پیش‌بینی بازارها
شرکت توسعه کسب‌وکار (BDC) چیست؟
شرکت توسعه کسب‌وکار سازمانی است که در شرکت‌های کوچک و متوسط، و همچنین شرکت‌های در حال بحران سرمایه‌گذاری می‌کند.
شرکت توسعه کسب‌وکار (BDC) سازمانی است که در شرکت‌های کوچک و متوسط، و همچنین شرکت‌های در حال بحران سرمایه‌گذاری می‌کند. یک BDC به این شرکت‌ها کمک می‌کند تا در مراحل اولیه رشد خود توسعه یابند. در مورد شرکت‌های دچار بحران، BDC تلاش می‌کند آن‌ها را به وضعیت مالی پایدار بازگرداند.
مشابه صندوق‌های سرمایه‌گذاری بسته (closed-end funds)، بسیاری از BDCها شرکت‌های عمومی هستند و سهام آن‌ها در بورس‌های مهم مانند بورس آمریکا (AMEX)، نزدک (Nasdaq) و سایر بازارها معامله می‌شود. به‌عنوان ابزار سرمایه‌گذاری، BDCها دارای ریسک بالا اما پاداش‌های بالقوه بالا نیز هستند.
نکات کلیدی
- شرکت توسعه کسب‌وکار نوعی صندوق سرمایه‌گذاری بسته است که در شرکت‌های نوپا و یا دچار بحران مالی سرمایه‌گذاری می‌کند.
- بسیاری از BDCها شرکت‌های سهامی عام هستند و برای سرمایه‌گذاران خرد نیز قابل دسترس‌اند.
- BDCها معمولاً بازده نقدی (dividend) بالایی دارند و می‌توانند پتانسیل رشد سرمایه را نیز ارائه دهند.
- استفاده گسترده آن‌ها از اهرم مالی (leverage) و تمرکز بر شرکت‌های کوچک یا بحران‌زده، آن‌ها را به گزینه‌هایی پرریسک تبدیل می‌کند.
آشنایی با شرکت‌های توسعه کسب‌وکار (BDC)
کنگره آمریکا در سال ۱۹۸۰ شرکت‌های توسعه کسب‌وکار را با هدف افزایش اشتغال و کمک به شرکت‌های نوظهور آمریکایی برای جذب سرمایه ایجاد کرد. BDCها به‌طور نزدیک با شرکت‌های پرتفوی خود در ارتباط هستند و به آن‌ها مشاوره و توسعه مدیریتی می‌دهند، چراکه موفقیت این شرکت‌ها به نفع خود BDC نیز هست.
BDCها در شرکت‌های خصوصی و شرکت‌های عمومی کوچکی سرمایه‌گذاری می‌کنند که حجم معاملات پایینی دارند یا در بحران مالی هستند. آن‌ها از طریق عرضه اولیه عمومی (IPO)، انتشار اوراق قرضه یا سهام، یا ابزارهای سرمایه‌گذاری ترکیبی برای خود سرمایه جذب می‌کنند.
سپس این سرمایه برای کمک مالی به شرکت‌های مورد نظر استفاده می‌شود. BDCها می‌توانند از ابزارهای مالی متنوعی استفاده کنند، اما معمولاً یا به شرکت‌ها وام می‌دهند یا سهام یا اوراق قابل‌تبدیل از آن‌ها خریداری می‌کنند.
برخی BDCها به‌صورت عمومی معامله می‌شوند، در حالی که برخی دیگر غیربورسی هستند و به‌عنوان BDCهای غیرمعامله‌ای (non-traded BDCs) شناخته می‌شوند.
شرایط لازم برای تبدیل شدن به یک BDC
برای اینکه یک شرکت به‌عنوان BDC شناخته شود، باید طبق بند ۵۴ از قانون شرکت‌های سرمایه‌گذاری سال ۱۹۴۰ ثبت شده باشد. همچنین باید یک شرکت داخلی آمریکایی باشد که طبقه‌ای از اوراق بهادار آن نزد کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) ثبت شده باشد.
یک BDC باید حداقل ۷۰٪ از دارایی‌های خود را در شرکت‌های آمریکایی خصوصی یا عمومی با ارزش بازار کمتر از ۲۵۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری کند. این شرکت‌ها معمولاً کسب‌وکارهای نوپا یا دچار بحران مالی هستند. همچنین BDC موظف است به این شرکت‌ها خدمات مدیریتی ارائه دهد.
نکته مهم:
BDCها می‌توانند از پرداخت مالیات بر درآمد شرکتی اجتناب کنند، به شرطی که حداقل ۹۰٪ از درآمد خود را میان سهام‌داران توزیع کنند.
تفاوت BDCها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر (Venture Capital)
اگر BDCها شبیه صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر به نظر می‌رسند، دلیلش این است که آن‌ها هدفی مشابه دارند. اما تفاوت‌های کلیدی هم وجود دارد:
- نوع سرمایه‌گذار: صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر معمولاً به مؤسسات بزرگ و افراد ثروتمند ارائه می‌شوند، در حالی که BDCها به سرمایه‌گذاران خرد نیز اجازه سرمایه‌گذاری می‌دهند.
- قوانین و محدودیت‌ها: صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر از نظر تعداد سرمایه‌گذار و اندازه دارایی‌ها محدود هستند. اما سهام BDC معمولاً در بورس معامله می‌شود و به‌طور عمومی در دسترس است.
BDCهایی که به بورس وارد نمی‌شوند باید از همان قوانین BDCهای فهرست‌شده پیروی کنند. با این حال، برخی از الزامات مثل محدودیت‌های وام‌گیری یا معاملات با اشخاص مرتبط برای BDCها ملایم‌تر است، و همین باعث جذابیت بیشتر آن‌ها برای سرمایه‌گذاران خطرپذیر شده است.
مزایا و معایب سرمایه‌گذاری در BDCها
مزایا
- بازده نقدی بالا: به دلیل الزام قانونی برای توزیع ۹۰٪ سود
- قابل‌دسترسی برای سرمایه‌گذاران خرد: برخلاف صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر
- نقدشوندگی مناسب: چون در بورس معامله می‌شوند
- تنوع پرتفوی: به دلیل تنوع در دارایی‌های خاص و متفاوت از سهام و اوراق
معایب
- ریسک بالا: به‌خصوص به‌دلیل سرمایه‌گذاری در شرکت‌های بحران‌زده یا نوپا
- حساسیت به نرخ بهره: افزایش نرخ بهره می‌تواند حاشیه سود را کاهش دهد
- شفافیت پایین دارایی‌ها: ارزش‌گذاری دارایی‌ها غالباً ذهنی است
- توانایی افزایش زیان: استفاده از اهرم مالی ممکن است زیان‌ها را تشدید کند
- مالیات بر سود نقدی: به‌عنوان درآمد عادی مشمول مالیات می‌شود، نه سود سرمایه‌ای
چگونه در یک BDC سرمایه‌گذاری کنیم؟
BDCها شرکت‌هایی هستند که سهام آن‌ها در بازار بورس قابل معامله است. بنابراین می‌توان سهام آن‌ها را از طریق کارگزاری‌ها خریداری کرد.
برخی از ETFها و صندوق‌های مشترک نیز شامل سهام BDC هستند. برای مثال، ETF درآمد BDC از VanEck در بسیاری از کارگزاری‌ها قابل خرید است.
شرکت توسعه کسب‌وکار چگونه سود کسب می‌کند؟
- خرید سهام: BDC ممکن است سهام شرکت مورد سرمایه‌گذاری را خریداری کرده و با افزایش قیمت آن، سود ببرد.
- اوراق قابل‌تبدیل: با خرید اوراق قرضه قابل‌تبدیل، ابتدا بهره دریافت می‌کند و سپس آن را به سهام تبدیل کرده و از افزایش قیمت سهام سود می‌برد.
- وام‌دهی: مانند بانک‌ها، BDCها به شرکت‌ها وام می‌دهند و سود دریافت می‌کنند.
جمع‌بندی
شرکت‌های توسعه کسب‌وکار برای کمک به شرکت‌های کوچک یا در بحران ایجاد شده‌اند. آن‌ها از سرمایه‌گذاران پول جمع می‌کنند و این منابع را به‌صورت وام یا سهام به شرکت‌های نیازمند تخصیص می‌دهند.
BDCها معمولاً بازدهی بالاتری نسبت به صندوق‌های مشترک یا ETFها ارائه می‌دهند، اما ریسک و نوسان آن‌ها نیز بیشتر است. اگر قصد سرمایه‌گذاری در BDC دارید، توصیه می‌شود با یک مشاور مالی مشورت کنید تا مطمئن شوید این گزینه با اهداف سرمایه‌گذاری و میزان تحمل ریسک شما هم‌راستا است.