تحویل به حمل‌کننده چیست؟

ت حویل به حمل‌کننده حالتی است که فروشنده مسئول تحویل کالا به مقصدی است که توسط خریدار مشخص شده است. این مقصد معمولاً یک فرودگاه، پایانه حمل و نقل، انبار یا هر مکان دیگری است که حمل‌کننده در آنجا فعالیت می‌کند. فروشنده هزینه‌های حمل و نقل را در قیمت کالا لحاظ کرده و تا زمانی که کالا به دست حمل‌کننده نرسد، خطر از دست رفتن کالا بر عهده او است. پس از آن، مسئولیت به عهده خریدار می‌افتد.

نکات کلیدی

• تحویل به حمل‌کننده به معنای این است که فروشنده کالا باید آن را به مقصدی که توسط خریدار مشخص شده، مانند فرودگاه یا پایانه حمل و نقل تحویل دهد.
• فروشنده هزینه‌های حمل و نقل را در قیمت کالا گنجانده و تا زمانی که کالا به دست حمل‌کننده نرسد، مسئولیت خطر از دست رفتن کالا بر عهده او است.
• پس از تحویل کالا به حمل‌کننده، مسئولیت تمامی موارد به عهده خریدار است.
• فروشنده مسئول تحویل کالا به مقصد حمل‌کننده است، اما ملزم به تخلیه کالا نمی‌باشد.

تحویل به حمل‌کننده چطور کار می‌کند؟

خریداران و فروشندگانی که در تجارت اقتصادی مشغول هستند می‌توانند از شرایط حمل و نقل FCA برای توصیف هر نقطه حمل و نقلی استفاده کنند، صرف‌نظر از تعداد روش‌های حمل و نقلی که در فرایند حمل کالا دخیل هستند. با این حال، نقطه مورد نظر باید در کشور مبدا فروشنده قرار داشته باشد. فروشنده موظف است کالا را به طور ایمن به آن مکان برساند. حمل‌کننده می‌تواند هر نوع خدمات حمل و نقل باشد، مانند کامیون، قطار، کشتی یا هواپیما.

زمانی که فروشنده کالا را به مکان مورد توافق تحویل دهد، مسئولیت کالا از فروشنده به حمل‌کننده یا خریدار منتقل می‌شود. فروشنده تنها مسئول تحویل کالا به مقصد مشخص شده به عنوان بخشی از انتقال مسئولیت است و ملزم به تخلیه کالا نمی‌باشد. با این حال، اگر مقصد کالا محل فروشنده باشد، ممکن است فروشنده مسئول اطمینان از اخذ مجوزهای صادراتی کالا از ایالات متحده باشد.

بر اساس شرایط حمل و نقل FCA، خریدار نیازی به رسیدگی به جزئیات صادرات و مجوزها ندارد زیرا این مسئولیت بر عهده فروشنده است. با این حال، خریدار باید حمل و نقل را ترتیب دهد. پس از رسیدن کالا به حمل‌کننده و انتقال مالکیت به خریدار، کالا به دارایی‌های خریدار در ترازنامه تبدیل می‌شود.

مهم: بسیاری از کارشناسان توصیه می‌کنند که هر طرف درگیر در تجارت بین‌المللی، پیش از استفاده از هر اصطلاح تجاری در قرارداد، با یک مشاور حقوقی مناسب مانند وکیل تجاری مشورت کند.

شرایط FCA در اینکوترمز

قراردادهای مرتبط با حمل و نقل بین‌المللی معمولاً حاوی شرایط تجاری اختصاری یا شرایط فروش هستند که جزئیات حمل کالا را توضیح می‌دهند. این شرایط ممکن است شامل زمان و مکان تحویل، پرداخت، نقطه‌ای که خطر از دست رفتن کالا از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود، و طرف مسئول هزینه‌های حمل و بیمه باشند.

برای تسهیل تحویل این اقلام، معروف‌ترین شرایط، شرایط تجاری بین‌المللی (اینکوترمز) هستند. اینکوترمز استانداردهای بین‌المللی شناخته شده‌ای هستند که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) منتشر می‌شوند. این شرایط معمولاً مشابه شرایط داخلی مانند قانون تجاری یکنواخت (UCC) هستند، اما ممکن است در تفسیر رسمی آن‌ها تفاوت‌هایی وجود داشته باشد.

اصطلاح تحویل به حمل‌کننده (FCA) نمونه‌ای رایج از اینکوترمز است که به‌عنوان مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها برای تعیین شرایط تحویل، در سطح بین‌المللی شناخته شده است. شرایط حمل و نقل FCA از سال 1980 به اینکوترمز اضافه شد و هر ده سال یک‌بار بازبینی شده است.

نکته: شرایط اینکوترمز که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) ایجاد شده‌اند، می‌توانند از طریق وب‌سایت ICC خریداری شوند.

مثال تحویل به حمل‌کننده (FCA) طبق شرایط حمل و نقل FCA، فروشنده کالا را به مقصدی که توسط خریدار مشخص شده، تحویل می‌دهد. مسئولیت حمل و نقل کالا تا رسیدن به مقصد بر عهده فروشنده است. خریدار مسئول بارگیری کالا برای حمل است.

برای مثال، فرض کنید سوزان، فروشنده، کالاهایی را تحت توافقنامه حمل و نقل FCA به باب، خریدار، ارسال می‌کند. باب تصمیم می‌گیرد از حمل‌کننده‌ای که قبلاً با او کار کرده استفاده کند. سوزان موافقت می‌کند. مسئولیت او تحویل کالا به حمل‌کننده است. در این مرحله، تمامی مسئولیت‌ها به باب منتقل می‌شود.

تفاوت FCA و FOB چیست؟ FCA و FOB شرایط حمل و نقلی هستند که در نوع حمل و نقل مختلف استفاده می‌شوند. تحویل FOB تنها برای حمل و نقل دریایی اعمال می‌شود و زمانی که کالاها به کشتی بارگیری می‌شوند، مسئولیت فروشنده است. اما در شرایط FCA، انواع مختلف حمل و نقل مجاز است و بارگیری کالا بر عهده خریدار است. فروشنده معمولاً موظف است که پس از بارگذاری کالا روی وسیله نقلیه خریدار، اظهارنامه صادراتی را صادر کند.

تفاوت FCA و DDP چیست؟ طبق شرایط حمل و نقل DDP، فروشنده باید هزینه‌های حمل و نقل را پرداخت کند و تمامی ریسک‌ها و مسئولیت‌های حمل کالا را تا زمانی که خریدار آن را دریافت کند، بر عهده دارد. اما در شرایط FCA، معمولاً هزینه‌ها توسط خریدار پرداخت می‌شود زیرا حمل‌کننده توسط خریدار انتخاب می‌شود.

چه کسی هزینه حمل و نقل FCA را پرداخت می‌کند؟ طبق شرایط FCA، معمولاً هزینه حمل و نقل بر عهده خریدار است، چون او مسئول انتخاب حمل‌کننده است.

چه کسی مسئول مجوز صادرات تحت FCA است؟ طبق شرایط FCA، فروشنده مسئول پرداخت هزینه‌های صادراتی، مالیات‌ها و ترخیص کالا از گمرک است. خریدار مسئول واردات کالاها است.

نتیجه‌گیری

طبق شرایط حمل و نقل FCA، فروشنده مسئول حمل پیش از تحویل به پایانه، تحویل به مقصد توافق‌شده و اثبات تحویل کالا است. همچنین، فروشنده مسئول بسته‌بندی برای صادرات، مجوزها و تشریفات گمرکی است. خریدار هزینه کالا را پرداخت کرده و مسئول حمل و نقل اصلی است. خریدار همچنین هزینه‌های بارگیری، حقوق گمرکی، مالیات‌ها و تشریفات واردات را پوشش می‌دهد.