تحلیل بنیادین
ساختار اصلی-تغذیه‌کننده چیست؟
یک ابزار رایج است که توسط صندوق‌های پوشش ریسک استفاده می‌شود تا سرمایه‌های مشمول مالیات و معاف از مالیات جمع‌آوری‌شده را تجمیع کند.
ساختار اصلی-تغذیه‌کننده یک ابزار رایج است که توسط صندوق‌های پوشش ریسک استفاده می‌شود تا سرمایه‌های مشمول مالیات و معاف از مالیات جمع‌آوری‌شده از سرمایه‌گذاران در ایالات متحده و خارج از کشور را در یک صندوق اصلی تجمیع کند. وسایل سرمایه‌گذاری جداگانه‌ای، که به‌عنوان صندوق‌های تغذیه‌کننده شناخته می‌شوند، برای هر گروه از سرمایه‌گذاران ایجاد می‌شوند.
سرمایه‌گذاران سرمایه خود را در صندوق‌های تغذیه‌کننده مربوطه خود واریز می‌کنند، که این صندوق‌ها در نهایت دارایی‌ها را در یک وسیله مرکزی به نام صندوق اصلی سرمایه‌گذاری می‌کنند. صندوق اصلی مسئول انجام تمام سرمایه‌گذاری‌های پرتفوی و فعالیت‌های معاملاتی است. هزینه‌های مدیریت و عملکرد در سطح صندوق‌های تغذیه‌کننده پرداخت می‌شوند.
نکات کلیدی
- در ساختار اصلی-تغذیه‌کننده، صندوق‌های سرمایه‌گذاری از سرمایه سرمایه‌گذاران تشکیل می‌شوند؛ این صندوق‌های تغذیه‌کننده به نوبه خود در یک صندوق اصلی مرکزی سرمایه‌گذاری می‌کنند.
- صندوق‌های پوشش ریسک معمولاً از ساختار اصلی-تغذیه‌کننده برای تطبیق با سرمایه‌گذاران آمریکایی و غیرآمریکایی استفاده می‌کنند.
- ساختار اصلی-تغذیه‌کننده به صندوق‌ها امکان می‌دهد از اقتصاد مقیاس و رفتار مالیاتی «انتقال مستقیم» بهره‌مند شوند.
نحوه عملکرد ساختار اصلی-تغذیه‌کننده
ساختار اصلی-تغذیه‌کننده با سرمایه‌گذاران آغاز می‌شود که سرمایه خود را به صندوق تغذیه‌کننده واریز می‌کنند. صندوق تغذیه‌کننده، که شامل تمام سرمایه شراکت محدود/سهام‌داران است، «سهام» صندوق اصلی را خریداری می‌کند، مشابه خرید سهام یک شرکت. تفاوت اصلی البته در این است که صندوق تغذیه‌کننده با خرید سهام صندوق اصلی، تمام ویژگی‌های درآمدی صندوق اصلی، از جمله سود، عواید، تعدیلات مالیاتی و سود سهام را دریافت می‌کند.
اگرچه این ساختار دوسطحی می‌تواند به اشکال مختلفی مانند صندوق‌های سرمایه‌گذاری «صندوق در صندوق» وجود داشته باشد، ساختار اصلی-تغذیه‌کننده به‌ویژه در میان صندوق‌های پوشش ریسکی که برای سرمایه‌گذاران آمریکایی و خارجی یا برون‌مرزی فعالیت می‌کنند، رایج است. استفاده از ساختار اصلی-تغذیه‌کننده به مدیران دارایی امکان می‌دهد از یک استخر سرمایه بزرگ بهره‌مند شوند و در عین حال بتوانند صندوق‌های سرمایه‌گذاری را برای بازارهای خاص طراحی کنند.
ترکیب اصلی-تغذیه‌کننده
ساختار اصلی-تغذیه‌کننده به‌طور متوسط شامل یک صندوق اصلی برون‌مرزی با یک صندوق تغذیه‌کننده داخلی و یک صندوق تغذیه‌کننده برون‌مرزی است. صندوق‌های تغذیه‌کننده که در یک صندوق اصلی سرمایه‌گذاری می‌کنند، گزینه‌ها و تنوع در انتخاب دارند. به عبارت دیگر، صندوق‌های تغذیه‌کننده ممکن است از نظر نوع سرمایه‌گذار، ساختار هزینه‌ها، حداقل سرمایه‌گذاری، ارزش خالص دارایی‌ها و سایر ویژگی‌های عملیاتی متفاوت باشند.
به این ترتیب، صندوق‌های تغذیه‌کننده مجبور نیستند به یک صندوق اصلی خاص پایبند باشند، بلکه می‌توانند به‌عنوان نهادهای قانونی مستقل عمل کنند و قادر به سرمایه‌گذاری در صندوق‌های اصلی مختلف باشند.
برای مثال، اگر صندوق تغذیه‌کننده A با ۱۰۰ دلار و صندوق تغذیه‌کننده B با ۲۰۰ دلار کل سرمایه‌گذاری‌های یک صندوق اصلی را تأمین کنند، صندوق A یک‌سوم بازده صندوق اصلی و صندوق B دوسوم بازده را دریافت خواهد کرد.
مزایای ساختار اصلی-تغذیه‌کننده
یکی از مزایای قابل‌توجه ساختار اصلی-تغذیه‌کننده، تجمیع پرتفوی‌های مختلف در یک نهاد است. تجمیع امکان کاهش هزینه‌های عملیاتی و معاملاتی را فراهم می‌کند. یک پرتفوی بزرگ‌تر از مزایای اقتصاد مقیاس بهره‌مند می‌شود. همچنین، به دلیل اندازه‌اش، پرتفوی گزینه‌های بهتری برای خدمات و شرایط مطلوب‌تری از سوی کارگزاران اصلی و سایر مؤسسات دارد.
مزایا
- اقتصاد مقیاس
- وضعیت شراکت با مزایای مالیاتی
- راحتی برای سرمایه‌گذاران داخلی و بین‌المللی
معایب
- سود سهام مشمول مالیات کسر در مبدأ (در صورت برون‌مرزی)
- دشواری در تعیین استراتژی سرمایه‌گذاری جهانی
معایب ساختار اصلی-تغذیه‌کننده
نقص اصلی ساختار اصلی-تغذیه‌کننده این است که وجوه نگهداری‌شده در خارج از کشور معمولاً مشمول مالیات کسر در مبدأ ۳۰ درصدی بر سود سهام ایالات متحده هستند. عیب دیگر ذاتی این ساختار این است که ترکیبی از سرمایه‌گذاران با طیف گسترده‌ای از ویژگی‌ها و اولویت‌های سرمایه‌گذاری را گرد هم می‌آورد.
اغلب، تلاش برای یافتن یک نقطه مشترک دشوار، اگر نه کاملاً غیرممکن، است، زیرا سرمایه‌گذاری‌ها و استراتژی‌هایی که برای یک نوع خاص از سرمایه‌گذار مناسب هستند، ممکن است برای نیازهای نوع دیگری از سرمایه‌گذار نامناسب یا حتی متضاد باشند.
مثال واقعی از ساختار اصلی-تغذیه‌کننده
روابط بین یک صندوق اصلی و صندوق‌های تغذیه‌کننده آن می‌تواند پیچیده باشد، همان‌طور که یک پرونده قضایی در سال ۲۰۱۸ نشان داد. موضوع مورد بحث نحوه برخورد با بازخریدهای یک صندوق تغذیه‌کننده از یک صندوق اصلی در سناریوی انحلال بود.
صندوق آرودن مارون آسیا دراگون فیدر (Ardon Maroon Asia Dragon Feeder Fund) یک صندوق تغذیه‌کننده برای صندوق اصلی آرودن مارون آسیا (Ardon Maroon Asia Master Fund) بود. همان افراد به‌عنوان مدیران هر دو صندوق فعالیت می‌کردند. همچنین، هر دو صندوق مدیر سرمایه‌گذاری، مدیر اجرایی و نماینده انتقال یکسانی را منصوب کرده بودند.
در سال ۲۰۱۴، یکی از سرمایه‌گذاران صندوق تغذیه‌کننده اطلاعیه بازخرید ارائه داد. صندوق تغذیه‌کننده، که هیچ دارایی مستقلی نداشت، فرض کرد که صندوق اصلی به‌طور خودکار درخواست بازخرید را برآورده خواهد کرد – چیزی که به «بازخرید پشت‌به‌پشت» معروف است. بااین‌حال، چند ماه بعد هر دو صندوق وارد فرآیند انحلال شدند. هنگامی که سرمایه‌گذار اولیه ادعای بدهی خود را برای دریافت پول ارائه کرد، توسط متصدیان انحلال صندوق اصلی آرودن مارون آسیا رد شد، با این استدلال که آسیا دراگون هرگز به‌طور رسمی اطلاعیه درخواست بازخرید جداگانه‌ای به آن ارائه نکرده بود.
یک دعوی قضایی در جزایر کیمن، جایی که صندوق‌ها مستقر بودند، مطرح شد. در اواسط سال ۲۰۱۸، دادگاه عالی جزایر کیمن به نفع صندوق اصلی رأی داد. اگرچه بازخریدهای پشت‌به‌پشت در صنعت رایج هستند، دادگاه خاطرنشان کرد که اسناد قانونی آرودن مارون آسیا نیازمند اطلاعیه کتبی بازخرید از صندوق‌های تغذیه‌کننده بود.
بنابراین، آسیا دراگون در عدم اطلاع‌رسانی جداگانه به صندوق اصلی خود کوتاهی کرده بود، حتی اگر همان افراد به‌عنوان مدیران هر دو صندوق فعالیت می‌کردند و هر دو صندوق مدیر سرمایه‌گذاری، مدیر اجرایی و نماینده انتقال یکسانی را منصوب کرده بودند.