تحلیل بنیادین · پیش‌بینی بازارها
جابِر چیست؟
جابِر، که به‌عنوان جابِر سهام نیز شناخته می‌شود، اصطلاحی بود که برای بازارسازان بورس اوراق بهادار لندن به کار می‌رفت.
جابِر چیست؟
«جابِر» اصطلاحی عامیانه برای توصیف بازارسازان در بورس اوراق بهادار لندن قبل از اواسط دهه 1980 است. جابِرها، که به آن‌ها «جابِرهای سهام» نیز گفته می‌شد، به‌عنوان بازارساز (MM) عمل می‌کردند. آن‌ها سهام را در حساب‌های خود نگه می‌داشتند و با خرید و فروش اوراق بهادار و تطبیق سفارش‌های خرید و فروش سرمایه‌گذاران از طریق کارگزاران خود که اجازه بازارسازی نداشتند، نقدینگی بازار را ایجاد می‌کردند.
این اصطلاح همچنین برای توصیف یک عمده‌فروش کوچک‌مقیاس یا واسطه در تجارت کالاهای خرده‌فروشی به کار می‌رود.
نکات کلیدی:
- جابِر، که به‌عنوان جابِر سهام نیز شناخته می‌شود، اصطلاحی بود که برای بازارسازان بورس اوراق بهادار لندن به کار می‌رفت.
- جابِرها سهام را در حساب‌های خود نگه می‌داشتند و با تطبیق سفارش‌های خرید و فروش سرمایه‌گذاران از طریق کارگزاران خود، به افزایش نقدینگی بازار کمک می‌کردند.
- این اصطلاح تا اکتبر 1986 استفاده می‌شد، اما اطلاعات کمی از فعالیت‌های واقعی آن‌ها وجود دارد، زیرا سوابق کمی نگه داشته‌اند.
- جابِرها سوابق کمی از امور خود باقی گذاشتند و نه روزنامه‌نگاران و نه ناظران دیگر اطلاعات دقیقی از کارهای آن‌ها ثبت نکردند.
- سیستم جابِرها در طول قرن نوزدهم به شکلی مدرن‌تر تکامل یافت، زیرا انواع اوراق بهادار گسترش یافت.
درک جابِرها
اطلاعات کمی درباره فعالیت‌های جابِرها وجود دارد، زیرا آن‌ها سوابق کمی نگه می‌داشتند، اما در اوایل قرن نوزدهم، لندن صدها شرکت جابینگ داشت. تعداد جابِرها در طول قرن بیستم به‌طور چشمگیری کاهش یافت تا اینکه در اکتبر 1986 وجود خود را از دست دادند. این ماه، زمانی بود که «انفجار بزرگ» مالی رخ داد، یک تغییر اساسی در عملیات بورس اوراق بهادار لندن. بخش مالی لندن ناگهان آزادسازی شد، کمیسیون‌های ثابت با کمیسیون‌های قابل‌مذاکره جایگزین شدند و تجارت الکترونیکی اجرا شد.
جابِرها سوابق کمی از امور خود باقی گذاشتند و نه روزنامه‌نگاران و نه ناظران دیگر اطلاعات دقیقی از کارهای آن‌ها ثبت نکردند. تاریخ شفاهی بانک‌ها، شرکت‌های کارگزاری سهام و سایر نهادها، پایه اصلی هر نوع سوابق تاریخی مربوط به جابِرها بوده و خواهد بود.
مرکز تاریخ متروپولیتن آرشیوی از مصاحبه‌ها با جابِرهای سابق گردآوری کرده است که به‌عنوان یک سند دائمی از نیم‌قرن آخر بخش متمایز زندگی مالی لندن عمل می‌کند.
ملاحظات ویژه
سیستم جابِرها در طول قرن نوزدهم به شکلی مدرن‌تر تکامل یافت، زیرا انواع اوراق بهادار گسترش یافت. حداقل نیمی از اعضای بورس اوراق بهادار لندن شروع به تخصص در ایجاد بازار مداوم برای یکی از انواع اصلی این اوراق بهادار کردند.
تمایز بین این بازارسازان، یا جابِرها، و کارگزارانی که به نمایندگی از عموم با آن‌ها معامله می‌کردند، واضح بود، اما تا سال 1909 که ظرفیت واحد به‌طور رسمی در قوانین بورس اوراق بهادار لندن گنجانده شد، عمدتاً بر اساس عرف و سنت بود. تا سال 1914، بیش از 600 شرکت جابینگ و بسیاری از عملیات جابینگ یک‌نفره وجود داشت.
این تعداد به‌طور مداوم کاهش یافت، زیرا سرمایه‌گذار نهادی جای سرمایه‌گذار خصوصی را گرفت و مقیاس سرمایه مورد نیاز برای جابینگ به‌طور چشمگیری افزایش یافت. تا آستانه «انفجار بزرگ»، تنها پنج شرکت جابینگ بزرگ در کف بورس اوراق بهادار لندن باقی مانده بودند، اگرچه این کاهش عددی لزوماً به معنای کاهش قابلیت بازارسازی سیستم نبود.
جابینگ سهام چگونه آغاز شد؟
جابینگ سهام، یا تجارت حرفه‌ای سهام در یک بورس، ریشه در دهه 1690 پس از انقلاب مالی بریتانیا دارد. نتیجه این اصلاحات مالی، ظهور شرکت‌های سهامی بود که سهام آن‌ها می‌توانست آزادانه خرید و فروش شود. این امر منجر به ایجاد بورس‌های اوراق بهادار تنظیم‌شده و شکل‌گیری «جابِرها» برای تسهیل تجارت این سهام جدید شد.
جابِرها چه زمانی ناپدید شدند؟
جابِرهای سهام به‌طور رسمی در اکتبر 1986 از بورس‌های سهام بریتانیا ناپدید شدند، که با آزادسازی ناگهانی بازارهای مالی در بریتانیا همزمان بود که توسط نخست‌وزیر وقت، مارگارت تاچر، اجرا شد. این آزادسازی به این معناست که جابِرها دیگر برای تسهیل معاملات سهام ضروری نبودند؛ در حالی که همزمان تلاش‌هایی برای معرفی تجارت الکترونیکی مبتنی بر صفحه انجام شد که به انقراض بیشتر آن‌ها منجر شد.
تفاوت بین جابِر و کارگزار چیست؟
یک جابِر سهام مانند یک بازارساز عمل می‌کرد، با خرید و فروش سهام برای حساب خود و کسب سود از اسپرد پیشنهادی و درخواستی. یک کارگزار به جای آن سفارش‌ها را به نمایندگی از مشتریان تسهیل می‌کرد و کمیسیون دریافت می‌کرد. کارگزار ممکن بود برای مشتریان خود از جابِر سهام بخرد یا به او بفروشد.