فلوتیشن چیست؟

فلوتیشن فرایند تبدیل یک شرکت خصوصی به یک شرکت عمومی است که در آن سهام شرکت به عموم مردم عرضه می‌شود تا بتوانند آن‌ها را خریداری کنند.

این روش به شرکت‌ها این امکان را می‌دهد که منابع مالی جدیدی به دست آورند، به‌جای اینکه برای پروژه‌ها یا گسترش‌های جدید از سود انباشته خود استفاده کنند. فلوتیشن همچنین می‌تواند به شرکت‌ها این اجازه را بدهد که پس از عرضه اولیه سهام (IPO)، سهام اضافی منتشر کنند.

در بریتانیا، از کلمه "فلوتیشن" بیشتر استفاده می‌شود، در حالی که در ایالات متحده، از عبارت "عمومی شدن ( going public) " برای همین مفهوم استفاده می‌شود.

نکات مهم:

• فلوتیشن یا همان عمومی شدن، فرایند تبدیل یک شرکت خصوصی به عمومی است از طریق عرضه سهام به عموم مردم.
• فلوتیشن به شرکت‌ها این فرصت را می‌دهد که به منابع مالی جدید دست یابند، اما هزینه‌های اضافی که برای انتشار سهام عمومی لازم است، باید در نظر گرفته شود.
• شرکت‌های در حال رشد ممکن است تصمیم بگیرند به فلوتیشن روی آورند تا برای گسترش، موجودی، تحقیق و توسعه و یا خرید تجهیزات جدید منابع مالی کسب کنند.
• شرکت‌های عمومی همچنین می‌توانند پس از IPO، با عرضه‌های بعدی به فلوتیشن ادامه دهند.

درک فلوتیشن

در حالی که فلوتیشن به شرکت‌ها دسترسی به منابع مالی می‌دهد، هزینه‌ها، زمان و تلاشی که برای عمومی شدن از طریق انتشار سهام جدید لازم است، باید بررسی شود.

فلوتیشن در مراحل اولیه برای شرکت‌های جوان، فلوتیشن به دلیل هزینه‌های مختلف آن نیاز به احتیاط دارد. این فرایند نیاز به زمان‌بندی دقیق، تغییرات در ساختار شرکت، توانایی تحمل بررسی عمومی، رعایت مقررات جدید و هزینه‌های انطباق، و همچنین زمان و تلاش زیادی برای انجام فلوتیشن و جذب سرمایه‌گذاران جدید دارد.

فلوتیشن در مراحل پیشرفته‌تر شرکت‌هایی که در مراحل رشد بالغ‌تری هستند، ممکن است به دلایل مختلفی مانند گسترش، موجودی، تحقیق و توسعه و تجهیزات جدید به منابع مالی نیاز داشته باشند. به همین دلیل، هزینه‌های زمانی، تلاش و مالی عمومی شدن معمولاً ارزش انجام آن را دارند.

عرضه‌های بعدی پس از عمومی شدن، شرکت‌ها ممکن است در مواقعی نیاز به جمع‌آوری سرمایه اضافی داشته باشند. آن‌ها می‌توانند با عرضه سهام جدید، دوباره به فلوتیشن بپردازند.

فرایند فلوتیشن

اگر یک شرکت تصمیم بگیرد به فلوتیشن روی آورد، معمولاً یک بانک سرمایه‌گذاری به عنوان کارگزار اصلی انتخاب می‌کند. بانک سرمایه‌گذاری کارگزار اصلی، معمولاً فرایند عرضه اولیه سهام (IPO) را رهبری می‌کند. این بانک به شرکت کمک می‌کند تا مقدار پولی که باید از بازار عمومی جذب کند را تعیین کند.

بانک سرمایه‌گذاری همچنین در تهیه مستندات لازم برای تبدیل شدن به یک شرکت عمومی کمک می‌کند و امیدنامه سرمایه‌گذاری را آماده و منتشر می‌کند.

همچنین، این بانک به بازاریابی عرضه سهام شرکت در یک رودشو یا نمایش جاده‌ای قبل از عرضه اولیه سهام کمک می‌کند. رودشو یک ارائه فروش به سرمایه‌گذاران بالقوه است که توسط کارگزار و تیم اجرایی شرکت در حال عمومی شدن برگزار می‌شود.

ارزیابی تقاضا در طول رودشو گام مهمی در تعیین قیمت نهایی سهام IPO و همچنین تعداد نهایی سهام برای عرضه است.

جایگزین‌های فلوتیشن

هنگامی که یک شرکت به فلوتیشن به عنوان راهی برای جذب سرمایه فکر می‌کند، ممکن است قبل از تصمیم‌گیری نهایی برای عمومی شدن، گزینه‌های تأمین مالی خصوصی را بررسی کند.

این منابع تأمین مالی جایگزین ممکن است شامل وام‌های کسب و کار کوچک، تأمین مالی جمعی سهامی، سرمایه‌گذاران فرشته، و سرمایه‌گذاری از سوی سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر باشد. همچنین، قرار دادن اوراق بهادار به‌صورت خصوصی برای جذب سرمایه نیز یک گزینه است. با این حال، در هنگام جستجو برای تأمین مالی خصوصی، شرکت‌ها باید هزینه‌های حقوقی و هزینه‌های ساختاردهی قرارداد و حسابداری را پرداخت کنند.

بسیاری از شرکت‌های خصوصی ممکن است تصمیم بگیرند که به‌جای عمومی شدن، از تأمین مالی خصوصی استفاده کنند تا از الزامات شفافیت مالی و هزینه‌های بالای مرتبط با ساختاردهی مجدد و عرضه اولیه سهام (IPO) اجتناب کنند.

مزایا و معایب فلوتیشن

مزایا:

• لیکوئیدیتی سهام : با عرضه سهام جدید به تعداد زیادی از خریداران بالقوه، یک شرکت می‌تواند این امکان را فراهم کند که سرمایه‌گذاران اولیه مانند سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر، بازدهی از سرمایه‌گذاری‌های خود کسب کنند.
• دسترسی به سرمایه : فروش سهام به عموم می‌تواند سرمایه مورد نیاز را جمع‌آوری کند که می‌تواند برای اهداف مختلفی از جمله رشد کسب و کار استفاده شود.
• سهام به‌جای بدهی : عرضه سهام یا مالکیت به‌جای صدور بدهی برای جذب سرمایه مزیتی دارد زیرا سهام نیاز به بازپرداخت ندارد، در حالی که وام‌ها باید بازپرداخت شوند.
• افزایش آگاهی عمومی : عمومی شدن به معنای توجه بیشتر عموم به یک شرکت و برند آن است که می‌تواند فروش و درآمد را افزایش دهد.

معایب فلوتیشن

• افزایش مقررات : شرکت‌هایی که سهام خود را به عموم عرضه می‌کنند، باید از مقررات خاص کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) پیروی کنند که شرکت‌های خصوصی از آن‌ها معاف هستند.
• بررسی عمومی بیشتر : پس از فلوتیشن، شرکت‌های عمومی ملزم به افشای مقدار زیادی اطلاعات مالی هر سال هستند. این می‌تواند فشار زیادی بر مدیریت و هیئت مدیره وارد کند.
• کاهش مالکیت : انتشار سهام به معنای کاهش کنترل مالکیت برای بنیان‌گذاران و مدیریت اجرایی است. این موضوع می‌تواند منجر به درخواست‌هایی از سوی سهامداران اکثریت شود.
• نوسانات قیمت سهام : صرف نظر از عملکرد خوب یک شرکت، اخبار بازار و اقتصادی می‌تواند به‌طور منفی بر ارزش سهام تأثیر بگذارد.

آیا فلوتیشن استراتژی خوبی است؟ شاید، به‌ویژه اگر یک شرکت به پول نیاز داشته باشد تا پروژه‌ها و خریدهایی را که ممکن است به رشد آن کمک کند، تأمین مالی کند. اساساً، فلوتیشن روشی برای جمع‌آوری سرمایه زیاد است که نیاز به بازپرداخت ندارد.

معایب فلوتیشن چیست؟ معایب برای برخی شرکت‌ها شامل افزایش ناگهانی مقررات، الزامات افشای مالی، و آگاهی عمومی بیشتر از کسب و کار آن‌ها است. به همین دلیل، شرکت‌های خصوصی ممکن است تصمیم بگیرند که خصوصی بمانند و از راه‌های دیگری برای تأمین سرمایه استفاده کنند.

آیا یک شرکت در حال انجام فلوتیشن باید اوراق بهادار خود را با SEC ثبت کند؟ بله، باید ثبت کند. هر زمان که یک شرکت خصوصی عمومی شود، ملزم است اوراق بهاداری که قصد دارد عرضه کند را با SEC ثبت کند. علاوه بر این، نمی‌تواند اوراق بهادار را تا زمانی که SEC به آن اطلاع دهد که ثبت‌نام آن مؤثر است، بفروشد.

نتیجه‌گیری

فلوتیشن به معنای عرضه سهام جدید در بازار بورس است زمانی که یک شرکت خصوصی عمومی می‌شود یا یک شرکت عمومی سهام اضافی پس از IPO خود عرضه می‌کند.

فلوتیشن می‌تواند نیاز به تلاش، زمان و هزینه زیادی داشته باشد. این به این معناست که یک شرکت باید به مقررات دولتی مربوط به افشای اطلاعات مالی و احتمالاً اطلاعات محرمانه پایبند باشد. علاوه بر این، ممکن است فشار بیشتری به مدیریت اجرایی وارد شود به دلیل نظارت عمومی شدید.