اخبار
اختیار معامله فعال‌شونده چیست؟
اختیار معامله فعال‌شونده نوعی اختیار معامله مانعی است که تنها پس از رسیدن قیمت دارایی پایه به یک مانع مشخص‌شده فعال می‌شود.
اختیار معامله فعال‌شونده چیست؟ اختیار معامله فعال‌شونده یک قرارداد اختیار معامله نهفته است که تنها زمانی به‌عنوان یک اختیار معامله معمولی عمل می‌کند («فعال می‌شود») که سطح قیمت مشخصی پیش از انقضا به دست آید. اختیارهای فعال‌شونده نوعی اختیار معامله مانعی هستند که به دو دسته تقسیم می‌شوند: فعال‌شونده به سمت پایین و فعال‌شونده به سمت بالا. اختیار معامله مانعی نوعی قرارداد است که بازده آن به قیمت دارایی پایه و این‌که آیا به قیمت مشخصی در دوره‌ای معین می‌رسد یا خیر، بستگی دارد.
نکات کلیدی:
- اختیار معامله فعال‌شونده نوعی اختیار معامله مانعی است که تنها پس از رسیدن قیمت دارایی پایه به یک مانع مشخص‌شده فعال می‌شود.
- دو نوع اختیار معامله فعال‌شونده وجود دارد: فعال‌شونده به سمت پایین و فعال‌شونده به سمت بالا. در نوع اول، اختیار تنها در صورتی فعال می‌شود که قیمت دارایی پایه به زیر سطح مشخصی سقوط کند. نوع دوم تنها پس از افزایش قیمت دارایی پایه به سطح مشخصی فعال می‌شود.
درک اختیارهای معامله فعال‌شونده اختیارهای فعال‌شونده یکی از دو نوع اصلی اختیارهای معامله مانعی هستند، نوع دیگر اختیارهای معامله غیرفعال‌شونده هستند.
اختیار معامله فعال‌شونده نوعی قرارداد است که تا زمانی که قیمت مشخصی برآورده نشود، اختیار معامله نیست. بنابراین، اگر قیمت هرگز به آن سطح نرسد، گویی قرارداد هرگز وجود نداشته است. با این حال، اگر دارایی پایه به یک مانع مشخص‌شده برسد، اختیار معامله فعال‌شونده به وجود می‌آید. تفاوت بین اختیار معامله فعال‌شونده و غیرفعال‌شونده در این است که اختیار فعال‌شونده تنها زمانی به وجود می‌آید که دارایی پایه به مانع برسد، در حالی که اختیار غیرفعال‌شونده زمانی که دارایی پایه به مانع می‌رسد، از بین می‌رود.
اختیارهای مانعی معمولاً حق بیمه ارزان‌تری نسبت به اختیارهای معامله سنتی (وانیل) دارند، عمدتاً به این دلیل که مانع احتمال بی‌ارزش شدن اختیار در زمان انقضا را افزایش می‌دهد. معامله‌گری ممکن است اختیار مانعی ارزان‌تر (نسبت به اختیار وانیل مشابه) را انتخاب کند اگر احساس کند که احتمال زیادی وجود دارد که دارایی پایه به مانع برسد.
اختیار معامله فعال‌شونده به سمت پایین فرض کنید یک سرمایه‌گذار یک اختیار معامله فروش فعال‌شونده به سمت پایین با قیمت مانع ۹۰ دلار و قیمت اعمال ۱۰۰ دلار خریداری می‌کند. دارایی پایه در حال حاضر با قیمت ۱۱۰ دلار معامله می‌شود و اختیار در سه ماه منقضی می‌شود. اگر قیمت دارایی پایه به ۹۰ دلار برسد، اختیار به وجود می‌آید و به یک اختیار معامله وانیل با قیمت اعمال ۱۰۰ دلار تبدیل می‌شود. پس از آن، دارنده اختیار حق فروش دارایی پایه به قیمت اعمال ۱۰۰ دلار را دارد، حتی اگر زیر ۹۰ دلار معامله شود. این حق است که به اختیار ارزش می‌دهد.
اختیار معامله فروش تا تاریخ انقضا فعال باقی می‌ماند، حتی اگر دارایی پایه به بالای ۹۰ دلار بازگردد. با این حال، اگر دارایی پایه در طول عمر قرارداد به زیر قیمت مانع نرسد، اختیار فعال‌شونده به سمت پایین بی‌ارزش منقضی می‌شود. صرفاً رسیدن به مانع سود معامله را تضمین نمی‌کند، زیرا دارایی پایه باید پس از فعال شدن مانع زیر ۱۰۰ دلار باقی بماند تا اختیار ارزش داشته باشد.
اختیار معامله فعال‌شونده به سمت بالا برخلاف اختیار فعال‌شونده به سمت پایین، اختیار فعال‌شونده به سمت بالا تنها در صورتی به وجود می‌آید که دارایی پایه به قیمت مانعی برسد که بالاتر از قیمت کنونی دارایی پایه باشد. برای مثال، فرض کنید یک معامله‌گر یک اختیار معامله خرید فعال‌شونده به سمت بالای یک‌ماهه را روی دارایی پایه‌ای که با قیمت ۴۰ دلار به ازای هر سهم معامله می‌شود، خریداری می‌کند. قرارداد اختیار معامله خرید فعال‌شونده به سمت بالا دارای قیمت اعمال ۵۰ دلار و مانع ۵۵ دلار است. اگر دارایی پایه در طول عمر قرارداد اختیار به ۵۵ دلار یا بالاتر نرسد، اختیار بی‌ارزش منقضی می‌شود. با این حال، اگر دارایی پایه به ۵۵ دلار یا بالاتر برسد، اختیار معامله خرید به وجود می‌آید و معامله‌گر در موقعیت سود قرار می‌گیرد.