اخبار · تحلیل بنیادین
دارایی شخصی نامشهود چیست؟
دارایی شخصی نامشهود، اقلام ارزشمندی هستند که لمس نمی‌شوند مانند حق تکثیر و اختراعات، و ارزش آنها در مزایای آتی‌شان است.
دارایی شخصی نامشهود: تعریف، انواع و مثال
اصطلاح دارایی شخصی نامشهود به یک آیتم ارزشمند اشاره دارد که نمی‌توان آن را لمس کرد یا به صورت فیزیکی در دست گرفت. این دارایی‌ها می‌توانند توسط افراد و شرکت‌ها نگهداری شوند. دارایی شخصی نامشهود می‌تواند هر چیزی باشد که دارای سرمایه تصویری، اجتماعی و اعتباری، همراه با دارایی‌های دیجیتال، حق تکثیر، اختراعات و سرمایه‌گذاری‌ها باشد. دارایی شخصی نامشهود یا دارایی‌های نامشهود، نقطه مقابل دارایی شخصی مشهود است که می‌توان آن را به صورت فیزیکی لمس کرد و دارای درجه‌ای از ارزش است، مانند ماشین‌آلات، جواهرات و لوازم الکترونیکی.
نکات کلیدی
- دارایی شخصی نامشهود شکل فیزیکی ندارد اما نشان‌دهنده چیز دیگری با ارزش است.
- مالکیت فکری یکی از رایج‌ترین اشکال دارایی شخصی نامشهود است.
- برخی از نمونه‌های دارایی شخصی نامشهود شامل سرمایه تصویری، اجتماعی و اعتباری، و همچنین صفحات شخصی در رسانه‌های اجتماعی و سایر دارایی‌های دیجیتال شخصی است.
- شرکت‌ها نیز دارای دارایی‌های نامشهود مانند حق اختراع، حق تکثیر، قراردادهای بیمه عمر، سرمایه‌گذاری‌های اوراق بهادار و منافع مشارکت هستند.
- این مفهوم، نقطه مقابل دارایی شخصی مشهود است، مانند ماشین‌آلات، جواهرات، لوازم الکترونیکی و سایر مواردی که می‌توان آنها را به صورت فیزیکی لمس کرد و دارای سطحی از ارزش هستند.
درک دارایی شخصی نامشهود
دارایی شخصی را می‌توان به چند دسته مختلف تقسیم کرد—به ویژه دارایی شخصی مشهود و نامشهود. دارایی شخصی مشهود هر چیزی است که بتوان آن را نگه داشت و دارای ارزش مشخصی باشد، در حالی که دارایی شخصی نامشهود هر چیزی است که ارزش آشکاری ندارد و نمی‌توان آن را لمس کرد. در ادامه به بررسی بیشتر تفاوت‌های بین این دو می‌پردازیم.ارزش دارایی شخصی نامشهود در مزایا و تشخیص ارزش مرتبط با آن نهفته است. مالکیت فکری یکی از رایج‌ترین اشکال این نوع دارایی است. سایر انواع دارایی شخصی نامشهود شامل قراردادهای بیمه عمر، سرمایه‌گذاری‌های اوراق بهادار، توافق‌نامه‌های حق امتیاز و منافع مشارکت است. رایج‌ترین اشکال دارایی نامشهود برای شرکت‌ها شامل سرقفلی، تحقیق و توسعه (R&D) و حق اختراع است.برخی از اشکال این دارایی‌های نامشهود به عنوان دارایی‌های سرمایه‌ای شناخته می‌شوند و در صورت‌های مالی شرکت ظاهر می‌شوند، در حالی که برخی دیگر شامل نمی‌شوند. برای مثال، یک شرکت علامت تجاری یا حق اختراع را به عنوان دارایی در ترازنامه خود ثبت می‌کند.ممکن است شرکت برای تعیین قیمت بازار واقعی برای اشیاء نامشهود نیاز به تحقیق عمیق داشته باشد. پس از تعیین ارزش برای این دارایی، شرکت ممکن است بخشی از هزینه ایجاد آن را مستهلک کند. یک مثال می‌تواند هزینه مربوط به جمع‌آوری لیست پستی مشتریان یا استخدام وکیل برای ثبت درخواست حق اختراع باشد.
نکته سریع
دارایی شخصی نامشهود اغلب به عنوان دارایی غیرمادی نیز شناخته می‌شود.
ملاحظات ویژه
سازمان خدمات درآمد داخلی (IRS) مالیات بر عایدی سرمایه را بر هر دارایی مشهودی که افراد و شرکت‌ها می‌فروشند، اعمال می‌کند. اما وقتی صحبت از دارایی‌های نامشهود به میان می‌آید، ممکن است ابهاماتی وجود داشته باشد. از آنجایی که این نوع دارایی شکل فیزیکی واقعی ندارد، ارزش تعیین شده یا قطعی ندارد، که حسابداری و ارزیابی آن را دشوار می‌کند. به همین دلیل، همه اشکال دارایی شخصی نامشهود مشمول مالیات نیستند.با این حال، برخی از انواع دارایی‌های نامشهود مشمول مالیات هستند و در نتیجه واجد شرایط سود یا زیان سرمایه‌ای می‌شوند. سود سرمایه‌ای زمانی محقق می‌شود که با قیمت بالاتری فروخته شوند، در حالی که زیان سرمایه‌ای ناشی از قیمت پایین‌تر از قیمت خرید اولیه است. ارزش بر اساس هرگونه ویژگی فکری یا غیر فیزیکی تعیین می‌شود. به عنوان مثال، یک قطعه موسیقی ممکن است هنگام فروش به شخص دیگری با قیمتی متفاوت از قیمت خرید اولیه، مشمول مالیات شود.در حالی که دارایی‌های مشهود ممکن است مستهلک شوند، IRS از صاحبان دارایی می‌خواهد که "هزینه‌های سرمایه‌ای شده" هر دارایی نامشهودی را که قبل از اوت ۱۹۹۳ خریداری شده است، "طی ۱۵ سال مستهلک کنند". دلیل آن این است که معمولاً عمر مفید ۱۵ ساله برای آنها در نظر گرفته می‌شود. این موارد به هر دارایی که به منظور تجارت یا کسب و کار نگهداری می‌شود، اشاره دارد.
هشدار
با این حال، طبق قانون کاهش مالیات و مشاغل سال ۲۰۱۷، برخی از دارایی‌های نامشهود ممکن است به عنوان درآمد عادی مشمول مالیات شوند. این ممکن است شامل مواردی مانند مالکیت فکری، دارایی‌های دیجیتال یا حق اختراع باشد. حتماً در مورد نحوه برخورد با دارایی‌های نامشهود خود با یک متخصص مالیاتی مشورت کنید.
دارایی شخصی نامشهود در مقابل دارایی شخصی مشهود
همانطور که در بالا اشاره شد، دارایی شخصی نامشهود هر چیزی است که ارزش آشکاری ندارد و نمی‌توان آن را به صورت فیزیکی دستکاری کرد. از طرف دیگر، دارایی شخصی مشهود هر چیزی است که می‌توان آن را نگه داشت و دارای ارزش قابل تشخیص است. به همین دلیل، می‌توان آن را جابجا کرد.دارایی‌های مشهود می‌توانند در عملیات روزانه یک کسب و کار یا توسط افراد در زندگی روزمره آنها استفاده شوند. نمونه‌ها شامل ماشین‌آلات، وسایل نقلیه، جواهرات، آثار هنری، لوازم الکترونیکی و مبلمان است. مواردی مانند تلفن‌های هوشمند و کلکسیونی‌ها نیز در این دسته قرار می‌گیرند.این نوع دارایی شخصی مشمول استهلاک می‌شود، چه به صورت تسریع شده و چه با استفاده از دوره‌های پنج یا هفت ساله. مالیات بر اساس ارزش (ad valorem) اعمال می‌شود، که مستلزم استفاده از یک ارزیاب برای تعیین ارزش است. همچنین می‌تواند بر اساس ارزش واقعی—تفاوت بین قیمت فروش و قیمت خرید—مالیات وضع شود.
مهم
املاک و مستغلات دارایی شخصی محسوب نمی‌شوند زیرا قابل جابجایی نیستند، که یک عامل تعیین کننده در شناسایی دارایی شخصی است.
نمونه‌هایی از دارایی شخصی نامشهود
فرض کنید شرکت XYZ مایعی اختراع کرده است که وقتی روی خالکوبی مالیده می‌شود، باعث می‌شود با پوست اطراف ترکیب شده و نامرئی شود. همچنین یک حلال برای از بین بردن محلولی که مانع خالکوبی می‌شود وجود دارد. شرکت XYZ برای هر دو فرمول حق اختراع صادر می‌کند. این حق اختراع، که مانع از کپی‌برداری دیگران از فرمول‌ها می‌شود، به شرکت حقوق مالکیت انحصاری این اختراع را برای مدت اعتبار حق اختراع می‌دهد.این شرکت از مزایای مالی فروش انحصاری این ترکیب نوآورانه برای محو کردن خالکوبی بهره‌مند می‌شود. این مزایای مالی را می‌توان با حق اختراع نشان داد، که خود ارزش ذاتی ندارد اما به دلیل این مزایای آتی ارزشمند است. این شرکت حق اختراع را به عنوان یک دارایی سرمایه‌ای در نظر می‌گیرد و ممکن است برخی از هزینه‌های لازم برای ثبت حق اختراع را مستهلک کند.
چه نوع دارایی‌هایی به عنوان دارایی شخصی نامشهود در نظر گرفته می‌شوند؟
دارایی شخصی نامشهود هر چیزی است که ارزش آشکار و تعیین شده‌ای ندارد و نمی‌توان آن را به صورت فیزیکی نگه داشت. نمونه‌ها شامل حق تکثیر، حق اختراع، مالکیت فکری، سرمایه‌گذاری‌ها، دارایی‌های دیجیتال، همراه با هر چیزی که دارای سرمایه تصویری، اجتماعی یا اعتباری باشد.
تفاوت بین دارایی شخصی نامشهود و مشهود چیست؟
دارایی شخصی نامشهود هر نوع دارایی است که ارزش دارد اما ماهیت فیزیکی ندارد. نمونه‌های دارایی شخصی نامشهود عبارتند از حق تکثیر، حق اختراع، مالکیت فکری و سرمایه‌گذاری‌ها. دارایی‌هایی که می‌توان آنها را با سرمایه اجتماعی یا اعتباری نشان داد نیز به عنوان دارایی شخصی نامشهود واجد شرایط هستند. از طرف دیگر، دارایی شخصی مشهود به دارایی‌هایی اطلاق می‌شود که می‌توان آنها را لمس کرد و دارای ارزش تعیین شده‌ای هستند، مانند جواهرات، آثار هنری، ماشین‌آلات و لوازم الکترونیکی.
آیا دارایی نامشهود مشمول مالیات است؟
دارایی شخصی نامشهود شکل فیزیکی ندارد و به همین دلیل، ارزش تعیین شده‌ای ندارد. این امر حسابداری و ارزیابی صحیح آنها را دشوار می‌کند. اما اشکال خاصی از دارایی شخصی نامشهود وجود دارد که مشمول مالیات بر عایدی سرمایه می‌شوند. این زمانی اتفاق می‌افتد که با قیمت بالاتری نسبت به قیمت خرید فروخته شوند. ارزش یک دارایی و در نتیجه، هرگونه سود سرمایه‌ای ناشی از فروش آن، بر اساس ویژگی‌های فیزیکی و محتوای فکری آن تعیین می‌شود. مواردی مانند قطعات موسیقی دارایی‌هایی هستند که ارزش زیادی دارند و ممکن است در صورت فروش، منجر به سود سرمایه‌ای شوند. برخی از دارایی‌ها ممکن است به عنوان درآمد عادی مشمول مالیات شوند، مانند حق اختراع یا سایر اشکال مالکیت فکری.