بر استیرنز چیست؟

بر استیرنز (Bear Stearns) یک بانک سرمایه‌گذاری جهانی مستقر در نیویورک بود که در جریان بحران مالی سال 2008 فروپاشید. این بانک به شدت در معرض اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن قرار داشت که با شروع نکول وام‌های زیربنایی، به دارایی‌های سمی تبدیل شدند. در نهایت، بر استیرنز به JPMorgan Chase با کسری از ارزش پیش از بحران خود فروخته شد.

نکات کلیدی

• بر استیرنز یک بانک سرمایه‌گذاری جهانی و شرکت مالی مستقر در نیویورک بود که در سال 1923 تأسیس شد و در جریان بحران مالی 2008 فروپاشید.
• پیش از فروپاشی مالی، بر استیرنز یکی از معتبرترین مؤسسات مالی به شمار می‌رفت.
• تا سال 2008، صندوق‌های تامینی شاخص این شرکت بیش از حد در معرض اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن و سایر دارایی‌های سمی قرار داشتند که با اهرم بالا خریداری شده بودند.
• این شرکت در نهایت به JPMorgan Chase به قیمت 10 دلار برای هر سهم فروخته شد، که بسیار کمتر از ارزش آن پیش از بحران بود.
• فروپاشی بر استیرنز به فروپاشی گسترده‌تر در صنعت بانکداری سرمایه‌گذاری منجر شد که بازیگران بزرگی مانند لمن برادرز را نیز از بین برد.

درک بر استیرنز

شرکت بر استیرنز در سال 1923 تأسیس شد و از سقوط بازار سهام در سال 1929 جان سالم به در برد و به یک بانک سرمایه‌گذاری جهانی با شعباتی در سراسر جهان تبدیل شد. مدیریت شایسته و ریسک‌پذیری باعث شد که بر استیرنز همراه با اقتصاد جهانی رشد کند. این شرکت یکی از بسیاری از مؤسساتی بود که ایده لویس رانیری برای تبدیل بدهی به اوراق بهادار و ایجاد محصولات مالی جدید را پذیرفت.

تا اوایل دهه 2000، بر استیرنز یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های سرمایه‌گذاری جهان و عضوی بسیار معتبر در مجموعه بانک‌های سرمایه‌گذاری وال استریت بود. با وجود بقا و سپس شکوفایی پس از رکود بزرگ، بر استیرنز در فروپاشی بازار مسکن و رکود بزرگ بعدی نقش داشت.

بر استیرنز مجموعه گسترده‌ای از خدمات مالی را اداره می‌کرد. در این مجموعه، صندوق‌های تامینی وجود داشتند که از اهرم پیشرفته برای کسب سود از تعهدات بدهی با پشتوانه (CDOs) و سایر بازارهای بدهی اوراق بهادار استفاده می‌کردند. در آوریل 2007، بازار مسکن سقوط کرد و بانک سرمایه‌گذاری به سرعت متوجه شد که ریسک واقعی این استراتژی‌های صندوق تامینی بسیار بیشتر از آنچه در ابتدا تصور می‌شد بود.

فروپاشی بازار مسکن کل سیستم مالی را غافلگیر کرد، زیرا بخش زیادی از این سیستم بر پایه یک بازار مسکن پایدار بود که بازار مشتقات را پشتیبانی می‌کرد. صندوق‌های بر استیرنز از تکنیک‌هایی برای افزایش اهرم به این اصول بازار فرضی استفاده کردند، اما دریافتند که ریسک نزولی ابزارهایی که با آن‌ها سر و کار داشتند در این مورد شدید فروپاشی بازار محدود نبود.

فروپاشی صندوق تامینی بر استیرنز

صندوق‌های تامینی که از این استراتژی‌ها استفاده می‌کردند، ضررهای سنگینی را متحمل شدند که نیاز به نجات داخلی داشتند و چندین میلیارد دلار هزینه اولیه و سپس میلیاردها دلار ضرر دیگر در کاهش ارزش دارایی‌ها در طول سال برای شرکت به همراه داشت. این خبر بدی برای بر استیرنز بود، اما این شرکت ارزش بازاری 20 میلیارد دلاری داشت، بنابراین این ضررها ناگوار اما قابل مدیریت تلقی می‌شدند.

این آشوب اولین ضرر سه‌ماهه در 80 سال برای بر استیرنز را به دنبال داشت. به سرعت، شرکت‌های رتبه‌بندی شروع به کاهش رتبه اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن و سایر دارایی‌های بر استیرنز کردند. این امر شرکت را با دارایی‌های غیرنقدشونده در یک بازار نزولی رها کرد. شرکت از منابع مالی خود تهی شد و در مارس 2008 به بانک فدرال رزرو نیویورک برای تضمین اعتباری از طریق تسهیلات وام‌دهی اوراق بهادار مدت‌دار مراجعه کرد. یک کاهش رتبه دیگر به شرکت ضربه زد و هجوم بانکی (Bank Run) آغاز شد. تا 13 مارس، بر استیرنز ورشکسته بود. سهام آن سقوط کرد.

خرید دارایی‌های بر استیرنز توسط JPMorgan Chase

با نقدینگی ناکافی برای باز کردن درهای خود، بر استیرنز به بانک فدرال رزرو نیویورک برای دریافت وام نقدی 25 میلیارد دلاری مراجعه کرد. هنگامی که این درخواست رد شد، JPMorgan Chase موافقت کرد که بر استیرنز را به قیمت 2 دلار برای هر سهم خریداری کند، با تضمین فدرال رزرو برای 30 میلیارد دلار اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن. قیمت نهایی در نهایت به 10 دلار برای هر سهم افزایش یافت، که همچنان کاهش چشمگیری برای شرکتی بود که یک سال قبل با 170 دلار معامله می‌شد.

جیمی دایمون، مدیرعامل JPMorgan Chase، بعداً از این تصمیم پشیمان شد و گفت که این امر برای بستن معاملات ناموفق و تسویه دعاوی علیه بر استیرنز چندین میلیارد دلار هزینه برای شرکت به همراه داشت. او در نامه خود به سهام‌داران در سال 2008 نوشت: "در شرایط عادی، قیمتی که ما در نهایت برای بر استیرنز پرداخت کردیم پایین تلقی می‌شد." دلیل فروش ارزان بر استیرنز این بود که در آن زمان، هیچ‌کس نمی‌دانست کدام بانک‌ها دارایی‌های سمی دارند یا این محصولات مصنوعی به ظاهر بی‌ضرر چه حفره بزرگی در ترازنامه ایجاد می‌کنند. او افزود: "ما خانه‌ای نمی‌خریدیم—ما خانه‌ای در حال سوختن را می‌خریدیم."

JPMorgan بعداً بانک سرمایه‌گذاری دیگری به نام Washington Mutual را خریداری کرد. این دو خرید در نهایت 19 میلیارد دلار جریمه و تسویه‌حساب برای JPMorgan هزینه داشت، طبق گزارش CNBC.

مهم: خرید بر استیرنز توسط JPMorgan تنها به لطف تضمین 30 میلیارد دلاری از فدرال رزرو امکان‌پذیر شد. این نجات مالی سؤالات بزرگی درباره نقش دولت در اقتصاد بازار آزاد مطرح کرد.

فروپاشی لمن برادرز

نقدینگی ناکافی که بر استیرنز به دلیل قرار گرفتن در معرض بدهی‌های اوراق بهادار با آن مواجه شد، مشکلاتی را در سایر بانک‌های سرمایه‌گذاری نیز آشکار کرد. بسیاری از بزرگ‌ترین بانک‌ها به شدت در معرض این نوع سرمایه‌گذاری بودند، از جمله لمن برادرز، یک وام‌دهنده عمده وام‌های زیرساخت.

تا سال 2007، لمن برادرز 111 میلیارد دلار دارایی و اوراق بهادار املاک و مستغلات داشت که بیش از چهار برابر ارزش حقوق سهام‌دارانش بود. همچنین به شدت اهرمی بود، به این معنا که یک کاهش نسبتاً کوچک می‌توانست ارزش پرتفوی آن را از بین ببرد.

در طول سال 2008، لمن برادرز تلاش کرد تا با فروش سهام و کاهش اهرم، موقعیت‌های خود را باز کند؛ با این حال، اعتماد سرمایه‌گذاران همچنان کاهش یافت. پس از ناکامی در تصاحب توسط بارکلیز و بانک آمریکا، لمن برادرز اعلام ورشکستگی کرد.

چه اتفاقی برای سرمایه‌گذاران بر استیرنز پس از فروپاشی افتاد؟

به عنوان بخشی از معامله تبادل سهام با JPMorgan، سرمایه‌گذاران بر استیرنز حدود 10 دلار سهام JPMorgan را در ازای هر سهم بر استیرنز دریافت کردند. این قیمت بسیار پایین‌تر از قیمت نهایی سهام 30 دلار بود. طبق گزارش وال استریت ژورنال، اگر این سرمایه‌گذاران سهام خود را نگه داشته بودند، 11 سال بعد ضررهای خود را جبران می‌کردند.

درکاهش مقررات چه نقشی در فروپاشی بر استیرنز ایفا کرد؟

برخی اقتصاددانان بحران وام‌های زیرساخت را به کاهش مقررات مالی، به‌ویژه لغو بخش‌هایی از قانون گلس-استیگل در سال 1999 نسبت داده‌اند. این لغو موانع قانونی بین بانکداری تجاری و سرمایه‌گذاری را حذف کرد و به بانک‌هایی مانند بر استیرنز اجازه داد تا اوراق بهادار را منتشر و پذیره‌نویسی کنند. این اوراق در نهایت کاتالیزور اصلی فروپاشی مالی شدند.

چه کسی از فروپاشی بر استیرنز سود برد؟

در حالی که هیچ برنده روشنی از فروپاشی بر استیرنز وجود ندارد، سهام‌دارانی که اگر بانک ورشکست می‌شد، احتمالاً ضررهای بیشتری متحمل می‌شدند. JPMorgan Chase، که بر استیرنز را به قیمت‌های فروش اضطراری خریداری کرد، نیز سود برد، اگرچه مدتی طول کشید تا JPMorgan به نقطه سربه‌سر برسد.

چه کسی برای بحران مالی 2008 به زندان رفت؟

اگرچه بحران مالی 2008 خشم عمومی را برانگیخت، برای بانکدارانی که مقصر این بحران شناخته شدند، هیچ محاکمه‌ای صورت نگرفت. دو مدیر در صندوق‌های تامینی بر استیرنز به دلیل گمراه کردن سرمایه‌گذاران دستگیر شدند، اما بی‌گناه شناخته شدند. تنها محاکمه موفق مربوط به کریم سراگلدین، مدیر اجرایی کردیت سوئیس بود که به دلیل علامت‌گذاری نادرست قیمت اوراق برای پنهان کردن ضررهای بانک محکوم شد.

نتیجه‌گیری

بر استیرنز که زمانی یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های سرمایه‌گذاری وال استریت بود، فروپاشی آن اکنون به عنوان یک داستان هشداردهنده در برابر طمع شرکتی و نوسانات بازار آزاد تلقی می‌شود.

در حباب مسکن اوایل دهه 2000، بر استیرنز به شدت به اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن وابسته شد و ریسک‌های بازار مسکن زیرساخت را به شدت دست‌کم گرفت. هنگامی که بازار مسکن فروپاشید و وام‌گیرندگان شروع به نکول کردند، ارزش این اوراق به شدت کاهش یافت.

در نهایت، بر استیرنز در یک فروش اضطراری توسط JPMorgan خریداری شد. از آنجا که این خرید توسط فدرال رزرو پشتیبانی شد، این کسب سؤالات اخلاقی درباره نجات شرکت‌ها و نقش دولت در اقتصاد بازار را مطرح کرد.