ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

پیش‌بینی بازارها

حسابداری تعهدی تعدیل‌شده چیست؟

حسابداری تعهدی تعدیل‌شده روشی است که حسابداری مبتنی بر تعهدی را با حسابداری مبتنی بر نقدی ترکیب می‌کند.

حسابداری تعهدی تعدیل‌شده، روش حسابداری جایگزینی است که حسابداری مبتنی بر تعهدی را با حسابداری مبتنی بر نقدی ترکیب می‌کند. این روش درآمدها را زمانی شناسایی می‌کند که در دسترس و قابل اندازه‌گیری باشند و، با چند استثنا، هزینه‌ها را زمانی ثبت می‌کند که بدهی‌ها ایجاد شوند. حسابداری تعهدی تعدیل‌شده معمولاً توسط نهادهای دولتی استفاده می‌شود.

نکات کلیدی

  • حسابداری تعهدی تعدیل‌شده روشی است که حسابداری مبتنی بر تعهدی را با حسابداری مبتنی بر نقدی ترکیب می‌کند.
  • این سیستم حسابداری، سادگی حسابداری نقدی را با توانایی پیشرفته‌تر حسابداری تعهدی برای تطبیق درآمدها با هزینه‌های مرتبط ترکیب می‌کند.
  • حسابداری تعهدی تعدیل‌شده عناصری از هر دو روش نقدی و تعهدی را بسته به اینکه دارایی‌ها بلندمدت یا کوتاه‌مدت هستند، به کار می‌گیرد.
  • شرکت‌های عمومی نمی‌توانند از این روش حسابداری برای صورت‌های مالی استفاده کنند، اما این روش به‌طور گسترده برای استفاده توسط نهادهای دولتی پذیرفته شده است.
  • شرکت‌های عمومی نمی‌توانند از حسابداری تعهدی تعدیل‌شده استفاده کنند زیرا با استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی (IFRS) یا اصول پذیرفته‌شده حسابداری (GAAP) سازگار نیست.

درک حسابداری تعهدی تعدیل‌شده

برای درک نحوه عملکرد حسابداری تعهدی تعدیل‌شده، ابتدا باید بررسی کنیم که چگونه شیوه‌های سنتی حسابداری بر اساس عملکردشان تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

  • حسابداری نقدی : تراکنش‌ها را در زمان تبادل نقدینگی شناسایی می‌کند. هزینه‌ها تا زمانی که پرداخت نشوند و درآمدها تا زمانی که وجه آنها دریافت نشود، شناسایی نمی‌شوند. این بدان معناست که تعهدات آینده یا درآمدها پیش‌بینی‌شده تا زمانی که تراکنش نقدی رخ ندهد، در صورت‌های مالی ثبت نمی‌شوند.
  • حسابداری تعهدی : هزینه‌ها را زمانی شناسایی می‌کند که ایجاد شوند، صرف‌نظر از وضعیت پرداخت هزینه‌ها، و درآمدها را زمانی ثبت می‌کند که تعهد قانونی ایجاد شود. این نشان می‌دهد که شرکت تعهدی را انجام داده و حق دریافت وجه را به دست آورده است، مثلاً در زمان ارسال کالا یا تکمیل یک خدمت.

حسابداری تعهدی تعدیل‌شده عناصری از هر دو روش نقدی و تعهدی را بسته به اینکه دارایی‌ها بلندمدت (مانند دارایی‌های ثابت و بدهی‌های بلندمدت) یا کوتاه‌مدت (مانند حساب‌های دریافتنی و موجودی) باشند، به کار می‌گیرد.

ثبت رویدادهای کوتاه‌مدت

روش تعهدی تعدیل‌شده از روش نقدی برای حسابداری رویدادهای اقتصادی که بر دوره کوتاه‌مدت تأثیر می‌گذارند، پیروی می‌کند. یک رویداد اقتصادی در کوتاه‌مدت زمانی ثبت می‌شود که تراز نقدی تحت تأثیر قرار گرفته باشد. نتیجه این قاعده این است که تقریباً تمام اقلام ثبت‌شده در صورت سود و زیان بر اساس روش نقدی ثبت می‌شوند و اقلامی مانند حساب‌های دریافتنی و موجودی در ترازنامه ثبت نمی‌شوند.

ثبت رویدادهای بلندمدت

رویدادهای اقتصادی که انتظار می‌رود بر چندین دوره گزارشگری تأثیر بگذارند، با استفاده از قوانینی مشابه روش تعهدی ثبت می‌شوند. این امر مستقیماً بر نحوه ثبت دارایی‌های ثابت و بدهی‌های بلندمدت تأثیر می‌گذارد. در روش تعهدی تعدیل‌شده، این اقلام بلندمدت در ترازنامه ثبت شده و در طول عمر دارایی یا بدهی مستهلک، تخلیه یا توزیع می‌شوند. این توزیع نظام‌مند هزینه‌ها یا درآمدها امکان مقایسه‌پذیری بیشتری را برای صورت‌های مالی آینده فراهم می‌کند.

ملاحظات ویژه

سیستم حسابداری تعهدی تعدیل‌شده، سادگی حسابداری نقدی را با توانایی پیشرفته‌تر حسابداری تعهدی برای تطبیق درآمدها با هزینه‌های مرتبط ترکیب می‌کند.

با این حال، این روش به‌طور معمول توسط شرکت‌های عمومی استفاده نمی‌شود، زیرا با استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی (IFRS) یا اصول پذیرفته‌شده حسابداری (GAAP) که رویه‌هایی را که شرکت‌ها باید هنگام تهیه صورت‌های مالی رسمی خود رعایت کنند، سازگار نیست. کسب‌وکارهایی که مایل به استفاده از این روش هستند، باید برای مقاصد داخلی از آن استفاده کنند و سپس تراکنش‌های ثبت‌شده بر اساس روش نقدی را به حسابداری تعهدی تبدیل کنند تا توسط حسابرسان تأیید شوند.

بر اساس GAAP، اگر یک شرکت عمومی میانگین درآمد ناخالص سه سال گذشته‌اش 26 میلیون دلار یا کمتر باشد، می‌تواند روش حسابداری مورد نظر خود را انتخاب کند.

دوستدار دولت

برای دولت‌ها، داستان متفاوت است. هیئت استانداردهای حسابداری دولتی (GASB)، که به‌عنوان منبع رسمی GAAP برای دولت‌های ایالتی و محلی شناخته می‌شود، استانداردهای حسابداری تعهدی تعدیل‌شده را تعیین می‌کند.

حسابداری تعهدی تعدیل‌شده توسط نهادهای دولتی استفاده و پذیرفته می‌شود، زیرا آنها بر تعهدات سال جاری تمرکز دارند. نهادهای دولتی دو هدف کلیدی دارند: گزارش اینکه آیا درآمدها در سال جاری برای تأمین هزینه‌های سال جاری کافی هستند و نشان دادن اینکه آیا منابع طبق بودجه‌های قانونی تصویب‌شده استفاده می‌شوند.

حسابداری تعهدی تعدیل‌شده این اهداف را برآورده می‌کند. این روش به نهادهای دولتی امکان می‌دهد تا بر دارایی‌ها و بدهی‌های مالی کوتاه‌مدت تمرکز کنند. همچنین به آنها اجازه می‌دهد تا بودجه‌های موجود را به نهادهای جداگانه در سازمان تقسیم کنند تا اطمینان حاصل شود که پول در جایی که در نظر گرفته شده است، هزینه می‌شود. شرکت‌ها همچنین ممکن است از روش نقدی تعدیل‌شده برای نگهداری سوابق داخلی استفاده کنند.