تحلیل تکنیکال · پیش‌بینی بازارها
بهره چیست؟
بهره، هزینه استقراض پول با نرخ متغیر است که برای وام‌دهنده درآمد و برای وام‌گیرنده هزینه دارد.
بهره: تعریف و انواع کارمزدهای استقراض پول
بهره، هزینه‌ای است که برای استقراض پول پرداخت می‌شود و معمولاً به صورت درصدی از مبلغ اصلی وام بیان می‌گردد. برای وام‌دهندگان، این جبرانی برای جدا شدن موقت از وجوهشان است.بهره، هزینه استقراض پول است. هزینه یا درآمد بهره اغلب به صورت مبلغ دلاری بیان می‌شود، در حالی که نرخ بهره مورد استفاده برای محاسبه بهره معمولاً به صورت نرخ درصد سالانه (APR) توصیف می‌گردد. همچنین، مبلغی است که یک وام‌دهنده یا مؤسسه مالی برای وام دادن پول دریافت می‌کند.بهره همچنین می‌تواند به میزان مالکیت یک سهامدار در یک شرکت اشاره داشته باشد که معمولاً به صورت درصد بیان می‌شود.
نکات کلیدی
- بهره، هزینه پولی استقراض پول است که عموماً به صورت درصد، مانند نرخ درصد سالانه (APR)، بیان می‌شود.
- وام‌دهندگان ممکن است برای استفاده از وجوه خود بهره کسب کنند یا توسط وام‌گیرندگان برای استفاده از آن وجوه پرداخت شود.
- بهره اغلب به عنوان بهره ساده (مبتنی بر مبلغ اصلی) یا بهره مرکب (مبتنی بر مبلغ اصلی و بهره‌های قبلی) در نظر گرفته می‌شود.
- بهره اغلب با کارت‌های اعتباری، وام‌های مسکن، وام‌های خودرو، وام‌های خصوصی، حساب‌های پس‌انداز یا جریمه‌ها مرتبط است.
- بهره به شدت به سیاست‌های کلان اقتصادی دیکته شده توسط نرخ وجوه فدرال بانک مرکزی ایالات متحده بستگی دارد.
درک بهره
بهره، یک طرف را برای پذیرش ریسک و چشم‌پوشی از فرصت استفاده از وجوه جبران می‌کند و طرف دیگر را برای استفاده از وجوه شخص دیگر جریمه می‌کند. شخصی که به طور موقت از پول خود جدا می‌شود، مستحق دریافت جبران است و شخصی که به طور موقت از آن وجوه استفاده می‌کند، اغلب ملزم به پرداخت این جبران است.هنگامی که شما پول خود را در حساب پس‌انداز خود قرار می‌دهید، به حساب شما بهره تعلق می‌گیرد. دلیل این امر این است که بانک از پول شما استفاده می‌کند و آن را به مشتریان دیگر وام می‌دهد و در نتیجه شما درآمد بهره کسب می‌کنید.میزان بهره‌ای که یک شخص باید بپردازد، اغلب به اعتبار مالی او، مدت وام یا ماهیت وام بستگی دارد. با ثابت بودن سایر عوامل، هرچه ریسک بیشتر باشد، بهره و نرخ بهره بالاتر خواهد بود. زیرا هرچه وام‌دهنده با ریسک بیشتری مبنی بر عدم توانایی وام‌گیرنده در پرداخت اقساط خود مواجه باشد، ممکن است بهره بیشتری را برای تشویق آن‌ها به دریافت وام دریافت کند.
نکته
نرخ درصد سالانه (APR) شامل نرخ بهره وام و همچنین سایر هزینه‌ها مانند هزینه ایجاد وام، هزینه‌های بستن قرارداد یا امتیازات تخفیف می‌شود.
تاریخچه نرخ بهره
مفهوم بهره - هزینه استقراض پول - امروزه رایج است. با این حال، پذیرش بهره تنها در دوره رنسانس آغاز شد.
بهره یک عمل باستانی است، اما هنجارهای اجتماعی از تمدن‌های باستانی مدیترانه و خاورمیانه تا اروپای قرون وسطی، دریافت بهره از وام‌ها را گناه یا ربا می‌دانستند. قبل از مسیحیت، یونانیان و رومیان درک می‌کردند که کسب درآمد از خود پول غیرطبیعی است، همانطور که ارسطو در کتاب سیاست خود استدلال کرد. ارسطو دو نوع پول‌سازی را از هم جدا کرد که برای تقریباً دو هزاره پس از او در سراسر اروپا و خاورمیانه بسیار مهم بود:
- روابط اقتصادی مناسب (oikonomikē): این روابط مربوط به نیازهای مدیریت خانوار است (واژه "اقتصاد" در انگلیسی از اصطلاح یونانی گرفته شده است). ثروت وسیله‌ای برای رسیدن به هدف دیگری است (غذا، سرپناه، دارایی، زندگی خوب و غیره).
- عشق غیرطبیعی به پول (chrēmatistikē): در اینجا، کسب ثروت از طریق تجارت و استفاده از پول برای به دست آوردن پول بیشتر، هدف نهایی می‌شود. ارسطو این شکل از پول‌سازی را غیرطبیعی و مضر برای کسانی که به آن عمل می‌کردند می‌دانست. او در کتاب اخلاق نیکوماخوس خود پیشنهاد کرد که این نوع زندگی آنقدر احمقانه است که هنگام توصیف زندگی‌های شکوفا، شایسته بحث جدی نیست. او به ویژه از ربا (وام دادن پول با بهره) انتقاد می‌کرد که آن را غیرطبیعی‌ترین شکل chrēmatistikē می‌دانست. نکته مهم این است که ربا به معنای هر گونه بهره کسب شده بود، نه بهره بیش از حد، همانطور که امروزه معنا می‌شود.
هنگامی که این تمایزات از طریق اسلام و مکتب مدرسی کاتولیک منتقل شد، ربا گناه محسوب شد و شایسته کسانی نبود که روحشان به سوی آنچه ابدی است هدایت شده بود - نه پول‌پرستی و ماهیت سقوط کرده این جهان. وام‌ها فقط برای کسب درآمد از پول بودند. و اگر کسی نیازمند بود، چه نوع شخصی خیریه را فقط با قیمت ارائه می‌داد؟ وام‌دهندگان به عنوان کسانی دیده می‌شدند که از بدبختی دیگران سود می‌برند.تردیدهای اخلاقی در مورد دریافت بهره از وام‌ها در دوره رنسانس، ابتدا در ایتالیا و سپس به آرامی با جوانه زدن بذرهای صنعتی شدن بعدی، شروع به محو شدن کرد. مردم شروع به استقراض پول برای توسعه کسب و کار و بهبود وضعیت اقتصادی خود کردند. بازارهای در حال رشد و تحرک اقتصادی نسبی، وام‌ها را رایج‌تر و دریافت بهره را قابل قبول‌تر کرد. در این زمان، پول به عنوان یک کالا در نظر گرفته شد و هزینه فرصت وام دادن آن ارزشمند تلقی شد.فیلسوفان سیاسی قرن‌های 18 و 19، از جمله آدام اسمیت، فردریک باستیا و کارل منگر، نظریه اقتصادی پشت دریافت نرخ بهره برای پول قرض داده شده را تشریح کردند. آن‌ها استدلال کردند که بهره، جبران مشروعی برای ریسک و هزینه فرصت مرتبط با وام دادن است.اسلام همچنان دریافت بهره را که در عربی به آن ربا (رِبَا) گفته می‌شود، ممنوع می‌کند. در عوض، شیوه‌های بانکداری اسلامی اغلب شامل توافقات تقسیم سود و زیان است. این رویکرد به امور مالی که از بهره سنتی اجتناب می‌کند، برای هر کسی که در دنیای اسلام درگیر تجارت و امور مالی است، درک آن ضروری است.امروزه، نرخ بهره برای محصولات مالی مختلف از جمله وام‌های مسکن، کارت‌های اعتباری، وام‌های خودرو و وام‌های شخصی اعمال می‌شود. بانک‌های مرکزی، مانند فدرال رزرو ایالات متحده، از نرخ بهره به عنوان ابزاری حیاتی برای سیاست پولی استفاده می‌کنند. با تنظیم نرخ وجوه فدرال، شرایط اقتصادی گسترده‌تر را تحت تأثیر قرار می‌دهد.در سال‌های اخیر، نرخ بهره شاهد نوسانات قابل توجهی بوده است. نرخ‌ها در سال 2019 شروع به کاهش کردند و در سال 2020 در واکنش به همه‌گیری کووید-19 به نزدیک صفر رسیدند. با این حال، ایالات متحده به زودی برای مبارزه با تورم، نرخ بهره را افزایش داد. این وضعیت در سال 2024 تغییر کرد، زیرا استخدام کند شد و تورم کاهش یافت. در سپتامبر 2024، فدرال رزرو نرخ وجوه فدرال خود را 0.50 درصد کاهش داد.
فرمول و محاسبه بهره
در ساده‌ترین شکل، بهره با ضرب مبلغ اصلی وام در نرخ بهره محاسبه می‌شود.
بهره = نرخ بهره × مبلغ اصلی یا موجودی
جنبه پیچیده‌تر محاسبه بهره اغلب تعیین نرخ بهره صحیح است. نرخ بهره اغلب به صورت درصد بیان می‌شود و معمولاً به عنوان نرخ درصد سالانه (APR) تعیین می‌گردد. با این حال، محاسبه نرخ درصد سالانه (APR) اغلب هیچ تأثیری از سود مرکب را منعکس نمی‌کند. در عوض، نرخ مؤثر سالانه برای بیان نرخ بهره واقعی که باید پرداخت شود، استفاده می‌شود.اغلب، برای محاسبه بهره قابل اعمال در یک دوره معین، نرخ سالانه باید تبدیل شود. به عنوان مثال، اگر قرار است یک حساب پس‌انداز 3٪ بهره بر اساس میانگین موجودی پرداخت کند، ممکن است حساب ماهانه 0.25٪ (3٪ / 12 ماه) سود پرداخت کند.سپس نرخ بهره قابل اعمال در مبلغ معوق مربوط به ارزیابی بهره ضرب می‌شود. برای وام‌ها، این مبلغ اصلی معوق است. برای پس‌انداز، این اغلب میانگین موجودی پس‌انداز برای یک دوره معین است.در هر صورت، میزان بهره ارزیابی شده در هر دوره احتمالاً تغییر خواهد کرد. برای وام‌ها، وام‌گیرندگان احتمالاً اقساطی را پرداخت کرده‌اند که مبلغ اصلی را کاهش داده و در نتیجه بهره کمتری پرداخت می‌کنند. برای پس‌اندازکنندگان، فعالیت کلی (از جمله اضافه شدن بهره ماه گذشته) اغلب موجودی قابل اعمال را تغییر می‌دهد.
مهم
امتیاز اعتباری شما بیشترین تأثیر را بر نرخ بهره‌ای دارد که برای انواع وام‌ها و خطوط اعتباری به شما پیشنهاد می‌شود.
بهره ساده در مقابل بهره مرکب
دو نوع اصلی بهره وجود دارد که می‌توان برای وام‌ها اعمال کرد: ساده و مرکب. بهره ساده یک نرخ ثابت بر مبلغ اصلی است که در ابتدا به وام‌گیرنده وام داده شده و وام‌گیرنده باید برای امکان استفاده از پول آن را بپردازد. بهره مرکب، بهره‌ای است که هم بر مبلغ اصلی و هم بر بهره‌های قبلی پرداخت شده بر آن وام اعمال می‌شود. نوع دوم از این دو نوع بهره رایج‌ترین است.به دلایل واضح، افرادی که به دنبال کسب بهره هستند، قراردادهای بهره مرکب را ترجیح می‌دهند. این قرارداد منجر به کسب بهره بر بهره می‌شود و در نتیجه سود کل بیشتری به دست می‌آید. حساب‌های پس‌انداز در بانک‌ها اغلب بهره مرکب دریافت می‌کنند. هر بهره قبلی که از پس‌انداز شما به دست آمده است به حساب شما واریز می‌شود و این موجودی جدید است که در دوره‌های آتی بهره کسب می‌کند.در همین حال، بهره مرکب برای وام‌گیرندگان بسیار نگران‌کننده است، به خصوص اگر بهره مرکب انباشته شده آن‌ها به مبلغ اصلی معوق آن‌ها اضافه شود. این بدان معناست که مبلغ اقساط ماهانه وام‌گیرنده در واقع افزایش می‌یابد زیرا اکنون وام بیشتری نسبت به آنچه در ابتدا دریافت کرده‌اند، دارند.
کاربردهای رایج بهره
روش‌های بی‌شماری وجود دارد که یک فرد می‌تواند بهره دریافت کند یا بپردازد. در زیر چند نمونه رایج از مواردی که ممکن است یک طرف بهره کسب کند و طرف دیگر آن را بپردازد آورده شده است:
- کارت‌های اعتباری: در میان روش‌های استقراض پول که بیشترین میزان بهره را به خود اختصاص می‌دهند، کارت‌های اعتباری به داشتن نرخ درصد سالانه (APR) بالا معروف هستند. مصرف‌کنندگان ممکن است حداقل اقساط ماهانه را پرداخت کنند؛ در مقابل، هزینه بهره ممکن است انباشته شود و توسط ارائه‌دهندگان کارت‌های اعتباری/مؤسسات مالی زیربنایی کسب شود.
- وام‌های مسکن: در میان طولانی‌ترین وام‌ها، وام‌های مسکن اغلب در طول مدت بالقوه 30 ساله خود بهره دریافت می‌کنند. اگرچه ممکن است بهره به صورت نرخ ثابت یا متغیر ارزیابی شود، اما از نظر تئوری با پرداخت مبلغ اصلی وام اولیه توسط وام‌گیرنده در طول زمان کاهش می‌یابد.
- وام‌های خودرو: وام‌های خودرو نمونه‌ای از وام‌های کوتاه‌مدت هستند و اغلب برای مدت حداکثر شش سال اعطا می‌شوند. بهره اغلب به صورت نرخ ثابت دریافت می‌شود و نمایندگی فروش خودرو که اعتبار می‌دهد ممکن است دارای بخش مالی داخلی باشد که درآمد بهره را جمع‌آوری می‌کند.
- وام‌های دانشجویی: در طول همه‌گیری کووید-19، پرداخت‌های وام‌های دانشجویی متوقف شد و نرخ‌های وام موجود به 0٪ کاهش یافت. این بدان معنا بود که برای مدتی، هیچ بهره‌ای برای همه وام‌ها ارزیابی نمی‌شد.
- حساب‌های پس‌انداز: حساب‌های پس‌انداز که اغلب نوع مثبتی از بهره برای اکثر مصرف‌کنندگان هستند، ماهانه بهره دریافت می‌کنند. این سپرده‌ها که سود سهام نیز نامیده می‌شوند، به طور خودکار به حساب شما واریز می‌شوند.
- صورتحساب‌ها: اگرچه بسیاری از شرکت‌ها ممکن است هزینه دیرکرد دریافت کنند، برخی از شرکت‌ها تصمیم می‌گیرند که برای صورتحساب‌های معوق و دیرکرد، بهره دریافت کنند. ایده این است که از آنجایی که پرداخت کننده دیرکرد از نظر فنی از دارنده صورتحساب پول قرض می‌گیرد، دارنده صورتحساب مستحق دریافت بهره است.
نکته
یک راه سریع برای درک تقریبی مدت زمانی که طول می‌کشد تا یک حساب بهره‌دار دو برابر شود، استفاده از اصطلاحاً قانون 72 است. به سادگی عدد 72 را بر نرخ بهره قابل اعمال تقسیم کنید. به عنوان مثال، با نرخ بهره 4٪، سرمایه‌گذاری خود را در حدود 18 سال (یعنی 72/4) دو برابر خواهید کرد.
مزایا و معایب پرداخت بهره
تصور کنید وضعیتی را که در آن برای رفتن به محل کار به وسیله نقلیه مطمئن نیاز دارید. هیچ سیستم حمل و نقل عمومی وجود ندارد، شما صاحب خودرو نیستید، محل کار دور است و نمی‌توانید هزینه خرید یک خودرو کامل را یکجا بپردازید. بزرگترین مزیت پرداخت بهره، هزینه نسبتاً کم آن در مقایسه با جایگزین‌ها است.پرداخت بهره همچنین به این معنی است که پرداخت کننده بدهی دارد، سابقه اعتباری خود را می‌سازد و به طور بالقوه از اهرم مالی به طور مؤثری استفاده می‌کند. به عنوان مثال، توسعه‌دهندگان املاک و مستغلات اغلب برای ساخت و اجاره ساختمان‌ها پول قرض می‌کنند. اگر نرخ بازده ساختمان بیشتر از نرخ بهره‌ای باشد که از آن‌ها دریافت می‌شود، شرکت با موفقیت از پول شخص دیگری برای کسب درآمد برای خود استفاده می‌کند.از طرف دیگر، بهره یک هزینه نقدی مکرر است. پرداخت کنندگان اغلب طبق قرارداد موظف به پرداخت بهره هستند و پرداخت‌های ماهانه معمولاً قبل از پرداخت مبلغ اصلی، برای ارزیابی بهره اعمال می‌شوند. مصرف‌کنندگان ممکن است ارزیابی‌های بهره را طاقت‌فرسا بدانند. علاوه بر این، داشتن وام‌های زیاد و اقساط ماهانه بسیار بالا ممکن است وام‌گیرنده را از دریافت اعتبار بیشتر محدود کند.
بهره برای وام‌گیرندگان
مزایا
- ممکن است نتیجه سرمایه بسیار مورد نیاز باشد؛ نسبتاً، ممکن است در مواقع اضطراری ارزش هزینه اندک را داشته باشد.
- نتیجه ایجاد سابقه اعتباری قوی است.
- ممکن است برای اهرم بازده و ایجاد سود بالاتر استفاده شود.
معایب
- یک هزینه واقعی است که نیاز به پرداخت نقدی دارد.
- معمولاً قبل از اینکه بتوان مبلغ اصلی را پرداخت کرد، پرداخت می‌شود.
- ممکن است مرکب شود و غلبه بر آن برای وام‌گیرنده طاقت‌فرسا شود.
- طبق قرارداد موظف به پرداخت آن هستند.
مزایا و معایب دریافت بهره
راهبرد بسیاری از سرمایه‌گذاران، جمع‌آوری بهره است. بهره که اغلب مبلغ ثابتی است، اغلب جریان نقدی مثبتی را فراهم می‌کند که بسته به اعتبار مالی شخص وام‌گیرنده، منبع درآمد مطمئنی است. به جای اینکه سرمایه بدون استفاده بماند، وام دادن پول به دیگران راه کارآمدتری برای به کارگیری سرمایه است، به ویژه در کوتاه مدت که وام‌دهنده ممکن است در بلندمدت به آن پول برای دلیل خاصی نیاز داشته باشد.بهره همچنین به عنوان یکی از ساده‌ترین اشکال درآمد غیرفعال شناخته می‌شود. وام‌ها پس از امضای قرارداد ممکن است نیاز به مدیریت یا نگهداری کمی داشته باشند یا اصلاً نداشته باشند. وام‌دهندگان ممکن است به سادگی بهره و اقساط اصلی را جمع‌آوری کنند.دریافت بهره معایبی نیز دارد. اولاً، درآمد بهره مشمول مالیات است؛ حتی مقدار کمی ممکن است مالیات‌دهنده را به طبقه مالیاتی بالاتری سوق دهد. ثانیاً، از آنجایی که شما بهره دریافت می‌کنید، این بدان معناست که به شخص دیگری اجازه می‌دهید از سرمایه شما استفاده کند. اگرچه ممکن است از دریافت بهره راضی باشید، اما اغلب پتانسیل درآمد بیشتری وجود خواهد داشت اگر خودتان از سرمایه استفاده می‌کردید.همچنین، دریافت بهره ممکن است مخالفان فلسفی داشته باشد. ارزیابی‌های بدهی وام دانشجویی را در نظر بگیرید. در حالی که برخی می‌گویند نرخ بهره نزدیک به 10٪ برای میزان ریسکی که این وام‌دهندگان متحمل می‌شوند، منطقی است، دیگران ادعا می‌کنند که این نرخ‌ها برای جوانان غارتگرانه است و نباید ارزیابی شوند.
بهره برای وام‌دهندگان
مزایا
- اگر پرداخت‌های بهره به صورت ماهانه/مکرر جمع‌آوری شود، ممکن است منبع جریان نقدی باشد.
- ممکن است منبع درآمد غیرفعال باشد.
- اگر وام‌گیرنده در پرداخت‌های خود قابل اعتماد باشد، ممکن است جریان درآمد ثابتی را فراهم کند.
- استفاده کارآمدتری از سرمایه است به جای اینکه آن را وام ندهید.
معایب
- بدهی مالیاتی مالیات‌دهندگان را افزایش می‌دهد.
- ممکن است کمتر از آنچه باشد که وام‌دهنده می‌توانست در صورت استفاده از سرمایه برای هدف سرمایه‌گذاری خود به دست آورد، کسب کند.
- بسته به وام‌گیرنده، نرخ بهره و شرایط، ممکن است در برخی شرایط توجه منفی را به خود جلب کند.
بهره و اقتصاد کلان
هدف از محیط با نرخ بهره پایین، تحریک رشد اقتصادی است تا استقراض پول ارزان‌تر شود. این امر برای کسانی که به دنبال خرید خانه جدید هستند مفید است، زیرا پرداخت ماهانه آن‌ها را کاهش می‌دهد و به معنای هزینه‌های مقرون به صرفه‌تر است. هنگامی که فدرال رزرو نرخ‌ها را کاهش می‌دهد، به این معنی است که پول بیشتری در جیب مصرف‌کنندگان برای خرج کردن در سایر زمینه‌ها و خرید کالاهای بزرگ مانند خانه‌ها وجود دارد. بانک‌ها نیز از این محیط سود می‌برند زیرا می‌توانند پول بیشتری وام دهند.با این حال، نرخ بهره پایین همیشه ایده آل نیست. نرخ بهره بالا معمولاً نشان می‌دهد که اقتصاد قوی و در وضعیت خوبی است. در محیط با نرخ بهره پایین، بازده سرمایه‌گذاری‌ها و حساب‌های پس‌انداز کمتر است و البته، بدهی افزایش می‌یابد، که می‌تواند به معنای احتمال بیشتر نکول در صورت افزایش مجدد نرخ‌ها باشد.در پاسخ به کووید-19، فدرال رزرو سیاست پولی را از اوایل مارس 2020 آغاز کرد. سپس، با کاهش همه‌گیری، فدرال رزرو شروع به افزایش نرخ وجوه فدرال کرد. از آنجایی که این نرخ وجوه فدرال بر نرخ بهره بسیاری از انواع دیگر وام‌ها تأثیر می‌گذارد، وام‌گیرندگان به زودی متوجه شدند که تحمل بدهی گران‌تر شده است. در سپتامبر 2024، فدرال رزرو پس از مشاهده کاهش تورم و کند شدن استخدام، مسیر خود را تغییر داد و نرخ وجوه فدرال را 0.50 درصد کاهش داد. این کاهش، نرخ‌ها را برای مصرف‌کنندگانی که برای همه چیز از وام مسکن گرفته تا خودرو و کارت‌های اعتباری وام می‌گیرند، کاهش داد.
بهره معوق چیست؟
بهره معوق، بهره‌ای است که تحمل شده اما پرداخت نشده است. برای وام‌گیرنده، این بهره‌ای است که سررسید پرداخت آن رسیده است، اما وجه نقد به وام‌دهنده ارسال نشده است. برای وام‌دهنده، این بهره‌ای است که کسب شده اما هنوز برای آن پرداختی دریافت نکرده است. بهره اغلب به عنوان بخشی از صورت‌های مالی یک شرکت به صورت معوق ثبت می‌شود.
بهترین راه برای کسب بهره چیست؟
سرمایه‌گذاران می‌توانند وجوه را به روش‌های مختلف در سرمایه‌گذاری‌های جایگزین که بهره تولید می‌کنند، سپرده‌گذاری کنند. این همچنین به این معنی است که سرمایه‌گذاران هنگام انتخاب وام‌گیرندگان باید دقت کنند. بهترین راه برای کسب بهره، تحقیق در مورد مشخصات ریسک وام‌گیرنده شما است؛ اگر آن‌ها در پرداخت وام نکول کنند، ممکن است راهی برای بازپس‌گیری مبلغ اصلی از دست رفته خود نداشته باشید.
حساب‌های بانکی چقدر بهره پرداخت می‌کنند؟
میزان بهره پرداخت شده توسط حساب‌های بانکی بر اساس نرخ‌های دولتی رایج و شرایط اقتصاد کلان بسیار متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، در طول همه‌گیری کووید-19، در حالی که نرخ وجوه فدرال پایین بود، نرخ بهره حساب‌های بانکی نزدیک به 0٪ بود. سپس، با کاهش همه‌گیری، حساب‌های بانکی شروع به پرداخت بهره‌ای بیش از 2٪ بر سپرده‌های بانکی کردند.
نتیجه
بهره برای اقتصادهای سرمایه‌داری حیاتی است. با اجازه دادن به افراد برای استقراض و وام دادن پول، جامعه از طریق تشویق به خرج کردن، از رونق اقتصادی بیشتری برخوردار می‌شود. در نتیجه، احتمالاً سرمایه به صورت بیکار نمی‌ماند؛ بلکه توسط برخی استقراض و توسط دیگران وام داده می‌شود. از طریق پرداخت بهره، افراد تشویق می‌شوند تا همیشه از پول استفاده کنند.