تحلیل بنیادین
بازده تا بدترین حالت چیست؟
معیاری است که پایینترین بازده ممکن را برای یک اوراق قرضه که کاملاً مطابق با شرایط قرارداد خود عمل میکند، نشان میدهد.
بازده تا بدترین حالت (Yield to Worst یا YTW) معیاری است که پایینترین بازده ممکن را برای یک اوراق قرضه که کاملاً مطابق با شرایط قرارداد خود عمل میکند، نشان میدهد. این نوع بازده زمانی مورد اشاره قرار میگیرد که اوراق قرضه دارای مفادی باشد که به صادرکننده اجازه میدهد آن را پیش از سررسید تسویه کند. YTW به سرمایهگذاران کمک میکند تا ریسکها را مدیریت کنند و اطمینان حاصل کنند که نیازهای درآمدی خاص حتی در بدترین سناریوها برآورده خواهد شد.
نکات کلیدی
- بازده تا بدترین حالت، معیاری است که پایینترین بازده ممکن را برای یک اوراق قرضه با مفاد بازنشستگی زودهنگام نشان میدهد.
- فرض بر این است که اوراق قرضه در اولین تاریخ مجاز طبق شرایط آن، مثلاً از طریق فراخوان یا بازخرید زودهنگام، تسویه میشود.
- بازده تا بدترین حالت اغلب همان بازده تا فراخوان (YTC) است.
- بازده تا بدترین حالت همیشه کمتر از بازده تا سررسید است، زیرا بازده را برای دوره سرمایهگذاری کوتاهتر نشان میدهد.
- بازده تا بدترین حالت: پایینترین بازده ممکنی که میتوان از یک اوراق قرضه بدون نکول صادرکننده دریافت کرد.
- مقابل بازده تا بدترین حالت، بازده تا بهترین حالت است که بالاترین بازده ممکن برای سرمایهگذار از یک اوراق قرضه را نشان میدهد.
درک بازده تا بدترین حالت (YTW)
بازده تا بدترین حالت بر اساس اولین تاریخ فراخوان یا بازنشستگی محاسبه میشود. فرض بر این است که اگر صادرکننده اوراق قرضه از گزینه فراخوان استفاده کند، بازپرداخت اصل رخ میدهد. پس از فراخوان، معمولاً اصل بازگردانده میشود و پرداختهای کوپن متوقف میشود. صادرکننده احتمالاً گزینه فراخوان خود را اعمال میکند اگر بازدهها در حال کاهش باشد و بتواند با صدور اوراق جدید در محیط بازار کنونی، نرخ کوپن پایینتری به دست آورد.
YTW همچنین ممکن است به عنوان بازده تا فراخوان (YTC) شناخته شود. برای شناسایی YTW، باید هم بازده تا فراخوان و هم بازده تا سررسید محاسبه شوند. بهطور کلی، YTW ممکن است با بازده تا سررسید یکسان باشد، اما هرگز نمیتواند بیشتر از آن باشد، زیرا بازده را برای سرمایهگذار در تاریخ بازپرداخت زودهنگامتر از سررسید کامل نشان میدهد. YTW پایینترین بازده ممکنی است که سرمایهگذار میتواند از نگهداری یک اوراق قرضه خاص که کاملاً مطابق با قرارداد خود بدون نکول عمل میکند، به دست آورد. YTW با نکول ارتباطی ندارد، زیرا اینها سناریوهای کاملاً متفاوتی هستند.
مکانیزمها
بازده تا فراخوان، نرخ بازده سالانهای است با فرض اینکه اوراق قرضه توسط صادرکننده در اولین تاریخ قابل فراخوان بازخرید شود. اوراق قرضه قابل فراخوان است اگر صادرکننده حق بازخرید آن را پیش از تاریخ سررسید داشته باشد. YTW پایینتر از بازده تا فراخوان یا بازده تا سررسید است.
مفاد فروش (Put Provision) به سرمایهگذار حق میدهد اوراق قرضه را در تاریخ مشخصی با قیمت معینی به شرکت بازفروشد. بازده تا فروش وجود دارد، اما این در YTW لحاظ نمیشود، زیرا این گزینه سرمایهگذار برای فروش اوراق است. سرمایهگذاران اوراق قرضه همچنین ارزشهای پراکندگی تا بدترین حالت (Spread-to-Worst یا STW) اوراق با سررسید مشابه را بررسی میکنند. STW تفاوت بین YTW یک اوراق قرضه و یک اوراق خزانه ایالات متحده را محاسبه میکند.
معادله محاسبه YTC به شرح زیر است:
YTC = (پرداخت بهره کوپن + (قیمت فراخوان - ارزش بازار) ÷ تعداد سالها تا فراخوان) ÷ ((قیمت فراخوان + ارزش بازار) ÷ ۲)
تحلیل بازدهها بازدهها معمولاً همیشه بهصورت سالانه گزارش میشوند. اگر اوراق قرضه قابل فراخوان نباشد، بازده تا سررسید مهمترین و مناسبترین بازده برای استفاده سرمایهگذاران است، زیرا بازده تا فراخوان وجود ندارد.
معادله محاسبه بازده تا سررسید به شرح زیر است:
اگر اوراق قرضه قابل فراخوان باشد، بررسی YTW اهمیت پیدا میکند. بازده تا سررسید همیشه بیشتر از YTW است، زیرا سرمایهگذار در صورت نگهداری اوراق تا سررسید کامل، درآمد بیشتری کسب میکند. با این حال، YTW مهم است، زیرا بررسی دقیقتری از اوراق قرضه با مفاد فراخوان ارائه میدهد. هرچه مدت نگهداری اوراق کوتاهتر باشد، سرمایهگذار درآمد کمتری کسب میکند. YTW محاسبه روشنی از این سناریوی بالقوه ارائه میدهد و پایینترین بازده ممکن را نشان میدهد.
برخی دیگر از انواع بازده که سرمایهگذار ممکن است بخواهد در نظر بگیرد شامل بازده جاری (Running Yield) و بازده اسمی (Nominal Yield) است.