اخبار · تحلیل تکنیکال
استراتژی ماکرو جهانی چیست؟
استراتژی ماکرو جهانی بر پایه تحلیل‌های سیاسی و اقتصادی کشورهاست.
استراتژی ماکرو جهانی چیست؟
استراتژی ماکرو جهانی (Global Macro Strategy) یک شیوه سرمایه‌گذاری است که معمولاً در صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Fund) یا صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (Mutual Fund) اجرا می‌شود. در این روش، تصمیم‌گیری‌ها بر پایه پیش‌بینی‌های سیاسی یا تحلیل‌های کلان اقتصادی (ماکرو) درباره کشورها انجام می‌شود. دارایی‌های این صندوق‌ها ممکن است شامل موقعیت‌های خرید (لانگ) یا فروش (شورت) در بازارهای مختلف سهام، اوراق قرضه، ارز، کالا و قراردادهای آتی (فیوچرز) باشند. برای مثال، اگر مدیر صندوق پیش‌بینی کند که آمریکا در آستانه رکود اقتصادی است، ممکن است شاخص‌های سهام یا حتی خود دلار آمریکا را بفروشد (شورت بگیرد). در مقابل، اگر آینده‌ای روشن برای اقتصاد سنگاپور ببیند، ممکن است در دارایی‌های آن کشور موقعیت خرید ایجاد کند.
نکته مهم
صندوق‌های ماکرو جهانی معمولاً به‌صورت فعال مدیریت می‌شوند؛ یعنی نیاز به سرمایه اولیه بیشتری دارند و کارمزد بالاتری دریافت می‌کنند.
این استراتژی چگونه کار می‌کند؟
صندوق‌های ماکرو جهانی سبد سرمایه‌گذاری خود را بر اساس پیش‌بینی رویدادهای کلان، چه در سطح ملی، منطقه‌ای یا جهانی، تنظیم می‌کنند. این صندوق‌ها با استفاده از فرصت‌های ناشی از تحولات اقتصادی و ژئوپلتیکی، تلاش می‌کنند از نوسانات بازار سود ببرند. تحلیل‌گران این صندوق‌ها عواملی مانند موارد زیر را بررسی می‌کنند:
- نرخ بهره
- سیاست‌های داخلی و خارجی
- تحولات سیاسی
- تجارت بین‌الملل
- نرخ‌های ارز
- و سایر عوامل کلان اقتصادی
از آن‌جایی‌که این نوع صندوق‌ها محدودیت زیادی ندارند، می‌توانند تقریباً در هر بازاری و با هر نوع دارایی‌ای سرمایه‌گذاری کنند.
انواع استراتژی‌های ماکرو جهانی
صندوق‌های ماکرو جهانی معمولاً از ترکیبی از سه نوع استراتژی استفاده می‌کنند: ۱. استراتژی مبتنی بر ارز ۲. استراتژی مبتنی بر نرخ بهره ۳. استراتژی مبتنی بر شاخص‌های سهام
۱. استراتژی ارزی
در این حالت، صندوق‌ها به‌دنبال فرصت‌هایی هستند که از اختلاف قدرت ارزها نسبت به یکدیگر ناشی می‌شود. مثلاً اگر انتظار دارند دلار نسبت به یورو تقویت شود، موقعیت خرید روی دلار و فروش روی یورو می‌گیرند. این نوع معاملات معمولاً به‌شدت اهرمی (لوریج‌دار) هستند و از ابزارهایی مثل قراردادهای آتی، آپشن، معاملات اسپات یا قراردادهای پیش‌فروش (فوروارد) استفاده می‌کنند.
۲. استراتژی نرخ بهره
در این روش، صندوق‌ها روی اوراق بدهی دولتی سرمایه‌گذاری می‌کنند. ممکن است بر اساس سیاست‌های پولی یا شرایط اقتصادی و سیاسی یک کشور، روی اوراق قرضه آمریکا، اروپا یا حتی کشورهای در حال توسعه موقعیت خرید یا فروش بگیرند.
۳. استراتژی شاخص‌های سهام یا کالا
در این حالت، تحلیل‌گران شاخص‌های بورس یا بازار کالاها را در کشورهای خاص بررسی می‌کنند. برای این منظور از ابزارهایی مثل ETF، قراردادهای آتی و آپشن استفاده می‌شود. تمرکز بیشتر روی دارایی‌های نقدشونده است تا در صورت بروز نوسانات بازار، به‌راحتی قابل معامله باشند. ریسک اصلی این دارایی‌ها فقط «ریسک بازار» است، نه ریسک نقدشوندگی یا ریسک اعتباری. برخی از صندوق‌های ماکرو جهانی نیز فقط روی بازارهای نوظهور تمرکز دارند و سعی می‌کنند از فرصت‌ها و ریسک‌های خاص این کشورها بهره‌برداری کنند.
انواع کلی صندوق‌های ماکرو جهانی
صندوق‌های ماکرو جهانی در قالب‌های مختلفی فعالیت می‌کنند، اما همه آن‌ها یک هدف مشترک دارند: کسب سود از ریسک‌های سیستماتیک و نوسانات بازار.
۱. صندوق‌های ماکرو جهانی «اختیاری» (Discretionary)
در این نوع، مدیر صندوق بر اساس تحلیل‌های کلان از اقتصاد جهانی، پورتفوی خود را در سطح کلاس‌های دارایی (مثل ارز، سهام، کالا و...) می‌چیند. این سبک از انعطاف‌پذیری بسیار بالایی برخوردار است؛ چون مدیر می‌تواند در هر نقطه‌ای از جهان، هر نوع دارایی را بخرد یا بفروشد (لانگ یا شورت بگیرد).
۲. صندوق‌های «مشاور معامله‌گر کالا» یا CTA
برخلاف صندوق‌های اختیاری، این صندوق‌ها تصمیمات خود را بر اساس تحلیل‌های تکنیکال و الگوریتم‌های دنبال‌کننده روند می‌گیرند. پورتفو در اینجا با کمک داده‌های قیمتی و بدون نگاه تحلیلی کلان ساخته می‌شود.
۳. صندوق‌های سیستماتیک ماکرو (Systematic Global Macro)
این نوع صندوق ترکیبی از دو مورد قبلی است. یعنی هم از تحلیل‌های بنیادی استفاده می‌کند و هم معاملات را با الگوریتم اجرا می‌کند. به همین دلیل به آن‌ها «ترکیبی» هم می‌گویند.
نکات کلیدی
- استراتژی ماکرو جهانی بر پایه تحلیل‌های سیاسی و اقتصادی کشورهاست.
- این استراتژی‌ها بیشتر در صندوق‌های پوشش ریسک و صندوق‌های مشترک به‌کار می‌رود.
- سه استراتژی رایج در این حوزه: ارز، نرخ بهره، و شاخص‌های سهام هستند.
- انواع رایج صندوق‌های ماکرو: اختیاری، CTA، و سیستماتیک.
نگاهی به صندوق‌های ماکرو معروف
این صندوق‌ها معمولاً مدیریت فعالی دارند. همان‌طور که گفته شد، هدف آن‌ها بهره‌برداری از تحولات کلان اقتصادی و سیاسی است. به‌دلیل تنوع دارایی‌هایی که پوشش می‌دهند، می‌توانند نوعی از پوشش ریسک (Diversification) را ارائه دهند. با این حال، ورود به این صندوق‌ها نیازمند سرمایه اولیه بالا و پذیرش کارمزدهای بیشتر است.
نمونه‌ها:
صندوق Element Capital Management این صندوق مستقر در نیویورک، یکی از نامزدهای جوایز «Institutional Investor» در سال ۲۰۱۹ بود. مدیر آن، «جفری تالپینز»، از ترکیب تحلیل ماکرو فاندامنتال، سیستماتیک و ارزش نسبی برای ساخت پورتفوی استفاده می‌کند. تا نوامبر ۲۰۱۸، ارزش دارایی‌های تحت مدیریت این صندوق به ۵۵.۸۸ میلیارد دلار رسیده بود. این صندوق از سال ۲۰۱۸ حدود ۱۷.۳٪ رشد داشته است.
Bridgewater Associates یکی از مشهورترین صندوق‌ها در جهان که توسط «ری دالیو» تأسیس شده است. استراتژی «Pure Alpha» آن در سال ۲۰۱۸ حدود ۱۴.۶٪ بازدهی داشت. دارایی‌های تحت مدیریت این شرکت در همان سال به ۱۲۴.۷ میلیارد دلار رسید.