تحلیل بنیادین · پیش‌بینی بازارها
کارمزد مدیریت چیست؟
کارمزدهای مدیریت، هزینه‌ای است که برای مدیریت حرفه‌ای یک صندوق سرمایه‌گذاری توسط مدیر سرمایه‌گذاری دریافت می‌شود.
کارمزد مدیریت، هزینه‌ای است که توسط مدیر سرمایه‌گذاری برای نظارت بر یک صندوق سرمایه‌گذاری دریافت می‌شود. این کارمزد برای جبران زمان و تخصص مدیران در انتخاب سهام و مدیریت پرتفوی در نظر گرفته شده است. همچنین ممکن است شامل هزینه‌های دیگری مانند هزینه‌های روابط با سرمایه‌گذاران (IR) و هزینه‌های اداری صندوق باشد.
نکات کلیدی
- کارمزدهای مدیریت، هزینه‌ای است که برای مدیریت حرفه‌ای یک صندوق سرمایه‌گذاری توسط مدیر سرمایه‌گذاری دریافت می‌شود.
- کارمزدهای مدیریت ممکن است شامل هزینه‌های پرداخت به مدیران، هزینه‌های روابط با سرمایه‌گذاران و هزینه‌های اداری باشد یا نباشد.
- ساختار کارمزدها معمولاً بر اساس درصدی از دارایی‌های تحت مدیریت (AUM) تعیین می‌شود.
- کارمزدها معمولاً از 0.10٪ تا بیش از 2٪ از دارایی‌های تحت مدیریت متغیر است.
نحوه عملکرد کارمزدهای مدیریت
کارمزد مدیریت، هزینه‌ای است برای مدیریت حرفه‌ای دارایی‌های شما. این کارمزد به مدیران حرفه‌ای پول پرداخت می‌کند تا اوراق بهادار را برای پرتفوی صندوق انتخاب کرده و آن را بر اساس هدف سرمایه‌گذاری صندوق مدیریت کنند.
ساختار کارمزدهای مدیریت از صندوقی به صندوق دیگر متفاوت است، اما معمولاً بر اساس درصدی از دارایی‌های تحت مدیریت (AUM) تعیین می‌شود.
واقعیت سریع
کارمزد مدیریت یک صندوق مشترک ممکن است به‌عنوان 0.5٪ از دارایی‌های تحت مدیریت اعلام شود.
اختلاف گسترده در کارمزدهای مدیریت
کارمزدهای مدیریت می‌توانند از 0.10٪ تا بیش از 2٪ از دارایی‌های تحت مدیریت متغیر باشند. این اختلاف در کارمزدها معمولاً به روش سرمایه‌گذاری مورد استفاده توسط مدیر صندوق نسبت داده می‌شود. صندوق‌هایی که به‌صورت فعال مدیریت می‌شوند، کارمزدهای مدیریت بالاتری دارند.
یک صندوق سهام تهاجمی که چندین بار در سال پرتفوی خود را برای یافتن فرصت‌های سودآوری تغییر می‌دهد، هزینه مدیریت بسیار بیشتری نسبت به یک صندوق با مدیریت غیرفعال، مانند یک صندوق شاخص که عمدتاً روی سبدی از سهام بدون معامله زیاد می‌نشیند، دارد.
نکته مهم
صندوق‌های با مدیریت فعال معمولاً کارمزدهای مدیریت بالاتری نسبت به صندوق‌های با مدیریت غیرفعال دارند، اما لزوماً بازده بهتری نسبت به صندوق‌های با مدیریت غیرفعال ندارند و در برخی موارد ممکن است بازده بدتری داشته باشند.
آیا کارمزدهای بالای مدیریت ارزش هزینه را دارند؟
مدیران صندوق‌های فعال به ناکارآمدی‌ها و قیمت‌گذاری نادرست در بازار وابسته‌اند تا سهامی را شناسایی کنند که پتانسیل عملکرد بهتر از بازار را دارند. با این حال، فرضیه بازار کارآمد (EMH) نشان داده است که قیمت‌های سهام به‌طور کامل تمام اطلاعات و انتظارات موجود را منعکس می‌کنند، بنابراین قیمت‌های فعلی بهترین تخمین از ارزش ذاتی یک شرکت هستند.
این امر مانع از آن می‌شود که کسی بتواند به‌طور مداوم از سهام با قیمت نادرست بهره‌برداری کند، زیرا حرکات قیمت عمدتاً تصادفی و ناشی از رویدادهای غیرقابل پیش‌بینی هستند. بنابراین، EMH دلالت بر این دارد که هیچ سرمایه‌گذار فعالی نمی‌تواند به‌طور مداوم بازار را در دوره‌های طولانی جز به‌طور تصادفی شکست دهد. تحقیقات چندین دهه‌ای Morningstar نشان داده است که صندوق‌های با مدیریت فعال و هزینه بالا در تمام دسته‌ها تمایل به عملکرد ضعیف‌تر نسبت به صندوق‌های با مدیریت غیرفعال و هزینه پایین دارند.
ویلیام شارپ، برنده جایزه نوبل، نشان داده است که «پس از کسر هزینه‌ها، بازده دلار با مدیریت فعال به‌طور متوسط کمتر از بازده دلار با مدیریت غیرفعال در هر دوره زمانی خواهد بود.»
شارپ نتیجه گرفت که مدیران صندوق‌های فعال به دلیل نقص در استراتژی‌هایشان نیست که عملکرد ضعیفی دارند، بلکه به دلیل قوانین حسابداری است. مدیران صندوق‌های فعال باید بازده اضافی بیش از 2٪ کسب کنند تا فقط کارمزد متوسط 1.19٪ مدیریت را جبران کنند و بازار را تنها به میزان 1٪ شکست دهند.
کارمزدهای مدیریت صندوق‌های تامینی
صندوق‌های تامینی کارمزدهای بسیار بالایی دریافت می‌کنند که به دلیل عملکرد اغلب ضعیف‌تر از بازار، بحث‌برانگیز شده‌اند. ساختار کارمزد آنها معمولاً به‌عنوان «دو و بیست» شناخته می‌شود، زیرا شامل 2٪ ثابت از ارزش کل دارایی‌ها و 20٪ از تمام سودهای کسب‌شده است.
این طرح اغلب مورد انتقاد قرار گرفته است، اما از زمان تأسیس آنچه اغلب به‌عنوان اولین صندوق تامینی توسط آلفرد وینسلو جونز در سال 1949، یعنی AW Jones & Co، به‌عنوان استاندارد بوده است. این استاندارد با افزایش رقابت و نارضایتی سرمایه‌گذاران تحت فشار قرار گرفته است و باعث شده مدیران اغلب کارمزدهای پایین‌تر، موانع عملکردی، و بازپرداخت‌هایی در صورت عدم دستیابی به عملکرد اعمال کنند.
چه کارمزدهایی ممکن است علاوه بر کارمزدهای مدیریت پرداخت شود؟
کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده به کارمزدهای جریمه برای عدم حفظ حداقل موجودی در حساب اشاره می‌کند. همچنین ممکن است مجبور به پرداخت کارمزدهای عدم فعالیت و هزینه‌های نگهداری اضافی مختلف شوید.
کارمزدهای 12b-1 چیست؟
این کارمزدها معمولاً برای صندوق‌های مشترک دریافت می‌شوند. آنها هزینه‌های بازاریابی و خدمات سهام‌داران را پوشش می‌دهند و حتی می‌توانند برای پاداش کارکنان استفاده شوند. خبر خوب این است که معمولاً نمی‌توانند بیش از 1٪ از دارایی‌های شما باشند.
آیا طرح‌های 401(k) کارمزد دارند؟
بله، و این کارمزدها معمولاً توسط شرکت‌کنندگان در طرح پرداخت می‌شوند. شورای حامیان طرح آمریکا تخمین می‌زند که این کارمزدها سالانه حدود 30 میلیارد دلار است، اما این مقدار بین 60 میلیون شرکت‌کننده که 3 تریلیون دلار دارایی دارند تقسیم می‌شود.
قانون امنیت درآمد بازنشستگی کارکنان (ERISA) بر طرح‌های 401(k) نظارت می‌کند، اما تنها بر حامیان طرح، نه مدیران سرمایه‌گذاری آنها، اختیار دارد.
نتیجه‌گیری
کارمزدها و هزینه‌ها در همه محصولات سرمایه‌گذاری تا حدی رایج هستند و می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی بین انواع سرمایه‌گذاری‌ها و کارگزاری‌ها متفاوت باشند. بهترین راه این است که درباره آنها پرس‌وجو کنید و قبل از تعهد، مشخص کنید که چه چیزی و چه مقداری باید پرداخت کنید. مقایسه و بررسی گزینه‌ها می‌تواند ارزشمند باشد.