اخبار
رتبه‌بندی داخلی پیشرفته (AIRB) چیست؟
رتبه‌بندی داخلی پیشرفته ابزاری برای اندازه‌گیری ریسک است که در آن تمام مؤلفه‌های ریسک به صورت داخلی در یک مؤسسه مالی محاسبه می‌شوند.
رتبه‌بندی داخلی پیشرفته (AIRB) ابزاری برای اندازه‌گیری ریسک است که در آن تمام مؤلفه‌های ریسک به صورت داخلی در یک مؤسسه مالی محاسبه می‌شوند. AIRB، که تحت قوانین سرمایه Basel II برای مؤسسات مالی انجام می‌شود، می‌تواند به یک مؤسسه کمک کند تا الزامات سرمایه‌ای و ریسک اعتباری خود را کاهش دهد.
علاوه بر تخمین‌های رویکرد رتبه‌بندی داخلی پایه (IRB)، رویکرد پیشرفته ریسک نکول را با استفاده از زیان در صورت نکول (LGD)، مواجهه در زمان نکول (EAD)، و احتمال نکول (PD) ارزیابی می‌کند.
این سه عنصر به تعیین دارایی وزن‌دار شده بر اساس ریسک (RWA) کمک می‌کنند که بر اساس درصد برای کل سرمایه مورد نیاز محاسبه می‌شود.
نکات کلیدی
- سیستم رتبه‌بندی داخلی پیشرفته (AIRB) ابزاری برای اندازه‌گیری ریسک است که توسط مؤسسات مالی تحت Basel II استفاده می‌شود.
- به طور اساسی، AIRB روشی برای اندازه‌گیری دقیق عوامل ریسک یک شرکت مالی است.
- به طور خاص، AIRB تخمینی داخلی از مواجهه با ریسک اعتباری است که بر اساس جداسازی ریسک‌های خاص مانند نکول در پرتفوی وام تمرکز دارد.
- با استفاده از AIRB، یک بانک می‌تواند الزامات سرمایه‌ای خود را با جداسازی عوامل ریسک خاص که جدی‌تر هستند و کم اهمیت کردن دیگران ساده‌سازی کند.
درک سیستم‌های رتبه‌بندی داخلی پیشرفته
پیاده‌سازی رویکرد AIRB یکی از مراحل فرآیند تبدیل شدن به یک مؤسسه مطابق با Basel II است. با این حال، یک مؤسسه تنها در صورتی می‌تواند رویکرد AIRB را پیاده‌سازی کند که با استانداردهای نظارتی خاصی که در توافق Basel II مشخص شده‌اند، مطابقت داشته باشد.
Basel II مجموعه‌ای از مقررات بانکی بین‌المللی است که توسط کمیته نظارت بانکی Basel در ژوئیه 2006 منتشر شد و بر مقررات مشخص‌شده در Basel I گسترش یافت.
این مقررات قوانین و دستورالعمل‌های یکسانی را برای ایجاد برابری در زمینه بانکی بین‌المللی فراهم کردند. Basel II قوانین الزامات حداقل سرمایه‌ای که در Basel I تعیین شده بودند را گسترش داد، چارچوبی برای بازبینی نظارتی ارائه کرد، و الزامات افشا برای ارزیابی کفایت سرمایه را تعیین کرد. Basel II همچنین ریسک اعتباری دارایی‌های مؤسسات را در بر می‌گیرد.
سیستم‌های رتبه‌بندی داخلی پیشرفته و مدل‌های تجربی
رویکرد AIRB به بانک‌ها اجازه می‌دهد تا بسیاری از مؤلفه‌های ریسک داخلی را خودشان تخمین بزنند. در حالی که مدل‌های تجربی بین مؤسسات متفاوت هستند، یک نمونه مدل Jarrow-Turnbull است. این مدل که ابتدا توسط رابرت آ. جارو (شرکت کاماکورا و دانشگاه کرنل) همراه با استوارت ترنبال (دانشگاه هیوستون) توسعه و منتشر شد، یک مدل اعتباری «شکل کاهش‌یافته» است.
مدل‌های اعتباری شکل کاهش‌یافته بر توصیف ورشکستگی به عنوان یک فرآیند آماری تمرکز دارند، در مقابل مدل میکرواقتصادی ساختار سرمایه شرکت. (فرآیند دوم اساس مدل‌های اعتباری ساختاری رایج را تشکیل می‌دهد.)
مدل Jarrow-Turnbull از چارچوب نرخ‌های بهره تصادفی استفاده می‌کند. مؤسسات مالی اغلب با هر دو مدل اعتباری ساختاری و مدل‌های Jarrow-Turnbull هنگام تعیین ریسک نکول کار می‌کنند.
سیستم‌های رتبه‌بندی داخلی پیشرفته همچنین به بانک‌ها کمک می‌کنند تا زیان در صورت نکول (LGD) و مواجهه در زمان نکول (EAD) را تعیین کنند.
یادداشت زیان در صورت نکول میزان پولی است که در صورت نکول وام‌گیرنده از دست می‌رود؛ در حالی که مواجهه در زمان نکول ارزش کل بانکی است که در زمان نکول در معرض ریسک قرار دارد.
مقررات
الزامات سرمایه‌ای، که توسط نهادهای نظارتی مانند بانک تسویه‌های بین‌المللی، شرکت بیمه سپرده فدرال، و هیئت رزرو فدرال تعیین می‌شوند، مقدار نقدینگی مورد نیاز برای سطح معینی از دارایی‌ها در بسیاری از مؤسسات مالی را مشخص می‌کنند.
این الزامات همچنین تضمین می‌کنند که بانک‌ها و مؤسسات سپرده‌گذاری سرمایه کافی برای تحمل زیان‌های عملیاتی و انجام برداشت‌ها داشته باشند. AIRB می‌تواند به مؤسسات مالی کمک کند تا این سطوح را تعیین کنند.
سؤالات متداول (FAQs)
تفاوت بین رویکرد IRB پایه و پیشرفته چیست؟
در رویکرد IRB پایه، بانک‌ها تنها احتمال نکول را مدل‌سازی می‌کنند. در نسخه پیشرفته، بانک‌ها همچنین می‌توانند زیان در صورت نکول و سطوح مواجهه در زمان نکول خود را مدل‌سازی کنند.
سیستم رتبه‌بندی Basel II چیست؟
سیستم رتبه‌بندی Basel II مجموعه‌ای از مقررات بانکی بین‌المللی است که قوانین الزامات حداقل سرمایه‌ای که در Basel I تعیین شده بودند را گسترش داد. این سیستم چارچوبی برای نظارت نظارتی ارائه کرد و الزامات افشای جدیدی برای ارزیابی کفایت سرمایه بانک‌ها تعیین کرد.
سه رکن Basel II چیست؟
Basel II، دومین توافق از سه توافق Basel، بر اساس سه رکن اصلی است: الزامات حداقل سرمایه، نظارت نظارتی، و انضباط بازار.
نتیجه نهایی
رتبه‌بندی داخلی پیشرفته (AIRB) یکی از چندین نوع سیستم برای اندازه‌گیری ریسک در یک مؤسسه مالی است. با AIRB، تمام مؤلفه‌های ریسک به صورت داخلی در یک مؤسسه مالی محاسبه می‌شوند. چنین سیستم‌های ارزیابی ریسک می‌توانند به یک مؤسسه کمک کنند تا الزامات سرمایه‌ای و ریسک اعتباری خود را کاهش دهد.