تحلیل بنیادین · پیش‌بینی بازارها
شاخص بازار چیست؟
شاخص‌های بازار فهرستی از سرمایه‌گذاری‌ها را ارائه می‌دهند که توسط سازنده شاخص برای نمایندگی بخشی از بازار انتخاب شده‌اند.
شاخص بازار فهرستی از سرمایه‌گذاری‌ها است که بخشی از بازار مالی را نمایندگی می‌کند. ارزش شاخص از قیمت‌های سرمایه‌گذاری‌های موجود در فهرست محاسبه می‌شود. برخی از شاخص‌ها بر اساس وزن‌دهی به ارزش بازار، درآمد، سهام شناور یا عوامل بنیادی ارزش‌گذاری می‌شوند. وزن‌دهی روشی است برای تنظیم تأثیر فردی هر مورد در شاخص.
سرمایه‌گذاران شاخص‌های مختلف بازار را برای رصد حرکات بازار دنبال می‌کنند. سه شاخص سهام محبوب برای ردیابی عملکرد بازار ایالات متحده عبارت‌اند از: میانگین صنعتی داو جونز (DJIA)، شاخص S&P 500 و شاخص ترکیبی نزدک (Nasdaq Composite). در بازار اوراق قرضه، بلومبرگ یکی از ارائه‌دهندگان پیشرو شاخص‌های بازار است و شاخص کل اوراق قرضه ایالات متحده بلومبرگ یکی از محبوب‌ترین نمایندگان اوراق قرضه ایالات متحده است. سرمایه‌گذاران نمی‌توانند مستقیماً در یک شاخص سرمایه‌گذاری کنند، بنابراین این پرتفوی‌ها به‌طور گسترده به‌عنوان معیار یا برای ایجاد صندوق‌های مبتنی بر شاخص استفاده می‌شوند.
نکات کلیدی
- شاخص‌های بازار فهرستی از سرمایه‌گذاری‌ها را ارائه می‌دهند که توسط سازنده شاخص برای نمایندگی بخشی از بازار انتخاب شده‌اند.
- روش‌های محاسبه شاخص‌های فردی متفاوت است، اما تقریباً همه محاسبات بر اساس ریاضیات میانگین وزن‌دار انجام می‌شود.
- شاخص‌ها به‌عنوان معیارهایی برای سنجش حرکت و عملکرد بخش‌های بازار استفاده می‌شوند.
- سرمایه‌گذاران از شاخص‌ها به‌عنوان پایه‌ای برای سرمایه‌گذاری پرتفوی یا سرمایه‌گذاری غیرفعال مبتنی بر شاخص استفاده می‌کنند.
- شاخص بازار: پرتفویی فرضی که بخشی از بازار مالی را نمایندگی می‌کند.
شناخت شاخص بازار
شاخص بازار ارزش پرتفویی از دارایی‌ها با ویژگی‌های خاص بازار را اندازه‌گیری می‌کند. هر شاخص روش خاص خود را دارد که توسط ارائه‌دهنده شاخص محاسبه و نگهداری می‌شود. روش‌های شاخص معمولاً بر اساس وزن‌دهی به قیمت یا ارزش بازار هستند.
طیف گسترده‌ای از سرمایه‌گذاران از شاخص‌های بازار برای رصد بازارهای مالی و مدیریت پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری خود استفاده می‌کنند. شاخص‌ها به‌طور عمیق در کسب‌وکار مدیریت سرمایه‌گذاری جا افتاده‌اند و صندوق‌ها از آن‌ها به‌عنوان معیار برای مقایسه عملکرد و مدیران از آن‌ها به‌عنوان پایه‌ای برای ایجاد صندوق‌های قابل سرمایه‌گذاری مبتنی بر شاخص استفاده می‌کنند.
انواع شاخص‌های بازار
هر شاخص روش خاص خود را برای محاسبه ارزش دارد. ریاضیات میانگین وزن‌دار عمدتاً پایه محاسبات شاخص است، زیرا ارزش‌ها از محاسبه میانگین وزن‌دار ارزش کل پرتفوی به دست می‌آیند.
به این ترتیب، شاخص‌های وزن‌دار بر اساس قیمت بیشتر تحت تأثیر تغییرات در دارایی‌هایی با بالاترین قیمت قرار می‌گیرند، در حالی که شاخص‌های وزن‌دار بر اساس ارزش بازار بیشتر تحت تأثیر تغییرات در بزرگ‌ترین سهام‌ها قرار می‌گیرند، و این بسته به ویژگی‌های وزن‌دهی ادامه می‌یابد.
شاخص‌های بازار به‌عنوان معیار
شاخص‌ها معمولاً به‌عنوان معیارهای مقایسه برای اهداف مختلف در بازارهای مالی عمل می‌کنند. همان‌طور که اشاره شد، داو جونز، S&P 500 و نزدک ترکیبی سه شاخص محبوب ایالات متحده هستند.
این سه شاخص به ترتیب شامل 30 سهام بزرگ ایالات متحده از نظر ارزش بازار، 500 سهام بزرگ و تمام سهام‌های بورس نزدک هستند. از آنجا که این شاخص‌ها برخی از مهم‌ترین سهام‌های ایالات متحده را در بر می‌گیرند، این معیارها (یا نمایندگان بازار) می‌توانند نمایندگی خوبی از کل بازار سهام ایالات متحده باشند.
سایر شاخص‌ها ویژگی‌های خاص‌تری دارند که تمرکز بازار محدودتری را ایجاد می‌کنند. برای مثال، شاخص‌ها می‌توانند بخش‌های خرد یا سررسید در مورد درآمد ثابت را نمایندگی کنند. همچنین شاخص‌ها می‌توانند برای نمایندگی بخش جغرافیایی بازار مانند بازارهای نوظهور یا سهام در بریتانیا و اروپا ایجاد شوند. شاخص FTSE 100 نمونه‌ای از این نوع شاخص است.
سرمایه‌گذاران ممکن است انتخاب کنند که پرتفویی با تنوع در معرض چندین شاخص یا دارایی‌های فردی از شاخص‌های مختلف بسازند. آن‌ها همچنین ممکن است از ارزش‌ها و عملکرد معیار برای رصد سرمایه‌گذاری‌ها بر اساس بخش استفاده کنند. برخی از سرمایه‌گذاران پرتفوی‌های خود را بر اساس بازده یا بازده مورد انتظار بخش‌های خاصی تخصیص می‌دهند. علاوه بر این، یک شاخص خاص ممکن است به‌عنوان معیار برای یک پرتفوی یا صندوق مشترک عمل کند.
صندوق‌های مبتنی بر شاخص
مدیران صندوق‌های نهادی از معیارها به‌عنوان نماینده‌ای برای عملکرد فردی صندوق استفاده می‌کنند. هر صندوق معیاری را در بیانیه عرضه خود ذکر می‌کند و در گزارش‌های عملکرد خود ارائه می‌دهد، که این امر شفافیت را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند. معیارهای صندوق همچنین می‌توانند برای ارزیابی پاداش و عملکرد مدیران صندوق استفاده شوند.
1884 : سالی که میانگین راه‌آهن داو جونز، پیش‌زمینه میانگین صنعتی داو جونز، توسط چارلز داو منتشر شد. این میانگین از نه شرکت راه‌آهن، یک شرکت کشتی بخار و وسترن یونیون تشکیل شده بود.
مدیران صندوق‌های نهادی همچنین از شاخص‌ها به‌عنوان پایه‌ای برای ایجاد صندوق‌های مبتنی بر شاخص استفاده می‌کنند. سرمایه‌گذاران فردی نمی‌توانند مستقیماً در یک شاخص سرمایه‌گذاری کنند، زیرا خرید هر یک از دارایی‌های فردی معمولاً از نظر هزینه‌های معاملاتی بسیار گران است.
بنابراین، صندوق‌های مبتنی بر شاخص به‌عنوان راهی کم‌هزینه برای سرمایه‌گذاران ارائه می‌شوند تا در پرتفویی جامع از شاخص سرمایه‌گذاری کنند و به بخش خاصی از بازار که انتخاب کرده‌اند دسترسی پیدا کنند. صندوق‌های مبتنی بر شاخص از استراتژی بازتولید شاخص استفاده می‌کنند که اکثر یا تمام اجزای یک شاخص را خریداری و نگهداری می‌کند. برخی هزینه‌های مدیریت و معاملات همچنان در نسبت هزینه صندوق لحاظ می‌شود، اما این هزینه‌ها بسیار کمتر از هزینه‌های صندوق‌های مدیریت‌شده فعال هستند.
نمونه‌هایی از شاخص‌های بازار
برخی از شاخص‌های پیشرو بازار شامل موارد زیر هستند:
- S&P 500
- میانگین صنعتی داو جونز
- نزدک ترکیبی
- S&P 100
- راسل 1000
- S&P MidCap 400
- راسل Midcap
- راسل 2000
- S&P 600
- بازار کل اوراق قرضه ایالات متحده
- بازار کل اوراق قرضه جهانی
سرمایه‌گذاران اغلب به جای انتخاب سهام‌های فردی، سرمایه‌گذاری در شاخص‌ها را در یک پرتفوی متنوع انتخاب می‌کنند. سرمایه‌گذاری در پرتفویی از صندوق‌های مبتنی بر شاخص می‌تواند راه خوبی برای بهینه‌سازی بازده در حالی که متعادل کردن ریسک باشد. به عنوان مثال، سرمایه‌گذارانی که به دنبال ایجاد یک پرتفوی متعادل از سهام و اوراق قرضه ایالات متحده هستند، می‌توانند 50 درصد از وجوه خود را در یک ETF شاخص S&P 500 و 50 درصد در یک ETF شاخص کل اوراق قرضه ایالات متحده سرمایه‌گذاری کنند.
سرمایه‌گذاران همچنین ممکن است از صندوق‌های مبتنی بر شاخص برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های رشد نوظهور استفاده کنند. برخی از شاخص‌های رشد نوظهور محبوب و صندوق‌های قابل‌معامله در بورس (ETF) مربوطه شامل موارد زیر هستند:
- ETF جهانی انرژی پاک iShares (ICLN)، که شاخص جهانی انرژی پاک S&P را دنبال می‌کند.
- ETF اقتصاد نسل بعدی نزدک Reality Shares (BLCN)، که شاخص اقتصاد بلاکچین نزدک Reality Shares را دنبال می‌کند.
- ETF هوش مصنوعی و رباتیک نزدک First Trust (ROBT)، که شاخص هوش مصنوعی و رباتیک CTA نزدک را دنبال می‌کند.
شاخص‌های اصلی سهام چیست؟
در ایالات متحده، سه شاخص اصلی سهام عبارت‌اند از میانگین صنعتی داو جونز، S&P 500 و نزدک ترکیبی. برای بازارهای بین‌المللی، شاخص 100 بورس مالی لندن (FTSE 100) و شاخص نیکی 225 به ترتیب نمایندگان محبوبی برای بازارهای سهام بریتانیا و ژاپن هستند.
چرا شاخص‌ها برای سرمایه‌گذاران مفید هستند؟
شاخص‌ها تصویری ساده از یک بخش بزرگ بازار ارائه می‌دهند، بدون نیاز به بررسی هر دارایی در آن شاخص. برای مثال، بررسی صدها قیمت سهام مختلف برای درک تغییرات در شرکت‌های فناوری برای یک سرمایه‌گذار معمولی غیرعملی است؛ با این حال، شاخصی مانند شاخص بخش فناوری NASDAQ-100 می‌تواند روند متوسط این بخش را نشان دهد.
پراستنادترین شاخص سهام ایالات متحده چیست؟
میانگین صنعتی داو جونز قدیمی‌ترین شاخص سهام ایالات متحده و همچنین پراستنادترین آن است؛ با این حال، S&P 500 بخش گسترده‌تری از اقتصاد را نمایندگی می‌کند.
نتیجه‌گیری
شاخص‌های بازار فهرست‌هایی از سرمایه‌گذاری‌ها هستند که توسط سازنده شاخص برای نمایندگی عملکرد یک بخش بازار انتخاب شده‌اند. انواع مختلفی از شاخص‌های بازار وجود دارد. شاخص‌های بازار همچنین برای ایجاد صندوق‌های مبتنی بر شاخص استفاده می‌شوند که به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند مجموعه‌ای از اوراق بهادار را به جای انتخاب سهام‌های فردی خریداری کنند.