تحلیل تکنیکال
پولشویی چیست؟
پولشویی دارایی‌های مالی را مخفی می‌کند و فعالیت غیرقانونی که آن‌ها را تولید کرده، محافظت می‌کند.
پولشویی (Money Laundering) فعالیتی غیرقانونی است که در آن مقادیر زیادی پول حاصل از فعالیت‌های مجرمانه، مانند قاچاق مواد مخدر یا تأمین مالی تروریسم، به‌گونه‌ای پردازش می‌شود که به نظر برسد از منبعی قانونی به دست آمده است. پول حاصل از فعالیت‌های مجرمانه به‌عنوان پول «کثیف» در نظر گرفته می‌شود و فرآیند پولشویی آن را «تمیز» جلوه می‌دهد.
مؤسسات مالی از سیاست‌های ضد پولشویی (AML) برای شناسایی و جلوگیری از این فعالیت استفاده می‌کنند.
نکات کلیدی
- پولشویی دارایی‌های مالی را مخفی می‌کند و فعالیت غیرقانونی که آن‌ها را تولید کرده، محافظت می‌کند.
- بانکداری آنلاین و ارزهای دیجیتال انتقال و برداشت پول را برای مجرمان بدون شناسایی آسان‌تر کرده‌اند.
- پیشگیری از پولشویی به تلاشی بین‌المللی تبدیل شده که تأمین مالی تروریسم را نیز در بر می‌گیرد.
- صنعت مالی مجموعه‌ای از اقدامات سختگیرانه ضد پولشویی (AML) را در اختیار دارد.
نحوه عملکرد پولشویی
پولشویی برای سازمان‌های مجرمانه که از پول به‌دست‌آمده غیرقانونی استفاده می‌کنند، ضروری است. مجرمان پول را در مؤسسات مالی قانونی واریز می‌کنند تا به نظر برسد از منابع قانونی به دست آمده است. پولشویی معمولاً شامل سه مرحله است، اگرچه برخی مراحل ممکن است ترکیب یا تکرار شوند:
- جای‌گذاری (Placement) : پول «کثیف» به سیستم مالی قانونی تزریق می‌شود.
- لایه‌بندی (Layering) : منشأ پول از طریق مجموعه‌ای از تراکنش‌ها و ترفندهای حسابداری پنهان می‌شود.
- ادغام (Integration) : پول شسته‌شده از حساب قانونی توزیع می‌شود.
نکته مهم : قانون رازداری بانکی (Bank Secrecy Act - BSA) ایجاب می‌کند که مؤسسات مالی سوابق خریدهای نقدی ابزارهای قابل‌معامله را نگه دارند، گزارش تراکنش‌های نقدی بیش از ۱۰,۰۰۰ دلار را ثبت کنند و فعالیت‌های مشکوکی را که ممکن است نشان‌دهنده پولشویی باشد، گزارش دهند.
انواع تراکنش‌ها
پولشویی می‌تواند به اشکال مختلفی انجام شود:
- ساختاربندی یا اسمورفینگ (Structuring/Smurfing) : مقادیر زیاد پول نقد غیرقانونی به چندین واریز کوچک تقسیم شده و در حساب‌های متعددی پخش می‌شود.
- قاچاقچیان نقدی یا «قاطرها» (Mules) : پول نقد از مرزها قاچاق شده و در حساب‌های خارجی واریز می‌شود.
- سرمایه‌گذاری در کالاها : استفاده از جواهرات و طلا که به‌راحتی به حوزه‌های دیگر منتقل می‌شوند.
- خرید و فروش : پول نقد برای سرمایه‌گذاری‌های سریع در دارایی‌هایی مانند املاک، خودروها و قایق‌ها استفاده می‌شود.
- قمار : استفاده از تراکنش‌های کازینو برای شستن پول.
- شرکت‌های صوری (Shell Companies) : شرکت‌ها یا مؤسساتی غیرفعال که تنها روی کاغذ وجود دارند.
پولشویی الکترونیکی
ظهور مؤسسات بانکداری آنلاین، خدمات پرداخت آنلاین ناشناس و انتقال‌های همتا به همتا (P2P) با تلفن‌های همراه، شناسایی انتقال غیرقانونی پول را دشوارتر کرده است. سرورهای پروکسی و نرم‌افزارهای ناشناس، ادغام (سومین جزء پولشویی) را سخت‌تر قابل‌شناسایی می‌کنند، زیرا پول می‌تواند با ردیابی اندک یا بدون ردیابی آدرس پروتکل اینترنت (IP) منتقل یا برداشت شود.
پول می‌تواند از طریق حراج‌ها و فروش‌های آنلاین، وب‌سایت‌های قمار و سایت‌های بازی مجازی شسته شود، جایی که پول غیرقانونی به ارز بازی تبدیل شده و سپس به پول واقعی، قابل‌استفاده و غیرقابل‌ردیابی «تمیز» بازمی‌گردد.
پولشویی ممکن است شامل ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین باشد. این ارزها کاملاً ناشناس نیستند، اما به دلیل ناشناس بودن نسبی در مقایسه با ارزهای فیات، در طرح‌های اخاذی، تجارت مواد مخدر و سایر فعالیت‌های مجرمانه استفاده می‌شوند.
واقعیت سریع : قوانین ضد پولشویی (AML) در برابر جرایم سایبری کند عمل کرده‌اند، زیرا اکثر قوانین هنوز بر شناسایی پول کثیف در حال عبور از مؤسسات بانکی سنتی و کانال‌ها متمرکز هستند.
پیشگیری و قانون‌گذاری
تراکنش‌های پولشویی جهانی سالانه حدود ۸۰۰ میلیارد تا ۲ تریلیون دلار یا ۲٪ تا ۵٪ تولید ناخالص داخلی (GDP) جهانی را تشکیل می‌دهند، طبق اعلام دفتر مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد. گروه هفت (G-7) در سال ۱۹۸۹ کمیته‌ای بین‌المللی به نام گروه ویژه اقدام مالی (FATF) را برای مبارزه با پولشویی در مقیاس جهانی تشکیل داد. حوزه فعالیت این گروه در اوایل دهه ۲۰۰۰ برای شامل فعالیت‌های تروریستی گسترش یافت.
ایالات متحده در سال ۱۹۷۰ قانون رازداری بانکی را تصویب کرد که مؤسسات مالی را ملزم می‌کند تمام تراکنش‌های نقدی بالای ۱۰,۰۰۰ دلار یا سایر فعالیت‌های غیرعادی را در گزارش فعالیت مشکوک (SAR) به وزارت خزانه‌داری گزارش دهند. این اطلاعات توسط شبکه اجرای جرایم مالی (FinCEN) استفاده می‌شود و با بازرسان جنایی داخلی، نهادهای بین‌المللی یا واحدهای اطلاعات مالی خارجی به اشتراک گذاشته می‌شود.
پولشویی در سال ۱۹۸۶ با تصویب قانون کنترل پولشویی در ایالات متحده غیرقانونی اعلام شد. قانون میهن‌پرستی ایالات متحده (USA Patriot Act) پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تلاش‌های ضد پولشویی را گسترش داد.
انجمن متخصصان دارای گواهینامه ضد پولشویی (ACAMS) یک مدرک حرفه‌ای به نام متخصص دارای گواهینامه ضد پولشویی (CAMS) ارائه می‌دهد. این افراد به‌عنوان مدیران انطباق کارگزاری، افسران قانون رازداری بانکی، مدیران واحد اطلاعات مالی، تحلیلگران نظارت و تحلیلگران تحقیقات جرایم مالی فعالیت می‌کنند.
نمونه‌ای از پولشویی چیست؟
پول نقد به‌دست‌آمده غیرقانونی از فروش مواد مخدر ممکن است از طریق کسب‌وکارهای پرنقد مانند خشکشویی یا رستوران شسته شود. پول غیرقانونی قبل از واریز با پول نقد کسب‌وکار مخلوط می‌شود. این نوع کسب‌وکارها اغلب به‌عنوان «جبهه» شناخته می‌شوند.
نشانه‌های پولشویی چیست؟
نشانه‌های هشداردهنده پولشویی شامل رفتار مشکوک یا مخفیانه یک فرد، انجام تراکنش‌های بزرگ با پول نقد، داشتن شرکتی که به نظر می‌رسد هدف واقعی ندارد، انجام تراکنش‌های بیش‌ازحد پیچیده، یا انجام چندین تراکنش درست زیر آستانه گزارش‌دهی است.
املاک چگونه برای پولشویی استفاده می‌شود؟
مجرمان از تراکنش‌های املاک، از جمله کم‌ارزش‌گذاری یا بیش‌ارزش‌گذاری املاک، خرید و فروش سریع املاک، استفاده از اشخاص ثالث یا شرکت‌هایی که تراکنش را از منبع جنایی پول دور می‌کنند، و فروش‌های خصوصی برای پولشویی استفاده می‌کنند.
ارزهای دیجیتال چگونه در پولشویی استفاده می‌شوند؟
شبکه اجرای جرایم مالی ایالات متحده (FinCEN) در گزارش ژوئن ۲۰۲۱ اشاره کرد که ارزهای مجازی قابل تبدیل (CVCs) یا ارزهای دیجیتال، ارز انتخابی در فعالیت‌های غیرقانونی آنلاین مختلف هستند. CVCها می‌توانند تراکنش‌ها را لایه‌بندی کنند و منشأ پول حاصل از فعالیت‌های مجرمانه را پنهان کنند. مجرمان از تکنیک‌های پولشویی متعددی شامل «میکسرها» و «تامبلرها» استفاده می‌کنند که ارتباط بین آدرس یا کیف‌پول کریپتو ارسال‌کننده و آدرس دریافت‌کننده را قطع می‌کنند.
نتیجه‌گیری
پولشویی دارایی‌های مالی به‌دست‌آمده غیرقانونی را مخفی می‌کند. دولت‌های جهانی و مؤسسات مالی اقدامات ضد پولشویی را در نظر گرفته‌اند. فعالیت‌های آنلاین و دارایی‌های دیجیتال به تراکنش‌های پولشویی افزوده‌اند.