نسبت هزینه‌های مسکن چیست؟

نسبت هزینه‌های مسکن: چیست و چگونه کار می‌کند؟

نسبت هزینه‌های مسکن، درصدی از درآمد ناخالص (قبل از مالیات) شما است که صرف هزینه‌های مسکن می‌شود. وام‌دهندگان اغلب از این نسبت، که به آن نسبت پیشین نیز گفته می‌شود، هنگام تصمیم‌گیری برای تأیید وام مسکن شما استفاده می‌کنند. این عدد با تقسیم هزینه‌های مسکن بر درآمد و ضرب آن در 100 به دست می‌آید.در مورد نحوه محاسبه نسبت هزینه‌های مسکن، از جمله هزینه‌هایی که باید در نظر گرفته شوند و اطلاعات بیشتر در مورد نحوه استفاده وام‌دهندگان از آن در فرآیند تأیید وام مسکن، اطلاعات بیشتری کسب کنید.

نکات کلیدی

• نسبت هزینه‌های مسکن، درصدی از درآمد ناخالص شما است که صرف هزینه‌های مسکن می‌شود.
• هزینه‌های مسکن می‌تواند شامل پرداخت وام مسکن و همچنین بیمه، مالیات بر دارایی و سایر هزینه‌ها باشد.
• وام‌دهندگان از نسبت هزینه‌های مسکن برای ارزیابی مشخصات اعتباری شما برای وام مسکن استفاده می‌کنند.
• به طور کلی، وام‌دهندگان ترجیح می‌دهند نسبت هزینه‌های مسکن شما کمتر از 28٪ باشد.

نحوه عملکرد نسبت هزینه‌های مسکن

نسبت هزینه‌های مسکن، که به آن نسبت پیشین نیز گفته می‌شود، معیاری است که وام‌دهندگان مسکن برای ارزیابی توانایی شما در پرداخت وام مسکن از آن استفاده می‌کنند. این عدد با تقسیم مبلغی که ماهانه برای هزینه‌های مسکن پرداخت می‌کنید بر درآمد ناخالص ماهانه و ضرب آن در 100 به دست می‌آید.هزینه‌های مسکن می‌تواند شامل پرداخت وام مسکن و همچنین هزینه‌های بیمه وام مسکن و مالیات بر دارایی باشد.این نسبت معمولاً همراه با سایر نسبت‌ها مانند نسبت بدهی به درآمد شما، توسط وام‌دهنده برای تعیین میزان وامی که واجد شرایط دریافت آن هستید، استفاده می‌شود. نسبت‌های درآمد، جزء ضروری فرآیند ارزیابی اعتبار هستند و حتی با داشتن امتیاز اعتباری خوب، می‌توانند مانع از دریافت تأیید اعتبار شوند.اگر قصد دریافت وام مسکن یا نوع دیگری از وام را دارید، محاسبه نسبت هزینه‌های مسکن می‌تواند برای درک میزان وامی که می‌توانید بپردازید، مفید باشد.

نسبت هزینه‌های مسکن در مقابل نسبت بدهی به درآمد

نسبت هزینه‌های مسکن به عنوان نسبت پیشین نیز شناخته می‌شود، زیرا جزء اصلی نسبت کل بدهی به درآمد شما است. نسبت هزینه‌های مسکن ممکن است ابتدا در فرآیند ارزیابی اعتبار برای وام مسکن در نظر گرفته شود.نسبت هزینه‌های مسکن مستلزم ارائه درآمد قبل از مالیات یا درآمد ناخالص شما است که عامل مهمی برای هر دو نسبت هزینه‌های مسکن و نسبت گسترده‌تر بدهی به درآمد است.هنگام محاسبه نسبت هزینه‌های مسکن، ارزیاب اعتبار، تمام تعهدات هزینه‌های مسکن وام‌گیرنده، از جمله اصل و بهره احتمالی وام مسکن، مالیات بر دارایی، بیمه خطرات، بیمه وام مسکن و هزینه‌های انجمن را جمع می‌کند.مجموع هزینه‌های مسکن سپس بر درآمد قبل از مالیات شما تقسیم می‌شود تا نسبت هزینه‌های مسکن به دست آید. نسبت هزینه‌های مسکن را می‌توان با استفاده از پرداخت‌های ماهانه یا سالانه محاسبه کرد.

توجه: آستانه نسبت هزینه‌های مسکن برای تأیید وام مسکن معمولاً 28٪ است، اگرچه بسته به وام‌دهنده متفاوت است.

نسبت بدهی به درآمد

نسبت بدهی به درآمد نیز یکی دیگر از اجزای مهم تأیید وام است. هنگامی که برای وام مسکن در نظر گرفته می‌شوید، صادرکننده اعتبار، میانگین مبلغی را که هر ماه به طلبکاران پرداخت می‌کنید از طریق گزارش اعتباری شما دریافت می‌کند.سپس، کل مبلغ پرداخت‌های بدهی شما بر درآمد ماهانه شما تقسیم می‌شود. به طور کلی، برای تأیید وام، باید نسبت بدهی به درآمد 36٪ یا کمتر داشته باشید، اما اگر امتیاز اعتباری خوبی دارید، ممکن است تا 45٪ نیز باشد.ارزیابان اعتبار وام مسکن، استرس احتمالی ناشی از پرداخت وام مسکن بر امور مالی و بدهی کلی شما را در نظر می‌گیرند.هنگام تعیین حداکثر اعتبار وام مسکن در دسترس وام‌گیرنده، تحلیل ارزیابی اعتبار شامل سناریوهای فرضی پرداخت‌های ماهانه وام مسکن و تأثیرات احتمالی بر نسبت هزینه‌های مسکن و نسبت بدهی به درآمد است.

استانداردهای وام‌دهی

نسبت هزینه‌های مسکن بالاتر از استاندارد 28٪، اگر سایر عوامل مالی شما، مانند نسبت وام به ارزش پایین و/یا سابقه اعتباری عالی، قوی باشند، ممکن است برای وام‌دهندگان قابل قبول باشد. اگر به طور مشترک با وام‌گیرنده همکار درخواست دهید، می‌توانید نسبت هزینه‌های مسکن را کاهش دهید.

توجه: وام با نرخ متغیر که با پرداخت‌های ماهانه کمتر شروع می‌شود، ممکن است با کاهش نسبت اولیه هزینه‌های مسکن، به تأیید وام شما کمک کند.

وام‌گیرندگانی که به خرید احتمالی وام مسکن فکر می‌کنند، ممکن است بخواهند هنگام برنامه‌ریزی بودجه ماهانه خود از سطوح 28٪ و 36٪ استفاده کنند. حفظ هزینه‌های ماهانه مسکن در 28٪ از درآمد وام‌گیرنده می‌تواند به ایجاد تخمینی برای میزان پرداختی ماهانه وام‌گیرنده برای وام مسکن کمک کند.به طور کلی، حفظ کل بدهی به درآمد زیر 36٪ نیز می‌تواند دریافت سایر اعتبارات یا وام‌ها، از جمله وام مسکن، را برای شما آسان‌تر کند.

قانون 28/36 برای هزینه‌های مسکن چیست؟

قانون 28/36 برای هزینه‌های مسکن اساساً بیان می‌کند که نباید بیش از 28٪ از درآمد ناخالص ماهانه خود را صرف پرداخت‌های مسکن (مانند اجاره یا پرداخت وام مسکن) و بیش از 36٪ از درآمد ناخالص خود را صرف کل بدهی کنید. کل بدهی شامل پرداخت‌هایی مانند پرداخت‌های کارت اعتباری یا وام‌های شخصی می‌شود.

نسبت هزینه‌های خانوار چیست؟

نسبت هزینه‌های خانوار که برای بودجه‌بندی استفاده می‌شود، با نسبت هزینه‌های مسکن که بر هزینه مسکن در مقایسه با درآمد شما متمرکز است و توسط وام‌دهندگان استفاده می‌شود، متفاوت است. در مقابل، نسبت هزینه‌های خانوار شامل هزینه‌های زندگی روزمره مانند مواد غذایی، خدمات رفاهی و سایر هزینه‌های ضروری است. در حالت ایده‌آل، نسبت هزینه‌های خانوار شما باید کمتر از 50٪ باشد.

حداکثر نسبت مسکن چقدر است؟

وام‌دهندگان در الزامات خود برای حداکثر نسبت هزینه‌های مسکن شما متفاوت خواهند بود، اما به طور کلی می‌خواهند این نسبت کمتر از 28٪ یا 25٪ باشد. حتی اگر وام‌دهنده مبلغ خاصی را برای شما تأیید کند، به این معنی نیست که واقعاً می‌توانید آن را بپردازید. به دقت در نظر بگیرید که چگونه پرداخت وام مسکن در بودجه شما جای می‌گیرد.

نتیجه‌گیری

نسبت هزینه‌های مسکن، معیار مهمی برای درک امور مالی شما، به ویژه اگر برای وام مسکن درخواست می‌دهید، است. وام‌دهندگان برای کمک به تعیین اینکه آیا احتمالاً به تعهدات مالی خود عمل می‌کنید، به این معیار تکیه می‌کنند. هر چه نسبت هزینه‌های مسکن شما کمتر باشد، ریسک کمتری برای وام‌دهندگان مسکن خواهید بود.