تحلیل تکنیکال · تحلیل بنیادین
تکخریداری چیست؟
تکخریداری به بازاری اشاره دارد که توسط یک خریدار منفرد تسلط یافته و این خریدار مزیت کنترلی دارد که سطح قیمتهای مصرف را کاهش میدهد.
تکخریداری (monopsony) شرایطی در بازار است که در آن تنها یک خریدار، یعنی تکخریدار، وجود دارد. مانند انحصار (monopoly)، تکخریداری نیز دارای شرایط بازار ناکامل است. تفاوت بین انحصار و تکخریداری در موجودیت کنترلکننده نهفته است. در بازار انحصاری، یک فروشنده منفرد بازار را کنترل میکند، در حالی که در تکخریداری، یک خریدار منفرد بر بازار تسلط دارد. تکخریداران معمولاً در مناطقی رایج هستند که اکثر یا همه مشاغل منطقه را تأمین میکنند.
نکات کلیدی
- تکخریداری به بازاری اشاره دارد که توسط یک خریدار منفرد تسلط یافته و این خریدار مزیت کنترلی دارد که سطح قیمتهای مصرف را کاهش میدهد.
- تکخریداری میتواند به دلیل محدودیتهای جغرافیایی، مقررات دولتی یا تقاضاهای منحصربهفرد مصرفکننده ایجاد شود.
- تکخریداران معمولاً از قیمتهای پایین عمدهفروشان و مزیت در دستمزدهای پرداختی بهرهمند میشوند.
- برخلاف انحصار که یک فروشنده فشار قیمتی رو به بالا ایجاد میکند، تکخریداری شرایطی است که تنها یک خریدار ممکن است فشار قیمتی رو به پایین ایجاد کند.
درک تکخریداری
در تکخریداری، یک خریدار بزرگ بازار را کنترل میکند. به دلیل موقعیت منحصربهفردشان، تکخریداران قدرت زیادی دارند. برای مثال، بهعنوان تنها یا اصلیترین تأمینکننده مشاغل در یک منطقه، تکخریدار قدرت تعیین دستمزدها را دارد. علاوه بر این، آنها به دلیل توانایی مذاکره در قیمتها و شرایط با تأمینکنندگان خود، قدرت چانهزنی دارند.
تکخریداری به اشکال مختلف ظاهر میشود و ممکن است در انواع بازارها رخ دهد. برای مثال، شرکت ارنست و جولیو گالو، کنگلومرایی از کارخانههای شرابسازی و تولیدکنندگان شراب، آنقدر در بازار شراب قدرت داشت که بهعنوان یک تکخریدار شناخته میشد. این شرکت به دلیل بزرگی و قدرت خرید بالای خود بر تولیدکنندگان انگور، عمدهفروشان انگور را مجبور میکرد تا قیمتها را کاهش دهند و شرایط شرکت را بپذیرند.
واقعیت سریع
تکخریداری از دو کلمه یونانی مشتق شده است: "مونوس" (تک) و "اُپسونیا" (خرید).
ویژگیهای تکخریداری
تکخریداری با ویژگیهای متمایز بازار از دیگر اشکال شرایط بازار متفاوت است. برخی از این ویژگیها در زیر آمدهاند:
یک خریدار
در تکخریداری، تنها یک خریدار وجود دارد که به آنها قدرت بازار و کنترل قابلتوجهی بر قیمت و مقدار کالاها یا خدمات خریداریشده میدهد. اگر بیش از یک خریدار وجود داشته باشد، دیگر تکخریداری نیست. به همین دلیل، معمولاً محدودیتهای طبیعی یا ساختاری در بازار وجود دارد که حضور خریداران دیگر را غیرممکن یا غیرعملی میکند.
قدرت چانهزنی پایین فروشندگان
به دلیل وجود یک خریدار منفرد که اکثریت قدرت را در اختیار دارد، فروشندگان در تکخریداری نسبتاً ضعیف هستند و قدرت چانهزنی کمتری دارند. این معمولاً منجر به قیمتهای پایینتر و مقادیر فروش کمتر میشود. اگرچه ممکن است چندین تأمینکننده یا فروشنده وجود داشته باشد، آنها معمولاً توانایی کمتری برای کنترل بازار در مقایسه با خریدار دارند.
ناکارآمدیهای بازار
ناکارآمدیهای بازار زمانی ایجاد میشود که خریدار منفرد کمتر از مقداری که در یک بازار رقابتی تولید میشد، خریداری کند. این ممکن است تولیدکنندگان را مجبور به کاهش دستمزدها، ذخیره موجودی فروختهنشده که در یک بازار "عادی" مصرف میشد، یا کاهش قیمتها به سطوح غیرسودآور کند.
نوآوری محدود
از آنجا که خریدار کنترل قابلتوجهی بر بازار دارد، انگیزه کمتری برای تأمینکنندگان برای سرمایهگذاری در نوآوری یا بهبود کیفیت وجود دارد. حتی اگر تولیدکنندگان نوآوری کنند یا روشهای بهتری برای تولید کالا بیابند، ممکن است در یک بازار رقابتی با حاشیههای بهتر یا قیمتهای بالاتر پاداش نگیرند. بنابراین، تکخریداری بهویژه برای رشد بلندمدت مضر است زیرا تمایل به محدود کردن تفکر نوآورانه دارد.
علل ایجاد تکخریداری
سناریوهای متعددی وجود دارد که میتواند منجر به تکخریداری شود. مانند انحصار، تکخریداری نیز به قیمتگذاری استاندارد ناشی از تعادل عوامل عرضه و تقاضا پایبند نیست.
انزوای فیزیکی
تکخریداری میتواند در بازاری که از نظر جغرافیایی منزوی است یا هزینههای حملونقل بالا دارد، ایجاد شود. این میتواند تعداد خریداران بالقوه را محدود کند و ورود رقبا به بازار را دشوار سازد. همچنین ممکن است برای شرکتکنندگان بازار خارج از منطقه جغرافیایی ارسال کالا به آن منطقه سخت باشد.
تقاضای محدود محصول
هنگامی که تقاضا برای یک کالا یا خدمت محدود است، ممکن است تنها یک خریدار مایل به خرید محصول باشد، که منجر به تکخریداری میشود. بهعنوان مثال، کشاورزی در کشورهای در حال توسعه را در نظر بگیرید. کالاهای تولیدشده در این مناطق بسیار روستایی اغلب نمیتوانند به سراسر جهان ارسال شوند. به همین دلیل، این نوع کشاورزی (و محدودیتهای حملونقل مرتبط با آن) اغلب تنها توسط دولتهای محلی یا شرکتهای فرآوری مواد غذایی محلی تقاضا میشود.
موانع ورود
موانع بالای ورود، مانند مقررات یا نیازهای سرمایهای بالا، میتواند ورود خریداران جدید به بازار و رقابت با خریدار موجود را دشوار کند. این ممکن است در مواردی صادق باشد که خریدار باید دارای اعتبار، مجوزهای خاص یا معیارهای انحصاری باشد.
ادغام بازار
تکخریداری میتواند نتیجه ادغام بازار باشد، جایی که چندین خریدار با هم ادغام میشوند و سهم قابلتوجهی از بازار را کنترل میکنند. بهعنوان مثال، ادغام غولهای مخابراتی T-Mobile و اسپرینت تغییراتی در سمت تقاضای کسبوکار ایجاد کرد. به جای وجود دو خریدار متفاوت، بازار پس از ادغام تنها یک شرکت داشت (اما همچنان ممکن است همان مقدار کالا را خریداری کند).
الزامات دولتی
در برخی موارد، سیاستها یا مقررات دولتی ممکن است منجر به تکخریداری در یک بازار خاص شود. برای مثال، اگر دولت تنها خریدار یک محصول خاص باشد، میتواند تکخریداری ایجاد کند. علاوه بر این، دولتها ممکن است قراردادهایی منعقد کنند که فروشندگان را در مورد اینکه با چه کسانی میتوانند قرارداد ببندند یا مقادیری که میتوانند به بازارهای گسترده عرضه کنند، محدود کند.
تکخریداری در بازار کار ایالات متحده
تکخریداری همچنین میتواند در بازارهای کار رایج باشد، زمانی که یک کارفرمای منفرد نسبت به نیروی کار مزیت دارد. در این حالت، عمدهفروشان، یعنی کارگران بالقوه، به دلیل کنترل شرکت خریدار، با دستمزد پایینتری موافقت میکنند. این کنترل دستمزد هزینههای کارفرما را کاهش میدهد و حاشیه سود را افزایش میدهد.
بازار مهندسی فناوری نمونهای از سرکوب دستمزد است. با وجود تعداد کمی شرکت فناوری بزرگ در بازار که به مهندسان نیاز دارند، بازیگران اصلی متهم به تبانی در مورد دستمزدها برای به حداقل رساندن هزینههای نیروی کار شدهاند تا این شرکتهای فناوری بزرگ سود بیشتری کسب کنند. این نمونه نوعی تکچندخریداری (oligopsony) را نشان میدهد که در آن چندین شرکت درگیر هستند.
انتقادات از تکخریداری
اقتصاددانان و سیاستگذاران بهطور فزایندهای نگران تسلط تعداد معدودی از شرکتهای بسیار موفق هستند که سهم بیش از حد بزرگی از بازار را در یک صنعت خاص کنترل میکنند.
آنها نگرانند که این غولهای صنعتی بر قدرت قیمتگذاری تأثیر بگذارند و توانایی خود را برای سرکوب دستمزدهای صنعت اعمال کنند. در واقع، طبق گزارش مؤسسه سیاست اقتصادی، یک اندیشکده غیرحزبی و غیرانتفاعی، شکاف بین بهرهوری و رشد دستمزد در ۵۰ سال گذشته افزایش یافته و بهرهوری بیش از شش برابر از دستمزدها پیشی گرفته است.
نکته مهم: تکخریداری و انحصار دو روی یک سکه هستند. در حالی که تکخریداری به یک خریدار در بازاری با چندین فروشنده اشاره دارد، انحصار به یک فروشنده در بازاری با چندین خریدار اشاره میکند. تکخریداری درباره تقاضا است، در حالی که انحصار درباره عرضه است.
در سال ۲۰۱۸، اقتصاددانان آلن کروگر و اریک پوسنر گزارشی با عنوان «پیشنهادی برای محافظت از کارگران کمدرآمد در برابر تکخریداری و تبانی» برای پروژه همیلتون نوشتند که استدلال میکرد تبانی بازار کار یا تکخریداری ممکن است به رکود دستمزد، افزایش نابرابری و کاهش بهرهوری در اقتصاد آمریکا کمک کند.
آنها مجموعهای از اصلاحات را برای محافظت از کارگران و تقویت بازار کار پیشنهاد کردند، از جمله الزام دولت فدرال به بررسی دقیقتر ادغامها برای اثرات منفی بازار کار، ممنوعیت قراردادهای غیررقابتی که کارگران کمدرآمد را محدود میکنند، و منع توافقات عدم شکار کارمند بین مؤسسات متعلق به یک شرکت فرانچایز.
نکته مهم: در آوریل ۲۰۲۴، کمیسیون تجارت فدرال (FTC) به ممنوعیت قراردادهای غیررقابتی در قراردادهای استخدامی رأی داد. در اوت ۲۰۲۴، یک قاضی فدرال در تگزاس این اقدام FTC را غیرقانونی خواند و آن را متوقف کرد.
تکخریداری در مقابل انحصار
انحصار شرایطی در بازار است که تنها یک فروشنده یا تولیدکننده یک کالا یا خدمت خاص وجود دارد. این به فروشنده قدرت قابلتوجهی برای کنترل قیمتها و تولید میدهد. در مقابل، تکخریداری شرایطی در بازار است که تنها یک خریدار یک کالا یا خدمت خاص وجود دارد. قدرت تکخریداری زمانی ایجاد میشود که خریدار با کاهش مقدار خرید، توانایی کاهش قیمت یک محصول یا خدمت را داشته باشد.
تفاوت بین تکخریداری و انحصار در جنبهای از تجارت است که کنترل میشود. در حالی که انحصار کنترل انحصاری بر عرضه یک کالا یا خدمت دارد، تکخریداری کنترل انحصاری بر تقاضا برای آن کالا یا خدمت دارد. انحصار به تولیدکنندگان قدرت بیش از حد میدهد، در حالی که تکخریداری به مصرفکننده قدرت بیش از حد میدهد.
هر دو انحصار و تکخریداری میتوانند به ناکارآمدیهای بازار منجر شوند. با این حال، هر یک ناکارآمدیهای متفاوتی را به روشهای مختلف ایجاد میکنند. برای مثال، در انحصار، مصرفکنندگان با قیمتهای بالاتر مواجه میشوند. در تکخریداری، کارگران ممکن است به دلیل قیمتهای پایینتر تحمیلشده مجبور به پذیرش دستمزدهای پایینتر شوند.
نمونهای از تکخریداری
مثال رایج تکخریداری، کارخانه زغالسنگ در یک شهر معدنی زغالسنگ است. کارخانه زغالسنگ در منطقهای راهاندازی میشود که هیچ زندگی شهری یا ساکنانی وجود ندارد. این شرکت کارگران را جذب میکند و شهری در اطراف کارخانه شکل میگیرد که اکثریت کارمندان در آن مشغول به کار هستند.
کارخانه تنها کارفرمای واقعی در شهر است و میتواند دستمزدها را پایینتر از قیمتهای بازار تعیین کند و تعداد افرادی که در هر زمان استخدام میشوند را مشخص کند. این تأثیر موجی بر بقیه جامعه دارد، مانند انواع دیگر کسبوکارهایی که در شهر راهاندازی میشوند، مقداری که میتوانند دریافت کنند و تعداد افرادی که میتوانند استخدام کنند.
اگر کارخانه زغالسنگ ورشکست شود و تعطیل کند، هیچ شغلی وجود نخواهد داشت و بنابراین تقاضایی برای سایر کالاها و خدماتی که توسط کسبوکارهای شهر فروخته میشود، وجود نخواهد داشت. اما چون کارخانه زغالسنگ تنها کارفرمای واقعی است، دستمزدهای آن میتواند غیرمنصفانه باشد و شرایط کاری آن ضعیف و ناایمن باشد، با این حال مردم همچنان به دنبال کار در آنجا خواهند بود.
سه ویژگی اصلی تکخریداری چیست؟
سه ویژگی اصلی تکخریداری عبارتند از: (۱) یک شرکت که همه کالاها و خدمات را در یک بازار خریداری میکند، (۲) نبود خریداران دیگر در بازار، و (۳) موانع ورود به بازار.
مزیت تکخریداری چیست؟
مزیت اصلی تکخریداری به نفع خریدار منفرد در بازار است، که امکان مزیت کنترلی را فراهم میکند و سطح قیمتهای کالاها یا خدمات خریداریشده را کاهش میدهد. این کاهش قیمت امکان کاهش هزینههایی را فراهم میکند که میتواند در جای دیگری منتقل شود.
آیا آمازون یک تکخریدار است؟
برخی کارشناسان آمازون را بهعنوان یک تکخریدار در نظر میگیرند، زیرا بزرگترین و گاهی اوقات تنها خریدار در بازار کالاها و خدمات خاصی است که سپس در پلتفرم خود میفروشد. چون تنها خریدار است، عمدتاً به این دلیل که بزرگترین پلتفرم برای فروش برخی کالاها را کنترل میکند، میتواند قیمتهایی که برای کالاها و خدماتی که میفروشد پرداخت میکند را تعیین کند.
نتیجهگیری
تکخریداری شرایطی در بازار است که تنها یک خریدار وجود دارد. چون تنها یک خریدار برای یک کالا یا خدمت وجود دارد، خریدار تقاضا را تعیین میکند و بنابراین قیمت را کنترل میکند. تکخریداریها، مانند انحصارها، برای بازار آزاد ناکارآمد هستند، جایی که عرضه و تقاضا قیمتها را برای مصرفکنندگان منصفانه تنظیم میکنند.