هزینه‌ی فلوتیشن چیست؟

هزینه‌های فلوتیشن به هزینه‌هایی گفته می‌شود که یک شرکت سهامی عام هنگام صدور اوراق بهادار جدید پرداخت می‌کند. این هزینه‌ها شامل هزینه‌های تحت پوشش (underwriting)، هزینه‌های حقوقی، هزینه‌های ثبت و هزینه‌های حسابرسی می‌شود. شرکت‌ها باید تأثیر این هزینه‌ها را در میزان سرمایه‌ای که می‌توانند از انتشار اوراق بهادار جدید جمع‌آوری کنند، در نظر بگیرند. هزینه‌های فلوتیشن، بازده مورد انتظار بر روی سهام، پرداخت‌های سود تقسیمی و درصدی از درآمدهایی که شرکت قصد دارد نگه دارد، همه جزو عوامل محاسبه هزینه‌های سرمایه جدید یک شرکت هستند.

نکات کلیدی

• هزینه‌های فلوتیشن هزینه‌هایی هستند که شرکت‌ها هنگام صدور سهام جدید پرداخت می‌کنند.
• این هزینه‌ها شامل هزینه‌های تحت پوشش، حقوقی، ثبت و حسابرسی هستند.
• هزینه فلوتیشن به صورت درصدی از قیمت انتشار بیان می‌شود و میزان سرمایه‌ای که شرکت می‌تواند جمع‌آوری کند را کاهش می‌دهد.
• شرکت‌ها معمولاً از محاسبه میانگین موزون هزینه سرمایه (WACC) برای تعیین میزان سرمایه‌گذاری که باید از سهام جدید و بدهی تأمین شود، استفاده می‌کنند.
• تحلیلگران معتقدند که هزینه‌های فلوتیشن یک هزینه یک‌بار است که باید از جریان‌های نقدی آینده حذف شود تا هزینه سرمایه برای همیشه به اشتباه بیشتر محاسبه نشود.

هزینه‌های فلوتیشن چه چیزی را نشان می‌دهند؟

شرکت‌ها برای جمع‌آوری سرمایه دو راه دارند: از طریق بدهی با صدور اوراق قرضه یا دریافت وام، یا از طریق سهام. برخی از شرکت‌ها ترجیح می‌دهند اوراق قرضه صادر کنند یا وام بگیرند، به‌ویژه زمانی که نرخ بهره پایین است و به دلیل اینکه بهره پرداختی روی بسیاری از بدهی‌ها از مالیات کسر می‌شود، در حالی که بازده سهام از مالیات کسر نمی‌شود.

جذابیت اصلی سهام این است که نیاز به بازپرداخت ندارد. اما معایبی هم دارد: فروش سهام به معنای واگذاری بخشی از مالکیت شرکت است و این فرآیند می‌تواند پرهزینه باشد.

برای صدور سهام جدید (سهام عمومی تازه منتشر شده)، هزینه‌هایی به نام هزینه‌های فلوتیشن وجود دارد. این هزینه‌ها شامل هزینه‌های بانکداری سرمایه‌گذاری، هزینه‌های حقوقی، هزینه‌های حسابداری و حسابرسی، و هزینه‌هایی است که برای فهرست کردن سهام شرکت در بورس پرداخت می‌شود.

تفاوت بین هزینه سهام موجود و هزینه سهام جدید، همان هزینه فلوتیشن است. این هزینه به‌صورت درصدی از قیمت انتشار بیان می‌شود و در قیمت سهام جدید به‌عنوان کاهش لحاظ می‌شود. به عبارت دیگر، هزینه فلوتیشن قیمت نهایی اوراق بهادار صادر شده را کاهش می‌دهد و مقدار سرمایه‌ای که شرکت می‌تواند جمع‌آوری کند را پایین می‌آورد.

مهم: هزینه‌های فلوتیشن به صورت درصدی از قیمت انتشار بیان می‌شود.

یک شرکت معمولاً از محاسبه میانگین موزون هزینه سرمایه (WACC) برای تعیین اینکه چه سهمی از تأمین مالی آن باید از طریق سهام جدید و چه بخشی از طریق بدهی انجام شود، استفاده می‌کند.

فرمول هزینه فلوتیشن

معادله محاسبه هزینه فلوتیشن سهام جدید با استفاده از نرخ رشد سود تقسیمی به این شکل است:

نرخ رشد سود تقسیمی = D 1 P × ( 1 − F ) + g \dfrac{D_1}{P \times (1 - F)} + g

که در آن:

• D 1 D_1 = سود تقسیمی در دوره بعد
• P P = قیمت انتشار یک سهم
• F F = نسبت هزینه فلوتیشن به قیمت صدور سهام
• g g = نرخ رشد سود تقسیمی

مثال محاسبه هزینه فلوتیشن

فرض کنید شرکت A برای تأمین مالی به 100 میلیون دلار نیاز دارد و تصمیم می‌گیرد با فروش سهام به قیمت 10 دلار برای هر سهم، این مبلغ را جمع‌آوری کند. بانکداران سرمایه‌گذاری 7 درصد از وجوه جمع‌آوری شده را دریافت می‌کنند. شرکت A سال آینده 1 دلار سود تقسیمی به ازای هر سهم پرداخت می‌کند و پیش‌بینی می‌شود که سود تقسیمی در سال بعد 10 درصد افزایش یابد.

با استفاده از این متغیرها، هزینه سهام جدید با استفاده از معادله زیر محاسبه می‌شود:

1 10 × ( 1 − 7 % ) + 10 % = 20.7 %

\frac{1}{10 \times (1 - 7\%)} + 10\% = 20.7\% \frac{1}{10 \times (1 - 0\%)} + 10\% = 20.0\%

اگر تحلیلگر فرض کند که هزینه فلوتیشن وجود ندارد، پاسخ همان هزینه سهام موجود خواهد بود. هزینه سهام موجود با استفاده از فرمول زیر محاسبه می‌شود:

1 10 × ( 1 − 0 % ) + 10 % = 20.0 %

تفاوت بین هزینه سهام جدید و هزینه سهام موجود، همان هزینه فلوتیشن است که معادل 20.7 % − 20.0 % = 0.7 % 20.7\% - 20.0\% = 0.7\% می‌باشد. به عبارت دیگر، هزینه‌های فلوتیشن هزینه انتشار سهام جدید را 0.7 درصد افزایش داده‌اند.

محدودیت‌های استفاده از هزینه‌های فلوتیشن

برخی تحلیلگران معتقدند که در نظر گرفتن هزینه‌های فلوتیشن در هزینه سهام یک شرکت به این معناست که این هزینه‌ها یک هزینه دائمی هستند و در نتیجه، هزینه سرمایه شرکت را برای همیشه بیش از حد واقعی نشان می‌دهد. اما در واقعیت، شرکت فقط یک بار هنگام انتشار سهام جدید این هزینه‌ها را پرداخت می‌کند. برای جبران این موضوع، برخی تحلیلگران جریان‌های نقدی شرکت را با در نظر گرفتن هزینه‌های فلوتیشن تنظیم می‌کنند.

معنی فلوتیشن چیست؟

در امور مالی، فلوتیشن به معنای فروش سهام یک شرکت به عموم مردم برای اولین بار است. "شناور کردن" سهام یک شرکت، یا در دسترس قرار دادن مالکیت آن برای خرید عمومی، یک روش رایج برای جمع‌آوری سرمایه و گسترش فعالیت‌های شرکت است.

قیمت فلوتیشن چیست؟

قیمت فلوتیشن همان قیمتی است که در آن، عموم مردم برای اولین بار می‌توانند سهام را خریداری کنند. همچنین ممکن است به هزینه‌هایی اشاره داشته باشد که شرکت برای عرضه سهام خود به بازار پرداخت می‌کند.

مهم‌ترین هزینه فلوتیشن چیست؟

بزرگ‌ترین هزینه فلوتیشن معمولاً کارمزدی است که بانک‌های سرمایه‌گذاری برای عمومی کردن سهام شرکت دریافت می‌کنند. این بانک‌ها فرآیند عرضه اولیه عمومی (IPO) را هدایت کرده و در تمام مراحل آن نقش دارند. آن‌ها به تهیه اسناد و مدارک، بازاریابی، تعیین قیمت عرضه و حتی خرید سهام برای فروش به عموم کمک می‌کنند. در ازای این خدمات، معمولاً درصدی از کل سرمایه جمع‌آوری‌شده را دریافت می‌کنند که معمولاً بین ۴٪ تا ۷٪ است.

نتیجه‌گیری

جمع‌آوری سرمایه از طریق انتشار اوراق بهادار هزینه‌بر است. شرکت‌هایی که این مسیر را انتخاب می‌کنند، با هزینه‌هایی مانند کارمزد بانک‌های سرمایه‌گذاری، هزینه‌های حقوقی، ثبت و حسابرسی مواجه می‌شوند. این هزینه‌ها به عنوان هزینه‌های فلوتیشن شناخته می‌شوند و مقدار سرمایه‌ای را که شرکت می‌تواند جذب کند، کاهش می‌دهند.

هزینه‌های فلوتیشن به صورت درصدی از قیمت انتشار بیان می‌شوند و بسته به نوع اوراق بهادار، اندازه انتشار، ریسک‌های مربوط به معامله و سایر عوامل، متفاوت هستند. شرکت‌ها معمولاً قبل از تصمیم‌گیری برای انتشار سهام، هزینه‌های این فرآیند را برآورد می‌کنند تا ببینند آیا این روش بهترین گزینه برای تأمین مالی آن‌ها است یا خیر.