کنت ارو کیست؟

کنت ارو کیست؟

کنت ارو (۱۹۲۱-۲۰۱۷) یک اقتصاددان نئوکلاسیک آمریکایی بود که در سال ۱۹۷۲ به همراه جان هیکس جایزه یادبود نوبل در علوم اقتصادی را برای مشارکت‌هایش در تحلیل تعادل عمومی و اقتصاد رفاه دریافت کرد.

تحقیقات ارو همچنین نظریه انتخاب اجتماعی، نظریه رشد درون‌زا، تصمیم‌گیری جمعی، اقتصاد اطلاعات و اقتصاد تبعیض نژادی را مورد بررسی قرار داده است.

نکات کلیدی:

• کنت ارو یک اقتصاددان نئوکلاسیک بود که به دلیل مشارکت‌های گسترده‌اش در نظریه‌های اقتصاد خرد و کلان شناخته شده است.
• ارو در سال ۱۹۷۲ برای کارش در تعادل عمومی و اقتصاد رفاه جایزه نوبل دریافت کرد.
• مشارکت‌های اصلی ارو در نظریه اقتصادی شامل پیشرفت‌هایی در نظریه انتخاب اجتماعی، به‌ویژه قضیه غیرممکن بودن ارو است.

درک کنت ارو کنت ارو که در سال ۱۹۲۱ در شهر نیویورک متولد شد، در دانشگاه‌های استنفورد، هاروارد و شیکاگو تدریس کرد. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد، با رساله‌ای که به قضیه او به نام قضیه غیرممکن بودن عمومی اختصاص داشت. ارو در این قضیه تعیین کرد که نتایج در یک انتخابات نمی‌توانند به‌صورت عادلانه تعیین شوند. او بیان کرد که روش‌های رأی‌گیری ایده‌آل زمانی که بیش از دو نامزد در تلاش برای برآورده کردن معیارهای خاصی هستند، وجود ندارد.

ارو معیارها را به شرح زیر مشخص کرد: ۱. عدم دیکتاتوری : یک نفر نباید عامل تصمیم‌گیرنده باشد. این یعنی آرزوهای همه باید در نظر گرفته شود. ۲. حاکمیت فردی : رأی‌دهندگان باید بتوانند انتخاب‌های خود را به هر ترتیبی که می‌خواهند مرتب کنند. همچنین باید بتوانند مشخص کنند که آیا مردد هستند یا تساوی وجود دارد. ۳. اجماع : اگر هر فرد یک نامزد را بر دیگری ترجیح دهد، رتبه‌بندی گروه نیز باید همین را نشان دهد. ۴. آزادی و استقلال از گزینه‌های نامربوط : اگر یک گزینه حذف شود، نتایج برای گزینه‌های دیگر نباید تغییر کند. بنابراین، اگر نامزد اول پیشتاز باشد و نامزد سوم کنار بکشد، نامزد اول همچنان باید از نامزد دوم جلوتر باشد. ۵. یگانگی رتبه گروهی : صرف‌نظر از ترجیحات، نتیجه باید یکسان باشد.

کاربرد قضیه غیرممکن بودن عمومی ارو فراتر از دموکراسی و نتایج انتخابات رفته است. این قضیه برای اقتصاد رفاه و عدالت (اجتماعی) استفاده شده و به پارادوکس لیبرال که توسط اقتصاددان آمارتیا سن توسعه یافت، مرتبط شده است. طبق سن و پارادوکس او، معمولاً بین توزیع کالاها و خدمات در یک جامعه و آزادی فردی تعارض وجود دارد، زیرا هر دو نمی‌توانند همزمان وجود داشته باشند.

ارو بعداً کتابی در همین موضوع منتشر کرد. او همچنین به‌عنوان یکی از اولین اقتصاددانانی شناخته می‌شود که به اصطلاح منحنی یادگیری را شناسایی کرد.

میراث کنت ارو بینش نظری ارو طی دهه‌ها اهمیت خود را ثابت کرده است، اما او معتقد بود که نتیجه‌گیری‌هایش درباره عملکرد بازارهای رقابتی تنها تحت فرض‌های ایده‌آل—یعنی غیرواقعی—صحت دارد. این فرض‌ها وجود اثرات شخص ثالث را رد می‌کردند. نمونه‌ای از این اثر این ایده است که فروش یک محصول توسط هری به جو بر رفاه سالی تأثیر نمی‌گذارد. با این حال، این ایده در دنیای واقعی به‌طور معمول با فروش محصولاتی که به محیط زیست آسیب می‌رسانند، نقض می‌شود.

تحقیقات بعدی ارو ایده‌های ساده را به ریاضیات زیبا ترجمه کرد که اقتصاددانان دیگر آن را به مسیرهای غیرمنتظره گسترش دادند. یکی از این مفاهیم «یادگیری با انجام» بود، ایده‌ای که ارو در اوایل دهه ۱۹۶۰ بررسی کرد. ایده اصلی این بود که هرچه یک شرکت بیشتر تولید کند، هوشمندتر می‌شود. دهه‌ها بعد، اقتصاددانان این ایده را در نظریه‌های پیچیده «رشد درون‌زا» گنجاندند که بیان می‌کند رشد اقتصادی به سیاست‌های داخلی شرکت که نوآوری و آموزش را ترویج می‌دهند، وابسته است.

کنت ارو در ۲۱ فوریه ۲۰۱۷ درگذشت.