ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

تحلیل تکنیکال · تحلیل بنیادین

نرخ بین بانکی چیست؟

نرخ بین بانکی، نرخ بهره بین بانک‌ها یا نرخ ارز در معاملات عمده ارزی است که پایین‌ترین نرخ برای موسسات بزرگ بوده و مبنای سایر نرخ‌هاست.

نرخ بین بانکی چیست؟ تعریف، نحوه کار و مثال

نرخ بین بانکی، نرخ بهره‌ای است که برای وام‌های کوتاه‌مدت بین بانک‌های ایالات متحده آمریکا تعیین می‌شود. بانک‌ها ممکن است از سایر بانک‌ها پول قرض کنند تا اطمینان حاصل کنند که نقدینگی کافی برای نیازهای فوری خود را دارند، یا زمانی که پول نقد مازاد دارند، وام دهند. سیستم وام‌دهی بین بانکی کوتاه‌مدت است، معمولاً یک شبه، و به ندرت بیش از یک هفته طول می‌کشد.اصطلاح نرخ بین بانکی همچنین به نرخ بهره‌ای اشاره دارد که بانک‌ها هنگام انجام معاملات عمده در ارزهای خارجی با بانک‌های کشورهای دیگر پرداخت می‌کنند.

نکات کلیدی

نرخ بین بانکی، که به عنوان نرخ وجوه فدرال نیز شناخته می‌شود، بهره‌ای است که برای وام‌های کوتاه‌مدت بین موسسات مالی دریافت می‌شود.اصطلاح "نرخ بین بانکی" ممکن است به نرخ‌های ارز خارجی که بانک‌ها هنگام معامله ارز با سایر بانک‌ها پرداخت می‌کنند نیز اشاره داشته باشد.در هر صورت، اینها پایین‌ترین نرخ‌هایی هستند که در هر زمان خاص یافت می‌شوند و مختص موسسات بزرگ بانکی هستند.

نرخ بین بانکی چگونه کار می‌کند

نهادهای نظارتی فدرال از بانک‌ها می‌خواهند که به اندازه کافی پول نقد برای پاسخگویی به برداشت‌های روزانه مشتریان خود در ذخیره داشته باشند. این نیازهای نقدینگی معمولاً با استقراض برای پوشش هرگونه کمبود و وام دادن برای کسب سود اندک از هرگونه مازاد مدیریت می‌شود.

نرخ بهره‌ای که بانک‌ها از پول خود به دست می‌آورند، بر اساس نرخ وجوه فدرال فعلی است. این نرخ، که به عنوان نرخ بین بانکی یا نرخ یک شبه نیز شناخته می‌شود، در واقع توسط خود بانک‌ها تعیین می‌شود.

این نرخ مستقیماً توسط فدرال رزرو "تعیین" نمی‌شود، اما تحت تأثیر نرخی قرار می‌گیرد که فدرال رزرو واقعاً آن را تعیین می‌کند، یعنی نرخ تنزیل.

فدرال رزرو یک محدوده هدف دارد که سعی می‌کند نرخ وجوه فدرال را در آن نگه دارد، اما در واقع آن را تعیین نمی‌کند... این امر به بانک‌های درگیر در آن معامله بستگی دارد.

نرخ وجوه فدرال ابزاری است که فدرال رزرو برای افزایش یا کاهش میزان کل پول نقد در سیستم استفاده می‌کند. نرخ پایین، بانک‌ها را به استقراض آزادانه تشویق می‌کند، در حالی که نرخ بالاتر از چنین فعالیتی جلوگیری می‌کند.در بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ که رکود بزرگ را رقم زد، هیئت مدیره محدوده هدف نرخ را به بین ۰٪ و ۰.۲۵٪ کاهش داد و برای تشویق سرمایه‌گذاری و استقراض به مدت هفت سال آن را در همان سطح نگه داشت. یک سری افزایش‌های اندک، محدوده هدف را در دسامبر ۲۰۱۸ به ۲.۲۵٪ تا ۲.۵٪ رساند. سپس، در پاسخ به پیامدهای اقتصادی بحران سال ۲۰۲۰، فدرال رزرو مجدداً نرخ‌ها را به نزدیک صفر کاهش داد. از زمان همه‌گیری، نرخ به تدریج افزایش یافته است و تا جولای ۲۰۲۴، نرخ هدف ۵.۵٪ است.این بدان معنا نیست که یک مصرف‌کننده می‌تواند مستقیماً از نرخ‌های نزدیک به صفر بهره‌مند شود. نرخ بین بانکی فقط برای بزرگترین و معتبرترین موسسات مالی در دسترس است. با این حال، تمام نرخ‌های بهره برای استقراض یا پس‌انداز پول بر اساس آن نرخ کلیدی وجوه فدرال است، بنابراین نرخ وام مسکن یا کارت اعتباری بر اساس نرخ وجوه فدرال به اضافه یک مبلغ اضافی تعیین می‌شود.

مهم

یک مصرف‌کننده هرگز نرخ بین بانکی را برای وام دریافت نخواهد کرد. پایین‌ترین نرخ فقط برای بزرگترین و معتبرترین موسسات مالی در دسترس است.

نرخ بین بانکی در بازار ارز

تعریف جایگزین نرخ بین بانکی مربوط به بازار بین بانکی، بازار جهانی مورد استفاده موسسات مالی برای خرید و فروش ارزهای خارجی است. در این حالت، نرخ بین بانکی یا نرخ ارز بین بانکی، ارزش فعلی هر ارز در مقایسه با هر ارز دیگری است. این نرخ‌ها هنگام باز بودن بازار، دائماً به صورت کسری نوسان می‌کنند.بیشتر این معاملات توسط بانک‌ها برای مدیریت ریسک نرخ ارز و نرخ بهره خود انجام می‌شود، اگرچه آنها از طرف برخی از مشتریان بزرگ نهادی نیز معامله می‌کنند.نرخ بین بانکی همان چیزی است که هنگام مقایسه دو ارز در یک ماشین حساب آنلاین ارز مشاهده می‌کنید. همانند نرخ بهره بین بانکی، مصرف‌کنندگان هنگام تبدیل پول، نرخ ارز خارجی بین بانکی را دریافت نخواهند کرد. آنها نرخ بین بانکی را به اضافه مبلغی اضافی که نشان دهنده سود شرکت تبدیل کننده پول است، دریافت خواهند کرد.