گزینه مبتنی بر بازده چیست؟

گزینه مبتنی بر بازده به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد تا به جای قیمت یک اوراق بهادار، گزینه‌های خرید (call) یا فروش (put) را بر اساس بازده آن معامله کنند.

نکات کلیدی

• گزینه مبتنی بر بازده، قراردادی است که به خریدار حق می‌دهد (بدون الزام) بر اساس ارزش پایه، که برابر با 10 برابر بازده است، خرید یا فروش انجام دهد.
• این گزینه‌ها برای محافظت از پرتفوی‌ها و کسب سود در محیط افزایش نرخ بهره بسیار مفید هستند.
• ممکن است برخی از مزایای گزینه‌های مبتنی بر بازده از طریق خرید گزینه‌ها روی صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) راحت‌تر به دست آید.

درک گزینه‌های مبتنی بر بازده

گزینه مبتنی بر بازده، قراردادی است که به خریدار حق می‌دهد (بدون الزام) بر اساس ارزش پایه، که برابر با 10 برابر بازده است، خرید یا فروش انجام دهد. بازده‌ها به‌صورت درصد بیان می‌شوند و ارزش پایه این قراردادهای گزینه برابر با 10 برابر بازده آن‌هاست. برای مثال، اوراق خزانه‌داری با بازده 1.6 درصد، گزینه‌ای مبتنی بر بازده با ارزش پایه 16 خواهد داشت. این گزینه‌ها به‌صورت نقدی تسویه می‌شوند و به آن‌ها گزینه‌های نرخ بهره نیز گفته می‌شود.

خریدار گزینه خرید مبتنی بر بازده انتظار دارد نرخ‌های بهره افزایش یابد، در حالی که خریدار گزینه فروش مبتنی بر بازده انتظار کاهش نرخ‌های بهره را دارد. اگر نرخ بهره اوراق بدهی پایه از نرخ اعتصاب (strike rate) گزینه خرید مبتنی بر بازده بالاتر رود، این گزینه در وضعیت سودآور (in the money) قرار می‌گیرد. برای گزینه فروش مبتنی بر بازده، زمانی که نرخ بهره به زیر نرخ اعتصاب کاهش یابد، گزینه سودآور می‌شود. با این حال، خریداران گزینه‌های مبتنی بر بازده باید حق بیمه گزینه (option premium) را نیز پرداخت کنند. با افزایش بازده‌ها، حق بیمه گزینه‌های خرید مبتنی بر بازده افزایش می‌یابد و گزینه‌های فروش مبتنی بر بازده ارزش خود را از دست می‌دهند.

گزینه‌های مبتنی بر بازده، گزینه‌های اروپایی هستند، به این معنا که تنها در تاریخ انقضا قابل اعمال هستند. در مقابل، گزینه‌های آمریکایی را می‌توان در هر زمان تا تاریخ انقضای قرارداد اعمال کرد.

با توجه به اینکه این گزینه‌ها به‌صورت نقدی تسویه می‌شوند، نویسنده گزینه خرید تنها مبلغ نقدی را به خریداری که از حقوق ارائه‌شده توسط گزینه استفاده می‌کند، پرداخت می‌کند. مبلغ نقدی پرداختی، تفاوت بین بازده واقعی و بازده اعتصاب است.

انواع گزینه‌های مبتنی بر بازده

برخی از شناخته‌شده‌ترین گزینه‌های مبتنی بر بازده، بازده‌های اوراق خزانه‌داری تازه‌صادرشده 13 هفته‌ای، اسناد خزانه‌داری پنج‌ساله، اوراق خزانه‌داری 10 ساله و اوراق قرضه خزانه‌داری 30 ساله را دنبال می‌کنند.

• گزینه‌های مبتنی بر بازده اسناد خزانه‌داری 13 هفته‌ای (IRX) مستقیم‌ترین راه برای کسب سود از تغییرات نرخ بهره هستند.
• گزینه‌های مبتنی بر بازده‌های خزانه‌داری پنج‌ساله (FVX)، 10 ساله (TNX) و 30 ساله (TYX) معمولاً به تغییرات کوتاه‌مدت نرخ بهره کمتر حساس هستند.

مزایای گزینه‌های مبتنی بر بازده

گزینه‌های مبتنی بر بازده برای محافظت از پرتفوی‌ها و کسب سود در محیط افزایش نرخ بهره بسیار مفید هستند. این گزینه‌ها یکی از معدود راه‌های کسب سود در زمان افزایش نرخ‌های بهره هستند. دلیل آن به شرح زیر است:

گاهی اوقات، فدرال رزرو کمپینی برای افزایش مداوم نرخ‌های بهره آغاز می‌کند. این معمولاً زمانی رخ می‌دهد که فدرال رزرو بخواهد افزایش‌های غیرپایدار قیمت‌ها ناشی از سفته‌بازی در بازار سهام یا کالاها را کاهش دهد. با افزایش نرخ‌های بهره، سرمایه‌گذاران می‌توانند بدون ریسک در بازار پول بازده بیشتری کسب کنند. این امر ریسک‌های سهام، کالاها و حتی اوراق قرضه را کمتر جذاب می‌کند. با فروش دارایی‌های پرریسک توسط سرمایه‌گذاران، قیمت‌های آن‌ها کاهش می‌یابد که سفته‌بازی را نیز کم می‌کند.

سال‌های 1981، 1994 و 2018 از نمونه‌های برجسته افزایش مکرر نرخ‌ها توسط فدرال رزرو هستند.

در محیط افزایش نرخ، یافتن دارایی‌ای با قیمت رو به رشد دشوار است. با این حال، گزینه‌های خرید مبتنی بر بازده، به‌ویژه بر بازده اسناد خزانه‌داری 13 هفته‌ای، احتمالاً سودآور خواهند بود.

مهم

دستیابی به مزایای محافظتی گزینه‌های مبتنی بر بازده از دارایی‌های متعارف مانند سهام و اوراق قرضه غیرممکن است.

معایب گزینه‌های مبتنی بر بازده

راه‌های دیگری برای کسب مزایای گزینه‌های مبتنی بر بازده وجود دارد. این گزینه‌ها برای بسیاری از سرمایه‌گذاران کمتر شناخته‌شده‌اند نسبت به گزینه‌های روی صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF). خرید گزینه فروش روی ETF خزانه‌داری بلندمدت راه دیگری برای کسب سود در زمان افزایش نرخ‌های بهره است.

گزینه‌های مبتنی بر بازده همچنین مانند اکثر گزینه‌های دیگر از کاهش ارزش زمانی (time decay) رنج می‌برند. اگر نرخ‌های بهره ثابت بمانند، که ممکن است سال‌ها ادامه یابد، خریداران گزینه‌های مبتنی بر بازده ضرر خواهند کرد.