تحلیل تکنیکال
نسبت آزمون اسید چیست؟
نسبت آزمون اسید نشان می‌دهد که آیا یک شرکت قادر به پرداخت تعهدات کوتاه‌مدت خود است یا خیر.
نسبت آزمون اسید که معمولاً به عنوان نسبت سریع شناخته می‌شود، از داده‌های ترازنامه یک شرکت استفاده می‌کند تا نشان دهد آیا این شرکت توانایی پوشش تعهدات کوتاه‌مدت خود را دارد یا خیر. نسبتی برابر با 1.0 یا بیشتر معمولاً نشان‌دهنده این است که شرکت می‌تواند تعهدات کوتاه‌مدت خود را پرداخت کند. نسبتی کمتر از 1.0 نشان می‌دهد که ممکن است در پرداخت این تعهدات با مشکل مواجه شود.
نکات کلیدی
- نسبت آزمون اسید یا نسبت سریع کمک می‌کند تا نشان دهد آیا یک شرکت می‌تواند به سرعت بدهی‌های کوتاه‌مدت خود را با استفاده از دارایی‌های نقدپذیر خود پرداخت کند.
- نسبتی بالاتر از 1.0 معمولاً نشانه خوبی است.
- این نسبت محافظه‌کارانه‌تر از نسبت جاری است زیرا موجودی‌ها و سایر دارایی‌هایی که به راحتی به پول نقد تبدیل نمی‌شوند را کنار می‌گذارد.
- نسبت آزمون اسید بالا همیشه عالی نیست زیرا ممکن است نشان‌دهنده این باشد که شرکت مقدار زیادی پول نقد بلااستفاده نگه داشته است به جای اینکه آن را به کار گیرد.
درک نسبت آزمون اسید
تحلیلگران در برخی موقعیت‌ها ترجیح می‌دهند از نسبت آزمون اسید به جای نسبت جاری، که به عنوان نسبت سرمایه در گردش نیز شناخته می‌شود، استفاده کنند زیرا روش آزمون اسید دارایی‌هایی مانند موجودی‌ها را که ممکن است به سختی به سرعت نقد شوند، نادیده می‌گیرد. نسبت آزمون اسید یک معیار محافظه‌کارانه‌تر است.
شرکت‌هایی با نسبت آزمون اسید کمتر از 1.0 دارایی‌های نقدپذیر کافی برای پرداخت بدهی‌های جاری خود ندارند و بنابراین باید با احتیاط با آن‌ها برخورد شود. اگر نسبت آزمون اسید بسیار کمتر از نسبت جاری باشد، دارایی‌های جاری یک شرکت به شدت به موجودی‌ها وابسته هستند.
با این حال، این همیشه نشانه بدی نیست، زیرا برخی مدل‌های کسب‌وکار ذاتاً به موجودی‌ها وابسته هستند. فروشگاه‌های خرده‌فروشی ممکن است نسبت‌های آزمون اسید بسیار پایینی داشته باشند بدون اینکه لزوماً در معرض خطر باشند. دامنه قابل‌قبول برای نسبت آزمون اسید در صنایع مختلف متفاوت است و خواهید دید که مقایسه‌ها زمانی معنادارتر هستند که شرکت‌های هم‌رده در یک صنعت را تحلیل کنید. نسبت آزمون اسید برای اکثر صنایع باید از 1.0 فراتر رود، اما نسبت بالا همیشه خوب نیست. این می‌تواند نشان‌دهنده این باشد که پول نقد انباشته شده و بلااستفاده مانده است به جای اینکه سرمایه‌گذاری مجدد شود، به سهامداران بازگردانده شود، یا به طور مؤثری مورد استفاده قرار گیرد.
نکته مهم: برخی از شرکت‌های فناوری جریان‌های نقدی عظیمی تولید می‌کنند و بنابراین نسبت‌های آزمون اسید به اندازه 7 یا 8 دارند. این قطعاً بهتر از گزینه دیگر است، اما این شرکت‌ها از سوی سرمایه‌گذاران فعال مورد انتقاد قرار گرفته‌اند که ترجیح می‌دهند سهامداران بخشی از سود را دریافت کنند.
محاسبه نسبت آزمون اسید
صورت نسبت آزمون اسید می‌تواند به روش‌های مختلفی تعریف شود، اما ملاحظه اصلی باید به دست آوردن دیدی واقع‌بینانه از دارایی‌های نقدپذیر شرکت باشد. پول نقد و معادل‌های نقدی باید شامل شوند، همچنین سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت مانند اوراق بهادار قابل‌فروش.
حساب‌های دریافتنی معمولاً شامل می‌شوند، اما این برای هر صنعتی مناسب نیست. حساب‌های دریافتنی در صنعت ساخت‌وساز ممکن است زمان بسیار بیشتری برای وصول نیاز داشته باشند تا آنچه در سایر صنایع استاندارد است، بنابراین گنجاندن آن‌ها می‌تواند موقعیت مالی یک شرکت را بسیار امن‌تر از آنچه در واقعیت است نشان دهد.
فرمول به این صورت است:
نسبت آزمون اسید = (پول نقد + اوراق بهادار قابل‌فروش + حساب‌های دریافتنی) ÷ بدهی‌های جاری
که در آن:
- A/R = حساب‌های دریافتنی
روش دیگری برای محاسبه صورت نسبت، گرفتن تمام دارایی‌های جاری و کسر دارایی‌های غیرنقدپذیر است. مهم‌تر از همه، موجودی‌ها باید کسر شوند. این کار تصویر را برای کسب‌وکارهای خرده‌فروشی به دلیل مقدار موجودی‌هایی که دارند، منفی‌تر می‌کند.
سایر عناصری که به عنوان دارایی در ترازنامه ظاهر می‌شوند باید کسر شوند اگر نتوانند برای پوشش بدهی‌ها در کوتاه‌مدت استفاده شوند. این‌ها می‌توانند شامل پیش‌پرداخت‌ها به تأمین‌کنندگان، پیش‌پرداخت‌ها، و دارایی‌های مالیاتی معوق باشند.
مخرج نسبت باید شامل تمام بدهی‌های جاری، بدهی‌ها، و تعهداتی باشد که ظرف یک سال سررسید می‌شوند. مهم است توجه داشته باشید که زمان در نسبت آزمون اسید لحاظ نمی‌شود. اگر حساب‌های پرداختنی شرکت تقریباً سررسید شده باشند اما حساب‌های دریافتنی آن برای ماه‌ها دریافت نشوند، شرکت ممکن است در موقعیت بسیار متزلزل‌تری باشد تا آنچه نسبت آن نشان می‌دهد. عکس این موضوع نیز می‌تواند درست باشد.
واقعیت سریع گفته می‌شود اصطلاح "آزمون اسید" از آزمایش فلزات گران‌بها مانند طلا با اسید برای اطمینان از واقعی بودن آن‌ها نشأت گرفته است.
مثال نسبت آزمون اسید
نسبت آزمون اسید یک شرکت می‌تواند با استفاده از ترازنامه آن محاسبه شود. این نسخه‌ای خلاصه‌شده از ترازنامه شرکت اپل (AAPL) در تاریخ 27 ژانویه 2022 است که اجزای دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری شرکت را نشان می‌دهد. تمام ارقام به میلیون دلار هستند:
- پول نقد و معادل‌های نقدی: 37,119
- اوراق بهادار قابل‌فروش کوتاه‌مدت: 26,794
- حساب‌های دریافتنی: 30,213
- موجودی‌ها: 5,876
- دریافتنی‌های غیرتجاری فروشندگان: 35,040
- سایر دارایی‌های جاری: 18,112
- مجموع دارایی‌های جاری: 153,154
- حساب‌های پرداختنی: 74,362
- سایر بدهی‌های جاری: 49,167
- درآمد معوق: 7,876
- اوراق تجاری: 5,000
- بدهی بلندمدت: 11,169
- مجموع بدهی‌های جاری: 147,574
برای به دست آوردن دارایی‌های جاری نقدپذیر شرکت، جمع کنید:
- پول نقد و معادل‌های نقدی
- اوراق بهادار قابل‌فروش کوتاه‌مدت
- حساب‌های دریافتنی
- دریافتنی‌های غیرتجاری فروشندگان
برای به دست آوردن بدهی‌های جاری، جمع کنید:
- حساب‌های پرداختنی
- سایر بدهی‌های جاری
سپس دارایی‌های جاری نقدپذیر را بر بدهی‌های جاری تقسیم کنید تا نسبت آزمون اسید را محاسبه کنید. محاسبه به این صورت خواهد بود:
نسبت آزمون اسید اپل = (37,119 دلار + 26,794 دلار + 30,213 دلار + 35,040 دلار) ÷ (74,362 دلار + 49,167 دلار) = 1.04
همه به یک روش نسبت آزمون اسید را محاسبه نمی‌کنند. هیچ روش واحد و قطعی برای تعیین نسبت آزمون اسید یک شرکت وجود ندارد. برخی تحلیلگران ممکن است اقلام ردیف ترازنامه‌ای را که در این مثال گنجانده نشده‌اند، شامل کنند. دیگران ممکن است اقلامی را که ما استفاده کرده‌ایم حذف کنند. بنابراین، مهم است که قبل از استفاده از معیارهایی که به شما ارائه شده‌اند، درک کنید که ارائه‌دهندگان داده‌ها چگونه به نتایج خود رسیده‌اند.
تفاوت بین نسبت جاری و نسبت آزمون اسید چیست؟
نسبت جاری، که به عنوان نسبت سرمایه در گردش نیز شناخته می‌شود، و نسبت آزمون اسید هر دو توانایی کوتاه‌مدت یک شرکت را برای تولید پول نقد کافی برای پرداخت تمام بدهی‌هایش در صورت سررسید شدن هم‌زمان اندازه‌گیری می‌کنند.
با این حال، نسبت آزمون اسید محافظه‌کارانه‌تر از نسبت جاری در نظر گرفته می‌شود، زیرا محاسبات آن اقلامی مانند موجودی‌ها را که ممکن است به سختی به سرعت نقد شوند، نادیده می‌گیرد. تفاوت کلیدی دیگر این است که نسبت آزمون اسید تنها دارایی‌هایی را شامل می‌شود که می‌توانند ظرف 90 روز یا کمتر به پول نقد تبدیل شوند. نسبت جاری شامل دارایی‌هایی است که می‌توانند ظرف یک سال به پول نقد تبدیل شوند.
نسبت آزمون اسید چه چیزی به شما می‌گوید؟
نسبت آزمون اسید یا نسبت سریع نشان می‌دهد که آیا یک شرکت دارای پول نقد کافی است یا می‌تواند به سرعت پول نقد به دست آورد تا بدهی‌های فوری خود، مانند بدهی‌های کوتاه‌مدت، را پرداخت کند. نسبت آزمون اسید برای اکثر صنایع باید از 1.0 فراتر رود. اگر کمتر از 1.0 باشد، شرکت‌ها دارایی‌های نقدپذیر کافی برای پرداخت بدهی‌های جاری خود ندارند و بنابراین باید با احتیاط با آن‌ها برخورد شود.
اگر نسبت آزمون اسید بسیار کمتر از نسبت جاری باشد، دارایی‌های جاری یک شرکت به شدت به موجودی‌ها وابسته هستند. با این حال، نسبت بسیار بالا می‌تواند نشان‌دهنده این باشد که پول نقد انباشته‌شده بلااستفاده مانده است به جای اینکه سرمایه‌گذاری مجدد شود، به سهامداران بازگردانده شود، یا به طور مؤثری مورد استفاده قرار گیرد.
چگونه نسبت آزمون اسید را محاسبه می‌کنید؟
پول نقد جاری، اوراق بهادار قابل‌فروش، و مجموع حساب‌های دریافتنی یک شرکت را بر بدهی‌های جاری آن تقسیم کنید. این اطلاعات را می‌توان در ترازنامه شرکت یافت.
نتیجه نهایی
نسبت آزمون اسید، که به عنوان نسبت سریع نیز شناخته می‌شود، معیاری است که برای تعیین اینکه آیا یک شرکت در موقعیت فروش دارایی‌ها ظرف 90 روز برای پوشش هزینه‌های فوری قرار دارد یا خیر، استفاده می‌شود. تحلیلگران معمولاً معتقدند که اگر نسبت بیش از 1.0 باشد، کسب‌وکار می‌تواند هزینه‌های فوری خود را پرداخت کند. اگر کمتر از 1.0 باشد، نمی‌تواند این کار را انجام دهد.
قابلیت اطمینان این نسبت به صنعت کسب‌وکاری که ارزیابی می‌کنید بستگی دارد، بنابراین بهتر است از آن هنگام مقایسه شرکت‌های مشابه استفاده شود.