تحلیل تکنیکال · تحلیل بنیادین
ژاپن اینک چیست؟
ژاپن اینک نشان‌دهنده تبدیل ژاپن به یک فرهنگ سرمایه‌داری شرکتی از دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ است.
ژاپن اینک (.Japan Inc) چیست؟
ژاپن اینک اصطلاحی است که به سیستم اقتصادی متمرکز و استراتژی رشد مبتنی بر صادرات ژاپن اشاره دارد که از دهه ۱۹۸۰ به بعد شکل گرفت. این مفهوم، فرهنگ سرمایه‌داری شرکتی و تمرکز بر سود صادراتی را توصیف می‌کند. با وجود رشد سریع این سیستم، ژاپن دوره‌های طولانی رکود اقتصادی با رشد پایین تولید ناخالص داخلی (GDP) و نرخ بهره پایین را تجربه کرد.
نکات کلیدی:
- ژاپن اینک نشان‌دهنده تبدیل ژاپن به یک فرهنگ سرمایه‌داری شرکتی از دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ است.
- این سیستم با همکاری نزدیک دولت، بانک مرکزی، و شرکت‌ها برای توسعه اقتصادی متمرکز تعریف می‌شود.
- با وجود موفقیت اولیه، ژاپن در دهه ۱۹۹۰ وارد "دهه گمشده" شد که با رشد اقتصادی کند و دوره‌های تورم منفی (دفلیشن) همراه بود.
مبانی ژاپن اینک ژاپن اینک در دهه ۱۹۸۰ به دلیل برداشت غرب مبنی بر سیاست‌های تجاری ناعادلانه ناشی از همکاری نزدیک بوروکرات‌های دولتی و شرکت‌ها شهرت یافت. با این حال، رکود اقتصادی طولانی‌مدت دهه ۱۹۹۰ اعتبار و قدرت ژاپن اینک را کاهش داد و این کلیشه در فرهنگ تجاری ژاپن کمتر برجسته شد. ویژگی اصلی ژاپن اینک، نقش کلیدی وزارت تجارت ژاپن بود که توسعه پس از جنگ را با استراتژی رشد مبتنی بر صادرات، معروف به "معجزه ژاپنی"، هدایت کرد. این رشد نتیجه سرمایه‌گذاری آمریکا پس از جنگ و تنظیمات دولتی اقتصاد بود. دولت ژاپن واردات را محدود و صادرات را ترویج کرد، در حالی که بانک ژاپن (BoJ) با وام‌دهی تهاجمی به شرکت‌ها، سرمایه‌گذاری خصوصی را تحریک کرد. همکاری نزدیک بین مدیران شرکت‌ها و مقامات دولتی امکان ایجاد برندگان اقتصادی را فراهم کرد. ویژگی دیگر، اتحادهای تجاری نهادی‌شده بین شرکت‌ها، معروف به "کایرتسو"، بود که فعالیت اقتصادی ژاپن را تحت سلطه داشت. معجزه ژاپنی ژاپن اینک را ایجاد کرد و تا بحران مالی ژاپن در سال ۱۹۹۱ ادامه یافت.
از ژاپن اینک به بحران ژاپن ژاپن در دهه ۱۹۷۰ دومین تولید ناخالص ملی (GNP) جهان را پس از ایالات متحده داشت و در اواخر دهه ۱۹۸۰ از نظر سرانه GNP در رتبه اول جهانی قرار گرفت. اما در اوایل دهه ۱۹۹۰ اقتصاد این کشور متوقف شد و به "دهه گمشده" منجر شد که عمدتاً ناشی از سفته‌بازی در دوره رونق بود. نرخ‌های بهره بسیار پایین، بازار سهام و سفته‌بازی املاک را در دهه ۱۹۸۰ شعله‌ور کرد و ارزش‌گذاری‌ها را افزایش داد. دولت از طریق پروژه‌های عمومی سعی در تحریک اقتصاد داشت، اما موفقیت‌آمیز نبود. بانک ژاپن نیز در مداخله کند عمل کرد که ممکن است به بحران دامن زده باشد. وزارت دارایی ژاپن در نهایت نرخ‌های بهره را برای مهار سفته‌بازی افزایش داد، که باعث سقوط بازار سهام و بحران بدهی شد، زیرا وام‌گیرندگان نتوانستند بدهی‌های مبتنی بر دارایی‌های سفته‌بازی را بازپرداخت کنند. این امر به بحران بانکی منجر شد که با ادغام بانک‌ها و کمک‌های دولتی همراه بود. در طول دهه گمشده، اقتصاد با رشد پایین و تورم منفی راکد ماند، بازار سهام به پایین‌ترین سطح خود نزدیک شد و بازار املاک همچنان زیر سطح پیش از رونق باقی ماند. در این دوره، مصرف‌کنندگان ژاپنی بیشتر پس‌انداز کردند و کمتر خرج کردند، که تقاضای کل را کاهش داد و تورم منفی ایجاد کرد. این رفتار به یک مارپیچ تورم منفی منجر شد. پیری جمعیت ژاپن، عدم تمایل به افزایش سن بازنشستگی، افزایش مالیات‌ها، و سیاست‌های پولی غیرواقع‌بینانه نیز از عوامل مقصر در دهه گمشده بودند.