اخبار
هزینههای ارزیابی چیست؟
هزینههای ارزیابی یک دسته خاص از هزینههای کنترل کیفیت هستند.
هزینههای ارزیابی یک دسته خاص از هزینههای کنترل کیفیت هستند. شرکتها هزینههای ارزیابی را بهعنوان بخشی از فرآیند کنترل کیفیت پرداخت میکنند تا اطمینان حاصل کنند که محصولات و خدماتشان انتظارات مشتریان و الزامات نظارتی را برآورده میکنند. این هزینهها میتوانند شامل مخارج مربوط به آزمایشهای میدانی و بازرسیها باشند.
نکات کلیدی
- هزینههای ارزیابی، هزینههایی هستند که یک شرکت برای شناسایی عیوب در محصولات خود قبل از تحویل به مشتریان پرداخت میکند؛ اینها شکلی از کنترل کیفیت هستند.
- برای اکثر شرکتها، پولی که به دلیل فروش محصولات معیوب از دست میرود، بسیار بیشتر از هزینههای ارزیابی است.
- ارزیابیها در صنایع مختلف استفاده میشوند و هزینهها به میزان گستردگی کنترل کیفیت و مرحلهای که شرکت در چرخه محصول قرار دارد بستگی دارند.
- کنترل کیفیت برای شهرت یک کسبوکار مهم است، به همین دلیل هزینههای ارزیابی هزینههای ضروری برای موفقیت یک شرکت هستند.
درک هزینههای ارزیابی
هزینههای ارزیابی میتوانند هزینه کلیدی برای شرکتهایی باشند که به دنبال حفظ سطوح بالای رضایت مشتریان و الزامات نظارتی هستند. پرداختها برای حقوق خریداران مخفی، بازرسان خط تولید کارخانه، و تجهیزات غربالگری فنی همگی در این دسته قرار میگیرند. شرکتهایی که مبالغ زیادی را صرف هزینههای ارزیابی میکنند نشان میدهند که به شهرت خود اهمیت میدهند.
مهم هزینههای ارزیابی رایج شامل بازرسی مواد تحویلشده از تأمینکنندگان، مواد در حال تولید یا کالاهای نهایی، لوازم مورد استفاده برای بازرسیها، و نگهداری تجهیزات آزمایشی هستند.
برای جلوگیری از رسیدن موجودی یا محصولات معیوب به مشتریان، شرکتها خلاقیت به خرج میدهند و هزینههای ارزیابی را برای شناسایی محصولات مشکوک متحمل میشوند. در نهایت، پرداخت هزینههای ارزیابی ارزانتر از از دست دادن مشتریانی است که از دریافت کالاهای بیکیفیت ناامید شدهاند.
اینترنت و رسانههای اجتماعی اکنون فرصتهای بیسابقهای را به مصرفکنندگان میدهند تا نارضایتی خود را از هر شرکت یا محصولی که انتظاراتشان را برآورده نمیکند، ابراز کنند. تهدید بررسیهای منفی یا مشکلات روابط عمومی ویروسی، شرکتها را هوشیار نگه میدارد و آنها را به سرمایهگذاری در ارزیابی محصولاتشان ترغیب میکند.
هزینههای ارزیابی را میتوان بهسادگی بهعنوان بخشی از هزینههای انجام کسبوکار و همچنین هزینههای ایجاد یک محصول یا خدمت در نظر گرفت. شهرت یک شرکت یکی از مهمترین داراییهای آن است. هنگامی که شهرت یک شرکت پس از عرضه محصولات معیوب و تبلیغات منفی به سمت منفی میرود، تغییر نظر مصرفکنندگان تقریباً همیشه غیرممکن یا بسیار دشوار است.
به همین دلیل است که مدیریت باید توجه ویژهای به کنترل کیفیت داشته باشد تا موفقیت پایدار شرکت خود را تضمین کند؛ هزینههای ارزیابی بخشی از این فرآیند هستند.
نمونههایی از هزینههای ارزیابی
نمونههای زیادی از هزینههای ارزیابی وجود دارد و هر صنعت انواع مختلفی از ارزیابیها و در نتیجه هزینههای مرتبط با آنها را دارد. هزینههای ارزیابی حتی میتوانند به مرحلهای که صنعت در چرخه بازار قرار دارد بستگی داشته باشند.
یک نمونه کلاسیک از هزینه ارزیابی، هزینهای است که برای بازرسی مواد تحویلشده از تأمینکنندگان صرف میشود. برای مثال، فرض کنید یک خردهفروش موسیقی محمولهای از گیتارها را از یک تولیدکننده بزرگ دریافت میکند. سال گذشته، سری اول گیتارهای این تولیدکننده دارای تیونرهای معیوب بودند که باعث شد مشتریان محصولات بازشده را بازگردانند، شکایتهایی به شرکت مادر فروشگاه گیتار ارائه دهند، و در برخی موارد، وفاداری خود را به خردهفروش موسیقی دیگری تغییر دهند.
بنابراین، امسال، وقتی محموله جدید گیتارها وارد میشود، خردهفروش موسیقی جعبهها را باز میکند، هر گیتار را بررسی میکند تا مطمئن شود تیونرها در وضعیت خوبی هستند، و سپس آنها را دوباره بستهبندی میکند قبل از اینکه در دسترس مشتریان قرار گیرند. این فرآیند زمان و پول هزینه دارد که بهعنوان هزینه ارزیابی در ترازنامه ثبت میشود.
نمونههای دیگر هزینههای ارزیابی شامل موارد زیر هستند:
- بازرسی مواد در حال تولید
- بازرسی کالاهای نهایی
- لوازم مورد استفاده برای انجام بازرسیها
- موجودی که در فرآیند آزمایش تخریب میشود
- نظارت بر کارکنان بازرسی
- استهلاک تجهیزات و نرمافزارهای آزمایشی
- نگهداری هرگونه تجهیزات آزمایشی
بهترین جایگزین برای متحمل شدن هزینههای ارزیابی، کار بر روی افزایش کیفیت فرآیندهای تولید همه تأمینکنندگان و خود شرکت است. ایده مدیریت تأمینکننده و زنجیره تأمین به دنبال بهبود کل فرآیند است بهگونهای که ذاتاً قادر به تولید قطعات معیوب نباشد. مانند یک محصول نهایی، تأمینکنندگان باید اطمینان حاصل کنند که مواد اولیهشان در وضعیت خوبی هستند، در غیر این صورت خطر از دست دادن قراردادهای تأمین با تولیدکننده نهایی یک کالا را دارند.