M2 چیست؟

M2 تخمینی از دارایی‌های نقدشونده توسط فدرال رزرو ایالات متحده است که شامل پول نقد در دسترس، پول سپرده‌شده در حساب‌های جاری، حساب‌های پس‌انداز، و سایر وسایل پس‌انداز کوتاه‌مدت مانند صندوق‌های بازار پول و گواهی‌های سپرده (CD) می‌شود. M2 شامل رقم M1 فدرال رزرو است که به‌طور تاریخی تنها موجودی ارز، ارزش حساب‌های جاری و چک‌های مسافرتی را اندازه‌گیری می‌کرد. سپرده‌های پس‌انداز که زمانی بخشی از M2 بودند، در سال ۲۰۲۰ به M1 منتقل شدند.

نکات کلیدی

• پول نقد، سپرده‌های جاری، و سایر سپرده‌هایی که به‌راحتی به پول نقد قابل تبدیل هستند، مانند CDها، به‌عنوان پول نقدشونده در نظر گرفته می‌شوند و توسط معیار عرضه پول M2 فدرال رزرو اندازه‌گیری می‌شوند.
• M1 در M2 گنجانده شده است، اما تنها پول نقد، حساب‌های پس‌انداز، حساب‌های جاری و چک‌های مسافرتی را اندازه‌گیری می‌کند.
• درک میزان پول در گردش در اقتصاد بر نرخ‌های بهره، تورم و اقتصاد تأثیر می‌گذارد.

اقتصاددانان و بانک‌های مرکزی M2 را برای ارزیابی سلامت کلی اقتصاد رصد می‌کنند.

اندازه‌گیری پول

فدرال رزرو عرضه پول را به روش‌های مختلفی تخمین می‌زند. این معیارها معمولاً به‌عنوان "M"ها طبقه‌بندی می‌شوند و در طیفی از تجمع‌های پولی باریک تا گسترده قرار می‌گیرند. M2 محاسبه جامع‌تری نسبت به M1 است و شامل دارایی‌های بسیار نقدشونده‌ای می‌شود که به‌طور معمول به‌عنوان پول نقد استفاده نمی‌شوند. مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها معمولاً از سپرده‌های مدت‌دار برای خرید یا پرداخت قبوض استفاده نمی‌کنند، اما می‌توانند آن‌ها را به‌سرعت به پول نقد تبدیل کنند.

اقتصاددانان از عدد گسترده‌تر M2 هنگام بحث درباره عرضه پول استفاده می‌کنند، زیرا اقتصادهای مدرن اغلب شامل انتقال بین انواع مختلف حساب‌ها هستند. برای مثال، یک کسب‌وکار ممکن است به‌صورت دوره‌ای ۱۰,۰۰۰ دلار از یک حساب بازار پول به حساب جاری منتقل کند. این انتقال M1 را افزایش می‌دهد، که شامل صندوق‌های بازار پول نیست، در حالی که M2 ثابت می‌ماند، زیرا هر دو حساب را در بر می‌گیرد.

M2 عامل مهمی در پیش‌بینی تورم است. تورم و نرخ‌های بهره کنونی تأثیرات عمده‌ای بر اقتصاد کلان دارند، زیرا به شدت بر دسترسی به مشاغل، هزینه‌های مصرف‌کننده، سرمایه‌گذاری کسب‌وکارها، قدرت ارز و تراز تجاری تأثیر می‌گذارند.

نکته مهم

فدرال رزرو اعداد M1 و M2 را هر پنج‌شنبه ساعت ۴:۳۰ بعدازظهر منتشر می‌کند.

M2 و سیاست پولی

فدرال رزرو مأموریت دوگانه‌ای برای ثبات قیمت‌ها و اشتغال پایدار حداکثری دارد. یکی از راه‌های حفظ ثبات قیمت‌ها، دستکاری عرضه پول M2 است. اعداد M2 بینشی درباره جهت‌گیری، شدت و اثربخشی سیاست‌های جاری فدرال رزرو ارائه می‌دهند.

در ژانویه ۲۰۰۰، M2 برابر با ۴.۷ تریلیون دلار بود و در مارس ۲۰۲۵ به بیش از ۲۲ تریلیون دلار رسید. شدیدترین رشد در دوره فوریه ۲۰۲۰ تا ژوئن ۲۰۲۰ در طول همه‌گیری کووید-۱۹ رخ داد، زمانی که M2 از ۱۵.۳ تریلیون دلار به ۱۸ تریلیون دلار جهش کرد. افزایش‌های بزرگ دیگر با ضعف اقتصادی هم‌زمان شده‌اند، زمانی که فدرال رزرو سیاست پولی انبساطی را به کار گرفت.

M3 چه بود؟

M3 تا سال ۲۰۰۶ گسترده‌ترین شکل پول بود و شامل M2 به علاوه صندوق‌های پولی نهادی، سپرده‌های مدت‌دار بزرگ، توافق‌نامه‌های بازخرید و حساب‌های یورو بود. M3 متوقف شد، زیرا هیئت فدرال رزرو تصمیم گرفت که این تجمع اطلاعات بهتری نسبت به M2 ارائه نمی‌دهد.

چه اتفاقی می‌افتد وقتی عرضه پول M2 افزایش می‌یابد؟

وقتی پول نقد بیشتری در دسترس باشد، هزینه‌ها افزایش می‌یابد. این ممکن است به فشار تورمی منجر شود. فدرال رزرو عرضه پول را زمانی که نرخ تورم بالا می‌رود محدود می‌کند.

سپرده‌های مدت‌دار کوچک چیست؟

سپرده‌های مدت‌دار کوچک آن‌هایی هستند که مدت‌زمان بیش از ۷ روز و ارزش کمتر از ۱۰۰,۰۰۰ دلار در همه مؤسسات سپرده‌گذاری دارند.

نتیجه‌گیری

فدرال رزرو دارایی‌های نقدشونده را برای هدایت سیاست پولی رصد می‌کند. اعداد M2 به‌صورت هفتگی منتشر می‌شوند و به اقتصاددانان بینشی درباره سطوح تورمی ارائه می‌دهند.