تحلیل بنیادین · پیش‌بینی بازارها
مدیکاید چیست؟
مدیکاید یک برنامه مشترک فدرال و ایالتی است که پوشش مراقبت‌های بهداشتی را برای افراد کم‌درآمد فراهم می‌کند.
مدیکاید یک برنامه بیمه سلامت عمومی است که پوشش مراقبت‌های بهداشتی را برای خانواده‌ها و افراد کم‌درآمد در ایالات متحده فراهم می‌کند. این برنامه به‌صورت مشترک توسط دولت فدرال و ایالت‌های مختلف تأمین مالی می‌شود و در سطح ایالتی اجرا می‌گردد، به همین دلیل پوشش و مدیریت آن از ایالتی به ایالت دیگر تفاوت زیادی دارد. این برنامه تنها برای افراد و خانواده‌هایی در دسترس است که معیارهای مبتنی بر درآمد خاصی را برآورده کنند.
دریافت‌کنندگان مدیکاید شهروندان ایالات متحده، ساکنان دائم، یا مهاجران قانونی هستند. تا سپتامبر ۲۰۲۰، حدود ۷۰.۶ میلیون نفر تحت پوشش مدیکاید بودند.
نکات کلیدی
- مدیکاید یک برنامه مشترک فدرال و ایالتی است که پوشش مراقبت‌های بهداشتی را برای افراد کم‌درآمد فراهم می‌کند.
- دولت فدرال هزینه‌های ایالت‌ها را برای مدیکاید جبران می‌کند، در حالی که ایالت‌ها مسئول طراحی و مدیریت برنامه هستند.
- واجد شرایط بودن بر اساس مقایسه درآمد فرد با سطح فقر فدرال تعیین می‌شود.
- دسترسی به مدیکاید نشان داده است که تعداد افراد دارای پوشش بیمه‌ای را افزایش داده و سلامت کلی را بهبود می‌بخشد.
درک مدیکاید
مدیکاید در سال ۱۹۶۵ توسط رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون امضا شد و تحت عنوان نوزدهم قانون تأمین اجتماعی، که مدیکر را نیز ایجاد کرد، تأیید شد. این یک برنامه بیمه‌ای با حمایت دولت است که برای افرادی در هر سنی طراحی شده که منابع و درآمدشان برای پوشش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی کافی نیست. مدیکاید به‌صورت مستقیم مراقبت‌های بهداشتی را به افراد ارائه نمی‌دهد، بلکه هزینه‌های مربوط به ویزیت پزشک، بستری در بیمارستان، مراقبت‌های پزشکی طولانی‌مدت، مراقبت‌های نگه‌داری، و سایر هزینه‌های مرتبط با سلامت را پوشش می‌دهد.
ایالت‌ها تصمیم می‌گیرند که چه کسانی واجد شرایط پوشش هستند، نوع پوشش چیست، و فرآیند پرداخت به کارکنان مراقبت‌های بهداشتی و بیمارستان‌ها چگونه است. این به این دلیل است که هر ایالت مسئول مدیریت و اجرای برنامه مدیکاید خود است. دولت فدرال هزینه‌های ایالت‌ها را جبران می‌کند و نرخ جبران بسته به ایالت از حداقل قانونی ۵۰٪ تا حداکثر ۸۳٪ متغیر است. ایالت‌ها ملزم به مشارکت در مدیکاید نیستند، اگرچه همه ایالت‌ها این کار را انجام می‌دهند.
این برنامه بزرگ‌ترین منبع تأمین مالی برای خدمات مرتبط با سلامت برای افراد کم‌درآمد در ایالات متحده است. کل هزینه‌های مدیکاید در سال ۲۰۱۹ به ۶۱۳.۵ میلیارد دلار رسید که ۱۶٪ از کل هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی کشور را تشکیل می‌داد. دولت فدرال ۶۴.۵٪ و ایالت‌ها ۳۵.۶٪ از این هزینه‌ها را پرداخت کردند.
پوشش مدیکاید معمولاً شامل گروه‌های زیر است:
- کودکان کم‌درآمد و والدین آن‌ها
- زنان باردار
- افراد دارای معلولیت
- بزرگسالان بالای ۶۵ سال
واجد شرایط بودن با قانون حمایت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه گسترش یافت تا بزرگسالان زیر ۶۵ سال با درآمد کمتر از ۱۳۳٪ سطح فقر فدرال (FPL) را نیز شامل شود. کودکان ۳۸٪ از ثبت‌نام‌کنندگان را تشکیل می‌دهند و حدود ۱۸٪ از کل هزینه‌ها را به خود اختصاص می‌دهند. در مقابل، افراد دارای معلولیت ۱۴٪ از ثبت‌نام‌کنندگان را تشکیل می‌دهند، اما حدود ۳۶٪ از کل هزینه‌ها را به خود اختصاص می‌دهند.
شرایط ویژه
واجد شرایط بودن برای مدیکاید با پر کردن درخواست از طریق وب‌سایت بازار بیمه سلامت یا مستقیماً از طریق آژانس مدیکاید ایالت شما تعیین می‌شود.
واجد شرایط بودن بر اساس درآمد نسبت به سطح فقر فدرال (FPL) تعیین می‌شود. FPL برای تعیین اینکه آیا درآمد یک فرد یا خانواده آن‌ها را واجد شرایط دریافت مزایای فدرال می‌کند، استفاده می‌شود. به‌طور کلی، اگر درآمد فردی کمتر از ۱۰۰٪ تا ۲۰۰٪ FPL باشد و فرد معلول، کودک، باردار، یا سالمند باشد، برنامه‌ای برای او در دسترس خواهد بود. اگر درآمد کمتر از ۱۳۸٪ FPL باشد، ممکن است برنامه‌ای برای آن‌ها در دسترس باشد.
درآمد موردنظر برای تعیین واجد شرایط بودن، درآمد ناخالص تعدیل‌شده اصلاح‌شده (MAGI) فرد است که شامل درآمد مشمول مالیات به علاوه کسورات خاصی مانند مزایای تأمین اجتماعی و سود معاف از مالیات است.
نکته مهم
برای هرگونه تغییر در واجد شرایط بودن و سایر اطلاعات به‌روز درباره برنامه، حتماً وب‌سایت مدیکاید را بررسی کنید.
تغییرات دولت ترامپ در واجد شرایط بودن
دولت ترامپ به ایالت‌های ایالات متحده اجازه داد تا پوشش مدیکاید را برای افرادی که الزامات کاری خاصی را برآورده نمی‌کنند یا در فعالیت‌های کاری به تعداد ساعات مشخص در ماه مشغول نیستند، حذف کنند. آرکانزاس اولین ایالتی بود که این سیاست را اجرا کرد و در نتیجه ۱۸,۰۰۰ نفر پوشش مراقبت‌های بهداشتی خود را از دست دادند. با این حال، این سیاست بارها در دادگاه‌های فدرال متوقف شد و آرکانزاس این الزامات را به حالت تعلیق درآورد.
مدیکاید در مقابل قانون حمایت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه (PPACA)
رئیس‌جمهور باراک اوباما در سال ۲۰۱۰ قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه (ACA)، که به Obamacare نیز معروف است، را امضا کرد. این قانون规定 می‌کند که همه ساکنان قانونی و شهروندان ایالات متحده با درآمد تا ۱۳۸٪ خط فقر در ایالت‌های شرکت‌کننده در مدیکاید واجد شرایط پوشش هستند. در حالی که این قانون برای گسترش بودجه فدرال و واجد شرایط بودن برای مدیکاید تلاش کرد، دیوان عالی ایالات متحده حکم داد که ایالت‌ها برای ادامه دریافت سطوح بودجه مدیکاید که قبلاً تعیین شده بود، ملزم به مشارکت در این گسترش نیستند.
تا مارس ۲۰۲۱، ۱۲ ایالت زیر پوشش را گسترش نداده بودند: آلاباما، فلوریدا، جورجیا، کانزاس، می‌سی‌سی‌پی، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی، داکوتای جنوبی، تنسی، تگزاس، ویسکانسین، و وایومینگ.
مزایای مدیکاید
مدیکاید به کاهش تعداد افراد بدون بیمه سلامت کمک کرده است و ACA این روند را بیش از پیش تقویت کرده است. در سال ۲۰۱۳، یک سال قبل از اجرایی شدن مفاد اصلی ACA، تخمین زده شد که ۴۴ میلیون نفر بیمه سلامت نداشتند. تا سال ۲۰۱۷، این تعداد به ۲۷.۴ میلیون نفر کاهش یافت.
بسیاری از آمریکایی‌ها بدون مدیکاید بیمه سلامت نداشتند، زیرا افراد کم‌درآمد اغلب از طریق شغل خود به بیمه دسترسی ندارند و خرید بیمه سلامت خصوصی در بازار برایشان مقرون‌به‌صرفه نیست. مدیکاید دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی را فراهم کرده است که به‌طور آماری بهبود در سلامت کلی افرادی را نشان داده است که در غیر این صورت حتی برای ویزیت‌های ساده پزشک یا داروها پوشش نداشتند.