اخبار
رتبه‌بندی بانک چیست؟
رتبه‌بندی بانک به یک درجه‌بندی حرفی یا عددی اشاره دارد که توسط آژانس‌های رتبه‌بندی به بانک‌ها و مؤسسات پس‌انداز اعطا می‌شود.
رتبه‌بندی بانک (Bank Rating) به یک درجه‌بندی حرفی یا عددی اشاره دارد که توسط آژانس‌های رتبه‌بندی به بانک‌ها و مؤسسات پس‌انداز اعطا می‌شود.
این درجات برای ارائه اطلاعات به عموم در مورد سطح ریسک اعتباری و ایمنی و سلامت مالی یک سازمان اختصاص داده می‌شوند. همچنین به رهبران بانک کمک می‌کنند تا مشکلات احتمالی در مؤسسه خود را شناسایی کرده و در صورت لزوم برطرف کنند.
بسیاری از آژانس‌های رتبه‌بندی از فرمول اختصاصی برای تعیین رتبه‌بندی استفاده می‌کنند، در حالی که برخی دیگر از سیستم CAMELS برای ارزیابی مؤسسات مالی بهره می‌برند.
نکات کلیدی
- رتبه‌بندی بانک یک درجه حرفی یا عددی است که به بانک‌ها و سایر مؤسسات مالی داده می‌شود.
- درجات توسط آژانس‌های دولتی و شرکت‌های رتبه‌بندی خصوصی اختصاص داده می‌شوند.
- عموم می‌توانند از این رتبه‌بندی‌ها به‌عنوان راهنمایی برای تعیین ایمنی و سلامت مالی برخی مؤسسات مالی استفاده کنند.
- رتبه‌بندی‌ها بر اساس عواملی مانند میزان سرمایه‌ای که بانک در ذخیره نگه می‌دارد و کیفیت دارایی‌های آن، در مقایسه با سطوح مورد نیاز توسط مقامات صنعت، تعیین می‌شوند.
درک رتبه‌بندی‌های بانکی
آژانس‌های نظارتی و رتبه‌بندی اعتباری به بانک‌ها رتبه‌بندی اختصاص می‌دهند تا اطلاعات عمومی در مورد ایمنی و سلامت یک مؤسسه مالی یا ریسک نکول در تعهدات بدهی آن ارائه دهند.
این رتبه‌بندی‌ها توسط نهادهای نظارتی مانند شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) و آژانس‌های رتبه‌بندی اعتباری مانند استاندارد اند پورز (S&P)، مودیز و فیچ صادر می‌شوند. رتبه‌بندی‌ها به‌طور منظم، معمولاً هر سه ماه یک‌بار، توسط ناظران بانکی به‌روزرسانی می‌شوند.
این رتبه‌بندی‌ها به مصرف‌کنندگان بینشی در مورد سلامت و ثبات مؤسسات مالی، مانند بانک‌ها و سایر مؤسسات پس‌انداز، ارائه می‌دهند.
این رتبه‌بندی‌ها همچنین به تیم مدیریت بانک و هیئت‌مدیره آن ارائه می‌شود تا مشکلات احتمالی را برطرف کنند. درجات می‌توانند بر اساس مجموعه‌ای از عوامل، از جمله مقدار سرمایه، نقدینگی، کیفیت دارایی و توانایی مدیریت تعیین شوند.
آژانس‌ها ممکن است از سیستم‌های رتبه‌بندی متفاوتی استفاده کنند. آن‌ها ممکن است عملکرد چنین سیستم‌هایی را اختصاصی تلقی کرده و محرمانگی در مورد نحوه استخراج رتبه‌بندی‌ها را حفظ کنند.
FDIC در مقابل آژانس‌های رتبه‌بندی اعتباری
FDIC یک آژانس دولتی مستقل است که پول سپرده‌گذاران در بانک‌های بیمه‌شده توسط FDIC را تا مبلغ معینی در صورت شکست یک مؤسسه مالی محافظت می‌کند. این آژانس به‌طور منظم مؤسسات مالی را بررسی می‌کند تا ایمنی و سلامت مالی را تضمین کند.
رتبه‌بندی‌های آن با رتبه‌بندی‌های ارائه‌شده توسط آژانس‌های رتبه‌بندی اعتباری که بر توانایی مؤسسات مالی و شرکت‌ها برای پرداخت به‌موقع تعهدات بدهی تمرکز دارند، متفاوت است.
به‌عنوان مثال، FDIC رتبه‌بندی‌هایی را ارائه می‌دهد که به سطح انطباق مصرف‌کننده (با قوانین و مقررات حمایت از مصرف‌کننده و حقوق مدنی) در هر بانک تجاری تنظیم‌شده فدرال، انجمن پس‌انداز و وام، بانک پس‌انداز متقابل و اتحادیه اعتباری مربوط می‌شود.
همچنین رتبه‌بندی‌هایی در مورد ایمنی و سلامت این مؤسسات مالی ارائه می‌دهد.
سیستم CAMELS
ناظران دولتی رتبه‌بندی‌ها را بر اساس سیستم CAMELS اختصاص می‌دهند، که در سراسر جهان برای ارائه راهنمایی در مورد سلامت مالی مؤسسات مالی استفاده می‌شود. حروف در مخفف CAMELS مخفف کفایت سرمایه (Capital Adequacy)، کیفیت دارایی (Asset Quality)، مدیریت (Management)، درآمدها (Earnings)، نقدینگی (Liquidity) و حساسیت (Sensitivity) هستند.
رتبه‌بندی‌های ایمنی و سلامت FDIC از مقیاس ۱ تا ۵ استفاده می‌کنند، که در آن:
- رتبه ۱ نشان می‌دهد که یک مؤسسه مالی در همه جنبه‌ها سالم است. این مؤسسه بهترین بنیان‌ها را دارد و می‌تواند در برابر عدم قطعیت‌های اقتصادی مقاومت کند. همچنین به‌طور قابل‌توجهی با قوانین و مقررات مطابقت دارد. علاوه بر این، دارای قوی‌ترین عملکرد و توانایی مدیریت ریسک است.
- رتبه ۲ نشان‌دهنده یک مؤسسه مالی است که اساساً سالم است و تنها ضعف‌های متوسطی دارد. نوسانات تجاری نباید مشکلی ایجاد کنند و انطباق با قوانین و مقررات خوب است.
- مؤسسات با رتبه ۳ دارای ضعف‌های متوسط تا شدید تلقی می‌شوند. آن‌ها کمتر قادر به مدیریت نوسانات تجاری هستند. همچنین در وضعیت انطباق کمتر از رضایت‌بخش قرار دارند. نظارت بیش از حد معمول مورد نیاز است، اما شکست بعید به نظر می‌رسد.
- مؤسسه‌ای با رتبه ۴ شیوه‌ها و شرایط ناامن و ناسالم را نشان می‌دهد و مشکلات مالی یا مدیریتی جدی دارد که باعث عملکرد نامطلوب می‌شود. ضعف‌ها در حال برطرف شدن یا حل نیستند. همچنین ممکن است نقض‌های عمده‌ای در قوانین و مقررات وجود داشته باشد. شکست یک احتمال است.
- رتبه ۵ به مؤسسه‌ای داده می‌شود که شیوه‌ها یا شرایط به شدت ناسالم دارد و در نتیجه، عملکرد به شدت ناقص است. این نشان‌دهنده بیشترین نیاز به نگرانی نظارتی و کمک فوری خارجی است. این مؤسسات در معرض خطر بالایی برای نیاز به بیمه سپرده FDIC قرار دارند. شکست بسیار محتمل است.
مثال از نحوه تفسیر رتبه‌بندی‌های اعتباری
مشتریان بانک و سرمایه‌گذاران می‌توانند به وب‌سایت یک آژانس رتبه‌بندی اعتباری مراجعه کنند تا درباره ساختار رتبه‌بندی آن و معنای رتبه‌بندی‌های فردی آن اطلاعات کسب کنند.
به‌عنوان مثال، فیچ به بانک‌ها با حروف و اعداد رتبه‌بندی می‌دهد. در سپتامبر ۲۰۲۲، فیچ به شرکت بانک آو آمریکا رتبه AA- برای دسته نکول صادرکننده بلندمدت و رتبه F1+ برای دسته نکول صادرکننده کوتاه‌مدت اختصاص داد.
طبق گفته فیچ، "رتبه‌بندی‌های AA نشان‌دهنده انتظارات از ریسک نکول بسیار پایین است. آن‌ها نشان‌دهنده ظرفیت بسیار قوی برای پرداخت تعهدات مالی هستند. این ظرفیت به‌طور قابل‌توجهی در برابر رویدادهای قابل پیش‌بینی آسیب‌پذیر نیست."
رتبه F1+ نشان‌دهنده کمترین ریسک نکول و بیشترین توانایی برای انجام به‌موقع تعهدات مالی به مؤسسات مالی در همان کشور است. فیچ علامت "+" را زمانی اضافه می‌کند که نقدینگی بانک به‌ویژه قوی باشد.
نکته مهم:
از آنجا که هیچ سرویس رتبه‌بندی یکسان یا بی‌نقص نیست، سرمایه‌گذاران و مشتریان باید چندین رتبه‌بندی و معیارهای مالی را هنگام تحلیل مؤسسات مالی خود بررسی کنند.
اجزای CAMELS
همان‌طور که در بالا ذکر شد، بسیاری از آژانس‌ها از CAMELS یا معیارهای مشابه برای رتبه‌بندی بانک‌ها استفاده می‌کنند. در اینجا آنچه سیستم CAMELS به آژانس‌ها کمک می‌کند بررسی کنند آورده شده است.
C برای کفایت سرمایه
کفایت سرمایه به مقدار پول نقدی که مؤسسات مالی در ذخیره نگه می‌دارند در مقایسه با آنچه مقامات از آن‌ها می‌خواهند نگه دارند، اشاره دارد. مؤسسات همچنین باید دستورالعمل‌ها و سیاست‌های نظارتی مربوط به سود و سود سهام را رعایت کنند.
A برای کیفیت دارایی
این شامل ارزیابی ریسک اعتباری مرتبط با دارایی‌های بهره‌دار بانک، مانند وام‌ها است. سازمان‌های رتبه‌بندی همچنین ممکن است بررسی کنند که آیا پرتفوی بانک به‌طور مناسب متنوع است. آن‌ها ممکن است به دنبال سیاست‌هایی باشند که ریسک اعتباری را محدود کرده و کارایی عملیات را پشتیبانی کنند.
M برای مدیریت
با بررسی تیم مدیریت، یک آژانس می‌خواهد بررسی کند که آیا رهبران بانک جهت‌گیری مؤسسه را درک می‌کنند و برنامه‌های مشخصی برای پیشبرد در یک محیط نظارتی معین دارند. تجسم آنچه ممکن است، قرار دادن بانک در زمینه روندهای صنعت و پذیرش ریسک برای رشد کسب‌وکار همگی از ویژگی‌های رهبران قوی هستند.
E برای درآمدها
صورت‌های مالی بانک اغلب سخت‌تر از سایر شرکت‌ها تحلیل می‌شوند، با توجه به مدل‌های تجاری متمایز آن‌ها. بانک‌ها سپرده‌ها را از پس‌اندازکنندگان می‌گیرند و به برخی از این حساب‌ها سود پرداخت می‌کنند.
برای تولید درآمد، آن‌ها سپرده‌ها را می‌گیرند، به وام‌گیرندگان وام می‌دهند و از آن‌ها سود دریافت می‌کنند. سود آن‌ها از تفاوت بین نرخی که برای وجوه پرداخت می‌کنند و نرخی که از وام‌گیرندگان دریافت می‌کنند، به دست می‌آید.
L برای نقدینگی
رتبه‌بندی‌ها نقدینگی را در نظر می‌گیرند، یا اینکه بانک دارای دارایی‌های کافی از نوعی باشد که بتوان به سرعت و به راحتی به پول نقد تبدیل کرد تا تعهدات مالی کوتاه‌مدت را برآورده کند. این تعهدات شامل برداشت‌های مشتریان است.
S برای حساسیت
حساسیت به قرار گرفتن مؤسسه در معرض ریسک، به‌عنوان مثال ریسک بازار، اشاره دارد. برای مثال، یک تنظیم‌کننده ممکن است بررسی کند که چگونه یک بانک تمرکزهای اعتباری خود و صنایعی که به آن‌ها وام می‌دهد را نظارت می‌کند.
چرا رتبه‌بندی‌های اعتباری مهم هستند؟
رتبه‌بندی‌های اعتباری مهم و مفید هستند زیرا ریسک اعتباری را که سرمایه‌گذاران بالقوه در بدهی صادرشده توسط یک مؤسسه ممکن است با آن مواجه شوند، نشان می‌دهند. رتبه‌بندی‌های اعتباری پیش‌بینی می‌کنند که چقدر احتمال دارد سرمایه‌گذاران اوراق قرضه به‌طور کامل و به‌موقع بازپرداخت شوند.
آیا رتبه‌بندی‌ها همیشه دقیق هستند؟
رتبه‌بندی‌ها نظرات آینده‌نگر هستند که توسط آژانس‌های رتبه‌بندی بر اساس بررسی دقیق یک مؤسسه مالی ارائه می‌شوند. در نتیجه، هیچ تضمینی وجود ندارد که یک مؤسسه مالی با رتبه‌بندی عالی نکول نکند. به همین دلیل رتبه‌بندی‌ها باید تنها یکی از شاخص‌های متعدد سلامت مالی باشند که سرمایه‌گذاران قبل از سرمایه‌گذاری در نظر می‌گیرند.
نقش رتبه‌بندی‌های اعتباری بانکی چیست؟
مهم است که آن‌ها می‌توانند منبعی از اطلاعات و شفافیت برای مصرف‌کنندگان و سرمایه‌گذاران باشند. رتبه‌بندی‌های اعتباری برای بازارهای سرمایه سالم و کارآمد حیاتی هستند. همراه با سایر داده‌های مالی مهم، آن‌ها می‌توانند به سرمایه‌گذاران اعتماد به نفس برای سرمایه‌گذاری بدهند، که در بلندمدت می‌تواند به معنای فعالیت اقتصادی مداوم و حیاتی و ایجاد ثروت باشد.
نتیجه‌گیری
رتبه‌بندی‌های بانکی درجات مربوط به جنبه‌های ایمنی و سلامت مؤسسه مالی هستند که توسط آژانس‌های دولتی یا خصوصی رتبه‌بندی اختصاص داده می‌شوند.
آن‌ها برای اطمینان از اینکه عموم اطلاعات کافی و روشنی در مورد مؤسسات مالی که ممکن است در آن‌ها حساب باز کنند، سرمایه‌گذاری کنند یا به آن‌ها وام دهند، تولید می‌شوند.