تحلیل تکنیکال · تحلیل بنیادین
سرمایه‌گذاری در شاخص چیست؟
سرمایه‌گذاری شاخص، روشی غیرفعال برای تقلید بازدهی بازار با تنوع‌بخشی و هزینه‌های کم است.
سرمایه‌گذاری در شاخص چیست؟
سرمایه‌گذاری شاخص یک روش سرمایه‌گذاری غیرفعال است که تلاش می‌کند بازدهی مشابه یک شاخص بازار گسترده را ایجاد کند. سرمایه‌گذاران از این استراتژی خرید و نگهداری برای تقلید عملکرد یک شاخص خاص—عموماً یک شاخص سهام یا درآمد ثابت—از طریق خرید اوراق بهادار تشکیل‌دهنده شاخص، یا سرمایه‌گذاری در یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک شاخص یا صندوق قابل معامله در بورس (ETF) که خود به دقت شاخص مبنا را دنبال می‌کند، استفاده می‌کنند.سرمایه‌گذاری شاخص مزایای متعددی دارد. اولاً، تحقیقات تجربی نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری شاخص در یک بازه زمانی طولانی، عملکرد بهتری نسبت به مدیریت فعال دارد. اتخاذ یک رویکرد غیرمداخله‌گرانه در سرمایه‌گذاری، بسیاری از سوگیری‌ها و عدم قطعیت‌هایی را که در استراتژی انتخاب سهام به وجود می‌آیند، از بین می‌برد.سرمایه‌گذاری شاخص، و همچنین سایر استراتژی‌های غیرفعال، ممکن است با سرمایه‌گذاری فعال مقایسه شود.
نکات کلیدی
- سرمایه‌گذاری شاخص یک استراتژی سرمایه‌گذاری غیرفعال است که به دنبال تقلید بازدهی یک شاخص معیار است.
- شاخص‌سازی تنوع‌بخشی بیشتر و همچنین هزینه‌ها و کارمزدهای کمتری نسبت به استراتژی‌های مدیریت فعال ارائه می‌دهد.
- شاخص‌سازی به دنبال تطبیق ریسک و بازده کل بازار است، بر این نظریه که در بلندمدت بازار از هر انتخاب‌کننده سهام بهتر عمل خواهد کرد.
- سرمایه‌گذاری شاخص کامل شامل خرید تمام اجزای یک شاخص با وزن‌های پرتفوی معین آنها است، در حالی که استراتژی‌های کم‌تراکم‌تر فقط شامل مالکیت بزرگترین وزن‌های شاخص یا نمونه‌برداری از اجزای مهم است.
نحوه عملکرد سرمایه‌گذاری شاخص
سرمایه‌گذاری شاخص یک استراتژی مؤثر برای مدیریت ریسک و کسب بازدهی مداوم است. طرفداران این استراتژی از سرمایه‌گذاری فعال اجتناب می‌کنند زیرا نظریه مالی مدرن ادعا می‌کند که پس از در نظر گرفتن هزینه‌های معاملات و مالیات، "شکست دادن بازار" غیرممکن است.از آنجایی که سرمایه‌گذاری شاخص یک رویکرد غیرفعال را اتخاذ می‌کند، صندوق‌های شاخص معمولاً کارمزدهای مدیریتی و نسبت هزینه‌های (ERs) کمتری نسبت به صندوق‌های مدیریت فعال دارند. سادگی دنبال کردن بازار بدون مدیر پرتفوی به ارائه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که کارمزدهای متوسطی را حفظ کنند. صندوق‌های شاخص همچنین به دلیل معاملات کمتر، نسبت به صندوق‌های فعال از نظر مالیاتی کارآمدتر هستند.مهمتر از آن، سرمایه‌گذاری شاخص یک روش موثر برای تنوع‌بخشی در برابر ریسک‌ها است. یک صندوق شاخص شامل سبد گسترده‌ای از دارایی‌ها به جای چند سرمایه‌گذاری است. این امر به حداقل رساندن ریسک غیرسیستماتیک مربوط به یک شرکت یا صنعت خاص بدون کاهش بازده مورد انتظار کمک می‌کند.برای بسیاری از سرمایه‌گذاران شاخص، S&P 500 رایج‌ترین معیار برای ارزیابی عملکرد است، زیرا سلامت اقتصاد ایالات متحده را می‌سنجد. سایر صندوق‌های شاخص که به طور گسترده دنبال می‌شوند، عملکرد میانگین صنعتی داو جونز (DJIA) و بخش اوراق قرضه شرکتی را دنبال می‌کنند.
به گفته Morningstar، صندوق‌های سهام فعال ایالات متحده از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ هر ساله شاهد خروج سرمایه بوده‌اند و بیشتر این پول برداشت شده به صندوق‌های غیرفعال سرازیر شده است.۱
روش‌های سرمایه‌گذاری شاخص
خرید هر سهم در یک شاخص با وزن مؤلفه معین آن، کامل‌ترین راه برای اطمینان از این است که یک پرتفوی به همان مشخصات ریسک و بازده خود معیار دست خواهد یافت. با این حال، بسته به شاخص، این می‌تواند زمان‌بر و اجرای آن بسیار پرهزینه باشد.به عنوان مثال، برای تقلید شاخص S&P 500، یک سرمایه‌گذار باید در هر یک از ۵۰۰ شرکتی که در داخل شاخص هستند، موقعیت‌هایی را جمع‌آوری کند. برای راسل ۲۰۰۰، به ۲۰۰۰ موقعیت مختلف نیاز خواهد بود. بسته به کمیسیون پرداختی به یک کارگزار، این می‌تواند از نظر هزینه بسیار سنگین شود.روش‌های مقرون‌به‌صرفه‌تر برای دنبال کردن یک شاخص شامل مالکیت تنها اجزای شاخص با وزن سنگین‌تر یا نمونه‌برداری از نسبت معینی، مثلاً ۲۰٪ از دارایی‌های شاخص است. مقرون‌به‌صرفه‌ترین راه برای مالکیت یک شاخص در این روزها، جستجو برای یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک شاخص یا ETF است که تمام آن کار را برای شما انجام می‌دهد و اساساً کل شاخص را در یک اوراق بهادار یا سهم واحد ترکیب می‌کند.
محدودیت‌های سرمایه‌گذاری شاخص
علیرغم محبوبیت بسیار زیاد در سال‌های اخیر، سرمایه‌گذاری شاخص محدودیت‌هایی نیز دارد. بسیاری از صندوق‌های شاخص بر اساس ارزش بازار تشکیل می‌شوند، به این معنی که دارایی‌های برتر وزن بسیار زیادی بر حرکات گسترده بازار دارند. بنابراین، اگر، برای مثال، غول‌هایی مانند آمازون دات‌کام (AMZN) و متا پلتفرمز (META)، که قبلاً فیسبوک بود، یک فصل ضعیف را تجربه کنند، تأثیر قابل توجهی بر کل شاخص خواهد داشت.این استراتژی کاملاً غیرفعال، زیرمجموعه‌ای از دنیای سرمایه‌گذاری را که بر عوامل بازار مانند ارزش، شتاب و کیفیت متمرکز است، نادیده می‌گیرد. این عوامل اکنون گوشه‌ای از سرمایه‌گذاری به نام "بتا هوشمند" را تشکیل می‌دهند که تلاش می‌کند بازده تعدیل‌شده با ریسک بهتری نسبت به یک شاخص با وزن ارزش بازار ارائه دهد. صندوق‌های بتا هوشمند همان مزایای یک استراتژی غیرفعال را با مزیت اضافی مدیریت فعال، که به آن آلفا نیز می‌گویند، ارائه می‌دهند.
مثال واقعی از سرمایه‌گذاری شاخص
صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک شاخص از دهه ۱۹۷۰ وجود داشته‌اند. صندوقی که همه چیز را شروع کرد، که توسط جان بوگل، رئیس ونگارد در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد، همچنان یکی از بهترین‌ها از نظر عملکرد کلی بلندمدت و هزینه کم است.ونگارد. "سهام ادمیرال صندوق شاخص ونگارد ۵۰۰ (VFIAX)."در طول سال‌ها، صندوق شاخص ونگارد ۵۰۰ از نظر ترکیب و عملکرد، S&P 500 را به دقت دنبال کرده است. برای سهام ادمیرال آن، نسبت هزینه ۰.۰۴٪ است و حداقل سرمایه‌گذاری آن ۳۰۰۰ دلار است.