذاری را در زمان واقعی تحلیل، شناسایی و عمل کنند.

مهم

تحلیل‌گر طرف خرید همچنین مقررات سازمان بین‌المللی کمیسیون‌های اوراق بهادار (IOSCO) را رعایت خواهد کرد.

در حالی که سرمایه‌گذاران طرف خرید ملزم به افشای دارایی‌های خود در پرونده ۱۳F هستند، این اطلاعات تنها به‌صورت سه‌ماهه در دسترس است. به‌طور کلی، برای تحلیل‌گران و شرکت‌های سرمایه‌گذاری طرف خرید می‌تواند به‌طور کلی سودمند باشد که تحقیقات سرمایه‌گذاری و فهرست‌های نظارتی خود را محرمانه نگه دارند. سطح بالای رقابت در بازار طرف خرید و ماهیت کسب‌وکار آن معمولاً منجر به حفظ حریم خصوصی در مورد تمام ایده‌های معاملاتی برای بهینه‌ترین مزایای معاملاتی می‌شود.

وظایف تحلیل‌گر طرف خرید

تحلیل‌گر طرف خرید نقش محوری در مبادلات طرف خرید ایفا می‌کند. تحلیل‌گران طرف خرید معمولاً در شرکت‌های غیرکارگزاری، از جمله ارائه‌دهندگان صندوق‌های بازنشستگی و سرمایه‌گذاری مشترک، کار می‌کنند. این تحلیل‌گران توصیه‌هایی بر اساس تحقیقاتی ارائه می‌دهند که تنها برای استفاده این ارائه‌دهندگان صندوق‌های بزرگ در نظر گرفته شده است. سرمایه‌گذاران فردی ممکن است توصیه‌های طرف فروش را ببینند، اما کار طرف خرید در پشت صحنه در شرکت‌های بزرگ انجام می‌شود و استراتژی‌های تحقیقاتی و نتایج تحلیل‌هایشان خصوصی نگه داشته می‌شود.

تحلیل‌گرانی که در طرف خرید استخدام شده‌اند، در تحقیقات مالی شرکت‌ها و توسعه استراتژی‌های سرمایه‌گذاری مشارکت دارند که معمولاً شامل تحقیقات عمیق و مدل‌سازی مالی است. آن‌ها همچنین ممکن است مستقیماً با شرکت‌هایی که به سرمایه‌گذاری در آن‌ها علاقه‌مند هستند، صحبت کنند. تحلیل‌گران طرف خرید عمدتاً به دنبال شرکت‌هایی هستند که با استراتژی پرتفوی بر اساس پارامترهای سرمایه‌گذاری خاصی مناسب باشند و شرکت‌هایی که بالاترین بازده را در طول زمان ایجاد کنند.

از آنجا که نقش‌های تحلیل‌گران طرف خرید و طرف فروش به‌طور مشخص متفاوت هستند، برخی شرکت‌ها ممکن است سیاست‌های خاصی را برای اطمینان از تقسیم تلاش‌های تحقیقاتی اعمال کنند. در شرکت‌هایی که هم تحلیل‌گران طرف خرید و هم طرف فروش دارند، یک «دیوار چینی» می‌تواند برای جداسازی این دو بخش ایجاد شود، که معمولاً شامل رویه‌ها و سیاست‌های امنیتی است که از تعامل بین این دو واحد جلوگیری می‌کند.

نمونه‌ای از طرف خرید

جان اسمیت برای یک بانک سرمایه‌گذاری بزرگ کار می‌کند و پول شرکت خود را در بازار سهام سرمایه‌گذاری می‌کند، با استفاده از استراتژی‌ای که خودش ایجاد کرده است. طی ۱۰ سال، استراتژی او عملکرد بسیار خوبی داشته و ۱۰٪ از بازار بهتر عمل کرده است. او تصمیم می‌گیرد شرکت خود را ترک کند و شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری خود را تأسیس کند و برای افراد با دارایی بالا پول سرمایه‌گذاری کند؛ در واقع، آقای اسمیت یک صندوق پوشش ریسک ایجاد می‌کند.

او زمان خود را صرف بازاریابی شرکت خود بر اساس بازده استراتژی‌اش در ۱۰ سال گذشته می‌کند و موفق می‌شود ۱۰ میلیون دلار سرمایه از سرمایه‌گذاران مختلف جمع‌آوری کند. او شروع به سرمایه‌گذاری این سرمایه می‌کند و انواع اوراق بهادار، از جمله سهام، اوراق قرضه، قراردادهای آتی و قراردادهای اختیار معامله را خریداری می‌کند، همه مطابق با استراتژی‌اش. شرکت آقای اسمیت و اقدامات او در خرید این اوراق بهادار نمونه‌ای از طرف خرید است.